Sejarah Pergerakan Anti-Vaksin

Mungkin mengejutkan ramai bahawa sentiasa ada pergerakan anti-vaksin (“anti-vaxxing”), berpunca daripada pembangunan vaksin pertama pada abad ke-18 hingga ke vaksin COVID-19 abad ke-21.

Peningkatan pergerakan sebahagiannya berpunca daripada kurangnya pemahaman umum tentang cara vaksin berfungsi. Selain itu, penyebaran maklumat yang salah menyemarakkan kepercayaan bahawa vaksin menyebabkan kemudaratan yang tidak dinyatakan atau bahawa vaksinasi melanggar hak peribadi, politik atau agama.

abad ke 18

Anehnya, pergerakan anti-vaksin mendahului pembangunan vaksin pertama pada abad ke-18.

Malah sebelum Edward Jenner memulakan usaha pentingnya untuk membangunkan vaksin cacar pada tahun 1790-an, amalan variolasi – menyuntik orang yang tidak dijangkiti dengan nanah daripada seseorang yang mempunyai cacar – telah digunakan selama berabad-abad untuk mencegah penyakit itu di Afrika, China, India, dan Empayar Uthmaniyyah.

Malah, Onesimus, seorang hamba Afrika, dikatakan telah mengajar Cotton Mather, penulis risalah Puritan, tentang teknik itu pada tahun 1706.

Lady Mary Wortley Montagu memperkenalkan variasi ke England (dirujuk sebagai inokulasi di Barat), setelah menyaksikan amalan di Turki pada tahun 1717. Semasa dia menggalakkan kerajaan untuk menyuntik kanak-kanak terhadap penyakit maut itu, perdebatan yang semakin sengit berlaku antara penyokong dan penentang latihan.

Dilaporkan bahawa “Pro-inoculators cenderung untuk menulis dalam nada sejuk dan fakta yang digalakkan oleh Royal Society, dengan rayuan yang kerap untuk alasan, kemajuan sains moden dan budi bahasa yang wujud di kalangan tuan-tuan. Anti-inoculators sengaja menulis seperti demagog, menggunakan nada panas dan cerita menakutkan menyeramkan untuk mempromosikan paranoia.”

abad ke-19

Akhirnya, vaksin cacar Edward Jenner menggantikan variolasi. Walaupun ia lebih selamat dan lebih berkesan, mungkin ada yang membantah keras penggunaannya.

Tidak lama selepas Akta Vaksinasi Great Britain diluluskan pada tahun 1853, Liga Anti-Vaksinasi telah diwujudkan, diikuti oleh satu lagi gerakan protes, Liga Anti-Wajib Vaksinasi, yang dibentuk selepas keperluan umur dinaikkan untuk memasukkan kanak-kanak berumur 14 tahun ke bawah.

Dalam tempoh ini, liga anti-vaksinasi mula terbentuk di Amerika Syarikat juga. Apa yang dikongsi oleh setiap pergerakan ini adalah sifat-sifat yang terus dilihat dalam kalangan anti-vaxxer moden.

Menurut ahli sejarah perubatan, penentang vaksin cacar pada abad ke-19 mendakwa bahawa:

• Vaksin tidak berfungsi.
• Vaksin akan membuat anda sakit dan mengandungi bahan kimia beracun (iaitu asid karbolik yang terdapat dalam vaksin).
• Vaksinasi mandatori adalah serupa dengan despotisme perubatan.

Sebagai ganti bukti empirikal, pihak lawan menolak amalan perubatan alternatif, termasuk herba dan homeopati, sambil mengedarkan literatur mereka sendiri yang memberi amaran kepada orang ramai tentang “bahaya” vaksinasi.

Antara suara utama gerakan anti-vaksin pada abad ke-19 ialah penulis drama George Barnard Shaw, yang merupakan penyokong setia homeopati dan eugenik.

Dari tahun 1900 hingga 1970-an

Kumpulan anti-vaksin tidak banyak berubah dalam nada atau taktik mereka dari abad ke-19 hingga awal abad ke-20, sebahagiannya kerana ia akan menjadi 100 tahun lagi sebelum vaksin seterusnya—vaksin rabies Louis Pasteur, yang dibangunkan pada tahun 1885—diperkenalkan.

Ia kemudian akan menjadi 35 tahun lagi sebelum vaksin seterusnya, vaksin toksoid yang unik terhadap difteria, dibangunkan pada tahun 1920-an.

Apabila vaksin lain mula dilancarkan dengan cepat pada bahagian akhir abad ke-20—untuk pertusis (batuk kokol) pada tahun 1943, polio pada tahun 1955, campak pada tahun 1963, beguk pada tahun 1967, dan rubella pada tahun 1971—pergerakan menentang vaksinasi juga mula mendapatkan wap, didorong oleh tuntutan kemudaratan yang disebabkan oleh vaksin.

Liputan media kajian itu mencetuskan gelombang protes di seluruh United Kingdom serta penurunan ketara dalam kadar vaksinasi. Semua ini berlaku apabila wabak besar jangkitan pertusis melanda seluruh United Kingdom, menjejaskan lebih 100,000 orang.

Dari tahun 1980 hingga 1999

Pergerakan anti-vaxxing pada tahun 1980-an dan 1990-an dicirikan oleh fenomena baharu: selebriti. Ini bukan sahaja termasuk tokoh-tokoh pawagam dan TV yang popular tetapi yang mengaku diri sebagai “pakar”—beberapa daripada mereka tidak mempunyai latar belakang dalam bidang perubatan atau penyakit berjangkit.

1982

Antara tokoh utama pergerakan itu ialah Lea Thompson, seorang wartawan yang pada 1982 mencipta debat nasional dengan dokumentari televisyennya, DPT: Vaccine Roulette. Program itu, yang mengaitkan pelbagai jenis kecacatan kanak-kanak dengan vaksin DTaP, membawa kepada banyak tindakan undang-undang terhadap pengeluar vaksin.

Walaupun ramai orang menganggap dokumentari Thompson sebagai percikan yang mencetuskan pergerakan anti-vaksin moden, yang lain turut terlibat dalam asal usulnya. Kempen Thompson menentang vaksin mendorong pembentukan kumpulan anti-vaksin Distraught Parents Together (DPT) pada tahun yang sama, yang kemudiannya berkembang menjadi Pusat Maklumat Vaksin Kebangsaan yang berpengaruh.

1984

Pada tahun 1984, Dr Robert Mendelsohn, seorang yang mengisytiharkan dirinya sebagai “bidaah perubatan” dan salah seorang pakar pediatrik anti-vaksin pertama, menulis buku The Medical Time Bomb of Immunization Against Disease di mana beliau menegaskan bahawa vaksin pertusis boleh menyebabkan kerosakan otak atau terencat.

Selain mencemuh vaksin, Mendelsohn bercakap secara aktif menentang fluoridisasi bekalan air, pembedahan pintasan koronari, pelesenan pakar pemakanan, dan pemeriksaan rutin kanser payudara.

1990

Pergerakan anti-vaxx pada tahun 1990-an didorong sebahagiannya oleh serangan rancangan bual bicara TV bersindiket, seperti Sally Jessy Rafael dan Rancangan Maury Povich, yang kadang-kadang menyediakan platform anti-vaxx selebriti untuk menyatakan pandangan mereka. Tidak seperti anti-vaxxer pada masa lalu, rancangan ini membolehkan lawan vaksin mencapai berjuta-juta.

Ini termasuk The Cosby Show bintang Lisa Bonet yang, semasa penampilan 1990 di Phil Donahue Show, menyamakan vaksinasi dengan “mikroorganisma asing” yang boleh menyebabkan “kanser, leukemia, multiple sclerosis, dan sindrom kematian bayi mengejut.”

1994

Miss America Heather Whitestone, yang dikenali sebagai pemegang gelaran Miss America pertama yang pekak, pergi selangkah lebih jauh dengan mencadangkan bahawa pekaknya disebabkan oleh vaksin DTaP. Pakar pediatriknya kemudian menetapkan rekod dengan melaporkan bahawa pekaknya adalah akibat Hib meningitis, penyakit yang boleh dicegah dengan vaksin.

1998

Boleh dikatakan, satu kajian yang mengubah gerakan anti-vaksin menjadi perang salib yang sebenarnya ialah penerbitan kajian 1998 daripada doktor British Andrew Wakefield, yang mendakwa bahawa vaksin campak, beguk, dan rubella (MMR) menyebabkan kanak-kanak terdedah kepada keadaan neurologi, termasuk autisme.

Walaupun begitu, sehingga hari ini, terdapat ramai penyokong anti-vaxx yang mendakwa bahawa vaksin, bukan sahaja MMR, meletakkan kanak-kanak berisiko “mendapat” autisme.

abad ke-21

Taktik kumpulan anti-vaksin pada abad ke-21 tidak begitu berbeza dengan taktik rakan sejawat mereka pada abad ke-19. Mereka masih memasukkan maklumat yang salah dan penggunaan bukti anekdot untuk menyokong dakwaan mereka.

Tetapi, dengan kebangkitan media sosial, anti-vaxxer kini dapat menyasarkan penonton mereka secara langsung dan menyatukan sokongan tanpa kekangan media tradisional. Ini telah membenarkan “pakar” anti-vaxx dan selebriti platform untuk menyatakan pandangan mereka.

Antara selebriti yang aktif mempersoalkan atau mengejek vaksin ialah pelawak Jenny McCarthy, yang dalam tiga bukunya mengenai autisme telah mengekalkan mitos bahawa autisme dikaitkan dengan vaksin MMR.

Anjakan dalam Fokus

Di mana pergerakan itu juga telah berkembang adalah dalam serangannya terhadap farmaseutikal besar, mengeksploitasi kemarahan orang ramai terhadap harga ubat yang tinggi dan menggalakkan teori konspirasi (termasuk bahawa syarikat farmaseutikal menahan penawar supaya mereka boleh membuat wang daripada ubat-ubatan kronik).

Terdapat juga peralihan daripada secara aktif mengejek vaksin kepada mencadangkan pendekatan alternatif kepada vaksinasi.

Pada tahun 2007, dipengaruhi oleh buku Thompson dan penampilannya yang kerap di televisyen, pakar pediatrik Bob Sears menerbitkan The Vaccine Book: Making the Right Decision for your Child di mana dia menimbulkan keraguan sama ada vaksin tertentu diperlukan. Pada tahun 2014, beliau seterusnya menegaskan bahawa “bahaya penyakit adalah cukup rendah di mana saya fikir anda boleh dengan selamat membesarkan kanak-kanak yang tidak divaksinasi dalam masyarakat hari ini.”

Tidak seperti Thompson, Sears mengakui bahawa vaksin berfungsi tetapi mencadangkan pendekatan “selektif” terhadap vaksin. Ini termasuk menangguhkan atau mengelakkan vaksin tertentu dan mengikut jadual imunisasi “Dr. Bob”—yang jauh berbeza daripada yang disahkan oleh Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit (CDC) dan American Academy of Pediatrics (AAP).

COVID-19

Walaupun berdepan dengan berjuta-juta jangkitan dan kematian akibat COVID-19, pengenalan vaksin yang berkesan tidak banyak membantu untuk memadamkan pengkritik yang memberi amaran tentang “bahaya” vaksinasi.

Antaranya, Pusat Maklumat Vaksin Kebangsaan yang disebutkan di atas melaporkan bahawa segelintir kematian di Eropah disebabkan secara langsung oleh vaksinasi COVID-19, walaupun terdapat bukti bahawa kematian itu disebabkan oleh keadaan sedia ada yang lain.

Penentang vaksin lain telah mencadangkan bahawa vaksin Moderna dan Pfizer, yang kedua-duanya menggunakan RNA messenger (nRNA) untuk merangsang tindak balas imun, boleh membiak di luar kawalan dan mengubah DNA seseorang.

Akibat ketidakpastian yang didorong sebahagiannya oleh maklumat yang salah dan salah maklumat, malah beberapa pekerja penjagaan kesihatan telah menyatakan keraguan tentang vaksinasi COVID-19.

Membalikkan kebimbangan ini adalah antara cabaran yang dihadapi oleh pegawai kesihatan awam yang menangani pandemik COVID-19, dan cabaran yang mungkin akan berterusan walaupun selepas wabak itu diumumkan berakhir.