Anatomi Tulang Temporal

Tulang temporal adalah tulang berpasangan yang membantu membentuk sisi dan pangkal tengkorak (kranium). Ini meletakkannya di sisi—ke sisi—lobus temporal korteks serebrum otak, memastikan tengkorak disokong dengan betul dan melindungi struktur penting di sana. Oleh itu, trauma tumpul atau patah tulang ini boleh membawa kepada komplikasi serius dan kecederaan otak, kerosakan pada telinga dalam, serta masalah saraf muka. Selain itu, jangkitan telinga tengah boleh merebak ke tulang ini.

Anatomi

Struktur & Lokasi

Dalam anatomi, setiap tulang temporal terdiri daripada lima bahagian: bahagian skuama, bahagian petrous, mastoid, dan timpani, serta proses styloid.“Berikut ialah pecahan pantas:

• Squama: Membentuk bahagian depan, bahagian atas tulang temporal, squama adalah nipis, lut sinar, dan digambarkan sebagai “seperti skala.”“Permukaan luarnya licin dan membentuk bentuk cembung, dan, melalui garis temporal (rabung melengkung ke belakang dan ke atas), ia melekat pada otot temporalis, yang membantu mengunyah. Hujung hadapan squama bergerigi dan bersambung dengan tulang zigomatik—salah satu daripada dua tulang berpasangan yang membentuk pipi dan dinding sisi orbit (bukaan tempat bola mata duduk). Hujung bawah tulang ini bersambung dengan masseter, satu lagi otot utama untuk mengunyah. Di samping itu, bahagian tulang temporal ini disambungkan kepada ligamen yang mengawal selia otot di bahagian atas rahang bawah, atau tulang rahang.

• Bahagian Mastoid: Membentuk bahagian belakang tulang temporal, permukaan luar bahagian mastoid adalah kasar dan melekat pada otot yang mengawal pergerakan kening (otot occipitalis) serta di atas telinga (otot aurikular superior). Bahagian ini berlubang dan termasuk foramen mastoid, bukaan yang membolehkan vena mengakses sinus melintang (kawasan pada setiap sisi kepala yang mengalirkan darah dari belakang kepala) serta arteri yang membekalkan darah beroksigen kepada lapisan tisu yang ditugaskan untuk melindungi otak (dura mater). Bergerak ke bawah, bahagian ini menjadi unjuran kon—proses mastoid—yang bersambung dengan otot yang penting untuk pergerakan kepala. Bahagian atas bahagian ini telah diperhatikan berongga di beberapa tempat, tetapi bukaan ini menjadi lebih kecil apabila anda bergerak ke bawah.

• Bahagian Petrous: Juga dikenali sebagai “bahagian piramid”, kerana bentuknya, bahagian petrous terletak di pangkal tengkorak di antara oksipital (bahagian yang mewakili pangkal) dan tulang sphenoid (bahagian di bawah pelipis) . Bergerak ke atas, bahagian ini mempunyai tapak yang bersatu dengan bahagian skuama dan mastoid, dan puncak yang terletak di antara tulang oksipital dan sphenoid. Yang terakhir membentuk saluran karotid, yang membolehkan arteri penting untuk mengakses otak. Permukaan anterior (depan) membentuk bahagian belakang fossa tengah (rongga) di dasar tengkorak. Bahagian yang lebih nipis melepasi rongga timpani, lubang yang mengelilingi tulang telinga tengah. Bahagian posterior (belakang) mengakses fossa posterior, yang merupakan pembukaan di pangkal tengkorak yang membuai otak kecil dan batang otak. Di tengahnya, terdapat bukaan—meatus akustik dalaman—yang membolehkan saraf dan arteri penting melaluinya.

• Bahagian Tympanic: Bahagian tulang yang melengkung di bawah skuama dan di hadapan proses mastoid, bahagian timpani membentuk bahagian utama meatus akustik luaran, yang merupakan laluan dari telinga luar ke telinga dalam. Bahagian tengahnya mengandungi sulkus timpani, alur yang melekat pada membran timpani, lebih dikenali sebagai gegendang telinga. Di permukaan belakangnya, bahagian timpani membentuk sempadan belakang fossa mandibula, alur yang bersambung dengan tulang rahang. Permukaan luarnya kasar dan melekat pada bahagian rawan meatus akustik, manakala bahagian dalamnya bercantum dengan bahagian petrous, tepat di bawah saluran telinga. Nipis dan tajam di bahagian tengahnya, ia terbelah untuk menyertakan sebahagian daripada proses styloid (lihat di bawah).

• Proses Styloid: Ini adalah unjuran sempit tulang yang keluar dari tulang temporal. Boleh ubah panjangnya, ia bersudut ke bawah dan ke hadapan, mengakses di bahagian dalam bahagian timpani yang membungkusnya, dan di bahagian luar ke ligamen yang bersambung dengan stylohyoid dan otot lain yang terlibat dengan gerakan mengunyah. Bahagian luarnya hanya bersebelahan dengan kelenjar parotid (sumber air liur), yang juga merupakan tapak di mana arteri karotid luaran (yang membekalkan ciri pada muka dan otak) bersilang. Struktur ini juga melekat pada stylopharyngeus, otot di bahagian bawah kepala yang bersambung dengan farinks.

Terutama, tulang temporal melekat pada sendi tulang rahang—sendi temporomandibular—dan bercantum dengan tulang tengkorak yang lain, termasuk tulang oksipital di bahagian bawah belakang, tulang parietal di atasnya, tulang sphenoid di hadapannya. sisi, dan tulang zigomatik (pipi).

Variasi Anatomi

Variasi dalam anatomi tulang temporal bukanlah sesuatu yang luar biasa dan biasanya berkaitan dengan saiz dan bentuk bukaan yang banyak. Variasi yang paling biasa diperhatikan ialah:

• Mentol Jugular Menunggang Tinggi: Ini adalah apabila mentol jugular, struktur urat yang terletak berhampiran telinga dalam, naik lebih tinggi ke dalam tulang temporal daripada biasa. Variasi tanpa gejala ini penting untuk diperhatikan oleh pakar bedah yang beroperasi pada telinga dalam, dan ia dilaporkan berlaku sehingga 32% kes. ““

• Septum Körner: Pada sesetengah orang, septum ini—plat padat dan tulang dalam proses mastoid—memisahkan proses mastoid daripada skuama. Variasi ini juga sangat biasa dan kajian berpendapat ia berlaku pada 28% orang.““

• Sinus Sigmoid Diletak Anterior: Ditemui 34% daripada masa,“ini adalah apabila alur di bahagian mastoid tulang temporal berjalan lebih dalam daripada biasa dan kelihatan lebih ke hadapan daripada biasa.

• Dura Bergantung Rendah Di Telinga: Kes ini, yang dilihat pada sehingga 26% orang,“dicirikan oleh membran yang mengelilingi otak (dura) tergantung lebih rendah daripada biasa, memberi kesan kepada struktur tulang di sekeliling saluran pendengaran.

• Pengudaraan Mastoid: Perbezaan dalam bentuk bahagian mastoid tulang temporal boleh mempengaruhi sejauh mana telinga dalam boleh menyesuaikan diri dengan perubahan tekanan udara.

Fungsi

Tulang temporal menyediakan sokongan struktur untuk tengkorak, sambil melindungi serebrum otak dan membran sekitarnya. Selain itu, tulang ini mengelilingi bahagian tengah dan dalam telinga. Bahagian bawahnya bersambung dengan rahang bawah atau tulang rahang untuk membolehkan mulut membuka dan menutup. Terutama, sebahagian besar saraf kranial—saraf yang berkaitan dengan sensasi dan persepsi—melepasi tulang ini.

Memandangkan kedudukannya di sisi dan belakang tengkorak, tulang ini bersambung ke beberapa kumpulan otot yang penting. Khususnya, temporalis dan masseter—otot yang terlibat dengan gerakan mengunyah—disambungkan kepada proses squama dan styloid. Tambahan pula, bahagian yang lebih menghadap ke belakang dikaitkan dengan otot sternokleidomastoid dan splenius capitis, dikaitkan dengan gerakan leher dan kepala. Akhirnya, melalui proses mastoidnya, tulang disambungkan ke otot suprahyoid, penting untuk menelan.

Keadaan Berkaitan

Beberapa masalah perubatan boleh timbul di bahagian tengkorak ini. Walaupun tulang temporal agak tebal, trauma tumpul boleh menyebabkan patah tulang ini. Ini boleh membawa kepada beberapa komplikasi serius, termasuk kerosakan pada pendengaran, vertigo, lumpuh muka (akibat kerosakan pada saraf muka), dan pendarahan di telinga serta lebam tulang. Terutama, patah tulang juga boleh menyebabkan kebocoran cecair tulang belakang serebrum.

Lebih biasa ialah patah tulang pterion, iaitu tempat tulang temporal bercantum dengan tulang tengkorak utama yang lain: parietal, frontal dan sphenoid. Persimpangan ini adalah titik paling lemah tengkorak. Arteri meningeal tengah, yang membekalkan dura dan tengkorak, melepasi betul-betul di belakangnya. Jika cedera atau terhiris, darah terkumpul dan secara berbahaya meningkatkan tekanan intrakranial. Ini boleh menyebabkan sawan, loya, muntah, dan kelemahan anggota badan, antara gejala lain.

Kerana bahagian mastoid tulang temporal berliang, jangkitan telinga tengah merebak kepadanya, membawa kepada keadaan yang dipanggil mastoiditis. Jika tidak dirawat, jangkitan boleh merebak lebih jauh ke dalam fossa tengkorak tengah, kawasan utama bahagian dalam tengkorak, dan juga otak, itu sendiri, menyebabkan meningitis.

Pemulihan

Bergantung pada tahap keterukan trauma dan patah tulang tengkorak, pembedahan mungkin diperlukan untuk membetulkan isu dan menangani pendarahan dan isu lain yang mungkin timbul. Sekiranya terdapat kerosakan pada saraf muka, seperti yang selalu berlaku, pembedahan penyahmampatan saraf mungkin diperlukan untuk membaikinya dan mengurangkan tekanan padanya. Ini, bersama-sama dengan pendekatan yang lebih konservatif, berkesan dalam mengambil kelumpuhan muka; walau bagaimanapun, keputusan untuk bergerak ke hadapan perlu ditimbang dengan teliti.

Kebocoran cecair serebrospinal berikutan patah tulang temporal meningkatkan risiko meningitis, sejenis jangkitan otak. Di samping itu, isu ini juga boleh memberi kesan kepada struktur dalam telinga, dan membawa kepada kebocoran cecair dari sana dan sinus. Kes-kes ini paling baik dikendalikan tanpa pembedahan melalui penggunaan antibiotik untuk mengambil sebarang kultur berjangkit, rehat dan ketinggian kepala semasa penyembuhan, serta penggunaan cara lain untuk mengembalikan paras cecair serebrospinal kepada normal. Walau bagaimanapun, jika kebocoran tidak ditutup, pembedahan diperlukan untuk membetulkan masalah.

Dalam kes yang lebih ekstrem di mana arteri meningeal tengah terkoyak akibat patah tulang temporal, pembedahan segera mungkin diperlukan untuk mengambil pendarahan yang terhasil. Jika kesnya lebih sederhana, doktor boleh memilih untuk menetapkan ubat diuretik.