Cara Membantu Kanak-kanak Autistik Membina Kemahiran Artistik

Apabila kanak-kanak mempunyai diagnosis autisme, tumpuan biasanya untuk membantu mereka menguruskan kehidupan seharian sebiasa mungkin. Terapi tingkah laku dan perkembangan tertumpu pada pertuturan, kemahiran sosial dan peraturan kendiri, manakala terapi pekerjaan dan fizikal membantu membina kemahiran seperti tulisan tangan, melontar dan menendang.

Dari sudut pandangan ibu bapa, hanya melalui hari biasa boleh mencabar. Idea untuk memperkenalkan kreativiti artistik ke dalam campuran mungkin kelihatan tidak perlu atau terlalu menggembirakan.

Walau bagaimanapun, penyelidikan menunjukkan bahawa muzik, tarian, dan seni visual boleh dan boleh meningkatkan kehidupan orang dalam spektrum. Terapi seni bukan sahaja meningkatkan kemahiran sosial dan penglibatan, tetapi penyertaan aktif dalam program seni komuniti boleh meningkatkan keterangkuman, keyakinan diri dan komunikasi.

Sama pentingnya, ramai kanak-kanak autistik mempunyai kemahiran yang kuat dalam ekspresi artistik dan menikmatinya dalam pelbagai bentuk.

Faedah Seni untuk Kanak-kanak Autistik

Penghidap autisme sangat berbeza antara satu sama lain. Ada yang tidak berminat dalam bidang seni; yang lain mempunyai sedikit atau tiada minat dalam teknologi. Tetapi bagi kanak-kanak dan remaja yang tertarik dengan ekspresi diri yang kreatif, muzik dan seni visual mempunyai pelbagai faedah yang sukar didapati di tempat lain.

Bergantung kepada individu, hanya beberapa faedah tersebut termasuk:

• Pengalaman dengan ekspresi diri yang tidak memerlukan kekuatan lisan: Semua orang yang mempunyai autisme menghadapi kesukaran dengan ekspresi diri lisan; ramai yang bukan lisan atau hampir bukan lisan. Seni menyediakan alat untuk ekspresi diri yang boleh diakses oleh seseorang tanpa cara untuk membincangkan pandangan dunia mereka.

• Peluang untuk pertumbuhan sosial: Aktiviti artistik selalunya bersifat komunal—fikirkan kumpulan muzik, teater, kumpulan tarian dan kelas seni—dan memerlukan tahap interaksi dan penglibatan yang tidak dimiliki oleh pengalaman bilik darjah biasa. Malah, sesetengah ahli terapi kemahiran sosial membina program mereka di sekitar aktiviti seni atas sebab itu.

• Peluang untuk membina kekuatan: Dari masa mereka didiagnosis, kanak-kanak autisme dinilai untuk perkara yang mereka tidak boleh lakukan dan diajar untuk “mengejar” orang lain. Walau bagaimanapun, dalam bidang seni, kanak-kanak autisme selalunya mempunyai kelebihan. Ramai yang cukup berbakat dalam lukisan, muzik, dan juga drama.

• Peluang untuk kemasukan sebenar: Sukar untuk memasukkan sepenuhnya kanak-kanak autisme dalam aktiviti sosial atau program sukan—perbezaan mereka dalam tetapan tersebut menjadi liabiliti sebenar. Walau bagaimanapun, dalam bidang seni, kanak-kanak autisme selalunya boleh dimasukkan sepenuhnya sebagai sebahagian daripada kumpulan rakan sebaya.

• Minat sepanjang hayat untuk dinikmati dan dikongsi: Kanak-kanak autisme sentiasa mempelajari kemahiran baharu yang kompleks, hanya untuk mengatasi keperluan mereka semasa mereka bergerak melalui zaman kanak-kanak dan ke peringkat dewasa. Kemahiran sosial untuk kanak-kanak tadika tidak relevan kepada pelajar gred tiga, dan “berkongsi” adalah tidak sesuai apabila kanak-kanak berumur 11 tahun. Walau bagaimanapun, minat dan kemahiran seni adalah relevan sepanjang hayat.

Cabaran

Walaupun kanak-kanak yang mengalami autisme Tahap 1 (berfungsi tinggi) mungkin (atau mungkin tidak) boleh mengakses pendidikan seni bersama-sama dengan rakan sebaya yang biasa, kanak-kanak yang mengalami bentuk autisme yang lebih teruk mungkin merasa mustahil. Ini kerana pendidikan seni berasaskan sekolah bergantung kepada kanak-kanak yang mempunyai pelbagai kemahiran dan kebolehan yang tidak tersedia untuk kebanyakan kanak-kanak autisme.

Sebagai contoh:

• Kemahiran motor halus yang kuat: Ramai kanak-kanak dan orang dewasa dalam spektrum autisme menghadapi kesukaran dengan kemahiran motor halus. Ini menjejaskan keupayaan mereka untuk melukis, menggunakan gunting, atau memainkan alat. Walaupun kebanyakan kanak-kanak autisme boleh mempelajari kemahiran ini dari semasa ke semasa, mereka tidak akan belajar pada kelajuan yang sama seperti rakan sebaya mereka yang biasa.

• Pemprosesan bahasa lisan yang kuat: Kebanyakan kanak-kanak, apabila diberitahu “buka halaman 3,” akan memproses dan bertindak mengikut arahan dalam beberapa saat. Kanak-kanak autisme, bagaimanapun, sering memerlukan sokongan untuk memberi tumpuan, memproses, dan kemudian bertindak mengikut arahan lisan. Mereka mungkin memerlukan sokongan satu lawan satu dalam suasana seni, yang mungkin sukar diberikan apabila kanak-kanak menjadi lebih mahir dalam kemahiran teknikal seperti muzik atau tarian.

• Keupayaan untuk memenuhi jangkaan pengajar: Pengajar muzik dan seni persendirian selalunya mempunyai harapan yang tinggi untuk pelajar mereka. Di samping itu, mereka mungkin mempunyai pengetahuan yang terhad tentang teknik pedagogi. Akibatnya, mereka mungkin kecewa dengan kadar perlahan di mana kanak-kanak autisme berkemungkinan belajar (sebagai contoh) membaca muzik.

• Keupayaan untuk melibatkan diri dengan pembelajaran berkumpulan: Memasukkan kanak-kanak autisme dalam persembahan teater atau tarian boleh menjadi sangat mencabar, terutamanya apabila terdapat jangkaan kemahiran. Jika kanak-kanak itu ketinggalan atau kecewa, seluruh kumpulan mungkin terganggu.

• Kemahiran motor kasar yang kuat: Kanak-kanak autisme sering berkompromi dengan kemahiran motor kasar. Ini menyukarkan untuk menangkap atau menendang bola, dan juga menyukarkan untuk mengikuti aktiviti seperti tarian atau jenis muzik instrumental tertentu.

Mungkin cabaran terbesar kepada kanak-kanak autisme untuk terlibat dengan seni adalah andaian bahawa seni adalah kurang penting untuk perkembangan mereka daripada keupayaan untuk mengambil bahagian dalam kelas akademik, sukan, atau aktiviti kehidupan harian biasa. “Jika mereka tidak berjaya melalui Walmart,” pemikiran itu berkata, “bagaimanakah mereka akan belajar bermain piano?”

Model untuk Penglibatan dalam Seni

Terdapat empat model yang mungkin untuk melibatkan kanak-kanak autistik dalam seni: program seni inklusif, program seni yang diasingkan (“keperluan khas”), program seni terapeutik dan pengajaran seni persendirian. Setiap satu daripada ini mempunyai kebaikan dan keburukan, baik untuk kanak-kanak dan untuk kanak-kanak biasa dan/atau orang dewasa yang terlibat.

Program Kesenian Inklusif

Secara teori, pengajaran seni berasaskan sekolah harus memasukkan kanak-kanak autistik dengan rakan sebaya mereka dalam program seni yang boleh diakses secara universal. Dalam erti kata lain, guru harus dapat menyediakan pelbagai pengubahsuaian yang membolehkan setiap kanak-kanak mengambil bahagian di peringkat mereka.

Ini agak mudah (dalam beberapa kes) apabila tumpuan diberikan pada seni visual, kerana setiap kanak-kanak bekerja mengikut rentak mereka sendiri pada projek mereka sendiri. Selain itu, ramai kanak-kanak autistik mempunyai kekuatan sebenar dalam seni visual. Walau bagaimanapun, ia menjadi lebih rumit apabila kanak-kanak mesti bekerjasama sebagai satu pasukan dalam konsert kumpulan muzik, persembahan teater atau acara tarian.

Kemasukan boleh menjadi pilihan yang ideal jika sokongan tersedia untuk membantu kanak-kanak autistik dengan perancangan eksekutif, mengelakkan beban deria dan mengekspresikan diri mereka melalui seni.

Kanak-kanak autistik bukan sahaja menjadi ahli kumpulan yang berfungsi, mempelajari kemahiran ekspresi diri yang sama seperti seluruh kelas, tetapi rakan sekelas mereka mendapat peluang untuk bekerja dengan seseorang yang mempunyai kemahiran dan kekuatan yang berbeza. Tanpa sokongan, bagaimanapun, kemasukan boleh menjadi sukar atau bahkan mustahil.

Program Seni Berkeperluan Khas

Ia sentiasa lebih mudah untuk bekerja dengan kanak-kanak autistik dalam persekitaran “keperluan khas” di mana mereka diasingkan daripada rakan sebaya mereka. Tingkah laku luar biasa, kelewatan perkembangan dan isu motor halus menjadi tidak relevan kerana keseluruhan kumpulan berkongsi kebanyakan cabaran ini.

Selain itu, tetapan keperluan khas disediakan untuk menyertakan kakitangan sokongan yang boleh bekerja secara bersemuka dengan kanak-kanak yang memerlukan bantuan tambahan atas sebarang sebab. Walau bagaimanapun, terdapat beberapa kelemahan untuk program seni berkeperluan khas.

Jarang sekali program seni berkeperluan khas mengajar pelajar kemahiran yang sama seperti rakan sebaya mereka. Akibatnya, kanak-kanak autistik tidak berpeluang membina kemahiran yang mereka perlukan untuk maju dalam bidang seni—seperti kemahiran berus, nyanyian harmoni, tingkah laku yang sesuai di belakang pentas atau semasa konsert, dsb.

Satu lagi masalah utama dengan program seni berkeperluan khas ialah realiti bahawa kebanyakan jangkaan lebih rendah ke tahap yang ketara. Dalam banyak kes, kanak-kanak dalam spektrum tidak digalakkan untuk meningkatkan atau membina kebolehan mereka. Projek selalunya disediakan terlebih dahulu, menyukarkan kanak-kanak untuk menyatakan idea seni mereka sendiri.

Program Seni Terapeutik

Kebanyakan penyelidikan tentang autisme dan seni berkaitan dengan terapi seni, termasuk pelbagai pilihan seperti terapi seni, terapi muzik, terapi drama, terapi tarian dan banyak lagi.

Terapi seni untuk kanak-kanak autistik tidak menumpukan pada seni itu sendiri tetapi pada penggunaan teknik artistik untuk membina kemahiran sosial, komunikasi dan emosi. Terapi seni biasanya disediakan satu-sama-satu dan disesuaikan dengan keperluan khusus kanak-kanak.

Penemuan penyelidikan sangat positif untuk terapi seni. Kebanyakan kanak-kanak melakukannya dengan baik, menikmati pengalaman dan membina kemahiran penting. Terapi seni, bagaimanapun, berbeza daripada pengajaran seni.

Seorang kanak-kanak yang menghabiskan masa setahun dalam terapi muzik, sebagai contoh, mungkin membina kemahiran sosial tanpa meningkatkan kemahiran muzik. Dari segi positif, terapi seni ialah alat yang berkesan untuk menangani gejala utama autisme. Walau bagaimanapun, ia bukanlah satu bentuk pengajaran seni.

Arahan Seni Persendirian

Arahan seni persendirian ialah pilihan yang ideal untuk mereka yang mampu (atau yang boleh menyediakannya untuk anak-anak mereka). Bukan sahaja mungkin, dalam suasana satu sama satu, untuk membantu kanak-kanak membina kemahiran dengan cara mereka sendiri mengikut kadar mereka sendiri, tetapi juga mungkin untuk memberi tumpuan kepada minat, kebolehan dan cabaran khusus kanak-kanak itu.

Kanak-kanak autisme belajar secara berbeza daripada rakan sebaya mereka. Pengajar dengan “kit alatan” pilihan pengajaran selalunya boleh mencari alat yang sesuai untuk membuka kunci kebolehan istimewa kanak-kanak autistik.

Sudah tentu, kelemahan utama pengajaran seni persendirian ialah kos. Pelajaran piano boleh menelan kos sehingga $60 sejam, dan guru piano yang mampu bekerja dengan kanak-kanak autistik mungkin mengenakan bayaran yang lebih tinggi.

Sebaliknya, kebanyakan ibu bapa mempunyai kemahiran untuk bekerja dengan anak mereka dalam melukis, melukis dan menyanyi, jika mereka mempunyai masa dan perangai untuk pergi ke laluan itu.

Petua untuk Membantu Anak Anda Meneroka Seni

Pilihan kaedah pengajaran anda akan bergantung pada kebolehan, minat dan tingkah laku anak anda—dan pada belanjawan, ketersediaan dan kemahiran anda sendiri. Walau bagaimanapun, terdapat cara untuk memastikan anak anda mendapat yang terbaik daripada sebarang pengalaman seni.

• Jangan sekali-kali menganggap ketidakcekapan. Kebolehan atau tingkah laku lisan anak anda tidak mempunyai hubungan dengan potensi artistik mereka. Orang bukan lisan dengan autisme telah menjadi artis visual, penyanyi dan pemuzik terkenal di peringkat antarabangsa.

• Tolak untuk ekspresi kreatif berbanding “mewarna” atau mencipta semula model. Walaupun mungkin lebih mudah bagi pengajar untuk mengedarkan helaian pewarna dan krayon atau meminta semua orang menyelesaikan projek yang sama, tidak ada sebab mengapa anak anda tidak boleh digalakkan untuk memilih subjek, warna dan medium mereka sendiri. Selain itu, matlamat sosial/komunikasi boleh dicapai tanpa menyeragamkan ekspresi artistik.

• Sokong kemasukan apabila boleh. Walaupun ada kalanya kemasukan bukan pilihan, dalam kebanyakan kes ia boleh dicapai dengan sokongan yang betul.

• Beri anak anda permulaan. Jika anak autistik anda menunjukkan minat dalam muzik, jangan tunggu sehingga darjah empat untuk memberi mereka pelajaran muzik. Mulakan mereka lebih awal supaya mereka bersedia untuk menyertai rakan sebaya mereka apabila tiba masanya. Perkara yang sama berlaku untuk memegang krayon, memotong dengan gunting dan kemahiran lain yang anda tahu mereka perlukan untuk menyertai seni.

• Manfaatkan program istimewa di muzium seni, tempat muzik dan teater. Jika program seni berkeperluan khas ditawarkan, bawa anak anda. Walaupun pengalaman itu tidak sesuai untuk kali pertama, anak anda akan mula mempelajari maksud duduk di hadapan khalayak, menyertai bengkel atau terlibat dalam seni komuniti.

• Mempunyai bahan seni di rumah. Sama ada krayon dan kertas, papan kekunci elektrik atau “pusat” penuh untuk penerokaan seni, sediakan bahan untuk diterokai oleh anak anda. Bekerjasama dalam projek yang anda berdua sukai supaya anak anda dapat mengalami pengalaman seni sebagai cara positif untuk berkongsi masa.