Panduan untuk Dispraksia Perkembangan

Untuk Orang Dewasa dan Ibu Bapa yang Menghidap Dispraksia

Perkembangan dispraksia, juga dikenali sebagai gangguan koordinasi perkembangan (DCD), ialah gangguan koordinasi fizikal yang menjadikannya mencabar untuk menyelaraskan tugas motor dan deria.

Artikel ini memberikan gambaran keseluruhan tentang dispraksia perkembangan, termasuk diagnosis, rawatan, salah tanggapan tentang gangguan dan perkara yang boleh dijangkakan apabila keibubapaan kanak-kanak dengan dispraksia.

Kanak-kanak belajar menggunakan komputer — Imej Kohei Hara / Getty

Dispraksia atau DCD?

Dyspraxia dan DCD adalah istilah yang sering digunakan secara bergantian. Walau bagaimanapun, terdapat perbezaan di antara mereka.

Dyspraxia adalah istilah yang digunakan untuk menggambarkan kesukaran dengan perkembangan motor dan kemahiran koordinasi. DCD ialah diagnosis sebenar. Untuk artikel ini, kami akan menggunakan istilah dyspraxia.

Beberapa gejala dyspraxia pada orang dewasa nyata sebagai:

Isu kemahiran motor halus, seperti kesukaran menaip, menulis, mengikat pakaian atau bercukur
Isu kemahiran motor kasar, seperti keseimbangan yang lemah, kekok, kecenderungan untuk tersandung dan koordinasi mata-tangan yang lemah
Isu pertuturan dan bahasa, seperti nada dan kadar yang tidak terkawal, atau pertuturan yang berulang
Tidak mempunyai penguasaan tangan dan menggunakan tangan kiri dan kanan secara bergantian
Kesukaran menjejak mata dan kecenderungan kehilangan tempat semasa membaca
Kesukaran persepsi, seperti terlalu sensitif atau kurang sensitif terhadap sentuhan, rasa, suhu dan kesakitan; terlalu sensitif kepada cahaya; pemahaman yang lemah tentang hala tuju; atau kekurangan rasa masa, kelajuan atau berat
Isu pembelajaran dan ingatan, seperti kesukaran mengatur pemikiran dan mengikut arahan, dan tidak fokus
Kesukaran tingkah laku dan emosi, seperti mendengar tetapi tidak memahami, impulsif, harga diri yang rendah, atau ledakan emosi

Orang yang menghidap dyspraxia juga mungkin mengalami kebimbangan, kemurungan, atau harga diri yang rendah disebabkan oleh kesukaran tambahan untuk hidup dengan keadaan tersebut.

Tidak semua orang yang mengalami dyspraxia mempunyai setiap gejala. Keadaan ini boleh menjadi ringan hingga teruk dan nyata berbeza dalam setiap individu.

Istilah Pesakit

Yayasan Dyspraxia menyatakan bahawa institusi mereka mengiktiraf istilah “orang yang mengalami dyspraxia” dan “orang yang mengalami dyspraxia.”

Diagnosis dan Rawatan Sepintas lalu

Menerima diagnosis pada zaman kanak-kanak adalah penting supaya pelarasan pendidikan boleh dibuat untuk menyediakan persekitaran pembelajaran yang terbaik untuk kanak-kanak yang mengalami dyspraxia.

Gejala dyspraxia yang perlu diperhatikan pada kanak-kanak termasuk:

Keseimbangan yang lemah
Isu tingkah laku dan emosi
Cabaran kemahiran sosial
Masalah pembelajaran dengan membaca, menulis, dan pertuturan
Postur yang lemah
Kesukaran penyelarasan
Isu penglihatan
Kesukaran persepsi

Mengajar kanak-kanak dengan dyspraxia memerlukan kesabaran pada bahagian kedua-dua guru dan pelajar.

Rawatan boleh dibuat secara individu dan berdasarkan simptom. Dalam sesetengah kes, kanak-kanak mungkin memerlukan pendidikan khas. Pada masa lain, kanak-kanak mungkin memerlukan terapi pertuturan, terapi pekerjaan, terapi fizikal atau penjagaan daripada penyedia kesihatan lain.

Terapi individu mungkin termasuk:

Mengajar kanak-kanak untuk memecahkan pergerakan yang lebih kompleks kepada pergerakan yang lebih mudah dan mempraktikkannya secara perlahan
Menggunakan genggaman khusus pada pensel untuk membantu kanak-kanak menulis dengan lebih cekap

Apabila kanak-kanak yang mengalami dyspraxia semakin meningkat, isu koordinasi fizikal mereka mungkin menjadi kurang isu.

Tiada ubat untuk dyspraxia perkembangan, dan kebanyakan orang yang mempunyai diagnosis mengalaminya sepanjang hayat mereka. Walau bagaimanapun, ramai orang boleh mempelajari kemahiran untuk membantu mereka menjalani kehidupan sepenuhnya dengan bantuan terapi pertuturan dan pekerjaan atau terapi khusus lain.

Kesalahpahaman

Salah tanggapan #1: Orang yang mengalami dyspraxia mempunyai IQ yang rendah.

Walaupun orang yang didiagnosis dengan dyspraxia mungkin kelihatan kurang berkembang, menerima diagnosis tidak bermakna seseorang itu mempunyai IQ yang lebih rendah.

Menerima diagnosis pada zaman kanak-kanak adalah penting supaya penyesuaian dalam pendidikan kanak-kanak dapat dibuat untuk memupuk persekitaran pembelajaran yang terbaik. Ini memastikan bahawa kanak-kanak tidak ketinggalan dalam pendidikan mereka akibat dyspraxia.

Salah tanggapan #2: Dispraksia jarang berlaku.

Sesetengah penyelidik menganggarkan bahawa sebanyak satu daripada 10 orang mempunyai beberapa bentuk dyspraxia. Walau bagaimanapun, dalam banyak kes, simptomnya adalah ringan dan selalunya tidak didiagnosis.

Tidak semua orang yang mengalami dyspraxia mempunyai setiap gejala. Keadaan ini boleh menjadi ringan hingga teruk dan nyata berbeza dalam setiap individu.

Salah tanggapan #3: Orang yang mengalami dyspraxia hanya tidak selaras.

Dyspraxia adalah gangguan yang melibatkan kemahiran motor. Orang yang mempunyai keadaan ini mungkin kelihatan kepada orang lain sebagai tidak selaras atau kekok, tetapi terdapat isu yang lebih mendalam melibatkan kawalan otot.

Otot membantu kita melakukan tugas harian seperti berjalan, berlari, memasak, berpakaian atau menulis. Bagi mereka yang mengalami dyspraxia, walaupun tugas mudah yang melibatkan kawalan otot boleh menjadi lebih kompleks dan kelihatan kekok atau janggal.

Adakah Dyspraxia adalah Ketidakupayaan Pembelajaran?

Dispraksia bukanlah masalah pembelajaran tetapi gangguan kemahiran motor.

Walau bagaimanapun, beberapa gangguan perkembangan saraf dan pembelajaran lain mungkin mengiringi dispraksia, seperti gangguan kekurangan perhatian (ADD), gangguan hiperaktif kekurangan perhatian (ADHD), atau disleksia.

Autisme atau gangguan spektrum autisme tahap satu, walaupun bukan sebahagian daripada dyspraxia, kadangkala mengiringi keadaan ini juga.

Dispraksia wujud dalam spektrum, dan gejala boleh berkisar dari ringan hingga teruk. Di samping itu, sebarang gangguan pembelajaran atau gangguan perkembangan saraf lain yang mengiringi dyspraxia boleh berkisar dari ringan hingga teruk.

Apabila anda menganggap bahawa adalah perkara biasa bagi ketidakupayaan pembelajaran untuk mengiringi dispraxia, tidak menghairankan bahawa seseorang mungkin berfikir bahawa dispraksia juga merupakan ketidakupayaan pembelajaran. Walau bagaimanapun, ia adalah gangguan individu dengan diagnosis yang berasingan.

Bekerja Dengan Pakar

Jika anak anda mengalami dyspraxia, berbincang dengan pembekal penjagaan kesihatan anda tentang gangguan berkaitan yang mungkin perlu anda ketahui. Anda mungkin ingin mempertimbangkan untuk bekerja dengan pakar yang boleh membantu anda dan anak anda dengan alat dan terapi terbaik yang paling menguntungkan perkembangan mereka.

Mengasuh Anak Menghidap Dispraksia

Dispraxia adalah gangguan perkembangan kanak-kanak yang memerlukan penglibatan aktif daripada ibu bapa.

Mempunyai anak dengan dyspraxia memberi kesan kepada semua orang dalam keluarga. Untuk membantu seluruh keluarga menghadapi masalah, berikut ialah beberapa idea untuk dicuba:

Rancang aktiviti yang melibatkan seisi keluarga untuk memastikan kanak-kanak lain tidak berasa tersisih.
Galakkan perbincangan tentang masalah dan perasaan.
Sertai kumpulan sokongan tempatan atau maya untuk ibu bapa kanak-kanak yang mengalami dyspraxia.
Merangkul dan menggalakkan setiap kanak-kanak untuk mengembangkan minat unik mereka sendiri.

Apa yang Dijangkakan

Menerima diagnosis bahawa anak anda menghidap dyspraxia mungkin amat menggembirakan. Walau bagaimanapun, ia akan membantu untuk memberi anda maklumat dan sokongan yang diperlukan oleh anak anda untuk belajar cara hidup dan berkembang dengan keadaan ini. Dispraksia tidak “boleh dibetulkan,” dan kanak-kanak perlu belajar cara menavigasi keadaan sepanjang hayat mereka.

Belajar di Rumah

Jika anda ibu bapa kepada kanak-kanak yang mengalami dyspraxia, anda mungkin berminat untuk memahami cara terbaik untuk membantu anak anda belajar di rumah. Salah satu cara terbaik untuk melakukan ini ialah bekerjasama dengan ahli terapi pekerjaan atau fizikal anak anda dan secara konsisten menggunakan terapi yang sama yang mereka gunakan dengan anak anda.

Beberapa idea lain yang mungkin dicadangkan oleh ahli terapi cara kerja anda termasuk:

Bersabar semasa bekerja dengan anak anda, kerana mereka memerlukan masa tambahan.
Latihan merancang tugas.
Yakinkan mereka.
Tanya soalan, dan bantu mereka terus terlibat dengan tugas.
Ajar anak anda untuk meminta bantuan apabila mereka memerlukannya.

Memberitahu Sekolah

Pastikan pentadbir sekolah dan guru anak anda mengetahui tentang dispraksia anak anda supaya mereka dapat menyokong mereka dengan sebaiknya di dalam bilik darjah dan membantu memupuk persekitaran yang positif dan menyokong untuk pembelajaran dan perkembangan.

Ringkasan

Dispraksia perkembangan ialah gangguan koordinasi yang menyebabkan gangguan kemahiran motor. Ia bukan masalah pembelajaran, tetapi kanak-kanak yang mengalami dyspraxia memerlukan bantuan dan perhatian khusus daripada guru dan ibu bapa untuk menyokong pendidikan dan perkembangan mereka.

Menerima diagnosis bahawa anak anda menghidap dyspraxia atau DCD mungkin amat menggembirakan, menakutkan, dan kadangkala mengasingkan diri. Tetapi anak anda dan seluruh keluarga masih boleh menjalani kehidupan yang sihat dan bahagia. Cuba amalkan kesabaran dan pemahaman semasa anda menguruskan perjuangan harian keadaan itu.

Bercakap dengan pembekal penjagaan kesihatan anda tentang pakar terbaik untuk keadaan anak anda, dan minta bantuan dan sokongan yang diperlukan oleh anak dan keluarga anda. Walaupun tiada ubat untuk dyspraxia, terdapat banyak tindakan yang boleh anda ambil untuk membantu menyokong keperluan unik mereka.

Soalan Lazim

Adakah dyspraxia dianggap sebagai ketidakupayaan pembelajaran?

Di Amerika Syarikat, dyspraxia tidak dianggap sebagai ketidakupayaan pembelajaran. Walau bagaimanapun, keadaan ini menjejaskan koordinasi otot dan boleh memberi kesan kepada cara seseorang belajar.

Selain itu, beberapa gangguan perkembangan saraf dan pembelajaran yang lain mungkin mengiringi dispraksia, seperti gangguan kekurangan perhatian (ADD), gangguan hiperaktif kekurangan perhatian (ADHD), disleksia atau autisme.

Bilakah dyspraxia perkembangan didiagnosis?

Diagnosis dyspraxia atau DCD biasanya tidak ditubuhkan sehingga umur empat hingga lima tahun. Ini sebahagiannya kerana tiada ujian mudah untuk keadaan tersebut. Dalam sesetengah kes, kanak-kanak menerima diagnosis seawal usia tiga tahun atau lebih tua daripada lima tahun. Sesetengah orang mungkin tidak didiagnosis semasa dewasa kerana mengalami simptom yang lebih ringan, penyedia penjagaan kesihatan tidak mencari simptom DCD semasa zaman kanak-kanak mereka, atau salah faham lain.

Adakah doktor mengatakan DCD atau dyspraxia?

Dyspraxia dan DCD sering digunakan secara bergantian, namun terdapat perbezaan antara kedua-dua istilah. Dyspraxia adalah istilah yang digunakan untuk menggambarkan kesukaran dengan perkembangan motor dan kemahiran koordinasi. DCD ialah diagnosis sebenar.

Adakah DCD jatuh pada spektrum autisme?

Autisme merangkumi pelbagai keadaan yang melibatkan kesukaran dengan kemahiran sosial, pertuturan, komunikasi bukan lisan, dan tingkah laku yang berulang, manakala DCD dicirikan oleh kesukaran yang ketara melakukan kemahiran motor pada tahap yang sesuai dengan umur. Walaupun mereka tidak berada pada spektrum yang sama, mereka boleh didiagnosis sebagai berlaku pada masa yang sama pada sesetengah orang.