Arthritis dan Penyakit Radang Usus

Penyakit usus radang (IBD) dikaitkan dengan beberapa keadaan lain, termasuk gangguan hati primer sclerosing cholangitis, fisur, fistula, dan arthritis. Arthritis adalah komplikasi luar usus yang paling biasa, menjejaskan anggaran 25 peratus daripada semua pesakit IBD. Dua bentuk arthritis yang paling biasa dialami oleh pesakit IBD ialah arthritis periferal dan arthritis paksi.

Oleh kerana arthritis adalah perkara biasa, adalah penting bagi penghidap IBD untuk memberi perhatian kepada sakit dan sakit. Walaupun jumlah kesakitan tertentu akan menjadi tipikal, ia masih harus dibincangkan semasa temujanji dengan doktor anda. Menjaga sendi sihat sebaik mungkin dan mengelakkan aktiviti yang boleh menyebabkan kerosakan, serta sentiasa mengatasi sebarang masalah jika ia timbul, adalah penting. Jika sakit menjadi mengganggu, ia harus dibincangkan dengan pakar gastroenterologi atau pakar reumatologi sebelum memulakan sebarang ubat sakit, kerana penghidap IBD mungkin perlu mengelakkan jenis ubat tertentu (terutamanya NSAID, lihat perbincangan di bawah).

Arthritis Periferi

Artritis periferi adalah yang paling biasa pada orang yang mempunyai kolitis ulseratif atau penyakit Crohn pada kolon. Daripada pelbagai jenis arthritis yang menjejaskan penghidap IBD, dianggarkan 60% hingga 70% terjejas oleh arthritis periferi. Lazimnya, perjalanan artritis mengikut IBD, dengan kemunculan dan remisi serentak.

Tiada ujian tunggal yang boleh mendiagnosis arthritis periferal. Sebaliknya, beberapa ujian, seperti ujian darah, analisis cecair sendi dan x-ray, digunakan untuk mengecualikan keadaan lain yang boleh menyebabkan gejala.

Gejala arthritis periferal termasuk:

• Sakit sendi
• Bengkak sendi
• Kekakuan pada satu atau lebih sendi
• Gejala yang berhijrah antara sendi

Artritis periferi cenderung menjejaskan siku, pergelangan tangan, lutut, dan buku lali. Apabila kesakitan akibat arthritis periferal tidak dirawat, ia mungkin berlarutan dari beberapa hari hingga minggu; bagaimanapun, kerosakan kekal pada sendi biasanya tidak dijumpai.

Merawat arthritis periferi selalunya melibatkan rehat sendi yang menyakitkan bersama-sama dengan splint dan haba lembap sekali-sekala. Latihan yang ditetapkan oleh ahli terapi fizikal digunakan untuk meningkatkan julat pergerakan. Ubat anti-radang bukan steroid (NSAID) kadangkala digunakan untuk mengurangkan kemerahan, bengkak, dan kesakitan sendi yang meradang — tetapi NSAID mungkin memburukkan lagi gejala IBD.

Kaedah lain untuk merawat bentuk arthritis ini adalah untuk mengawal keradangan di kolon akibat IBD. Gejala arthritis biasanya akan berkurangan apabila IBD senyap, dan beberapa ubat yang digunakan untuk merawat IBD juga boleh membantu untuk arthritis periferi. Pesakit IBD yang dirawat dengan prednison selalunya mendapat kesan sampingan bonus melegakan sakit sendi. Pesakit yang menerima ubat anti-tumor necrosis factor-alpha (anti-TNF), seperti Remicade (infliximab) atau Humira (adalimumab), untuk merawat IBD mereka juga mungkin mengalami peningkatan dalam gejala arthritis. Azulfidine (sulfasalazine), ubat 5-Aminosalicylate yang telah lama digunakan untuk merawat IBD, juga boleh memberikan kelegaan gejala walaupun tidak banyak bukti untuk menyokong penggunaannya. Satu lagi ubat yang ditetapkan untuk merawat IBD, methotrexate, mungkin juga merupakan rawatan yang berkesan untuk arthritis periferi.

Arthritis Axial (Spondyloarthropathy)

Dalam kes arthritis paksi, gejala boleh muncul beberapa bulan atau tahun sebelum permulaan IBD. Gejala termasuk sakit dan kekakuan pada sendi tulang belakang yang paling teruk pada waktu pagi tetapi akan bertambah baik dengan aktiviti fizikal. Artritis paksi aktif biasanya memberi kesan kepada orang yang lebih muda dan jarang berterusan pada pesakit yang berumur lebih dari 40 tahun.

Artritis paksi boleh membawa kepada gabungan tulang kolum vertebra. Komplikasi kekal ini boleh menyebabkan pengurangan dalam julat pergerakan di bahagian belakang dan pengehadan pergerakan rusuk yang menjejaskan keupayaan untuk menarik nafas dalam.

Matlamat rawatan untuk arthritis paksi adalah untuk memaksimumkan julat pergerakan tulang belakang. Terapi fizikal, menggunakan senaman postural dan regangan dan penggunaan haba lembap ke belakang, adalah dua bentuk rawatan biasa. Sesetengah pesakit mendapat manfaat daripada rawatan dengan NSAID.

Merawat IBD biasanya tidak mempunyai kesan ke atas jenis arthritis ini; walau bagaimanapun, ubat anti-TNF dan Azulfidine mungkin mempunyai beberapa manfaat dalam mengurangkan gejala.

Ankylosing Spondylitis

Ankylosing spondylitis (AS) adalah satu bentuk arthritis di mana sendi di tulang belakang dan pelvis menjadi radang. AS cenderung memberi kesan kepada mereka yang mempunyai penyakit Crohn lebih kerap daripada mereka yang mempunyai kolitis ulseratif, dan lelaki lebih kerap daripada wanita. AS dianggap jarang berlaku kerana ia hanya menjejaskan anggaran 1% hingga 6% daripada mereka yang mempunyai IBD. Mungkin juga terdapat komponen genetik kepada AS, tetapi apa yang menyebabkan bentuk arthritis ini masih tidak diketahui.

Permulaan AS biasanya disertai dengan kehilangan fleksibiliti pada tulang belakang yang lebih rendah. Rawatan termasuk pengurusan kesakitan dan pemulihan untuk mengekalkan fleksibiliti tulang belakang. Remicade dan Humira diluluskan untuk rawatan kedua-dua IBD dan AS, dan mungkin berkesan dalam merawat kedua-dua keadaan pada masa yang sama. Azulfidine mungkin membantu dalam mengurangkan gejala, terutamanya kekejangan pagi. Sesetengah kajian telah menunjukkan metotreksat berguna untuk AS, sementara yang lain tidak menunjukkan manfaat; methotrexate sering digunakan untuk merawat AS dalam kombinasi dengan ubat lain. Walau bagaimanapun, walaupun dengan terapi, sesetengah orang dengan AS masih bergejala, dan tulang tulang belakang mungkin bersatu bersama.