Peranan Tekanan Minoriti dalam Ketaksamaan Kesihatan

Tekanan minoriti merujuk kepada cara individu daripada kumpulan yang kurang diwakili atau distigma mengalami beberapa tekanan yang berkaitan secara langsung dengan identiti minoriti. Apabila konsep tekanan minoriti pada mulanya dicadangkan oleh penyelidik pada tahun 1995, ia ditakrifkan sebagai satu bentuk tekanan yang diperoleh daripada status minoriti. Berkenaan dengan lelaki gay, khususnya, tekanan kronik yang berkaitan dengan stigmatisasi dilihat sebagai:

1. Homofobia dalaman, yang pada asasnya adalah kepercayaan diskriminasi yang ditujukan kepada diri sendiri untuk homoseksualiti seseorang.

2. Jangkaan penolakan dan diskriminasi

3. Pengalaman diskriminasi

Yang Mungkin Mengalami Tekanan Minoriti

Walaupun tumpuan kepada minoriti seksual dan jantina dalam penyelidikan awal, tekanan minoriti tidak terhad kepada kumpulan tersebut. Tekanan minoriti boleh dialami oleh

• Orang kulit berwarna (perkauman dalaman)
• Kanak-kanak dan orang dewasa yang pelbagai jantina (transfobia dalaman)
• Muslim, Sikh, dan individu agama bukan majoriti lain
• Individu kurang upaya
• Kumpulan lain dilihat berbeza dalam masyarakat tempatan

Tekanan minoriti adalah kedua-dua aditif dan persilangan. Dalam erti kata lain, individu yang menjadi ahli kumpulan minoriti berbilang sering mengalami tekanan minoriti yang lebih besar daripada individu yang hanya menjadi ahli satu kumpulan minoriti. Selain itu, orang yang mempunyai identiti persimpangan mungkin mengalami tekanan yang unik kepada identiti tersebut.

Seperti yang dinyatakan oleh model tekanan minoriti, menjadi sebahagian daripada kumpulan minoriti atau terstigma boleh menyebabkan tekanan walaupun orang tidak mengalami sebarang berat sebelah yang jelas. Hanya mengharapkan untuk mengalami tingkah laku sedemikian boleh menyebabkan tekanan kesihatan fizikal dan mental.

Keagresifan mikro juga boleh menyebabkan tekanan. Keagresifan mikro ialah apabila orang bertindak dengan cara yang bersifat diskriminasi yang halus atau tidak langsung, selalunya tanpa disedari. Contohnya ialah apabila dua rakan sedang membeli-belah dan orang ramai berkeras untuk bercakap dengan orang yang tidak menggunakan kerusi roda, walaupun dia bukan orang yang bertanya atau berinteraksi. Contoh lain ialah apabila orang menyeberang jalan secara tidak sedar kerana mereka melihat seorang lelaki muda kulit berwarna menghampiri, di mana mereka tidak akan berbuat demikian jika dia berkulit putih.

Tekanan Minoriti dan Ketaksamaan Kesihatan

Jurang kesihatan ditakrifkan sebagai perbezaan kesihatan antara kumpulan yang berkaitan dengan kelemahan sosial atau ekonomi. Belia gay, lesbian, biseksual dan transgender telah ditunjukkan mengalami beberapa ketaksamaan kesihatan yang dikaitkan dengan tekanan minoriti. Banyak kumpulan minoriti lain juga mengalami satu atau lebih jurang kesihatan.

Jarang sekali jurang kesihatan antara kumpulan boleh dikaitkan kembali kepada perbezaan biologi sebenar antara kumpulan. Mereka jauh lebih kerap dikaitkan dengan ketidaksamaan sosial dan perubatan, baik semasa dan sejarah. Mereka juga sering dikaitkan dengan tingkah laku yang mungkin diburukkan lagi oleh tekanan minoriti.

Setiap aspek tekanan minoriti mempunyai potensi untuk menjejaskan risiko dan hasil kesihatan—secara langsung dan tidak langsung.

Stigma dalaman (Homofobia/Perkauman) dan Ketaksamaan Kesihatan

Perkauman dalaman, homofobia, dan bentuk stigma lain berpotensi menjejaskan kesihatan dalam beberapa cara yang berbeza. Cara yang paling jelas ialah apabila orang tidak menyukai (atau bahkan membenci) aspek asas diri mereka, ia boleh membawa kepada kebimbangan, kemurungan, dan lain-lain bentuk disfungsi kesihatan mental. Ia juga boleh menyebabkan terlibat dalam tingkah laku berisiko, seperti seks tanpa perlindungan atau penggunaan dadah terlarang. Tingkah laku ini boleh digunakan untuk sama ada kebas atau mengalih perhatian daripada rasa benci diri.

Perkauman dalaman juga telah ditunjukkan dikaitkan dengan obesiti perut, mungkin dimediasi oleh beberapa bentuk tindak balas tekanan. Obesiti perut telah dikaitkan dengan peningkatan risiko untuk beberapa keadaan kesihatan,termasuk rintangan insulin, diabetes dan penyakit kardiovaskular.

Jangkaan Diskriminasi dan Ketaksamaan Kesihatan

Jangkaan diskriminasi boleh membawa kepada kedua-dua hipervigilansi dan pengelakan. Hipervigilance boleh membawa kepada perasaan tekanan dan kemurungan. Ia juga boleh menyebabkan keletihan, perubahan selera makan dan masalah kesihatan yang lain. Ia juga boleh menjejaskan pengalaman kesakitan.

Pengelakan boleh memberi lebih banyak kesan langsung kepada kesihatan dan jurang kesihatan. Jika, sebagai contoh, seseorang individu takut untuk pergi ke doktor kerana dia bimbang mereka mungkin bermusuhan dengannya, itu boleh menjejaskan kesihatannya secara langsung. Dia mungkin tidak menjalani ujian sekerap yang dia perlukan atau terlibat dalam pemeriksaan kesihatan pencegahan untuk mengekalkan kesihatannya. Dia juga mungkin mengelak penjagaan apabila dia sakit atau cedera, meningkatkan risiko mengalami masalah kesihatan jangka panjang dan atau hilang upaya.

Ketakutan untuk mengalami diskriminasi dalam persekitaran penjagaan kesihatan telah terbukti membawa kepada pengelakan penjagaan. Mengelakkan penjagaan boleh mengakibatkan kelewatan dalam ujian dan rawatan yang mempunyai kesan negatif terhadap kesihatan keseluruhan.

Pengalaman Diskriminasi dan Ketaksamaan Kesihatan

Pengalaman diskriminasi berpotensi menjejaskan kesihatan secara tidak langsung dan tidak langsung. Sebagai contoh, dari segi kesan tidak langsung diskriminasi terhadap kesihatan, seseorang daripada kumpulan minoriti mungkin tidak boleh mendapatkan perumahan yang berdekatan dengan penjagaan kesihatan yang boleh diakses. Dia mungkin tidak mampu untuk mengambil cuti kerja. Kedua-dua perkara boleh menyebabkan dia kurang berkemungkinan untuk mengakses penjagaan kesihatan dengan kerap.

Dia boleh tinggal di padang pasir makanan atau tempat yang tidak selamat untuk berjalan kaki atau berbasikal untuk bersenam. Kekurangan akses kepada makanan yang sihat dan senaman yang murah dan selamat boleh mempunyai kesan yang mendalam terhadap kesihatan keseluruhan.

Diskriminasi juga mempengaruhi beberapa bidang kehidupan lain yang mempunyai kesan tidak langsung ke atas kesihatan, seperti risiko pemenjaraan. Isu perkauman sistemik ini juga telah dikaitkan dengan kadar HIV yang tinggi yang dilihat pada lelaki kulit hitam yang melakukan hubungan seks dengan lelaki.

Terdapat juga kesan langsung diskriminasi terhadap kesihatan. Diskriminasi menyebabkan kesan tekanan yang lebih kuat daripada hanya mengharapkan untuk dianiaya. Di samping itu, penyedia penjagaan kesihatan telah ditunjukkan untuk memberikan kualiti penjagaan yang lebih rendah kepada individu daripada pelbagai kumpulan minoriti. Ini kadangkala, walaupun tidak selalu, hasil daripada perkauman yang disedari, seksisme, atau bentuk berat sebelah yang lain. Ia, mungkin lebih kerap, hasil daripada berat sebelah tersirat—bias yang berada di luar kesedaran sedar.

Kecondongan tersirat terhadap kaum minoriti telah ditunjukkan mempengaruhi beberapa aspek interaksi antara doktor dan pesakit. Ini termasuk segala-galanya daripada keputusan rawatan kepada diagnosis yang disyaki dan ujian yang diperintahkan.

Satu isu yang sangat meluas yang telah dilaporkan adalah bahawa orang Amerika Hitam dirawat secara sistematik untuk kesakitan. Ini telah dikaitkan dengan kepercayaan tentang orang Kulit Hitam yang mempunyai kulit “lebih tebal” yang kurang sensitif terhadap kesakitan, yang membawa kepada kecenderungan untuk memandang rendah kesakitan yang mereka alami. Penyelidikan telah menunjukkan bahawa doktor yang tidak membawa berat sebelah tersirat terhadap orang Kulit Hitam tidak membuat andaian ini atau melayan kesakitan pesakit mereka.

Terdapat juga masalah berat sebelah eksplisit. Tinjauan Diskriminasi Transgender Kebangsaan yang pecah tanah yang dikeluarkan pada 2016 menunjukkan bahawa hampir satu daripada setiap lima individu transgender telah ditolak penjagaan dalam tetapan penjagaan kesihatan. Ini termasuk bukan sahaja ditolak penjagaan yang mengesahkan jantina tetapi ditolak rawatan untuk kecemasan, seperti patah tulang dan trauma lain. Lebih daripada satu perempat dilaporkan diganggu dalam keadaan perubatan.

Bagaimanakah kita, sebagai sebuah masyarakat, boleh berusaha untuk menangani kesan tekanan minoriti terhadap jurang kesihatan? Perkara yang paling penting ialah sedar bahawa perkauman, heteroseksisme, dan bentuk diskriminasi lain bukan sekadar bercakap perkara yang menyakitkan hati dan memandang rendah orang. Ia adalah sistematik dan mempengaruhi begitu banyak bidang di dunia kita dan kehidupan kita—termasuk kesihatan fizikal dan mental. Dalam banyak cara, orang yang rasis secara terang-terangan adalah masalah yang jauh lebih kecil daripada sistem ketidaksamaan yang tidak kelihatan yang memesongkan bentuk kehidupan orang ramai.

Satu bahagian besar daripadanya ialah meningkatkan kesedaran tentang cara orang yang baik, bijak dan berniat baik boleh membawa kepercayaan bawah sedar yang berpotensi memberi kesan yang besar terhadap kesihatan penduduk. Sekolah dan universiti perlu melakukan tugas yang lebih baik untuk mendidik perubatan dan profesional lain tentang berat sebelah tersirat, dan cara kepercayaan dan andaian yang tidak diteliti mempengaruhi membuat keputusan penjagaan kesihatan dan hasil pesakit. Kebanyakan orang cukup bermakna. Mereka hanya tidak tahu apa yang mereka tidak tahu—dan mereka tidak dapat melihat perkara yang mereka tidak sedar yang sepatutnya mereka lihat.