Apakah Tardive Dyskinesia?

Tardive dyskinesia adalah keadaan yang dicirikan oleh pergerakan berulang secara tidak sengaja yang biasanya melibatkan lidah dan muka. Ia boleh berkembang sebagai kesan buruk ubat preskripsi tertentu, kebanyakannya digambarkan sebagai neuroleptik.

Pergerakan tardive dyskinesia mungkin hilang selepas ubat neuroleptik dihentikan atau dikurangkan. Kadangkala, bagaimanapun, keadaan ini berterusan walaupun selepas ubat penyebab dihentikan. Dalam situasi ini, ubat preskripsi atau prosedur intervensi biasanya boleh mengurangkan gejala tardive dyskinesia.

Definisi

Tardive dyskinesia bukan penyakit. Ia adalah kesan sampingan ubat. Walaupun ia biasanya ketara, ia boleh berbeza dalam keterukan.“–

Tardive dyskinesia dicirikan oleh pergerakan yang cepat dan berulang, seperti:“–

• Penonjolan lidah
• Mencebik bibir
• Mulut mencebik
• Muka meringis
• Kelip mata yang berlebihan
• Berkelip mata berpanjangan dan ketat
• Pergerakan menggeliat pada batang atau kaki

Kualiti hidup

Pergerakan yang berlaku dengan diskinesia tardive adalah tidak disengajakan. Anda tidak boleh menyekatnya, dan ia boleh berlaku pada bila-bila masa. Anda mungkin melihat masa tertentu apabila ia lebih berkemungkinan berlaku, tetapi ia boleh berlaku tanpa corak yang boleh diramal.

Sesetengah orang yang terjejas oleh keadaan ini mempunyai wawasan dan menyedari kesan fizikalnya, manakala yang lain tidak menyedari atau tidak mengambil berat tentang gejala tersebut.

Tardive dyskinesia cenderung mempunyai kesan yang lebih mendalam terhadap kualiti hidup bagi orang yang mengalaminya akibat rawatan ubat neuroleptik untuk skizofrenia berbanding orang yang mengalaminya akibat rawatan neuroleptik untuk gangguan lain.“”

Tardive dyskinesia boleh menyebabkan sesetengah orang mengelak daripada berada di sekeliling orang lain dan boleh menyumbang kepada perasaan kebimbangan dan kemurungan.

Stigma

Selalunya terdapat stigma yang dikaitkan dengan tardive dyskinesia. Orang yang menyedari kesannya mungkin menyedari stigma dan reaksi orang lain. Stigma tardive dyskinesia boleh mengganggu pergaulan, sekolah, dan mengekalkan sikap profesional di tempat kerja.

Jika anda mengalami kesan sosial atau kesan stigma lain akibat diskinesia tardive anda, bincangkan kebimbangan anda dengan pembekal penjagaan kesihatan anda. Pelarasan ubat atau rawatan lain boleh membantu mengurangkan gejala anda.

Punca dan Faktor Risiko

Tardive dyskinesia ialah kesan sampingan ubat-ubatan tertentu yang digunakan untuk merawat gangguan psikiatri, loya dan gangguan gastrousus. Keadaan ini biasanya berkembang selepas penggunaan kronik, dan selalunya bergantung kepada dos (semakin tinggi dos, semakin besar kemungkinan ia berlaku). Tetapi tardive dyskinesia boleh berkembang disebabkan penggunaan neuroleptik walaupun selepas tempoh yang sangat singkat dan dengan dos yang rendah.

Ubat-ubatan yang dikaitkan dengan diskinesia tardive termasuk yang berikut.

• Antipsikotik: Digunakan untuk merawat skizofrenia, gangguan skizoafektif, kemurungan, dan gangguan bipolar, ubat-ubatan ini termasuk ziprasidone, iloperidone, haloperidol, chlorprothixene, thiothixene, loxapine, asenapine, molindone, olanzapine, tiapride, sulpiride, clophenidazole fluoride, sulpiride, remothipinezapride, thiothixene , paliperidone, perazine, mesoridazine, dan levosulpiride.

• Antidepresan dan penstabil mood: Digunakan untuk merawat kemurungan dan gangguan bipolar, ini termasuk amoxapine, litium, duloxetine, citalopram dan quetiapine.

• Rawatan untuk gangguan pergerakan: Contohnya termasuk pimozide dan aripiprazole.

• Anti-emetik dan ubat-ubatan yang digunakan untuk gejala gastrousus: Selalunya digunakan untuk merawat loya yang berkaitan dengan kanser, ubat ini termasuk metoclopramide, clebopride, cinnarizine, perphenazine dan amisulpride.

• Ubat yang digunakan untuk pelbagai keadaan: Ubat yang mempunyai pelbagai kegunaan termasuk veralipride, droperidol, flunarizine, chlorpromazine, triflupromazine, trifluoperazine dan prochlorperazine.

Ubat-ubatan yang dikaitkan dengan tardive dyskinesia mengubah tindak balas badan terhadap dopamin, neurotransmitter. Diskinesia tardive dikaitkan dengan perubahan dalam kepekatan dopamin dan perubahan dalam reseptor dopamin (protein yang membantu mengantara tindakan dopamin).

Kesan berpanjangan tardive dyskinesia yang berterusan walaupun selepas ubat dihentikan dipercayai dikaitkan dengan perubahan berterusan akibat ubat dalam tindak balas badan terhadap dopamin.

Faktor risiko untuk diskinesia tardive termasuk:“”

• Sejarah keluarga dyskinesia tardive
• Gangguan pergerakan yang sedia ada
• Sejarah kerosakan otak
• Umur lebih 50
• Wanita, terutamanya selepas menopaus

Adalah penting untuk mengetahui bahawa anda boleh mengalami tardive dyskinesia sebagai tindak balas kepada pengambilan ubat penyebab walaupun anda tidak mempunyai sebarang faktor risiko yang boleh menyebabkan predisposisi.

Rawatan dan Prognosis

Terdapat beberapa pendekatan rawatan yang digunakan untuk menguruskan diskinesia tardive. Penyedia penjagaan kesihatan anda mungkin menukar atau mengurangkan ubat anda jika boleh.

Semasa anda menjalani sebarang pelarasan dalam preskripsi anda, anda perlu menjejaki simptom keadaan utama yang anda sedang dirawat, serta perubahan dalam simptom tardive dyskinesia anda.

Selalunya, menukar atau menghentikan ubat penyebab melegakan dyskinesia tardive. Kira-kira satu pertiga daripada orang yang mengalami diskinesia tardive mengalami penyelesaian lengkap simptom dalam tempoh dua tahun selepas menghentikan ubat yang menyebabkannya.

Tetapi dalam kira-kira dua pertiga orang, keadaan ini berterusan walaupun selepas neuroleptik penyebab dihentikan. Dan bagi kebanyakan orang, kawalan yang mencukupi terhadap keadaan utama tidak mungkin jika ubat yang menyebabkan diskinesia tardive dihentikan atau dikurangkan.

Dalam keadaan ini, mengimbangi rawatan untuk keadaan utama dengan pengurusan tardive dyskinesia boleh menjadi proses yang rumit yang memerlukan penalaan teliti rawatan yang berbeza.

Ubat-ubatan yang digunakan untuk rawatan untuk tardive dyskinesia termasuk:

• Austedo (deutetrabenazine): Ubat pertama dan satu-satunya yang diluluskan untuk merawat kedua-dua tardive dyskinesia dan Huntington’s disease chorea

• Ingrezza (valbenazine): Diluluskan FDA untuk petunjuk ini

• Xenazine (tetrabenazine): Ubat yang biasa digunakan untuk mengawal pergerakan sukarela dalam penyakit Huntington
• Amantadine: Ubat yang biasanya digunakan dalam merawat penyakit Parkinson
• Benzodiazepin atau Clozaril (clozapine)

Prosedur

Kadangkala prosedur intervensi digunakan sebagai ganti, atau sebagai tambahan kepada, ubat-ubatan yang digunakan untuk menguruskan diskinesia tardive. Intervensi termasuk suntikan toksin botulinum dan pembedahan rangsangan otak dalam.

Toksin botulinum adalah suntikan yang menyebabkan kelumpuhan otot yang disasarkan supaya mereka tidak boleh bergerak secara tidak sengaja. Kesannya berlangsung selama beberapa bulan pada satu masa dan biasanya memerlukan rawatan berulang. Ia boleh menjadi pilihan untuk anda jika hanya beberapa otot yang terlibat dalam pergerakan sukarela anda.

Rangsangan otak dalam ialah satu proses di mana kawasan otak yang disasarkan dirangsang dengan arus elektrik untuk menghalang pergerakan yang tidak disengajakan.“Ini memerlukan implantasi pembedahan peranti, yang boleh dikawal secara luaran untuk mencapai rangsangan optimum dan kesan klinikal.

Diskinesia tardive adalah kemungkinan akibat daripada ubat-ubatan tertentu. Keadaan ini boleh menyedihkan, tetapi ia boleh dikawal untuk keseimbangan yang berkesan antara rawatan terapeutik bagi keadaan utama dan pergerakan sukarela yang minimum.

Jika anda atau orang yang anda sayangi mengalami tardive dyskinesia sebagai kesan buruk ubat, adalah penting untuk anda bercakap dengan pembekal penjagaan kesihatan anda mengenainya dengan segera. Ini adalah kesan sampingan neuroleptik yang terkenal, dan terdapat cara yang disyorkan untuk menguruskannya. Intervensi yang tepat pada masanya boleh memberi peluang terbaik untuk rawatan berkesan untuk tardive dyskinesia.