Apakah Neurotransmitter?

Neurotransmitter adalah penghantar kimia dalam badan. Ia digunakan oleh sistem saraf untuk membantu neuron, atau sel saraf, berkomunikasi antara satu sama lain. Mereka juga membantu neuron menghantar isyarat kepada sel sasaran lain di seluruh badan.

Bagaimana Mereka Bekerja

Neuron berfungsi sebagai sejenis sistem pemesejan. Mereka mempunyai isyarat elektrik yang dihantar sepanjang akson mereka, iaitu kabel nipis yang menghubungkan bahagian utama sel ke neuron lain. Sebaik sahaja isyarat elektrik mencapai sinaps, jurang kecil di hujung akson, ia kemudiannya ditukar menjadi isyarat kimia.

Isyarat kimia ini dilepaskan daripada neuron dalam vesikel, atau kantung, melalui sinaps, menjadi neurotransmitter dan mengangkut isyarat ke neuron penerima. Ini menggesa penerima untuk bertindak balas dengan cara tertentu supaya ia boleh mentafsir mesej yang dihantar.

Reseptor direka untuk mengawal pelepasan neurotransmitter atau menerima isyarat yang dihantar. Reseptor terletak di antara neuron dan membolehkan pertukaran maklumat berlaku. Proses ini dikenali sebagai neurotransmisi.

Apabila Mereka Selesai Tugas Mereka

Sebaik sahaja neurotransmitter telah menyelesaikan tugasnya, ia tidak lagi diperlukan. Terdapat tiga cara komunikasi dengan neurotransmitter boleh dihentikan.

Yang pertama adalah melalui proses yang dipanggil degradasi. Proses ini berlaku apabila enzim masuk dan mengubah komposisi neurotransmitter. Apabila ini berlaku, reseptor tidak lagi mengenali neurotransmitter dan oleh itu tidak berinteraksi dengannya.

Proses kedua dikenali sebagai difusi, apabila neurotransmitter bergerak dari reseptor. Yang ketiga ialah proses pengambilan semula, yang berlaku apabila neuron yang mengeluarkan neurotransmitter mengumpulnya dan membawanya kembali aksonnya.

Jenis

Terdapat lebih 100 jenis neurotransmitter, tetapi sukar untuk menentukan sama ada sesuatu dikira sebagai neurotransmitter atau tidak. Ini kerana tidak mudah untuk melihat jenis bahan kimia yang terkandung dalam kantung yang dibebaskan daripada neuron.

Terdapat beberapa garis panduan khusus yang penyelidik gunakan untuk membantu mengetahui molekul mana yang merupakan neurotransmitter. Untuk satu, sel mesti mengandungi bahan kimia yang dibebaskan dalam jumlah standard atau sesuai apabila ia dirangsang dengan cara tertentu.

Bahan kimia juga mesti dilepaskan oleh neuron tertentu yang presinaptik dan kemudian mengikat dengan betul kepada reseptor pada neuron pascasinaptik. Selepas neuron menghantar dan menerima mesej, neurotransmitter itu sendiri mesti melalui salah satu proses penyingkiran.

Daripada semua neurotransmitter, ada yang lebih menonjol daripada yang lain kerana ia lebih dikenali atau kerana ia didapati dalam jumlah yang lebih besar. Sebagai contoh, sesetengah neurotransmitter menjadi tumpuan dalam tetapan klinikal untuk pelbagai penyakit. Neurotransmiter ini termasuk:

• Acetylcholine: Neurotransmiter ini merangsang otot untuk mengecut dan memainkan peranan penting dalam pelbagai fungsi kognitif, seperti ingatan. Ia juga dikaitkan dengan penyakit Alzheimer.

• Dopamine: Ini dikenali sebagai bahan kimia yang baik dan memainkan peranan dalam penyakit Parkinson.

• Glutamat: Ia adalah asid amino yang paling banyak dalam otak dan boleh menyebabkan kematian sel kerana keupayaannya untuk menimbulkan tindak balas toksik dalam sel.

• GABA (asid gamma-aminobutyric): Ini adalah asid amino yang bertindak sebagai neurotransmitter di otak dan boleh bertindak sebagai pengurang tekanan juga.

• Serotonin: Ia adalah neurotransmiter terkenal yang terdapat dengan banyak dalam sistem pencernaan. Ia biasanya dikaitkan dengan kemurungan.

Neurotransmiter ini termasuk dalam kategori bagaimana ia menyebabkan reseptor bertindak balas, iaitu:

• Excitatory: Apabila neurotransmitter mencetuskan tindak balas ini, neuron penerima menjana isyarat elektrik baharu yang dikenali sebagai potensi tindakan, atau impuls saraf. Ia direka untuk menghantar mesej tertentu atau menimbulkan tindakan daripada sel lain. Contohnya, jika anda menyentuh sesuatu yang panas, penghantaran saraf akan berlaku dan memberi amaran kepada anda tentang sensasi haba melalui tindak balas rangsangan. Glutamat adalah neurotransmitter penguja.

• Perencatan: Tindak balas ini membantu menghentikan tindak balas tertentu daripada sel lain dalam badan. Ia menghalang tindak balas rangsangan. GABA adalah neurotransmitter yang menghalang.

• Modulasi: Respons modulasi boleh mengawal lebih daripada satu neuron selepas neurotransmisi, bermakna mereka boleh menghantar mesej yang sama ke pelbagai neuron pada masa yang sama. Mereka beroperasi lebih perlahan daripada respons yang lain. Dopamin dan serotonin adalah neurotransmitter modulasi.

Asetilkolin

Jenis neurotransmitter ini banyak terdapat dalam sistem saraf pusat dan sistem saraf periferi. Ia bertindak sebagai neuromodulator kerana ia boleh menghantar isyarat kepada banyak reseptor pada masa yang sama. Ia memainkan peranan penting dalam kognisi, pembelajaran, perhatian, dan ingatan.

Acetylcholine juga boleh menimbulkan jenis perasaan atau emosi lain, seperti motivasi dan rangsangan. Ia juga memainkan peranan utama dalam pergerakan otot sukarela. Ini bermakna apabila anda memberitahu badan anda untuk bangun dan berjalan-jalan, asetilkolin adalah sebahagian daripada proses isyarat itu.

Asid amino

Asid amino adalah penting untuk penghantaran saraf. Ini kerana banyak asid amino bertindak sebagai neurotransmitter. Beberapa asid amino lain juga memainkan peranan dalam penghasilan neurotransmitter tertentu. Mereka boleh memodulasi neurotransmisi dan memastikan bahawa badan mempunyai cukup neurotransmiter penting yang diperlukan untuk kesihatan fizikal dan mental yang betul.

Sebagai contoh, serotonin, yang membantu mengawal mood, sangat bergantung pada asid amino triptofan. Tanpa tryptophan, paras serotonin mungkin menurun, dan ini boleh menyebabkan kemurungan.

Pemancar gas

Pemancar gas adalah neurotransmitter yang terbentuk daripada molekul kecil gas. Tiga pemancar gas termasuk nitrik oksida, hidrogen sulfida, dan karbon monoksida. Mereka terlibat dalam proses isyarat dan memainkan peranan penting dalam keplastikan sinaptik, atau keupayaan sinaps menjadi lebih lemah atau lebih kuat dari semasa ke semasa.

Dalam sinaps yang menjadi lebih lemah, penghantar gas juga membantu memulihkan keplastikan mereka. Penyelidikan menunjukkan bahawa perubahan positif atau negatif dalam pemancar gas boleh membawa kepada keadaan psikiatri.

Monoamin

Sesetengah neurotransmitter adalah monoamine, iaitu sebatian yang mempunyai hanya satu kumpulan amina dalam molekul. Contoh neurotransmitter yang termasuk dalam kategori ini termasuk dopamin, norepinephrine, epinephrine, dan serotonin. Mereka boleh memainkan peranan dalam perkembangan sindrom neurologi.

Peptida

Sesetengah peptida, atau hormon, boleh bertindak sebagai neurotransmitter. Cara peptida bertindak bergantung pada urutan asid amino yang mereka miliki. Peptida yang boleh bertindak sebagai neurotransmitter sering dipanggil neuropeptida, dan ia bertindak lebih perlahan daripada neurotransmitter biasa. Ini bermakna bahawa mereka boleh menghasilkan tindak balas yang membawa kepada tindakan yang lebih lama daripada neurotransmitter. Beberapa contoh neuropeptida termasuk B-endorphin dan oxytocin.

purin

Purin adalah sebatian organik yang boleh didapati di dalam badan dan beberapa makanan. Mereka terbentuk apabila DNA rosak, bertukar menjadi asid urik dalam darah.

Apabila purin bertindak sebagai neurotransmitter, ia memainkan peranan dalam beberapa tindak balas sistem dalam badan. Adenosine triphosphate (ATP) ialah purin yang bertindak sebagai neurotransmitter dalam kedua-dua sistem saraf pusat dan periferi. ATP memainkan peranan dalam isyarat antara sel glial, yang mengekalkan keseimbangan dalam badan.

Masalah

Neurotransmitter adalah penting untuk kesihatan badan dan minda. Tahap rendah mana-mana jenis neurotransmitter boleh membawa kepada perkembangan penyakit yang berbeza. Terlalu banyak neurotransmitter juga boleh menimbulkan risiko yang sama. Sebagai contoh, jika terdapat terlalu sedikit neurotransmitter dopamin dalam otak, ia boleh menyebabkan perkembangan penyakit Alzheimer.

Peningkatan tahap neurotransmitter yang menghantar isyarat sakit dan penurunan tahap neurotransmitter yang menghalang isyarat sakit telah dikaitkan dengan fibromyalgia, keadaan yang dicirikan oleh kesakitan yang meluas. Ketidakseimbangan dalam neurotransmitter perencatan dan rangsangan ini dianggap memainkan peranan dalam perkembangan dan perkembangan penyakit ini.

Mempunyai terlalu banyak serotonin dalam badan boleh mengancam nyawa dan membawa kepada keadaan yang dikenali sebagai sindrom serotonin. Gejala sindrom serotonin boleh termasuk:

• Pergolakan
• Kebimbangan
• Kegelisahan
• Gegaran
• Ketegaran otot
• Tekanan darah tinggi

• Hipertermia (suhu badan tinggi)

• Kulit memerah
• Terlalu teruja
• Degupan jantung cepat
• Penguncupan otot yang tidak disengajakan
• Pernafasan cepat

Dalam kes lain, reseptor boleh menjadi sensitif kepada neurotransmitter. Apabila ini berlaku, kurang neurotransmitter boleh menimbulkan tindak balas yang lebih besar. Ia boleh berlaku pada orang yang mengambil ubat yang berinteraksi dengan reseptor neurotransmitter tertentu seperti antidepresan.

Ringkasan

Neurotransmitter adalah utusan kimia yang membantu sel-sel saraf berkomunikasi antara satu sama lain. Mereka termasuk serotonin, dopamin, glutamat, dan asetilkolin. Neurotransmitter berfungsi beberapa fungsi, seperti mengawal selera makan, kitaran tidur-bangun dan mood. Tahap rendah mana-mana neurotransmitter boleh membawa kepada masalah, termasuk fibromyalgia dan penyakit Alzheimer.