Cara Memilih Pakar HIV yang Betul

Mencari penyedia penjagaan kesihatan adalah langkah pertama dan paling penting yang akan anda ambil selepas didiagnosis dengan HIV. Walaupun rejimen ubat yang lebih mudah, HIV kekal sebagai penyakit dinamik yang memerlukan profesional perubatan terlatih khas yang dapat memberikan tahap penjagaan yang tinggi khusus untuk keperluan kesihatan individu.

Jadi apakah kualiti pakar HIV yang baik? Adakah terdapat cara untuk memastikan ini atau alat yang boleh digunakan untuk menyempitkan carian?

Soalan untuk Ditanya

Apabila bertemu dengan pembekal penjagaan kesihatan untuk masa itu, anda harus mengambil peluang untuk bertanya semua soalan yang perlu ditanya. Antaranya:

• Seberapa besar amalan HIV anda?
• Adakah HIV mewakili fokus kerja yang anda lakukan?
• Apakah perkhidmatan yang ditawarkan oleh klinik anda?
• Bagaimanakah anda suka bekerja dengan pesakit? Adakah anda mengalu-alukan input dan perbincangan?
• Sejauh manakah saya perlu membuat temu janji terlebih dahulu?
• Adakah saya akan melihat anda setiap lawatan, malah susulan rutin? Atau sekadar pembantu?
• Bagaimanakah saya boleh mendapatkan keputusan darah rutin saya? Adakah saya menelefon atau awak menghubungi saya?
• Apakah pengalaman anda bekerja dengan pesakit dengan identiti atau latar belakang budaya saya?
• Jika saya perlu menghubungi anda untuk kecemasan perubatan yang tulen, apakah prosedurnya?
• Adakah anda menerima Medicaid atau Medicare?

Anda boleh—dan harus—melakukan susulan dengan menyemak kelayakan pengamal dan sejarah perubatan. Sejumlah perkhidmatan dalam talian boleh membantu, termasuk Docinfo (sebuah laman web yang diuruskan oleh Persekutuan Lembaga Perubatan Negeri).

Hak Anda sebagai Pesakit HIV

Memilih penyedia penjagaan kesihatan terbaik memerlukan anda memahami hak yang anda berhak sebagai pesakit. Ia bermula dengan mengetahui Rang Undang-undang Hak Pesakit HIV, yang menggariskan dalam 17 langkah jenis penjagaan dan rawatan yang perlu anda terima sebagai orang yang hidup dengan HIV.

Rang Undang-Undang Hak Pesakit HIV

Orang yang menghidap HIV mempunyai hak untuk mengambil berat dan mengambil berat tanpa mengira kaum, etnik, asal usul negara, agama, umur, orientasi seksual, jantina atau sumber pembayaran.

1. Orang yang mempunyai HIV mempunyai hak untuk, dan digalakkan untuk, mendapatkan maklumat terkini dan boleh difahami mengenai diagnosis, rawatan, dan prognosis.
2. Orang yang menghidap HIV mempunyai hak untuk mengetahui identiti penyedia penjagaan kesihatan yang terlibat dalam penjagaan mereka, termasuk mereka yang merupakan pelajar, penduduk atau pelatih lain.
3. Orang yang menghidap HIV mempunyai hak untuk bekerjasama dengan penyedia penjagaan kesihatan dalam mewujudkan rancangan penjagaan mereka, termasuk penolakan rawatan yang disyorkan, tanpa rasa takut akan tindakan balas atau diskriminasi.
4. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk privasi.
5. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk mengharapkan semua rekod dan komunikasi dianggap sulit kecuali dalam kes penderaan.
6. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk menyemak rekod perubatan mereka sendiri dan meminta salinannya.
7. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk mengharapkan arahan awal (seperti wasiat hidup atau surat kuasa peguam penjagaan kesihatan) akan dihormati oleh kakitangan perubatan.
8. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk menerima notis dan penjelasan tepat pada masanya tentang perubahan dalam yuran atau amalan pengebilan.
9. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk mengharapkan jumlah masa yang sesuai semasa lawatan perubatan mereka untuk membincangkan kebimbangan dan soalan mereka.
10. Orang yang hidup dengan HIV berhak menjangkakan bahawa penjaga perubatan mereka akan mengikuti langkah berjaga-jaga sejagat.
11. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk menyuarakan kebimbangan, aduan dan soalan mereka tentang penjagaan dan mengharapkan tindak balas yang tepat pada masanya.
12. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk mengharapkan bahawa penjaga perubatan akan memberikan perkhidmatan kesihatan yang diperlukan dengan sebaik mungkin. Jika pemindahan penjagaan disyorkan, mereka harus dimaklumkan tentang faedah dan alternatif.
13. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk mengetahui hubungan penjaga perubatan mereka dengan pihak luar (seperti penyedia penjagaan kesihatan atau penanggung insurans) yang mungkin mempengaruhi rawatan dan penjagaan.
14. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk diberitahu tentang alternatif penjagaan yang realistik apabila rawatan semasa tidak lagi berkesan.
15. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk mengharapkan bantuan yang munasabah untuk mengatasi halangan bahasa (termasuk penguasaan bahasa Inggeris yang terhad), halangan budaya, fizikal atau komunikasi.
16. Orang yang hidup dengan HIV mempunyai hak untuk mengelakkan kelewatan yang berpanjangan untuk berjumpa dengan pembekal perubatan; apabila kelewatan berlaku, mereka harus mengharapkan penjelasan mengapa ia berlaku dan, jika sesuai, permohonan maaf.

Pakar bersetuju bahawa untuk mendapatkan penjagaan HIV yang terbaik, orang yang hidup dengan virus itu harus mendapatkan rawatan perubatan mereka daripada pakar HIV.

Apa yang Menjadikan Pakar HIV?

Terdapat garis panduan dan keperluan yang perlu dipenuhi untuk dianggap sebagai pakar HIV. Akademi Perubatan HIV Amerika (AAHIVM) mentakrifkan pakar HIV sebagai memenuhi kriteria standard untuk pengukuran pengetahuan HIV ini:

1. Pengalaman—Pakar mesti mengekalkan lesen negeri dan menyediakan penjagaan terus, berterusan, berterusan untuk sekurang-kurangnya 20 pesakit HIV sepanjang dua tahun yang lalu.

2. Pendidikan—Pakar mesti melengkapkan sekurang-kurangnya 45 kredit pendidikan perubatan berterusan (CME) berkaitan HIV setiap dua tahun atau mesti telah menamatkan pengajian berkaitan HIV atau persekutuan dalam dua tahun lepas.

3. Pengesahan luaran—Seseorang pakar mesti diiktiraf oleh entiti kelayakan luar, seperti AAHIVM. Ini dicapai dengan lulus Peperiksaan Pengiktirafan Perubatan HIV.

4. Lesen—Pakar mesti mengekalkan lesen perubatan MD atau DO keadaan semasa.

Apabila mencari pakar HIV, pastikan mereka memenuhi kriteria ini. Jika ya, pembekal penjagaan kesihatan anda boleh dianggap sebagai pakar HIV.

Faedah Pakar HIV

Terdapat faedah yang berbeza untuk mendapatkan penjagaan HIV anda daripada pakar HIV. Ini termasuk:

• Pengetahuan & pengalaman—Ini bersama-sama. Pakar HIV yang merawat berpuluh atau ratusan orang HIV positif mempunyai lebih banyak pengalaman mengenali gejala, menangani komplikasi, dan membangunkan rejimen rawatan berbanding pengamal am yang menjaga beberapa pesakit HIV setiap tahun.

• Komunikasi & pemahaman—Memandangkan HIV memberi kesan kepada keseluruhan orang, baik fizikal dan emosi, mereka yang menjaga orang yang positif HIV perlu dapat berkomunikasi dengan pesakit mereka dan memahami cara HIV memberi kesan kepada kehidupan mereka. Pakar HIV mahir dalam kedua-duanya kerana bilangan pesakit HIV yang mereka rawat dan pengalaman yang mereka perolehi dengan menjaga mereka.

• Kemajuan perubatan HIV—Untuk menjadi pakar HIV, penyedia penjagaan kesihatan mesti mengikuti perkembangan pesat dalam sains HIV. Melalui pendidikan berterusan, jurnal dan persidangan, pakar HIV secara berterusan mempelajari cara terbaik untuk merawat HIV. Sebagai contoh, kaedah rawatan yang difikirkan boleh membantu mungkin pada masa hadapan tidak lagi disyorkan. Pakar HIV akan mengetahui perkara ini dengan segera, manakala pengamal am mungkin tidak mendengar tentang perubahan rawatan sedemikian sehingga kemudian.

Mencari Pakar HIV

Pakar HIV boleh ditemui di kebanyakan bandar besar. Dan pakar HIV sering berkhidmat kepada masyarakat luar bandar juga. Berikut ialah beberapa cara yang akan membantu anda mencari satu:

• Hubungi hospital besar di kawasan anda, terutamanya hospital yang bersekutu dengan universiti. Pakar HIV biasanya boleh didapati di jabatan penyakit berjangkit di hospital tersebut. Sila ambil perhatian bahawa tidak semua pakar penyakit berjangkit semestinya pakar HIV. Semasa membuat panggilan, pastikan anda meminta pakar HIV.
• Bercakap dengan agensi perkhidmatan HIV/AIDS tempatan di kawasan anda. Mereka akan mempunyai senarai pakar HIV tempatan dan, dalam kebanyakan kes, akan membantu anda berhubung dengan salah seorang daripada mereka.
• Dari mulut ke mulut adalah sumber yang baik apabila mencari pakar HIV. Dengar orang lain yang hidup dengan HIV. Mereka mungkin boleh mengesyorkan pakar.