Apakah Maksud Menjadi Neurotipikal?

Perkataan itu “neurotipikal“boleh digunakan untuk menggambarkan individu yang otaknya berkembang dan berfungsi dengan cara yang dianggap biasa atau dijangka oleh masyarakat. Istilah ini juga boleh digunakan untuk merujuk kepada mereka yang tidak mengalami gangguan perkembangan, seperti autisme. Gejala gangguan perkembangan berbeza-beza, tetapi mereka mungkin memberi kesan kepada komunikasi, kemahiran motor, tingkah laku, serta kebolehan sosial dan/atau pembelajaran.

Anda mungkin mendengar istilah “neurotipikal” yang digunakan di sekolah, di persidangan dan acara autisme, dan di pejabat ahli terapi. Anda juga mungkin mendengar istilah “neurodiverse,” yang digunakan untuk menggalakkan perbezaan perkembangan dalam individu. Perlu diingat bahawa kedua-dua istilah ini bukanlah diagnosis formal.

Artikel ini menerangkan maksud perkataan neurotipikal dan menawarkan contoh ciri neurotipikal. Ia juga akan meneroka maksud neurodiversiti, serta apakah pergerakan neurodiversiti.

Apakah Orang Neurotipikal?

Orang neurotipikal ialah individu yang berfikir, memahami, dan berkelakuan dengan cara yang dianggap sebagai norma oleh populasi umum. Di samping itu, institusi seperti sekolah, liga sukan, dan tempat pekerjaan sering direka untuk menampung orang yang sesuai dengan norma ini.

Perlu diingat bahawa tidak ada konsep “normal” yang stabil dan difahami secara universal. Malah, persepsi dan tingkah laku “normal” sangat berbeza bergantung pada banyak faktor seperti budaya dan lokasi. Sebagai contoh, dalam sesetengah budaya, hubungan mata secara langsung dijangka; pada orang lain, ia dianggap kurang ajar.

Apakah Beberapa Contoh Ciri Neurotipikal?

Ciri-ciri neurotipik boleh dilihat sebagai positif, negatif atau neutral bergantung pada perspektif setiap individu yang unik. Walaupun ciri neurotipikal mungkin berbeza-beza, beberapa contoh mungkin termasuk seseorang yang boleh:

• Membangunkan kemahiran lisan, fizikal, sosial dan intelek pada kadar, susunan dan tahap tertentu
• Berfungsi dengan baik dalam tetapan sosial yang kompleks dengan bilangan orang yang ramai
• Mengalami sedikit atau tiada kesukaran menangani maklumat deria seperti cahaya yang kuat, bunyi, orang ramai dan pergerakan
• Mudah untuk melibatkan diri dalam aktiviti berpasukan termasuk sukan, permainan dan projek
• Belajar dalam suasana yang pantas, sangat lisan dan berdaya saing dengan sejumlah besar rakan sebaya yang sama umur
• Berprestasi dengan baik di bawah tekanan
• Berurusan dengan perubahan
• Bercakap, bergerak dan berkelakuan dengan cara yang “dijangka”, seperti pada volum dan jarak tertentu daripada orang lain

Apakah Maksud Neurodiversiti?

Neurodiversity ialah idea bahawa terdapat banyak cara unik untuk berfikir, berkelakuan, dan belajar. Istilah ini bertujuan untuk menerima perbezaan tanpa mengatakan satu cara otak berfungsi lebih baik daripada yang lain. Apabila membincangkan individu, khususnya, istilah “neurodivergen” boleh digunakan untuk menerangkan cara mereka mengemudi dunia. Beberapa contoh individu yang mungkin mengenal pasti sebagai neurodiverse termasuk:

• Orang dengan disleksiaiaitu keadaan yang memberi kesan kepada kawasan otak yang memproses bahasa menjadikan bacaan dan ejaan sukar
• Mereka yang mempunyai gangguan hiperaktif kekurangan perhatian (ADHD), yang menerangkan sekumpulan gejala yang mungkin memberi kesan kepada keupayaan seseorang untuk fokus dan/atau duduk diam
• Individu autistik, yang mungkin mengalami perbezaan sosial, pembelajaran dan tingkah laku yang berkisar pada spektrum

Contoh Ciri Neurodivergen

Kebolehan neurodivergen berbeza dari orang ke orang. Beberapa contoh kekuatan mungkin termasuk:

• Dapat menumpukan perhatian secara intensif pada topik tertentu
• Berfikir secara kreatif
• Menjadi tumpuan terperinci
• Mempunyai kemahiran melebihi purata dalam matematik, muzik dan/atau seni
• Mempunyai kebolehan ingatan jangka panjang yang kuat
• Menjadi sangat jujur
• Mempunyai tenaga yang tinggi
• Menjadi pemerhati
• Pandai menyelesaikan masalah

Mereka yang mengenal pasti sebagai neurodivergen mungkin mengalami sedikit kesukaran dengan kemahiran dan kebolehan tertentu. Ini akan berbeza-beza bagi setiap orang dan mungkin termasuk kesukaran mengekalkan hubungan mata, tidak dapat menyelesaikan tugas dalam sekali duduk, serta sukar untuk melibatkan diri dalam aktiviti kumpulan.

Pergerakan Neurodiversiti

Pergerakan neurodiversiti memberi tumpuan kepada idea bahawa perbezaan perkembangan yang mungkin dilihat dalam autisme, ADHD, disleksia dan keadaan lain tidak boleh dianggap sebagai gejala gangguan. Sebaliknya, ciri ini dilihat sebagai ungkapan biasa yang tidak memerlukan rawatan.

Pada tahun 2014, istilah “neurotipikal” telah menjadi cukup umum untuk menjadi tajuk dokumentari PBS. Filem ini memaparkan individu yang mengalami gangguan spektrum autisme yang menggambarkan pandangan mereka tentang diri mereka berhubung dengan masyarakat “normal”, yang sering mereka rujuk sebagai “neurotipikal.”

Pada 2015, Steve Silberman menulis buku “NeuroTribes: The Legacy of Autism and the Future of Neurodiversity” yang berpendapat bahawa gangguan spektrum autisme telah menjadi sebahagian daripada keadaan manusia sepanjang sejarah. Dengan memahami autisme mereka, dia berhujah, sesetengah orang dewasa menemui “neurotribes” mereka—iaitu, saudara neurologi mereka.

Adakah Neurodiversiti Kontroversial?

Konsep kepelbagaian saraf adalah kontroversi. Sebagai contoh, sesetengah ibu bapa kanak-kanak autistik dan beberapa penyokong diri merasakan autisme adalah gangguan yang memerlukan sokongan dan sumber. Pada tahap yang besar, perbezaan pendapat berkaitan secara langsung dengan perbezaan dalam pengalaman peribadi.

Apabila autisme (atau gangguan perkembangan lain) menyebabkan tekanan fizikal atau mental yang ketara, ia boleh dilihat sebagai gangguan. Walau bagaimanapun, jika ia adalah sumber kebolehan dan kebanggaan peribadi, ia boleh dilihat sebagai aset.

Ringkasan

Perkataan “neurotypical” boleh digunakan untuk merujuk kepada individu yang berfikir, belajar, dan berkelakuan dengan cara yang dianggap sebagai norma. Institusi seperti sekolah dan tempat kerja selalunya direka bentuk paling sesuai dengan mereka yang sesuai dengan norma ini.

Perkataan “neurodiversiti” menerangkan idea bahawa terdapat banyak cara untuk berfikir, belajar dan berkelakuan. Pergerakan kepelbagaian saraf menyokong idea bahawa perbezaan perkembangan harus diterima dan dilihat sebagai tipikal, bukannya dianggap seperti gejala gangguan.