Bolehkah Haid Meningkatkan Risiko HIV Wanita?

Risiko HIV adalah lebih tinggi daripada lelaki kepada wanita berbanding wanita kepada lelaki kerana sebahagian besarnya terdedah kepada kelemahan faraj, serviks dan (mungkin) rahim. Bukan sahaja luas permukaan tisu yang lebih besar dalam saluran pembiakan wanita (FRT) jika dibandingkan dengan zakar, perubahan dalam biologi selalunya boleh menjadikan tisu mukosa yang melapisi FRT lebih mudah terdedah kepada jangkitan.

Walaupun membran mukosa faraj jauh lebih tebal daripada rektum, dengan kira-kira sedozen lapisan tisu epitelium yang bertindih menyediakan halangan sedia daripada jangkitan, HIV masih boleh mendapat akses kepada badan melalui sel yang sihat. Tambahan pula, serviks, yang mempunyai membran mukosa yang lebih nipis daripada faraj, dipenuhi dengan sel-T CD4+, sel-sel imun yang lebih disukai HIV.

Banyak perkara boleh meningkatkan kerentanan wanita terhadap HIV, termasuk vaginosis bakteria (yang boleh mengubah flora faraj) dan ektopi serviks (juga dikenali sebagai serviks “tidak matang”).

Tetapi bukti yang semakin meningkat juga menunjukkan bahawa perubahan hormon, sama ada secara semula jadi atau disebabkan, memainkan peranan penting dalam meningkatkan potensi wanita untuk mendapatkan HIV.

Senggugut dan Risiko HIV

Kajian 2015 daripada penyelidik di Sekolah Perubatan Geisel Universiti Dartmouth mencadangkan bahawa perubahan hormon semasa kitaran haid biasa memberikan HIV dan jangkitan kelamin (STI) yang lain sebagai “tingkap peluang” untuk menjangkiti.

Fungsi imun, baik semula jadi (semula jadi) dan adaptif (diperolehi selepas jangkitan sebelumnya), diketahui dikawal oleh hormon. Semasa haid, kedua-dua hormon itu bertujuan untuk mengoptimumkan keadaan persenyawaan dan kehamilan—estradiol dan progesteron—secara langsung mempengaruhi sel epitelium, fibroblas (sel yang terdapat dalam tisu penghubung) dan sel imun yang melapisi FRT. Dengan berbuat demikian, tindak balas imun menjadi lemah, dan risiko pemerolehan HIV meningkat dengan ketara.

Jika disahkan, kajian itu boleh membantu membuka jalan kepada terapi yang boleh meningkatkan aktiviti anti-virus dan/atau mempengaruhi amalan seksual dengan lebih baik (iaitu, mengenal pasti masa yang lebih selamat untuk melakukan hubungan seks) semasa apa yang dipanggil “tetingkap peluang” ini.

Menopaus dan Risiko HIV

Sebaliknya, satu lagi kajian 2015 dari Pusat Perubatan Universiti Pittsburgh telah mencadangkan bahawa perubahan dalam FRT boleh menyumbang kepada peningkatan risiko HIV dalam wanita selepas menopaus.

Telah diketahui umum bahawa fungsi imun saluran genital yang lebih rendah dengan cepat merosot semasa dan selepas menopaus, dengan penipisan tisu epitelium dan penurunan ketara dalam halangan mukosa. (Mukosa, yang diketahui mengandungi spektrum antimikrobial, disokong oleh rembesan dari FTR atas yang memberikan perlindungan hiliran ke saluran genital bawah.)

Para penyelidik merekrut 165 wanita tanpa gejala-termasuk wanita menopause; wanita pra-menopaus tidak menggunakan kontraseptif; dan wanita yang menggunakan kontraseptif—dan mengukur kerentanan HIV dengan membandingkan cecair serviksovaginal yang diperoleh melalui pengairan. Menggunakan ujian ujian khusus HIV, mereka mendapati bahawa wanita selepas menopaus mempunyai aktiviti anti-HIV “semulajadi” tiga kali lebih rendah (11% berbanding 34%) daripada salah satu daripada dua kumpulan yang lain.

Walaupun kesimpulan dihadkan oleh reka bentuk dan saiz kajian, ia menunjukkan bahawa perubahan hormon semasa dan selepas menopaus boleh meletakkan wanita yang lebih tua pada peningkatan risiko HIV. Oleh itu, penekanan yang lebih harus diberikan kepada pendidikan seks yang lebih selamat untuk wanita yang lebih tua, serta memastikan saringan HIV dan STI yang lain tidak dielakkan mahupun ditangguhkan.

Kontraseptif Hormon dan Risiko HIV

Bukti bahawa kontraseptif hormon boleh meningkatkan risiko HIV wanita adalah tidak konsisten, sama ada melalui ubat kawalan kelahiran oral atau suntikan. Meta-analisis yang teguh bagi 12 kajian-lapan dilakukan dalam populasi umum dan empat di kalangan wanita berisiko tinggi-menunjukkan peningkatan sederhana, keseluruhan dalam risiko HIV pada wanita yang menggunakan suntikan jangka panjang, depot medroxyprogesterone acetate (DPMA, aka Depo -Provera). Bagi wanita dalam populasi umum, risiko dilihat lebih kecil.

Analisis itu, yang merangkumi lebih 25,000 peserta wanita, tidak menunjukkan hubungan ketara antara kontraseptif oral dan risiko HIV.

Walaupun data dianggap tidak mencukupi untuk mencadangkan penamatan penggunaan DPMA, para penyelidik menasihatkan supaya wanita yang menggunakan suntikan progestin sahaja dimaklumkan tentang ketidakpastian mengenai risiko DPMA dan HIV, dan bahawa mereka digalakkan untuk menggunakan kondom dan meneroka strategi pencegahan lain seperti Profilaksis pra-pendedahan HIV (PrEP).