Bagaimana Gangguan Autistik Berbeza Daripada Tantrum Marah Biasa

Ramai ibu bapa kepada kanak-kanak biasa merujuk kepada amukan anak mereka sebagai “kehancuran”. Perkataan “lebur”, sudah tentu, berasal daripada pendedahan bahan radioaktif yang dahsyat dan berbahaya dalam loji kuasa nuklear—dan beberapa kemarahan biasa meningkat kepada tahap keamatan itu.

Kemerosotan autistik, bagaimanapun, datang lebih dekat kepada makna eufemistik istilah itu. Di samping itu, masalah autistik mempunyai kualiti khusus yang menjadikannya berbeza daripada orang yang mudah marah.

Kualiti Kemerosotan Autistik

Kemerosotan autistik adalah lebih besar, lebih beremosi, tahan lebih lama dan lebih sukar untuk diuruskan daripada biasa marah. Mereka juga berbeza secara kualitatif daripada tantrum biasa kerana ia biasanya berlaku atas sebab yang berbeza, boleh diramal secara mengejutkan, dan mempunyai hasil yang berbeza pada kanak-kanak autisme.

Secara khusus, krisis autistik dicirikan oleh ciri berikut:

• Kehancuran tidak terhad kepada kanak-kanak. Kemerosotan autistik tidak terhad kepada kanak-kanak kecil dalam spektrum. Remaja, remaja, dan juga orang dewasa yang menghidap autisme mungkin mengalami kemerosotan dan, yang mengejutkan, ia mungkin berlaku walaupun di kalangan individu yang mempunyai bentuk autisme yang berfungsi tinggi.

• Kehancuran didahului oleh tanda-tanda kesusahan. Kemerosotan autistik biasanya bermula dengan isyarat amaran yang dipanggil “gemuruh.” Gemuruh adalah tanda-tanda kesusahan yang boleh jelas atau halus. Gemuruh mungkin bermula dengan rayuan lisan untuk “pergi sekarang” atau tanda-tanda kesusahan yang jelas seperti tangan di atas telinga.

• Lebur mungkin melibatkan rangsangan yang kuat: Gemuruh mungkin termasuk atau berkembang kepada “perangsang” (tingkah laku rangsangan diri seperti goyang, pacing atau menjentik jari) atau tanda-tanda kebimbangan yang lain. Stim ialah teknik menenangkan diri yang digunakan oleh penghidap autisme untuk membantu mengawal kebimbangan atau input deria. Jika anda melihat seseorang yang menghidap autisme bergoyang-goyang ke sana ke mari atau mundar-mandir ada kemungkinan besar mereka berasa tertekan (atau, secara bergantian, berasa teruja).

• Kehancuran tidak mempunyai tujuan. Tantrum biasa selalunya manipulatif di mana kanak-kanak belajar bahawa mereka boleh mendapatkan apa yang mereka mahu jika mereka menangis atau menjerit. Sebaliknya, tantrum autistik bukanlah manipulatif: ia adalah tangisan kesusahan yang tulen.““

Bagaimana Gejala Autistik Berkaitan dengan Kemerosotan

Jika gemuruh adalah isyarat amaran tentang krisis autistik, maka rangsangan yang kuat atau tindak balas tingkah laku lain yang dikenali sebagai “bolting” boleh dilihat sebagai tanda kecemasan.

Rangsangan yang kuat, seperti goyang tenaga tinggi, menghentakkan tangan ke dahi, atau tanda-tanda pergolakan lain yang jelas, bermakna kemerosotan akan berlaku.

Bolting adalah istilah yang digunakan untuk menggambarkan melarikan diri dan lebih biasa di kalangan kanak-kanak yang sangat muda atau orang yang lebih tua dengan autisme yang teruk. Seseorang yang menghidap autisme, berhadapan dengan input deria, kebimbangan atau tekanan yang melampau, mungkin lari dari bilik untuk melarikan diri daripada rangsangan. Walaupun ini adalah mekanisme mengatasi yang hebat, bolting boleh menjadi berbahaya apabila kanak-kanak atau orang dewasa tidak mengetahui isu seperti trafik yang akan datang.

Adalah penting untuk mengetahui bahawa gemuruh adalah tindak balas kepada tekanan dan/atau beban deria dan bukan satu bentuk manipulasi.

Menguruskan Masalah Autistik

Apabila kanak-kanak atau orang dewasa yang menghidap autisme telah mencapai tahap gemuruh, anda mungkin boleh campur tangan sebelum krisis bermula. Sebagai contoh, kanak-kanak yang terharu dengan bunyi bising dan cahaya di pusat membeli-belah boleh menjadi tenang dengan cepat apabila dibawa keluar. Kanak-kanak yang bimbang tentang situasi sosial mungkin baik-baik saja jika mereka diberikan arahan dan sokongan yang jelas.

Jika campur tangan tidak berlaku atau tidak menyelesaikan masalah, krisis hampir tidak dapat dielakkan.

Walaupun sesetengah penghidap autisme hanya menjerit atau mengecap, ramai yang benar-benar terharu dengan emosi mereka sendiri.“Menjerit, memukul, mendera diri, menangis dan menjerit adalah segala kemungkinan. Ini boleh menjadi sangat menakutkan—malah berbahaya—apabila individu autistik berbadan besar.

Apabila krisis penuh sedang berlaku, sukar untuk diuruskan. Keselamatan, baik untuk penghidap autisme dan orang lain di kawasan itu, adalah amat penting. Ia mungkin perlu untuk memindahkan individu ke bilik yang sunyi sehingga krisis berakhir. Kadangkala, ini mungkin memerlukan lebih daripada seorang untuk mengelakkan kecederaan.“”