Apakah Kanser Paru Sel Kecil Tahap Terhad?

Peringkat terhad ialah peringkat pertama daripada dua peringkat kanser paru-paru sel kecil (SCLC). Kanser berada dalam satu paru-paru dan mungkin nodus limfa pada bahagian dada yang sama.

Gejala kanser paru-paru sel kecil peringkat terhad termasuk batuk, batuk darah, sesak nafas dan banyak lagi. Kerana ia biasanya agresif, SCLC peringkat terhad dirawat dengan kemoterapi dan radiasi tanpa berlengah-lengah sebaik sahaja ia didiagnosis.

Pementasan

Pementasan untuk SCLC digunakan untuk menentukan cara ia harus dirawat dan juga memberikan gambaran tentang prognosis penyakit.

Untuk kanser paru-paru sel kecil diklasifikasikan sebagai peringkat terhad ia mesti memenuhi kriteria ini:

• Kanser hanya terdapat dalam satu paru-paru.
• Ia mungkin telah tumbuh di dalam tisu terus di sebelah paru-paru.
• Ia mungkin telah menyerang nodus limfa berdekatan.
• Ia mesti terhad kepada kawasan yang cukup kecil supaya terapi sinaran boleh digunakan dengan satu medan sinaran.

Jika SCLC didapati telah merebak (bermetastasis) ke paru-paru yang lain atau ke kawasan jauh badan, ia akan ditakrifkan sebagai meluas-peringkat kedua dan terakhir kanser ini.

Kira-kira 30% hingga 40% orang dengan kanser paru-paru sel kecil didiagnosis apabila tumor mereka dianggap peringkat terhad, manakala 60% hingga 70% ditetapkan sebagai mempunyai SCLC peringkat luas pada masa diagnosis.

Kadangkala SCLC juga dikelaskan mengikut kriteria pementasan TNM, iaitu sistem yang digunakan untuk peringkat kanser paru-paru bukan sel kecil (NSCLC), jenis kanser paru-paru yang lebih biasa.

Menggunakan sistem ini, T mewakili saiz tumor, N menunjukkan tahap penglibatan nodus limfa, dan M menerangkan tahap metastasis, dengan setiap faktor ini diberi nilai berangka antara 0 dan 4.

Simptom SCLC Peringkat Terhad

Pada peringkat awal ini, SCLC mungkin tidak menyebabkan sebarang gejala. Walau bagaimanapun, kerana ia bermula di bronkus (saluran udara), ia boleh menyebabkan masalah pernafasan walaupun ia tidak merebak melepasi satu kawasan paru-paru.

Jika SCLC peringkat terhad membesar dalam satu paru-paru, kesan pernafasan boleh menjadi lebih ketara. Penglibatan nodus limfa boleh menyebabkan gejala tambahan.

Gejala SCLC peringkat terhad boleh termasuk:

• Batuk yang berterusan
• Batuk darah (hemoptysis)
• Sesak nafas
• Sakit dada atau sakit
• Sakit dengan pernafasan
• Jangkitan pernafasan berulang seperti radang paru-paru atau bronkitis
• Suara yang teruk

• Clubbing: Kecacatan yang disebabkan kekurangan oksigen pada jari di mana hujungnya kelihatan seperti sudu teh terbalik.

• Pembesaran atau kelembutan lengan akibat penglibatan nodus limfa
• berdehit
• Bengkak di muka dan/atau leher akibat penyumbatan urat

Gejala Paraneoplastik

Kadangkala SCLC juga boleh menghasilkan sindrom paraneoplastik, yang mungkin merupakan kesan terawal tumor yang ketara.

Sindrom ini berlaku apabila sel-sel kanser menghasilkan antibodi (sejenis protein imun) atau hormon yang merangsang sel-sel jauh di dalam badan seperti di otak.

Kesan paraneoplastik yang dikaitkan dengan SCLC termasuk:

• Kelemahan otot pada anggota atas, perubahan penglihatan, dan kesukaran menelan akibat sindrom myasthenic Lambert-Eaton
• Kelemahan, keletihan, dan paras natrium yang rendah dalam darah dengan sindrom rembesan hormon antidiuretik yang tidak sesuai (SIADH)
• Wajah yang bulat, penuh dan penambahan berat badan, peningkatan rasa dahaga, pertumbuhan rambut yang berlebihan dan kelemahan yang dikaitkan dengan sindrom Cushing
• Kehilangan koordinasi dan kesukaran bercakap akibat degenerasi cerebellar paraneoplastik

punca

Kanser paru-paru sel kecil paling kerap disebabkan oleh merokok, pendedahan kepada radon atau asbestos, atau pendedahan terpakai kepada asap rokok.

Bahan-bahan ini mengandungi toksin yang boleh membahayakan paru-paru dan membawa kepada perubahan dalam DNA (gen) sel-sel dalam paru-paru. Mutasi ini boleh menyebabkan pertumbuhan sel yang tidak terkawal.

Diagnosis

SCLC peringkat terhad sering muncul secara kebetulan pada X-ray dada, imbasan tomografi berkomputer (CT) atau imbasan CT nodus limfa yang dilakukan atas sebab, seperti penilaian pra-pembedahan.

Kurang kerap, SCLC menyebabkan simptom ketara yang mendorong seseorang untuk berjumpa pembekal penjagaan kesihatan. Penilaian mereka mungkin akan melibatkan beberapa bentuk pengimbasan bersama-sama dengan peperiksaan fizikal yang menyeluruh dan semakan sejarah perubatan mereka.

Biopsi paru-paru atau biopsi nodus limfa, di mana sampel tisu diambil untuk pemeriksaan rapi di bawah mikroskop, biasanya diperlukan untuk mendapatkan diagnosis definitif jenis kanser. Ia boleh dilakukan menggunakan aspirasi jarum halus, prosedur bronkoskopi, atau pembedahan terbuka.

Jika kanser paru-paru dikesan, ujian lanjut diperlukan untuk mengesahkan tahapnya. Contohnya, pengimejan resonans magnetik otak (MRI), ultrasound hati, atau tomografi pelepasan positron (PET) kelenjar adrenal boleh membantu penyedia penjagaan kesihatan menentukan sama ada kanser telah merebak.

Menariknya, apabila SCLC bermula lebih jauh di dalam paru-paru, ia mungkin tidak tumbuh atau bermetastasis secepat SCLC yang terletak di tengah-tengah dalam paru-paru (yang lebih biasa). Tidak jelas mengapa ini berlaku, tetapi ia boleh membawa kepada hasil yang lebih baik.

Rawatan

Memandangkan SCLC cenderung berkembang pesat, biasanya disyorkan bahawa rawatan dimulakan secepat mungkin selepas diagnosis. Dan dengan hasil yang lebih baik daripada SCLC peringkat terhad, terdapat manfaat yang lebih besar yang dijangkakan daripada rawatan segera jika ia dimulakan pada peringkat ini.

Dalam kebanyakan kes, SCLC dirawat dengan gabungan kemoterapi dan terapi sinaran.

Pembedahan tidak dijangka menyembuhkan SCLC, tetapi ia boleh melegakan simptom dan meningkatkan kualiti hidup.

Kemoterapi

Kemoterapi menggunakan ubat-ubatan yang kuat untuk memusnahkan sel-sel kanser dan mencegah pertumbuhan dan penyebaran kanser.

Kemoterapi untuk SCLC biasanya termasuk gabungan ubat platinum, seperti cisplatin atau carboplatin, dan ubat alkaloid, seperti etoposide atau irinotecan, yang dihantar dalam satu siri empat hingga enam kitaran.

Bergantung pada ubat khusus yang digunakan, satu kitaran mungkin termasuk satu atau lebih infusi, setiap satu berlangsung antara beberapa minit hingga beberapa jam. Kitaran kemoterapi mungkin mengambil masa tiga atau empat minggu untuk diselesaikan.

Imunoterapi

Imunoterapi adalah sejenis rawatan yang menggunakan sistem imun badan untuk melawan penyakit, termasuk kanser. Khususnya, sekumpulan ubat yang digambarkan sebagai perencat pusat pemeriksaan imun, yang mendorong sistem imun anda untuk melawan sel kanser, digunakan untuk merawat SCLC.

Rawatan imunoterapi yang digunakan dalam SCLC termasuk:

• Perencat CTLA-4 Yervoy (ipilimumab)
• Perencat PD-1 Opdivo (nivolumab) dan Keytruda (pembrolizumab)

Ubat-ubatan ini boleh digunakan bersama-sama dengan kemoterapi atau untuk merawat SCLC berulang yang telah dirawat dengan kemoterapi dan radiasi. Mereka juga sedang disiasat sebagai agen barisan pertama yang mungkin untuk merawat SCLC.

Terapi radiasi

Sinaran digunakan untuk mengecutkan tumor dan sel-sel kanser kecil yang tidak dapat dilihat dengan ujian pengimejan. SCLC peringkat terhad merangkumi dalam medan sinaran standard.

Secara amnya, sinaran ke paru-paru dan nodus limfa berdekatan dijadualkan pada minggu yang sama dengan kemoterapi dan imunoterapi.“”

Penyinaran Tengkorak Prophylactic

Jika anda mengalami tindak balas lengkap atau separa terhadap kemoterapi dan radiasi, anda mungkin menjadi calon untuk penyinaran tengkorak profilaksis (PCI).

Terapi sinaran ke otak ini kadangkala disyorkan untuk mengurangkan risiko sel-sel kanser yang tidak dapat dikesan dalam otak akan tumbuh dan menyebabkan gejala.

Pembedahan

Secara umumnya, SCLC tidak boleh beroperasi. Ia dianggap sangat agresif dan boleh berulang selepas rawatan—walaupun dalam peringkat terhad.

Pembedahan kadangkala dipertimbangkan jika tumor hanya terdapat dalam satu paru-paru dan nodus limfa yang berdekatan. Kemoterapi adjuvant (kemoterapi selepas pembedahan) biasanya disyorkan untuk mengurangkan risiko kanser berulang. Walau bagaimanapun, pembedahan tidak mungkin menjadi kuratif jika terdapat metastasis yang tidak dapat dikesan di tempat lain di dalam badan.

Secara keseluruhan, pembedahan dianggap sebagai cara untuk memberikan kelegaan daripada gejala SCLC. Sebagai contoh, jika tumor menghalang saluran pernafasan, ia mungkin direseksi (dialihkan) untuk memudahkan pernafasan. Pembedahan juga boleh mengurangkan bengkak leher atau muka akibat sindrom vena cava superior.

Prognosis

Kemandirian SCLC peringkat terhad adalah lebih baik daripada kemandirian keseluruhan SCLC. Dengan rawatan yang optimum, satu kajian menunjukkan kadar kelangsungan hidup satu tahun kira-kira 78.9%, kadar kelangsungan hidup dua tahun sebanyak 58.6%, dan kadar kelangsungan hidup lima tahun sebanyak 27.6%.

Ini serupa dengan kajian lain di mana mereka yang mempunyai SCLC peringkat terhad yang menerima rawatan standard penjagaan dengan kemoterapi dan radiasi mempunyai kadar kelangsungan hidup lima tahun sebanyak 30% hingga 35%.

Sebaliknya, keseluruhan survival lima tahun SCLC (semua peringkat digabungkan) adalah kira-kira 6.5%.

Kanser jenis ini tidak boleh bertambah baik tanpa rawatan, tetapi anda boleh mendapat hasil yang baik.

Institut Kanser Kebangsaan (NCI) mengesyorkan sesiapa yang mempunyai kanser paru-paru sel kecil mempertimbangkan untuk mengambil bahagian dalam percubaan klinikal. Melakukannya boleh memberi anda akses kepada rawatan canggih yang anda tidak akan dapat dapatkan. Anda boleh menemui ujian klinikal yang disokong NCI dengan mencari pangkalan data dalam talian mereka.

Walau apa pun, pastikan anda bertanya kepada pasukan penjagaan kesihatan anda apa-apa soalan yang anda ada supaya anda boleh berasa yakin tentang langkah yang anda ambil. Dan pertimbangkan untuk berhubung dengan kumpulan sokongan.