Penjagaan Keselesaan untuk Pesakit Akhir Hayat

Penjagaan keselesaan ialah satu bentuk rawatan perubatan yang memfokuskan pada melegakan simptom dan mengoptimumkan keselesaan semasa pesakit menjalani proses kematian. Apabila pesakit tidak lagi boleh mendapat manfaat daripada rawatan kuratif, penjagaan keselesaan boleh membolehkan kualiti hidup yang lebih baik pada akhir hayat.“”

Perkara yang Menjadikan Penjagaan Keselesaan Unik

Tidak seperti hampir semua bentuk rawatan perubatan lain, penjagaan keselesaan tidak berusaha untuk menyembuhkan atau merawat penyakit atau penyakit secara agresif. Sebaliknya, ia hanya memfokuskan untuk mengurangkan kesan simptom penyakit apabila pesakit mencapai penghujung hayat mereka.

Pesakit tidak perlu berada di hospital untuk mendapatkan rawatan yang selesa. Sebaliknya, penjagaan seperti ini boleh diberikan di rumah dan kemudahan kejururawatan sebagai tambahan kepada hospital. Penjagaan hospis adalah salah satu model penyampaian penjagaan keselesaan.

Pesakit Mana yang Mendapat Penjagaan Keselesaan?

Penjagaan keselesaan biasanya diberikan kepada pesakit yang telah dimasukkan ke hospital beberapa kali dalam proses cuba untuk mengalahkan penyakit tersebut. Apabila menjadi jelas bahawa rawatan perubatan lanjut tidak mungkin mengubah keadaan, penjagaan keselesaan boleh diberikan jika pesakit memilih. Penjagaan keselesaan juga dikenali sebagai penjagaan paliatif dan direka untuk pesakit yang ingin menumpukan pada kualiti hari-hari terakhir kehidupan mereka dan bukannya pada kuantiti.“”

Dalam sesetengah kes, beralih kepada penjagaan keselesaan sebenarnya boleh memanjangkan hayat, manakala rawatan agresif yang berterusan boleh memendekkannya.

Gejala atau Keadaan Dirawat Dengan Penjagaan Keselesaan

Pesakit dengan pelbagai keadaan kesihatan boleh menerima penjagaan keselesaan. Ini termasuk pesakit kanser, pesakit jantung, pesakit penyakit pulmonari obstruktif kronik, dan pesakit demensia atau penyakit Alzheimer.

Penjagaan keselesaan untuk pelbagai keadaan juga boleh membantu merawat gejala seperti loya, muntah, sembelit atau masalah pernafasan. Pesakit mungkin diberi ubat dan pelbagai bentuk terapi untuk merawat masalah ini serta kebimbangan, insomnia, atau kesakitan.“”

Halangan untuk Mendapatkan Penjagaan Keselesaan

Bilangan pakar penjagaan paliatif yang terhad bermakna pesakit yang memerlukan penjagaan keselesaan tidak selalu mendapatnya. Generalist atau pakar dalam bidang lain biasanya ditugaskan untuk menyediakan rawatan sedemikian. Ini menyebabkan pesakit terminal terdedah kepada penderitaan yang sia-sia pada hari-hari terakhir mereka. Penyelesaian kepada masalah ini adalah untuk melatih semua doktor dalam khusus penjagaan akhir hayat.

Penjagaan keselesaan, walau bagaimanapun, bukan sekadar menjaga keperluan fizikal pesakit tetapi juga keperluan rohani pesakit. Penyedia penjagaan keselesaan mesti menawarkan sokongan emosi kepada pesakit dan ahli keluarga mereka untuk menangani kegawatan psikologi yang biasa dialami semasa peringkat akhir hayat. Penjagaan keselesaan atau penjagaan paliatif biasanya disampaikan melalui sekumpulan pelbagai disiplin, dan bukan hanya seorang doktor. Jururawat, pendeta, pekerja sosial, ahli terapi muzik dan bentuk kaunselor lain, semuanya berkumpul untuk membantu pesakit serta keseluruhan sistem sokongan mereka menghadapi penyakit yang semakin meningkat dan mengurangkan penderitaan yang berkaitan dengannya.

Kadangkala orang tersayang menentang menghentikan rawatan agresif untuk sesuatu keadaan dan berpindah ke penjagaan yang selesa. Mereka mungkin merasakan bahawa masih ada harapan dan tidak menyedari betapa banyak ketidakselesaan rawatan yang menyebabkan orang yang mereka sayangi. Ia boleh mengambil diplomasi dan pendidikan untuk memastikan keperluan dan keinginan pesakit dihormati.