Penyakit Graft Versus Hos Punca, Gejala, Rawatan

Penyakit graft versus hos (GVHD) ialah kesan sampingan biasa pemindahan sumsum tulang alogenik atau sel stem. Walaupun peluang untuk membangunkan GVHD berbeza-beza, 40% hingga 80% penerima pemindahan mendapat GVHD dalam beberapa bentuk atau yang lain. GVHD selalunya ringan, tetapi kadangkala ia boleh menjadi cukup teruk hingga boleh mengancam nyawa. Artikel ini akan membawa anda melalui asas-asas kesan sampingan pemindahan yang penting dan berpotensi menyusahkan ini.

punca

Sumsum atau sel stem yang dipindahkan ke dalam pesakit mengandungi sel darah penderma. Satu jenis sel darah yang terdapat dalam sel darah yang didermakan ialah sel T (atau limfosit T.) Sel T ialah sel agresif dalam sistem imun yang mencari penceroboh seperti bakteria dan virus serta sel asing dan serangan. Masalah dengan pemindahan ialah sel T penderma tersebut kini mengenali sel dalam penerima sebagai asing. Oleh itu penderma (sel cantuman) menyerang penerima (tuan rumah pemindahan).

Sebelum pemindahan dilakukan, penderma dan penerima pemindahan dipadankan dengan HLA untuk mengurangkan kebarangkalian serangan ini, walaupun melainkan perlawanan itu sama (contohnya, daripada kembar seiras) sentiasa ada sedikit peluang untuk membangunkan GVHD.

simptom

Gejala GVHD yang paling biasa bergantung pada sama ada ia adalah tindak balas akut (awal) atau kronik (lewat).

• GVHD Akut – GVHD akut berlaku dalam tempoh 100 hari selepas pemindahan dan paling kerap menjejaskan kulit (ruam), usus dan hati. Orang ramai mungkin mengalami ruam yang paling ketara pada tangan dan tapak kaki mereka, dan bahagian kulit sebenarnya boleh mengelupas. Penglibatan usus boleh menyebabkan loya, kekejangan perut, dan cirit-birit, manakala penglibatan hati sering mengakibatkan jaundis, perubahan warna kekuningan pada kulit.

• GVHD kronik – GVHD kronik berlaku selepas 100 hari dan mungkin berkaitan atau tidak berkaitan dengan GVHD akut. Ia berlaku lebih kerap pada orang yang mempunyai reaksi akut. GVHD kronik selalunya menjejaskan berbilang kawasan badan. Sebagai tambahan kepada penglibatan kulit, usus dan hati seperti dengan tindak balas akut, GVHD kronik selalunya termasuk mata kering atau perubahan penglihatan, sakit dan kekakuan pada sendi, menegangkan dan menebal kulit bersama-sama dengan perubahan warna, dan keletihan, kelemahan otot, dan sakit kronik. Gejala kronik boleh memberi kesan negatif jangka panjang terhadap kesejahteraan fizikal dan kualiti hidup.

Pencegahan

GVHD ialah keadaan yang boleh menjadi sangat menyedihkan, dan kejayaan atau kegagalan pemindahan banyak bergantung pada mencegah atau meminimumkan kesan buruk keadaan ini. Terdapat beberapa cara peluang GVHD boleh dikurangkan. Ini termasuk pemadanan HLA yang berhati-hati, menggunakan ubat untuk meminimumkan GVHD, dan mengeluarkan sel T daripada darah penderma. Walau bagaimanapun, atas sebab tertentu, pengalihan sel T boleh memberi kesan negatif terhadap kejayaan pemindahan dengan cara lain.

Pengurusan simptom awal GVHD yang berhati-hati juga boleh membantu, terutamanya berhati-hati dengan pendedahan matahari, kerana ini nampaknya menjadi pencetus GVHD yang semakin teruk.

Rawatan

GVHD bukan mudah untuk dirawat. Ia melibatkan penilaian dan pengubahsuaian ubat-ubatan yang secara rutin diberikan untuk mencegah GVHD. Ia juga melibatkan penambahan ubat baru, terutamanya steroid, untuk menghentikan kerosakan pada organ penerima pemindahan. Kadangkala, apabila steroid tidak mencukupi untuk mengawal keadaan dengan berkesan, ubat lain mungkin perlu ditambah.

Baru-baru ini, ibrutinib, terapi yang digunakan untuk merawat pelbagai jenis kanser darah termasuk jenis limfoma bukan Hodgkin tertentu, telah diluluskan di Amerika Syarikat untuk rawatan pesakit dewasa dengan GVHD kronik selepas kegagalan satu atau lebih baris terapi sistemik. Kelulusan itu berdasarkan data daripada kajian 42 pesakit dengan cGVHD aktif dengan tindak balas yang tidak mencukupi terhadap terapi yang mengandungi kortikosteroid yang kemudiannya dirawat dengan ibrutinib.