Tidak jarang ibu bapa membawa anak ke pejabat pakar pediatrik untuk pemeriksaan tahunan mereka dan dinasihatkan bahawa satu atau lebih vaksin diperlukan. Walaupun ramai ibu bapa akan mengikut cadangan, yang lain mungkin mempersoalkan sama ada vaksinasi itu diperlukan dari segi perubatan.
:max_bytes(150000):strip_icc()/VaccinatedTeen-59776e2cc4124400116b54c2.jpg)
Memandangkan seorang kanak-kanak telah diberikan banyak vaksin sejak lahir, ia bukanlah satu soalan yang tidak adil untuk ditanya. Walaupun begitu, masih terdapat banyak kekeliruan—walaupun dalam kalangan profesional perubatan—tentang sama ada vaksin tertentu disyorkan atau diberi mandat.
Memahami perbezaan mungkin penting untuk melindungi kesihatan dan keselamatan diri anda dan keluarga anda.
Siapa yang Menetapkan Syor Vaksin?
Setiap tahun, Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit (CDC) menerbitkan jadual imunisasi yang disyorkan untuk Amerika Syarikat. Jadual ini disusun oleh panel 15 pakar yang dikenali sebagai Jawatankuasa Penasihat Amalan Imunisasi (ACIP).
Panel ACIP terdiri daripada pakar dalam bidang perubatan dan kesihatan awam, termasuk doktor, penyelidik, pakar penyakit berjangkit dan wakil masyarakat.–
Jadual ini bertujuan untuk menyediakan orang ramai dengan perlindungan maksimum daripada penyakit yang boleh dicegah dengan vaksin secepat mungkin. Jadual disusun mengikut julat umur di mana vaksinasi yang disyorkan harus diberikan.–
Pada masa ini, terdapat 16 vaksin yang disyorkan oleh ACIP, dijadualkan dari lahir hingga umur 18 tahun.
Jadual ini dikemas kini setiap tahun untuk memastikan ia sentiasa berdasarkan penyelidikan yang paling terkini. Pakar perubatan di seluruh negara menggunakannya untuk mengimunkan pesakit mereka, dan kerajaan negeri mengikut cadangan untuk menentukan vaksin yang perlu diperlukan (atau dimandatkan) untuk sekolah.–
Vaksinasi Wajib
Walaupun vaksin yang disenaraikan dalam jadual ACIP hanya disyorkan, sesetengah negeri mungkin memilih untuk memberi mandat kepada mereka untuk mencegah penyebaran penyakit yang boleh dicegah dengan vaksin dalam kalangan murid sekolah.
Untuk vaksinasi mandat sekolah, setiap negeri membuat senarai vaksin sendiri yang diperlukan untuk umur atau gred tertentu. Ibu bapa yang tidak mematuhi dan memberikan bukti vaksinasi biasanya akan dihalang daripada meminta anak-anak mereka menghadiri sekolah.
Walaupun ini kelihatan mudah, terdapat cabaran dan halangan yang mempengaruhi cara mandat ini dikeluarkan dan dilaksanakan. Ini termasuk:
-
Variasi mengikut wilayah: Mandat vaksin berbeza-beza secara meluas di seluruh negara, dan kadangkala dalam setiap bandar atau daerah sekolah. Sebagai contoh, pelajar di satu bandar mungkin dikehendaki mempunyai sekurang-kurangnya satu dos vaksin meningokokus sebelum gred 8, manakala pelajar di bandar jiran mungkin tidak.
-
Variasi mengikut pihak berkuasa: Badan yang diberi kuasa untuk mengeluarkan mandat juga berbeza mengikut negeri. Sesetengah negeri mungkin meluluskan undang-undang untuk mewajibkan vaksinasi di seluruh negeri, sementara yang lain membiarkan jabatan kesihatan negeri membuat keputusan. Orang lain masih boleh menawarkan dewan bandar atau bilik daerah sekolah untuk melaksanakan mandat mereka sendiri apabila sesuai.
-
Variasi dalam sesi perundangan: Kekerapan semakan mandat juga boleh berbeza-beza bergantung pada kekerapan badan perundangan negeri bermesyuarat dan tempoh masa yang diambil untuk perundangan diluluskan. Dalam kes sedemikian, mungkin mengambil masa bertahun-tahun untuk mengemas kini keperluan vaksin selepas pengesyoran ACIP baharu.
Kerajaan persekutuan tidak mewajibkan vaksinasi.
Cabaran dalam Pelaksanaan
Sebilangan pembolehubah juga boleh mempengaruhi cara dasar digubal, termasuk politik, norma budaya dan kepraktisan. Tiada satu pun daripada isu ini harus diminimumkan.
Sebagai contoh, walaupun vaksinasi selesema tahunan disyorkan oleh CDC dan mungkin diberi mandat untuk kanak-kanak sekolah dalam sesebuah negeri, memerlukan keluarga untuk membuktikan pematuhan setiap tahun bukan sahaja membebankan tetapi mahal.
Ibu bapa dan pendapat umum juga memainkan peranan. Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, negeri-negeri yang telah mewajibkan vaksin human papillomavirus (HPV) untuk mencegah penyebaran penyakit kelamin telah berhadapan dengan bantahan daripada ahli masyarakat yang percaya bahawa berbuat demikian menggalakkan seks remaja.
Peristiwa sedemikian berlaku di Negeri New York pada 2019 apabila pegawai negeri mewajibkan vaksinasi HPV untuk pelajar berumur 11 hingga 12 tahun.–
Negara juga boleh memerlukan vaksin untuk kumpulan tertentu, seperti pelajar kolej atau pekerja rumah jagaan, manakala sekolah atau majikan individu juga boleh mengeluarkan mandat (seperti vaksinasi hepatitis B dan COVID-19 untuk pekerja hospital).
Memilih Keluar
Konsep “vaksinasi paksa” adalah konsep yang dipromosikan sebahagian besarnya oleh aktivis anti-vaksinasi (“anti-vaxxing”. Ia menunjukkan bahawa kerajaan memaksa mereka atau anak-anak mereka untuk menerima ubat yang mereka tidak mahu daripada ancaman hukuman.
Realitinya jauh kurang dramatik. Kesemua 50 negeri pada masa ini mempunyai keperluan vaksin untuk kanak-kanak, tetapi itu tidak bermakna kanak-kanak dipaksa untuk diberi vaksin. Keperluan adalah terhad kepada mereka yang menghadiri sekolah, dan, walaupun begitu, ibu bapa yang tidak mahu memberi vaksin kepada anak-anak mereka masih mempunyai pilihan.
Di setiap negeri, kanak-kanak yang tidak sepatutnya menerima vaksin atas sebab perubatan—seperti pemindahan organ atau alahan yang teruk—boleh menerima pengecualian perubatan.
Memilih keluar daripada kepercayaan bukan perubatan adalah jauh lebih sukar. Di semua kecuali lima negeri AS, ibu bapa tidak dibenarkan untuk menarik diri daripada vaksin atas sebab bukan perubatan, seperti bantahan agama terhadap vaksinasi.–
Jika pengecualian bukan perubatan dibenarkan, proses untuk mendapatkannya mungkin semudah menandatangani borang. Negeri-negeri lain memerlukan ibu bapa menjalani modul pendidikan atau kaunseling oleh doktor tentang risiko dan faedah vaksinasi sebelum mereka boleh mendapat pengecualian.
Walaupun dengan pelbagai pilihan untuk menarik diri daripada vaksinasi yang dimandatkan, hanya sekitar 2% ibu bapa yang benar-benar melakukannya, menurut kajian 2014 dalam American Journal of Public Health. Dengan itu, negeri yang mempunyai dasar pengecualian mudah mempunyai lebih daripada dua kali ganda bilangan pengecualian daripada yang mempunyai dasar yang sukar.–
Cukupkah Amanat Semasa?
Walaupun negeri terus mengembangkan keperluan vaksin sekolah, mereka tidak menyeluruh—dan oleh itu tidak melindungi—seperti jadual yang disyorkan yang dikeluarkan oleh CDC.
Sebagai contoh, walaupun banyak negeri memerlukan vaksinasi meningokokus dan pertusis (batuk kokol) di sekolah, hanya dua negeri memerlukan vaksin HPV, dan tidak ada yang memerlukan vaksin selesema. Ini walaupun fakta bahawa HPV dan influenza membunuh lebih 11,000 dan 70,000 orang, masing-masing, setiap tahun.–
Inilah sebabnya mengapa CDC mengesyorkan vaksin terhadap keempat-empat penyakit ini untuk remaja 11 hingga 12. Mereka masing-masing dianggap sama penting di mata ACIP tetapi jarang diperlukan oleh sekolah.–
Itu bukan bermakna semua vaksin adalah sama penting. Jika vaksin tidak perlu untuk semua orang dapatkan, ACIP mempunyai cara untuk menunjukkan bahawa ia adalah pilihan.
Pada tahun 2015, ACIP memberikan vaksin meningokokal B sebagai syor “sementara”, pada asasnya menyerahkan kepada penyedia penjagaan kesihatan untuk memutuskan sama ada vaksinasi sesuai berdasarkan kes demi kes.
Adalah penting untuk ambil perhatian bahawa keperluan vaksin mandat sekolah adalah standard minimum. Oleh kerana jadual ACIP lebih komprehensif, mereka yang mengikutinya tidak akan menghadapi masalah untuk memenuhi keperluan untuk sekolah atau bekerja.
Sebaliknya, hanya mendapat apa yang dimandatkan boleh menyebabkan anda terdedah kepada jangkitan yang boleh dicegah—dan berpotensi serius. Jika ragu-ragu, bercakap dengan pembekal penjagaan kesihatan anda untuk memeriksa sama ada anak anda mendapat semua vaksinasi yang disyorkan dalam senarai ACIP, bukan hanya yang dimandatkan.
