Hilang Empati Selepas Strok

Selepas terselamat daripada strok, seorang yang terselamat daripada strok mungkin menjadi kurang empati terhadap orang lain. Empati ialah kebolehan untuk melihat sesuatu daripada perspektif orang lain. Empati amat penting apabila memahami perasaan orang lain. Apabila seseorang tidak mempunyai empati, dia sering berkelakuan tidak sensitif terhadap orang lain, dan ini menyebabkan orang lain kecewa.

Oleh itu, kekurangan empati boleh membawa kesan yang sangat serius apabila melibatkan hubungan interpersonal. Memandangkan kebanyakan interaksi kita dengan orang lain bergantung pada mengekalkan hubungan yang mencukupi, kekurangan empati adalah perkara yang serius. Apabila strok menyebabkan seseorang kehilangan kemahiran empati yang penting ini, ia memberi kesan kepada mangsa strok dan semua orang yang berinteraksi dengannya, terutamanya ahli keluarga terdekat.

Jenis Strok Yang Boleh Menyebabkan Hilang Empati

Tidak semua strok menyebabkan kehilangan empati. Serangan angin ahmar boleh menjadi satu peristiwa yang memusnahkan, dan kadangkala ia boleh membuatkan mangsa yang terselamat daripada strok lebih fokus kepada dirinya sendiri dan kurang memberi tumpuan kepada orang lain untuk seketika. Tetapi, selepas tempoh pelarasan selepas strok, pesakit strok biasanya akan kembali menjadi sensitif dan empati seperti sebelum strok – melainkan dia diserang strok pada kawasan otak yang mengawal empati.

Secara keseluruhannya, kecederaan pada bahagian kanan otak lebih berkemungkinan menjejaskan empati berbanding kecederaan pada bahagian kiri otak. Pada orang yang menggunakan tangan kanan, bahagian kiri otak mengawal bahasa dan pada orang yang kidal, bahagian kanan otak atau bahagian kiri otak boleh mengawal bahasa. Jadi sama ada seseorang yang terselamat daripada strok akan mengalami defisit dalam bahasa bergantung kepada sama ada dia kidal atau kidal. Tetapi tidak jelas sama ada tangan menentukan bahagian otak yang mengawal empati.

Kawasan otak yang paling berkemungkinan menyebabkan defisit dalam empati ialah korteks prefrontal kanan, insula kanan, dan gyrus temporal kanan. Bidang ini biasanya dikaitkan dengan emosi, ingatan, dan kawalan tingkah laku. Teknologi yang agak baharu telah membolehkan untuk mengesan dan mengenal pasti kawasan ini sebagai kurang aktif dalam mangsa strok yang kurang empati. Semua maklumat baharu yang diperoleh daripada mengkaji mangsa strok yang terselamat mungkin membantu pada masa hadapan dari segi mendapatkan pemahaman yang lebih baik tentang keadaan seperti autisme, yang sebahagiannya dicirikan oleh kekurangan empati.

Apa nak buat

Orang yang tidak mempunyai empati biasanya kelihatan alpa terhadap perasaan orang lain, janggal dari segi sosial atau kasar. Ironinya, orang yang mempamerkan tingkah laku yang tidak masuk akal kerana kecacatan empati neurologi sering ditolak oleh orang di sekeliling mereka kerana walaupun individu ‘normal’ biasanya tidak mempunyai empati terhadap kekurangan empati. Ini membawa kepada pengasingan sosial dan masalah untuk menghubungi orang lain untuk mendapatkan sokongan. Pengasuh (biasanya pasangan atau anak yang sudah dewasa) mungkin berasa sedih dan ditolak oleh sikap tidak bertimbang rasa seorang mangsa strok yang tidak mempunyai empati. Penjaga dan orang tersayang mungkin bergelut untuk menangani tingkah laku yang mengelirukan tanpa memahami mengapa mangsa strok yang terselamat begitu jahat.

Mengatasi kekurangan empati adalah sukar. Ramai orang mempunyai tahap empati yang rendah, sebagai permulaan, dan ia adalah kecacatan yang sangat sukar untuk diatasi, tetapi tidak mustahil untuk diperbaiki. Salah satu cabaran apabila melibatkan kecederaan ‘kawasan empati’ selepas strok ialah kawasan yang sama pada lobus hadapan kanan yang mengawal empati juga terletak berhampiran kawasan otak yang mengawal keupayaan seseorang untuk memahami stroknya. . Oleh itu, mangsa yang terselamat daripada strok yang tidak mempunyai empati selalunya tidak dapat memahami sepenuhnya bahawa dia mengalami strok, dan oleh itu kurang berkemungkinan untuk berusaha untuk memperbaiki masalah tersebut.

Kaunseling boleh memberikan tahap kefahaman untuk penjaga dan sesetengah mangsa yang terselamat. Terapi profesional boleh memberikan garis panduan yang berguna untuk pesakit dan penjaga. Sebagai contoh, cara yang lebih mudah untuk menyampaikan perasaan dengan jelas dan langsung boleh mengelakkan salah faham.

Kaedah mudah untuk bertanya secara rutin tentang perasaan orang boleh memudahkan perhubungan yang lebih baik daripada mengabaikan subjek sama sekali. Latihan yang direka untuk menamakan perasaan orang ramai dan tindak balas yang sesuai terhadap perasaan tersebut boleh membantu membina semula beberapa kemahiran yang hilang apabila strok menjejaskan korteks prefrontal kanan. Ini boleh membantu melegakan beberapa akibat sosial, perhubungan dan kerja yang berpunca daripada tahap empati yang rendah.