Bagaimana Gumpalan Darah Didiagnos

Mekanisme pembekuan darah sangat penting untuk kehidupan. Apabila saluran darah rosak akibat kecederaan, mekanisme pembekuan normal memastikan kehilangan darah akan terhad. Tambahan pula, bekuan darah yang terbentuk di tapak kecederaan menyediakan langkah pertama badan ke arah penyembuhan.

Walau bagaimanapun, jika bekuan darah terbentuk apabila tidak sepatutnya, masalah yang serius boleh berlaku, kerana bekuan itu boleh membawa kepada kerosakan yang ketara kepada organ yang dibekalkan (atau disalirkan) oleh saluran yang tersumbat.

Inilah sebabnya mengapa mendiagnosis bekuan darah—yang mungkin dengan ujian makmal dan pengimejan—sangat penting.

Bila Mendiagnosis Gumpalan Darah

Dua jenis pembekuan darah yang boleh menyebabkan kerosakan serius termasuk trombi dan emboli. Trombus ialah bekuan darah yang terbentuk di dalam saluran darah, dan embolus ialah bekuan darah yang bergerak melalui saluran darah dan menyebabkan penyumbatan di destinasinya.

Gumpalan darah menyebabkan kerosakan pada tisu kerana ia boleh menghalang aliran darah melalui saluran. Apabila tisu kekurangan oksigen dan nutrien yang sepatutnya diperoleh daripada darah, kerosakan serius boleh berlaku, seperti strok. Diagnosis selalunya bermula dengan gejala kerosakan organ.

Keadaan perubatan biasa yang sering disebabkan oleh trombus atau embolus termasuk yang berikut.

• Strok paling kerap disebabkan sama ada oleh trombosis salah satu arteri yang membekalkan otak, atau embolus yang bergerak ke otak (paling kerap dari jantung atau arteri karotid).

• Serangan jantung biasanya disebabkan oleh plak aterosklerotik, yang menyebabkan trombus terbentuk di dalam arteri koronari (jantung).

• Trombosis urat dalam (DVT) adalah bekuan yang terbentuk di salah satu urat utama kaki, paha, atau pelvis.

• Embolus pulmonari adalah bekuan darah yang bergerak ke paru-paru, biasanya dari DVT.

• Keadaan lain termasuk trombosis vena utama yang mengalirkan hati (trombosis vena portal), trombosis vena yang mengalirkan buah pinggang (trombosis vena renal), dan embolisasi bekuan ke lengan atau kaki.

Sebelum rawatan berkesan boleh diberikan, adalah penting untuk menentukan sama ada bekuan darah sebenarnya menyebabkan masalah. Rawatan untuk pembekuan darah selalunya termasuk penipisan darah yang berkuasa. Walaupun ubat-ubatan ini berkesan untuk melarutkan bekuan atau menghalangnya daripada berkembang—ia boleh menyebabkan kesan sampingan, seperti pendarahan.

Ujian Makmal

Ujian makmal untuk mendiagnosis bekuan darah boleh mengukur pengaktifan abnormal sistem pembekuan darah dan menawarkan petunjuk yang akan membantu pembekal penjagaan kesihatan anda mengecilkan diagnosis anda.

Ujian Darah D-Dimer

Ujian darah D-dimer mengesan sama ada baru-baru ini terdapat tahap aktiviti pembekuan yang tidak normal di suatu tempat dalam aliran darah. Ujian ini adalah yang paling berguna dalam membantu penyedia penjagaan kesihatan mengurangkan syak wasangka mereka sama ada DVT atau embolus pulmonari telah berlaku.

Biomarker Jantung

Biomarker jantung digunakan untuk membantu mendiagnosis serangan jantung. Ujian darah ini tidak mendiagnosis pembekuan darah secara ketat; sebaliknya, mereka mengesan sama ada kerosakan otot jantung telah berlaku—yang hampir selalu disebabkan oleh tercabutnya plak arteri koronari, bersama-sama dengan pembentukan trombosis seterusnya.

Ujian Pengimejan

Penyedia penjagaan kesihatan anda akan memerintahkan ujian pengimejan yang mereka anggap perlu untuk membuat diagnosis yang betul. Sesetengah ujian ini boleh mengenal pasti bekuan darah, ada yang boleh mengesan kerosakan akibat bekuan darah, dan sesetengahnya boleh menentukan sama ada anda berisiko mengalami pembekuan darah.

Tanya pembekal penjagaan kesihatan anda tentang ujian yang ingin didedahkan, dan tanya apa-apa soalan yang anda ada tentang prosedur.

Ultrasound Mampatan

Ujian ultrasound mampatan ialah ujian bukan invasif yang boleh dilakukan di sisi katil yang selalunya sangat berguna dalam mendiagnosis DVT.“”

Imbasan V/Q

Imbasan perfusi pengudaraan (imbasan V/Q) ialah ujian menggunakan pewarna radioaktif untuk memeriksa aliran darah ke paru-paru untuk mengesan sama ada saluran darah pulmonari telah disekat oleh embolus pulmonari.

CT Scan

Imbasan tomografi berkomputer (CT) ialah teknik sinar-X berkomputer yang boleh menunjukkan perincian anatomi. Imbasan CT boleh mengesan kerosakan otak akibat strok atau kerosakan paru-paru PE.

Imbasan MRI

Imbasan MRI boleh digunakan untuk mengesan kerosakan organ awal akibat strok, PE, trombosis vena portal, atau trombosis vena renal. Ujian ini mengambil masa lebih lama daripada imbasan CT, jadi apabila masa adalah penting, imbasan CT boleh digunakan sebaliknya.

Angiografi atau Venografi

Ini adalah teknik kateterisasi di mana pewarna disuntik ke dalam saluran darah di mana bekuan disyaki dan imej saluran darah diambil.

Angiografi pulmonari boleh digunakan untuk mendiagnosis embolus pulmonari, manakala venografi digunakan untuk mendiagnosis DVT. Angiografi jantung memeriksa arteri koronari, dan angiografi karotid boleh mengesan kerosakan atau bekuan dalam arteri karotid-salur darah di leher.

Ekokardiografi

Ekokardiogram sering digunakan untuk menilai risiko strok embolik.

Ekokardiogram boleh mengesan trombus yang telah terbentuk di dalam jantung (biasanya di atrium kiri pada seseorang yang mengalami fibrilasi atrium, atau di ventrikel kiri pada seseorang yang mengalami kardiomiopati dilatasi yang teruk). Ekokardiogram juga boleh mengesan masalah jantung yang boleh membenarkan embolus melintasi jantung, seperti foramen ovale paten.