Apakah Kajian Kohort?

Kajian kohort selalunya melihat 2 (atau lebih) kumpulan orang yang mempunyai atribut berbeza (contohnya, sesetengah merokok dan sesetengahnya tidak) untuk cuba memahami cara atribut tertentu mempengaruhi hasil. Matlamatnya adalah untuk memahami hubungan antara atribut kongsi satu kumpulan (dalam kes ini, merokok) dan hasil akhirnya.

Reka Bentuk Kajian Kohort

Terdapat dua kategori penyelidikan perubatan manusia berasaskan bukti:

Penyelidikan eksperimen: Ini melibatkan proses terkawal di mana setiap peserta dalam percubaan klinikal terdedah kepada beberapa jenis campur tangan atau situasi—seperti ubat, vaksin atau pendedahan alam sekitar. Kadang-kadang ada juga kumpulan kawalan yang tidak didedahkan untuk perbandingan. Hasilnya datang daripada menjejaki kesan pendedahan atau campur tangan dalam tempoh masa yang ditetapkan.

Penyelidikan pemerhatian: Ini adalah apabila tiada campur tangan. Para penyelidik hanya memerhatikan pendedahan dan hasil peserta dalam tempoh masa yang ditetapkan dalam usaha untuk mengenal pasti faktor berpotensi yang boleh menjejaskan pelbagai keadaan kesihatan.

Kajian kohort adalah membujur, bermakna ia berlaku dalam tempoh masa yang ditetapkan—kerap, tahun—dengan daftar masuk berkala dengan peserta untuk merekodkan maklumat seperti status kesihatan dan tingkah laku kesihatan mereka.

Mereka boleh sama ada:

• Prospektif: Mulakan pada masa kini dan teruskan ke masa hadapan

• Retrospektif: Mulakan pada masa kini, tetapi lihat masa lalu untuk mendapatkan maklumat tentang hasil dan peristiwa perubatan

Tujuan Kajian Kohort

Tujuan kajian kohort adalah untuk membantu memajukan pengetahuan dan amalan perubatan, seperti dengan mendapatkan pemahaman yang lebih baik tentang faktor risiko yang meningkatkan peluang seseorang untuk mendapat penyakit tertentu.

Peserta dalam kajian kohort dikumpulkan bersama berdasarkan ciri yang dikongsi—seperti berada dari lokasi geografi yang sama, mempunyai pekerjaan yang sama atau mempunyai diagnosis keadaan perubatan yang sama.

Setiap kali penyelidik mendaftar masuk dengan peserta dalam ujian kohort, mereka dapat mengukur tingkah laku dan hasil kesihatan mereka dalam tempoh masa yang ditetapkan. Sebagai contoh, kajian boleh melibatkan dua kohort: satu yang merokok dan satu lagi yang tidak. Apabila data dikumpul dari masa ke masa, penyelidik akan mempunyai idea yang lebih baik sama ada nampaknya terdapat hubungan antara tingkah laku-dalam kes ini, merokok-dan hasil tertentu (seperti kanser paru-paru, contohnya)..

Kekuatan Kajian Kohort

Kebanyakan pengetahuan semasa profesion perubatan tentang faktor risiko penyakit datang daripada kajian kohort. Selain menunjukkan perkembangan penyakit, kajian kohort juga membantu penyelidik mengira kadar kejadian, kejadian kumulatif, risiko relatif dan nisbah bahaya keadaan kesihatan.

• Saiz: Kajian kohort besar dengan ramai peserta biasanya memberi penyelidik kesimpulan yang lebih yakin daripada kajian kecil.

• Garis masa: Oleh kerana mereka menjejaki perkembangan penyakit dari semasa ke semasa, kajian kohort juga boleh membantu dalam mewujudkan garis masa keadaan kesihatan dan menentukan sama ada tingkah laku tertentu berpotensi menjadi faktor penyumbang kepada penyakit.

• Pelbagai langkah: Selalunya, kajian kohort membenarkan penyelidik memerhati dan menjejaki berbilang hasil daripada pendedahan yang sama. Sebagai contoh, jika kajian kohort mengikuti sekumpulan orang yang menjalani kemoterapi, penyelidik boleh mengkaji kejadian loya dan ruam kulit pada pesakit. Dalam kes ini, terdapat satu pendedahan (kemoterapi) dan pelbagai hasil (loya dan ruam kulit)..

• Ketepatan: Satu lagi kekuatan kajian kohort—khususnya, kajian kohort prospektif—adalah penyelidik mungkin dapat mengukur pembolehubah pendedahan, pembolehubah lain dan hasil kesihatan peserta dengan ketepatan relatif.

• Ketekalan: Hasil yang diukur dalam kajian boleh dilakukan secara seragam.

Kajian kohort retrospektif mempunyai faedah tersendiri, iaitu ia boleh dijalankan secara relatif cepat, mudah, dan murah berbanding jenis penyelidikan lain.

Kelemahan Kajian Kohort

Walaupun kajian kohort adalah bahagian penting dalam penyelidikan perubatan, mereka bukan tanpa batasannya.

Ini boleh termasuk:

• Masa: Penyelidik bukan sekadar membawa peserta ke makmal selama satu hari untuk menjawab beberapa soalan. Kajian kohort boleh bertahan selama bertahun-tahun—malah beberapa dekad—yang bermakna kos menjalankan kajian benar-benar boleh ditambah.

• Pelaporan kendiri: Walaupun kajian kohort retrospektif lebih murah, mereka datang dengan kelemahan ketara mereka sendiri kerana mereka mungkin bergantung pada pelaporan diri peserta tentang keadaan, hasil dan tingkah laku masa lalu. Kerana ini, mungkin lebih sukar untuk mendapatkan hasil yang tepat.

• Keciciran: Memandangkan komitmen masa yang panjang yang diperlukan untuk menjadi sebahagian daripada kajian kohort, bukanlah sesuatu yang luar biasa bagi peserta untuk berhenti daripada jenis penyelidikan ini. Walaupun mereka mempunyai hak untuk berbuat demikian, jika terlalu ramai orang meninggalkan kajian itu berpotensi meningkatkan risiko berat sebelah.

• Perubahan tingkah laku: Satu lagi kelemahan kajian kohort ialah peserta boleh mengubah tingkah laku mereka dengan cara yang tidak mereka lakukan jika mereka bukan sebahagian daripada kajian, yang boleh mengubah hasil penyelidikan.

• Potensi berat sebelah: Malah kajian kohort yang paling direka bentuk dengan baik tidak akan mencapai keputusan seteguh yang dicapai melalui percubaan terkawal rawak. Ini adalah kerana mengikut reka bentuk—iaitu orang yang dimasukkan ke dalam kumpulan berdasarkan ciri-ciri tertentu yang dikongsi—terdapat kekurangan rawak yang wujud.

Ubat, peranti dan rawatan lain datang ke pasaran selepas bertahun-tahun penyelidikan. Terdapat perjalanan yang panjang antara ujian pertama formulasi awal ubat di makmal, dan melihat iklan untuk ubat itu di TV dengan senarai kesan sampingan dibaca dengan sangat cepat.

Fikirkan tentang kali terakhir anda mempunyai fizikal. Penyedia penjagaan kesihatan anda mungkin mengukur beberapa tanda vital anda dan memberi anda ujian darah, kemudian melaporkan kembali kepada anda tentang pelbagai tingkah laku yang mungkin anda perlu ubah untuk mengurangkan risiko anda mendapat penyakit tertentu. Faktor risiko itu bukan sekadar tekaan; kebanyakannya adalah hasil kajian kohort.