Sokongan Pernafasan untuk Bayi Pramatang

Kesukaran bernafas adalah salah satu masalah kesihatan yang paling biasa pada bayi pramatang. Mujurlah, kemajuan dalam teknologi telah membolehkan kebanyakan bayi pramatang mencapai kesihatan penuh dengan penggunaan sistem sokongan pernafasan di unit rawatan rapi neonatal (NICU).

Punca Kesukaran Bernafas pada Bayi Pramatang

Kesukaran bernafas berlaku pada bayi pramatang kerana paru-paru mereka tidak mempunyai peluang untuk mencapai kematangan penuh dalam rahim. Akibatnya, mereka boleh mengalami sebarang komplikasi akibat sistem pernafasan yang tidak matang.

Antara keadaan yang paling biasa dilihat:

• Sindrom gangguan pernafasan (RDS) adalah gangguan yang disebabkan oleh kekurangan surfaktan dalam paru-paru. Ini adalah bahan yang membolehkan otot paru-paru mengembang dan mengecut dengan lancar. Tanpa itu, pernafasan menjadi terjejas.

• Displasia bronkopulmonari, penyakit paru-paru kronik, biasanya dilihat pada bayi prematur yang beratnya kurang daripada 2.2 paun (satu kilogram) semasa lahir. Ia boleh disebabkan oleh penggunaan jangka panjang oksigen dan pernafasan mekanikal.
• Apnea adalah keadaan yang dicirikan oleh jeda yang berpanjangan dalam pernafasan yang membawa kepada perlambatan yang tidak normal pada kadar denyutan jantung (bradikardia). Apnea biasanya disebabkan oleh ketidakmatangan di bahagian otak yang mengawal pernafasan secara tidak sengaja.

Berdepan dengan penyakit pernafasan biasa tersebut, NICU dilatih dan dilengkapi untuk memberikan bantuan pernafasan kepada bayi pramatang sehingga mereka dapat bernafas sepenuhnya sendiri.

Jenis Sokongan Pernafasan untuk Bayi Pramatang

Pelbagai jenis sokongan pernafasan tersedia di NICU, bergantung pada tahap bantuan yang diperlukan oleh bayi. Antaranya:

• Kanula hidung adalah salah satu bentuk sokongan pernafasan yang paling tidak invasif. Kanula hidung ialah tiub plastik nipis yang menghantar oksigen terus ke dalam lubang hidung. Sistem jenis ini ditunjukkan kepada bayi yang boleh bernafas sendiri tetapi memerlukan aliran udara tambahan untuk sama ada memastikan paru-paru terbuka atau mengekalkan tahap oksigen yang konsisten dalam darah.

• Tekanan saluran udara positif berterusan (CPAP) ialah sejenis sokongan pernafasan yang meniup aliran udara yang berterusan ke dalam paru-paru bayi melalui topeng atau kanula hidung. Matlamat utama terapi CPAP adalah untuk memastikan paru-paru pramatang mengembang dengan betul. Walaupun tekanan udara lebih tinggi daripada kanula hidung standard, CPAP hanya digunakan untuk bayi yang boleh bernafas sendiri.

• Pengudaraan mekanikal digunakan untuk bayi pramatang yang terlalu lemah untuk bernafas sendiri. Ventilator menyediakan campuran oksigen dan udara yang dipam melalui tiub ke dalam saluran angin dan kemudian ditarik keluar, mereplikasi corak semula jadi pernafasan. Dengan kebanyakan ventilator mekanikal, bayi masih boleh bernafas sendiri.

Mencegah Kesukaran Pernafasan

Untuk mengelakkan RDS, doktor biasanya akan memberikan steroid seperti betamethasone kepada wanita yang bersalin pramatang. Ubat tersebut, jika diberikan sebelum bersalin, boleh mempercepatkan penghasilan surfaktan dan membantu mematangkan paru-paru bayi. Surfaktan juga boleh diberikan kepada bayi selepas lahir.

Walaupun bayi pramatang yang kekurangan surfaktan biasanya memerlukan ventilator, penggunaan surfaktan sangat mengurangkan jumlah masa yang diperlukan untuk sokongan pernafasan.