Bagaimana Vitiligo Dirawat

Vitiligo adalah keadaan di mana kulit di satu atau beberapa kawasan menjadi lebih ringan daripada bahagian lain kulit akibat kehilangan pigmentasi. Walaupun terutamanya isu kosmetik, vitiligo tidak memerlukan rawatan melainkan dikaitkan dengan keadaan perubatan lain, seperti kehilangan pendengaran atau masalah tiroid.

Tiada ubat untuk vitiligo, tetapi lebih banyak rawatan sedang dikaji yang kelihatan menjanjikan.

Punca Vitiligo

Punca sebenar vitiligo tidak diketahui, tetapi ia dipercayai akibat salah satu daripada, atau gabungan, faktor berikut:

• Genetik: Kira-kira 30% penghidap vitiligo mempunyai saudara terdekat yang juga mempunyai, atau pernah mengalami, vitiligo.

• Gangguan autoimun: Sekurang-kurangnya beberapa bentuk vitiligo nampaknya disebabkan oleh faktor autoimun, di mana badan memusnahkan selnya sendiri, khususnya melanosit (sel yang menghasilkan pigmen pada kulit dan rambut).

• Faktor neurogenik: Penghujung saraf dalam kulit mungkin menghasilkan bahan yang toksik kepada melanosit.

• Pemusnahan diri: Melanosit boleh memusnahkan diri mereka sendiri disebabkan oleh kecacatan dalam sel.

• Tekanan fizikal atau emosi: Ada kemungkinan vitiligo boleh dicetuskan oleh tekanan fizikal atau emosi.

Walaupun orang dari mana-mana umur boleh menghidap vitiligo, ia biasanya bermula pada masa remaja atau awal dewasa, dengan hampir separuh daripada semua orang yang mengalami penyakit itu berkembang pada masa mereka mencapai umur 21 tahun.

Jenis Rawatan

Ubat

Rawatan untuk vitiligo selalunya termasuk ubat topikal atau oral, atau gabungan kedua-duanya.

Kortikosteroid

• Datang dalam bentuk topikal atau lisan

• Sasarkan keradangan yang boleh menyebabkan lebih sedikit sel pigmen

• Boleh mengambil masa sehingga tiga bulan untuk melihat hasilnya
• Boleh menyebabkan atrofi kulit (apabila kulit menjadi sangat nipis dan kering), atau striae (stretch mark) apabila digunakan dalam jangka masa panjang
• Termasuk steroid seperti clobetasol, betamethasone, dan fluocinonide
• Kira-kira 45% orang yang menggunakan kortikosteroid topikal yang kuat atau super kuat mendapat semula sekurang-kurangnya beberapa pigmentasi kulit dalam tempoh empat hingga enam bulan

Ubat topikal biasanya ditetapkan untuk digunakan di kawasan kecil dan paling berkesan untuk orang yang mempunyai kulit berpigmen gelap.

Ubat-ubatan ini berfungsi lebih baik pada beberapa bahagian badan daripada yang lain. Mereka tidak begitu berkesan pada tangan dan kaki, tetapi lebih berkesan pada muka.

Adalah penting untuk ambil perhatian bahawa sesetengah ubat ini tidak boleh digunakan pada muka atau bahagian badan tertentu yang lain kerana berpotensi membahayakan. Sentiasa semak dengan pembekal penjagaan kesihatan anda sebelum digunakan.

Ubat topikal lain termasuk:

Analog vitamin D topikal

• Digunakan untuk merangsang melanosit
• Termasuk calcipotriol dan tacalcitol
• Kajian menunjukkan keberkesanan bercampur
• Kesan sampingan yang serius jarang berlaku
• Kesan sampingan yang ringan boleh termasuk kulit kering, pedih dan terbakar, dan boleh reda dengan penggunaan berterusan
• Biasanya digunakan dalam kombinasi dengan rawatan lain seperti kortikosteroid

Protopic dan Elidel

• Tersedia melalui preskripsi hanya di Amerika Syarikat
• Imunomodulator yang menekan sistem imun apabila digunakan
• Benarkan melanosit kembali
• Lebih berkesan pada muka, kurang berkesan pada tangan dan kaki
• Kajian menunjukkan penyerapan sistemik yang sangat sedikit, kurang daripada yang dilihat dalam steroid topikal
• Kesan sampingan seperti sensasi gatal-gatal, pedih, terbakar atau pedih pada kulit yang terjejas biasanya berlaku dalam beberapa hari pertama rawatan dan biasanya ringan atau sederhana.
• Kurang biasa, tetapi kesan sampingan yang lebih serius boleh berlaku, jadi adalah penting untuk membincangkan risiko berbanding faedah dengan pembekal penjagaan kesihatan anda
• Amaran kotak hitam dari FDA mengenai kemungkinan yang sangat jarang berlaku untuk membangunkan beberapa bentuk limfoma daripada penggunaan ubat-ubatan ini
• Minum alkohol boleh menyebabkan muka memerah (kemerahan, rasa panas), yang tidak berbahaya

Rawatan Ringan

• Fototerapi (terapi cahaya) menggunakan cahaya ultraviolet B (UVB) jalur sempit untuk memulihkan warna yang hilang pada kulit

• Paling berkesan pada muka, paling kurang berkesan pada tangan dan kaki
• Boleh ditadbir melalui peti cahaya (untuk kawasan meluas yang terjejas oleh vitiligo) atau laser excimer (untuk rawatan sasaran kawasan yang lebih kecil)
• Memerlukan dua hingga tiga rawatan seminggu selama beberapa minggu hingga bulan
• Berkesan untuk ramai orang, dengan kira-kira 70% orang melihat hasil daripada rawatan dengan laser excimer
• Keputusan tidak selalu kekal, dengan kira-kira 44% mengalami kehilangan warna semula satu tahun selepas menghentikan rawatan, dan kira-kira 86% selepas empat tahun
• Boleh digunakan sendiri atau digabungkan dengan ubat-ubatan

Terapi Cahaya PUVA

• Menggunakan gabungan cahaya UVA dan ubat psoralen untuk memulihkan warna pada kulit
• Psoralen boleh diberikan secara topikal atau lisan (dalam bentuk pil)
• Boleh digunakan untuk vitiligo yang meluas
• Kira-kira 50% hingga 75% berkesan untuk muka, batang, lengan atas, dan bahagian atas kaki, tetapi kurang berkesan pada tangan dan kaki
• Memerlukan rawatan dua kali seminggu di hospital atau pusat PUVA selama kira-kira satu tahun
• Memerlukan pemeriksaan mata sebelum dan selepas selesai rawatan, kerana psoralen boleh menjejaskan mata
• Orang yang menjalani terapi PUVA dipantau dengan teliti untuk mengelakkan kesan sampingan yang serius

Pembedahan

Pembedahan untuk vitiligo melibatkan pengambilan kulit yang tidak terjejas dari satu bahagian badan dan menggunakannya untuk menggantikan kawasan kulit yang terjejas oleh vitiligo. Ia juga boleh dilakukan dengan memindahkan sel kulit ke kawasan yang tidak mempunyai pigmen akibat vitiligo.

• Biasanya dilakukan selepas rawatan lain tidak berkesan
• Vitiligo mestilah stabil (tidak berubah) selama sekurang-kurangnya enam bulan hingga setahun sebelum pembedahan boleh dilakukan
• Orang yang mudah berparut atau mengalami keloid (parut yang timbul di atas kulit) harus mengelakkan rawatan ini
• Berkesan sehingga 95% orang
• Risiko termasuk kegagalan untuk bekerja, kulit seperti batu buntar, dan jangkitan

Mikropigmentasi (sejenis tatu pada kawasan kecil, kadangkala dipanggil solek kekal) kadangkala dilakukan, biasanya pada bibir. Ia tidak disyorkan untuk kawasan yang lebih besar.

Orang yang mempunyai vitiligo dan gangguan autoimun yang lain harus berhati-hati tentang mendapatkan tatu kerana mereka boleh menyebabkan atau memburukkan lagi masalah kulit.

Depigmentasi

Semasa depigmentasi, ubat monobenzon digunakan pada kulit yang tidak terjejas oleh vitiligo untuk menghilangkan pigmennya agar sepadan dengan kulit yang tidak berpigmen akibat vitiligo.

• Tidak biasa digunakan
• Biasanya hanya digunakan apabila majoriti kulit seseorang telah kehilangan pigmen kerana vitiligo
• Selepas depigmentasi, seseorang mempunyai kulit putih sepenuhnya
• Boleh mengambil masa satu hingga empat tahun untuk disiapkan

Tompok pigmen mungkin muncul semula selepas berada di bawah sinar matahari. Krim rawatan boleh digunakan pada bintik-bintik ini untuk sekali lagi menghilangkan pigmen.

Penyelidikan Semasa

Walaupun belum digunakan, penyelidikan ke dalam kelas ubat yang dipanggil perencat JAK menunjukkan janji untuk kegunaannya sebagai rawatan untuk vitiligo.

Inhibitor JAK menyasarkan sejenis laluan komunikasi imun yang sebelum ini tidak disasarkan dalam vitiligo.

Adalah dipercayai bahawa perencat JAK berfungsi dengan:

• Mengurangkan tahap bahan kimia keradangan yang membawa kepada perkembangan penyakit
• Merangsang pertumbuhan semula melanosit

Kajian yang melibatkan dua jenis perencat JAK—tofacitinib dan ruxolitinib—menunjukkan hasil yang menjanjikan untuk rawatan vitiligo apabila perencat JAK digunakan dalam kombinasi dengan fototerapi UVB. Lebih banyak penyelidikan perlu dijalankan sebelum kelulusan FDA dicapai, tetapi data awal kajian yang lebih besar menunjukkan hasil repigmentasi yang menggalakkan, terutamanya pada muka.

Perencat JAK pada masa ini dianggap di luar label sebagai rawatan untuk vitiligo dan boleh mahal kerana ia jarang dilindungi oleh insurans untuk penggunaan rawatan vitiligo.

Prognosis

Oleh kerana rawatan vitiligo dan vitiligo memberi kesan kepada setiap individu secara berbeza, adalah tidak mungkin untuk memberikan hasil ramalan yang terjamin.

Kira-kira 10% hingga 20% penghidap vitiligo memperoleh semula pigmen mereka sepenuhnya, manakala yang lain melihat beberapa pigmen yang diperoleh semula.

Vitiligo tidak mengancam nyawa, dan ia tidak berjangkit.

Menghadapi

Selain rawatan perubatan, terdapat perkara yang boleh dilakukan untuk menjadikan hidup dengan vitiligo lebih terurus.

• Amalkan keselamatan matahari: Penghidap vitiligo boleh melecur dengan mudah, terutamanya mereka yang telah mengalami depigmentasi. Sebagai tambahan kepada risiko selaran matahari, kulit yang disamak di sekitar kawasan depigmentasi boleh menjadikan vitiligo lebih ketara. Gunakan banyak pelindung matahari spektrum luas, SPF 30+, dapatkan tempat teduh dan pakai pakaian pelindung.

• Elakkan katil penyamakan dan lampu matahari: Ini adalah alternatif matahari yang tidak selamat untuk semua orang, termasuk penghidap vitiligo.

• Tambahkan warna tiruan yang selamat pada kulit anda: Penyamak sendiri, pewarna dan kosmetik seperti penyembunyi atau alat solek boleh menambah warna pada kulit yang depigmentasi. Penyamak dan pewarna sendiri memberikan liputan yang lebih tahan lama.

• Sertai kumpulan sokongan: Anda boleh mendapatkan sokongan dalam talian dan kumpulan di kawasan anda melalui tempat seperti Yayasan Vitiligo Global.

Walaupun vitiligo boleh mengubah hidup, ia sendiri tidak berbahaya kepada kesihatan anda. Kerana ia boleh dikaitkan dengan keadaan lain yang boleh menjadi lebih serius kepada kesihatan anda, adalah penting untuk berjumpa pembekal penjagaan kesihatan jika anda melihat tanda-tanda vitiligo.

Anda boleh mulakan dengan menempah janji temu dengan pembekal penjagaan utama anda. Dari situ, mereka mungkin mencadangkan—atau anda boleh meminta—rujukan kepada pakar dermatologi untuk rawatan yang lebih khusus.