Gambaran Keseluruhan Demam Mediterranean Keluarga

Demam Mediterranean keluarga (FMF) ialah gangguan genetik yang jarang berlaku yang terutamanya dilihat dalam sesetengah populasi etnik. Ia juga kadangkala dipanggil polyserositis paroxysmal familial atau polyserositis berulang. Ia dicirikan oleh serangan demam berulang, sakit perut seperti apendisitis, radang paru-paru, dan bengkak, sendi yang menyakitkan.

Sebagai gangguan kronik yang berulang, FMF boleh menyebabkan hilang upaya jangka pendek dan menjejaskan kualiti hidup seseorang dengan ketara. Nasib baik, ubat anti-radang yang lebih baru telah menghapuskan banyak manifestasi penyakit yang lebih teruk.

FMF adalah gangguan autosomal resesif, bermakna ia diwarisi daripada ibu bapa seseorang. Penyakit ini dikaitkan dengan mutasi dalam gen Mediterranean Fever (MEFV), yang mana terdapat lebih daripada 30 variasi. Untuk seseorang mengalami gejala, dia perlu mewarisi salinan mutasi daripada kedua ibu bapanya. Walaupun begitu, mempunyai dua salinan tidak selalu menyebabkan penyakit.

Walaupun jarang dalam populasi umum, FMF dilihat lebih kerap dalam Yahudi Sephardic, Yahudi Mizrahi, Armenia, Azerbaijan, Arab, Yunani, Turki dan Itali.

Gambaran keseluruhan

Berbanding dengan penyakit autoimun di mana sistem imun menyerang selnya sendiri, FMF ialah penyakit autoradang di mana sistem imun semula jadi (pertahanan barisan pertama badan) tidak berfungsi sebagaimana mestinya. Penyakit autoradang dicirikan oleh keradangan yang tidak diprovokasi, kebanyakannya akibat gangguan yang diwarisi.

Dengan FMF, mutasi MEFV hampir selalu mempengaruhi kromosom 16 (salah satu daripada 23 pasang kromosom yang membentuk DNA seseorang). Kromosom 16 bertanggungjawab, antara lain, mencipta protein yang dipanggil pyrin yang terdapat dalam sel darah putih pertahanan tertentu.

Walaupun fungsi pyrin masih belum jelas sepenuhnya, ramai yang percaya bahawa protein bertanggungjawab untuk meredakan tindak balas imun dengan mengekalkan keradangan.

Daripada 30-plus variasi mutasi MEFV, terdapat empat yang berkait rapat dengan penyakit simptomatik.

simptom

FMF terutamanya menyebabkan keradangan kulit, organ dalaman dan sendi. Serangan dicirikan oleh serangan sakit kepala dan demam selama satu hingga tiga hari bersama-sama keadaan keradangan lain, seperti:

• Pleurisy, keradangan lapisan paru-paru, dicirikan oleh pernafasan yang menyakitkan

• Peritonitis, keradangan dinding perut, dicirikan oleh sakit, kelembutan, demam, loya, dan muntah.

• Pericarditis, keradangan lapisan jantung, dicirikan oleh sakit dada yang tajam dan menikam

• Meningitis, keradangan membran yang meliputi otak dan saraf tunjang

• Arthralgia (sakit sendi) dan arthritis (keradangan sendi)
• Ruam yang meluas dan meradang, biasanya di bawah lutut

• Myalgia (sakit otot) yang boleh menjadi teruk

• Keradangan testis menyebabkan kesakitan dan bengkak (yang boleh meningkatkan risiko ketidaksuburan)
• Pembesaran limpa

Gejala berkisar dalam keterukan dari ringan hingga melemahkan. Kekerapan serangan juga boleh berbeza dari setiap beberapa hari hingga setiap beberapa tahun. Walaupun tanda-tanda FMF boleh berkembang seawal bayi, ia lebih kerap bermula pada usia 20-an.

Komplikasi

Bergantung pada keparahan dan kekerapan serangan, FMF boleh menyebabkan komplikasi kesihatan jangka panjang. Walaupun simptomnya ringan, FMF boleh mencetuskan pengeluaran berlebihan protein yang dikenali sebagai serum amyloid A. Protein tidak larut ini secara beransur-ansur boleh terkumpul dan menyebabkan kerosakan pada organ utama, kebanyakannya buah pinggang.

Kegagalan buah pinggang adalah, sebenarnya, komplikasi FMF yang paling serius. Sebelum kemunculan rawatan ubat anti-radang, orang yang mempunyai penyakit buah pinggang yang berkaitan dengan FMF mempunyai purata jangka hayat selama 50 tahun.

Individu dengan FMF juga nampaknya mengalami peningkatan kejadian penyakit radang lain, seperti bentuk vaskulitis dan penyakit radang usus yang berbeza (penyakit Crohn dan kolitis ulseratif).

Genetik dan Warisan

Seperti mana-mana gangguan resesif autosomal, FMF berlaku apabila dua ibu bapa yang tidak mempunyai penyakit itu masing-masing menyumbang gen resesif kepada anak mereka. Ibu bapa dianggap sebagai “pembawa” kerana mereka masing-masing mempunyai satu salinan dominan (normal) gen dan satu salinan resesif (bermutasi). Hanya apabila seseorang mempunyai dua gen resesif barulah FMF boleh berlaku.

Jika kedua-dua ibu bapa adalah pembawa, seorang kanak-kanak mempunyai peluang 25 peratus untuk mewarisi dua gen resesif (dan mendapat FMF), peluang 50 peratus untuk mendapat satu gen dominan dan satu gen resesif (dan menjadi pembawa), dan peluang 25 peratus untuk mendapat dua gen dominan (dan kekal tidak terjejas).

Oleh kerana terdapat lebih daripada 30 variasi mutasi MEFV, kombinasi resesif yang berbeza boleh membawa maksud yang sangat berbeza. Dalam sesetengah kes, mempunyai dua mutasi MEFV boleh menyebabkan serangan FMF yang teruk dan kerap. Pada orang lain, seseorang mungkin sebahagian besarnya bebas simptom dan mengalami tidak lebih daripada sakit kepala atau demam yang kadang-kadang tidak dapat dijelaskan.

Faktor-faktor risiko

Sejarang FMF dalam populasi umum, terdapat kumpulan di mana risiko FMF jauh lebih tinggi. Risiko ini sebahagian besarnya terhad kepada apa yang dipanggil “populasi pengasas” di mana kumpulan boleh mengesan punca penyakit kembali kepada nenek moyang yang sama. Disebabkan kekurangan kepelbagaian genetik dalam kumpulan ini (selalunya disebabkan oleh perkahwinan campur atau pengasingan budaya), mutasi jarang tertentu lebih mudah diturunkan dari satu generasi ke generasi seterusnya.

Variasi mutasi MEFV telah dikesan kembali sejauh zaman Alkitab, apabila pelayar Yahudi purba memulakan penghijrahan dari Eropah selatan ke Afrika Utara dan Timur Tengah. Antara kumpulan yang paling kerap terjejas oleh FMF:

• Orang Yahudi Sephardic, yang keturunannya diusir dari Sepanyol pada abad ke-15, mempunyai satu daripada lapan peluang untuk membawa gen MEFV dan satu daripada 250 peluang untuk mendapat penyakit itu.

• Orang Armenia mempunyai satu daripada tujuh peluang untuk membawa mutasi MEFV dan satu daripada 500 peluang untuk membangunkan penyakit itu.

• Orang Turki dan Arab juga mempunyai antara satu dalam 1,000 hingga satu dalam 2,000 peluang untuk mendapat FMF.

Sebaliknya, Yahudi Ashkenazi mempunyai satu daripada lima peluang untuk membawa mutasi MEFV tetapi hanya satu dalam 73,000 peluang untuk membangunkan penyakit itu.

Diagnosis

Diagnosis FMF sebahagian besarnya berdasarkan sejarah dan corak serangan. Kunci untuk mengenal pasti penyakit adalah tempoh serangan, yang jarang lebih daripada tiga hari.

Ujian darah boleh diarahkan untuk menilai jenis dan tahap keradangan yang dialami. Ini termasuk:

• Kiraan darah lengkap (CBC), digunakan untuk mengesan peningkatan dalam sel darah putih pertahanan

• Kadar pemendapan Erythrocyte (ESR), digunakan untuk mengesan keradangan kronik atau akut

• C-reactive protein (CRP), digunakan untuk mengesan keradangan akut

• Haptoglobin serum (menurun semasa episod akut), digunakan untuk mengesan jika sel darah merah dimusnahkan, seperti yang berlaku dengan penyakit autoradang

Ujian air kencing juga boleh dilakukan untuk menilai sama ada terdapat lebihan albumin dalam air kencing, petunjuk kerosakan buah pinggang kronik.

Berdasarkan keputusan ini, pembekal penjagaan kesihatan boleh memerintahkan ujian genetik untuk mengesahkan mutasi MEFV. Di samping itu, pengamal boleh mengesyorkan ujian provokasi di mana ubat yang dipanggil metaraminol boleh menyebabkan bentuk FMF yang lebih ringan, biasanya dalam masa 48 jam selepas suntikan. Keputusan yang positif boleh memberikan pembekal penjagaan kesihatan tahap keyakinan yang tinggi dalam membuat diagnosis FMF.

Rawatan

Tiada ubat untuk FMF. Rawatan terutamanya ditujukan kepada pengurusan gejala akut, selalunya dengan ubat anti-radang bukan steroid seperti Voltaren (diclofenac).

Untuk mengurangkan keterukan atau kekerapan serangan, ubat anti-gout Colcrys (colchicine) biasanya ditetapkan sebagai satu bentuk terapi kronik. Orang dewasa biasanya ditetapkan 1 hingga 1.5 miligram sehari, walaupun sehingga 3 miligram mungkin digunakan dalam penyakit yang lebih teruk. Dos dikurangkan untuk penyakit hati dan buah pinggang. Tidak kira keadaan anda, pembekal penjagaan kesihatan anda akan berusaha untuk mencari dos berkesan yang paling rendah.

Colcrys begitu berkesan dalam merawat FMF sehingga 75 peratus penghidap melaporkan tiada lagi penyakit berulang, manakala 90 peratus melaporkan peningkatan yang ketara. Selain itu, penggunaan Colcrys dilihat dapat mengurangkan risiko komplikasi FMF, termasuk kegagalan buah pinggang.

Kesan sampingan Colcrys boleh termasuk loya, cirit-birit, dan sakit perut. Kesan sampingan yang lebih jarang berlaku termasuk penindasan sumsum tulang (menyebabkan kiraan sel darah putih rendah, platelet rendah, atau anemia), ketoksikan hati, ruam, kecederaan otot, dan neuropati periferal (rasa kebas atau rasa jarum pada tangan dan kaki. ). Berhati-hati mesti diambil apabila menggunakan Colcrys dengan kehadiran penyakit hati atau buah pinggang.

Jika berhadapan dengan diagnosis positif demam Mediterranean Familial, adalah penting untuk berbincang dengan pakar penyakit untuk memahami sepenuhnya maksud diagnosis dan apakah pilihan rawatan anda.

Jika Colcrys ditetapkan, adalah penting untuk mengambil ubat setiap hari seperti yang diarahkan, tidak melangkau atau meningkatkan kekerapan melakukannya. Orang yang kekal mematuhi terapi secara amnya boleh mengharapkan untuk mempunyai kedua-dua jangka hayat yang normal dan kualiti hidup yang normal.

Walaupun rawatan dimulakan selepas penyakit buah pinggang berkembang, penggunaan Colcrys dua kali sehari boleh meningkatkan jangka hayat jauh melebihi 50 tahun yang dilihat pada orang yang mempunyai penyakit yang tidak dirawat.