Jabatan Polis Mengatakan Mereka Berusaha untuk Memasukkan Profesional Kesihatan Mental

Penembakan maut polis bulan lalu terhadap Walter Wallace Jr., seorang lelaki kulit hitam berusia 27 tahun di Philadelphia, membawa kebangkitan semula tuntutan untuk membaik pulih cara masyarakat di AS bertindak balas terhadap krisis kesihatan mental. Keluarga Wallace berkata dia bergelut dengan penyakit mental. Pada 2018, kira-kira 1,000 orang di Amerika Syarikat maut ditembak oleh polis, dengan 25% daripada mereka yang menghidap penyakit mental.

Hampir 29.7 juta orang tinggal di kawasan yang dikenali sebagai padang pasir perubatan—kawasan dengan beberapa pilihan penjagaan trauma—dan selalunya tidak mempunyai pilihan untuk dihubungi semasa krisis kesihatan mental. Bagi penduduk tersebut, jika orang tersayang memerlukan bantuan kesihatan mental segera, hospital terdekat mungkin berada 50 batu jauhnya. Saat dikira dalam situasi ini, dan masa yang sukar menyebabkan orang ramai mempunyai sedikit pilihan. Akibatnya, 7% hingga 10% daripada 911 panggilan setiap tahun melibatkan penghidap penyakit mental, memaksa pegawai menjadi kaunselor de facto.

Akibatnya, beribu-ribu jabatan polis di seluruh negara telah menerima pakai program Pasukan Intervensi Krisis (CIT), yang menggandingkan pegawai dengan profesional kesihatan mental untuk panggilan yang berkenaan, serta menyediakan latihan kesihatan mental untuk pegawai. Program ini, yang dilancarkan pada tahun 1988 sebagai “Model Memphis,” mempunyai dua matlamat:

1. Meningkatkan keselamatan pegawai dan pengguna
2. Bantu orang yang mengalami gangguan mental dan/atau ketagihan mengakses rawatan perubatan dan bukannya meletakkan mereka dalam sistem keadilan jenayah kerana tingkah laku yang berkaitan dengan penyakit.

Pasukan ini telah wujud selama lebih daripada 30 tahun dan telah dimasukkan ke dalam lebih daripada 2,700 jabatan. Sehingga hari ini, program CIT kekal sebagai model dominan untuk menangani panggilan kesihatan mental dalam jabatan polis. Tetapi masih terdapat persoalan tentang kejayaan model yang diterima pakai secara meluas ini.

Bagaimana Program Berfungsi

Jabatan Polis Brookhaven di Georgia baru-baru ini merintis program kesihatan mental yang serupa di bandar mereka, menambah dua profesional kesihatan mental ke jabatan itu hanya bulan lepas.

David T. Snively, leftenan Jabatan Polis Brookhaven, memberitahu Verywell bahawa lebih separuh daripada pegawai jabatan itu dilatih dalam program Latihan Intervensi Krisis Georgia, yang merupakan kurikulum yang direka bentuk dengan kerjasama National Alliance on Mental Illness (NAMI) dan Pusat Latihan Keselamatan Awam Georgia (GPSTC).

“Program ini adalah model responden bersama, dengan doktor bertindak balas dengan atau atas permintaan pegawai polis di tempat kejadian tertentu,” kata Snively.

Program CIT melibatkan 40 jam latihan untuk memaklumkan pegawai tentang beberapa isu kesihatan mental. Sesi yang sering diketuai oleh profesional kesihatan mental, direka untuk membantu pegawai membuat keputusan di lapangan. “Latihan ini melengkapkan pegawai untuk mengenal pasti panggilan yang mana seorang doktor mungkin sesuai, dan program kami membolehkan pegawai itu memanggil doktor terus ke tempat kejadian,” katanya.

Pegawai membelanjakan kira-kira 80% daripada kerja rondaan mereka untuk apa yang dipanggil kerja perkhidmatan, yang boleh bermakna pengantaraan atau bertindak balas terhadap pertikaian keluarga yang tiada jenayah berlaku. Penambahan doktor dan pekerja sosial kepada pasukan polis boleh menyediakan perkhidmatan kepada penduduk komuniti seperti campur tangan krisis, pengantaraan dan rujukan penjagaan kesihatan mental. Termasuk profesional ini juga biasanya termasuk latihan dan perkhidmatan kesihatan mental untuk pegawai polis.

Sebilangan besar pusat latihan CIT tertumpu pada cara-cara pegawai boleh mengurangkan keadaan yang memuncak; seseorang yang mengalami krisis kesihatan mental mungkin tidak bertindak balas terhadap permintaan pegawai dengan cara yang mungkin dilakukan oleh orang lain. CIT memaklumkan pegawai tentang penyakit mental sambil mengurangkan risiko kecederaan bagi pegawai dan individu yang mengalami penyakit mental. Teknik ini juga boleh menyebabkan lebih sedikit tangkapan, yang tidak sesuai, kerana orang yang mengalami gangguan kesihatan mental mungkin menolak atau menangguhkan rawatan apabila ditangkap, yang boleh menyebabkan keadaan mereka bertambah teruk dan mewujudkan episod selanjutnya.

Sejauh manakah Program CIT Berkesan?

Kajian pada tahun 2011 mendapati peratusan tangkapan semasa panggilan CIT adalah antara 0% hingga 7%, dengan jumlah itu berkurangan semakin lama program itu dilaksanakan. Kajian itu seterusnya menyimpulkan antara 10% dan 23% daripada tangkapan telah dielakkan di jabatan yang dilaksanakan CIT. Tetapi matlamat program CIT adalah untuk meningkatkan keselamatan pegawai dan rakyat, yang mungkin sukar untuk diukur.

“Kami menambah pekerja sosial polis kami awal tahun lepas. Dia telah menjadi aset yang sangat besar kepada jabatan dan masyarakat,” Michael Diekhoff, ketua polis untuk Jabatan Polis Bloomington, Indiana, memberitahu Verywell. “Kerja yang dia lakukan telah berkembang setiap bulan. Kebanyakan panggilannya adalah daripada mereka yang menghubunginya tanpa penglibatan pegawai. Matlamat kami adalah [to see if] dia boleh membantu mereka yang telah berulang kali kami hubungi. Data menunjukkan dia mempunyai kesan dalam mengurangkan panggilan berulang yang kami ada pada sesetengah orang.”

Beberapa kajian menunjukkan hanya sedikit perbezaan antara pegawai terlatih CIT dan pegawai tidak terlatih berhubung dengan rujukan pesakit. Kajian mendapati bahawa campur tangan CIT tidak menunjukkan pengurangan yang konsisten dalam risiko kematian atau kematian semasa interaksi polis kecemasan.

Walaupun keberkesanan program CIT kekal tidak dapat disimpulkan pada tahap terbaik, terdapat program lain yang disediakan yang membantu bertindak balas kepada individu yang bergelut dengan kesihatan mental atau penyakit mereka.

Mental Health America mengeluarkan laporan mencadangkan alternatif kepada campur tangan polis untuk isu kesihatan mental.

“Banyak masalah yang berkaitan dengan penglibatan polis dalam krisis kesihatan tingkah laku boleh dielakkan dengan mewujudkan alternatif,” kata laporan itu. “Tindak balas penguatkuasaan undang-undang terhadap krisis kesihatan mental hampir selalu memberi stigma kepada orang yang mempunyai penyakit mental dan harus dielakkan apabila mungkin.”

Beberapa alternatif ini termasuk:

• Pasukan tindak balas krisis mudah alih: Terdiri daripada profesional kesihatan mental, pekerja kesihatan komuniti dan/atau rakan sebaya, pasukan ini boleh bertindak balas dan merujuk individu dalam krisis kepada sumber yang sesuai.

• Penangguhan krisis rakan sebaya: Program krisis kendalian rakan sebaya ialah tempat di mana orang ramai boleh berhubung dengan rakan sebaya yang mempunyai pengalaman langsung tentang keadaan kesihatan mental.

• Klinik penjagaan segera psikiatri: Klinik ini adalah sama seperti klinik penjagaan segera yang lain, tetapi dilatih khas untuk menjaga kesihatan mental dan keperluan penggunaan bahan.