Peringkat dan Kesedaran untuk Belajar Membaca

Otak bayi diperkuatkan untuk mempelajari bahasa. Ini bermakna bahawa bayi tidak perlu diajar cara bercakap bahasa; ia berlaku secara semula jadi. Bayi belajar bahasa cukup banyak sejak mereka dilahirkan. Ia adalah kemahiran yang sangat kompleks, tetapi kerana ia adalah semula jadi, kami tidak mengetahui semua yang terlibat.

Tidak seperti belajar bahasa, belajar membaca bukanlah sesuatu yang semula jadi. Ia perlu diajar. Dan sekompleks bahasa, membaca adalah lebih kompleks.

Blok Bangunan untuk Belajar Membaca

Untuk belajar membaca, kanak-kanak perlu mengetahui beberapa proses asas terlebih dahulu.

Kesedaran Fonemik

Di sinilah pembelajaran membaca bermula. Kesedaran fonemik bermaksud memahami bahawa pertuturan terdiri daripada bunyi individu. Ia adalah bahagian kritikal dalam kesediaan membaca, jadi ia sering menjadi tumpuan program pembelajaran awal.

Kesedaran Abjad

Memandangkan menulis bukan pertuturan, kesedaran fonemik tidak mencukupi untuk membolehkan kanak-kanak belajar membaca. Untuk belajar membaca, kanak-kanak mesti dapat mengenali bahawa tanda pada halaman mewakili bunyi bahasa.

Tanda itu, sudah tentu, adalah huruf. Ini lebih daripada sekadar menghafal abjad. Mempelajari abjad adalah sebahagian daripada kesediaan membaca, tetapi untuk dapat membaca, kanak-kanak mesti boleh melakukan lebih daripada sekadar menghafal huruf. Mereka juga mesti dapat mengenal pasti bunyi dalam bahasa (fonem) yang sesuai dengan huruf mana.

Menghafal huruf dan bunyi adalah tugas yang lebih sukar daripada menghafal nama objek seperti haiwan. Haiwan adalah benda konkrit-ia boleh dilihat dan ia boleh digambarkan. Sebagai contoh, anda boleh menunjuk kucing dan menyebut “kucing” untuk membantu anak anda menyambung perkataan itu dengan haiwan itu.

Anda boleh menunjuk pada gambar kucing atau objek lain untuk membuat anak anda menyambung perkataan dengan objek tersebut. Tetapi bunyi tidak dapat digambarkan, jadi menghafal bunyi mana yang sesuai dengan huruf mana adalah proses yang lebih abstrak daripada menghafal nama objek. Perkara terbaik yang boleh kita lakukan ialah menggunakan gambar kucing untuk menggambarkan bunyi “C.”

Beberapa huruf mewakili lebih daripada satu bunyi, seperti yang dapat kita lihat dari huruf A dalam perkataan ayah dan gemuk. Tetapi huruf lain kelihatan tidak perlu kerana bunyi yang diwakilinya adalah bunyi yang diwakili oleh huruf lain. Sebagai contoh, kita boleh dengan mudah mengeja ratu “kween” dan kita boleh mengeja keluar “egzit.”

Bunyi kepada Penggabungjalinan Kesedaran Kata

Walaupun sukar untuk memadankan semua bunyi dengan huruf yang betul dan menghafal semuanya, belajar membaca memerlukan lebih banyak lagi. Kanak-kanak juga mesti boleh menghubungkan perkataan bercetak dengan bunyi. Itu lebih kompleks daripada bunyinya kerana perkataan lebih daripada jumlah hurufnya.

Perkataan kucing, sebagai contoh, terdiri daripada tiga bunyi yang diwakili oleh tiga huruf yang berbeza: kucing. Kanak-kanak mesti dapat mengenali bahawa bunyi-bunyi ini bercantum untuk membentuk perkataan kucing.

Membuat perkaitan antara bunyi dan perkataan bercetak adalah sangat rumit sehingga kami masih tidak tahu dengan tepat bagaimana kanak-kanak melakukannya. Tetapi apabila mereka dapat mengurusnya, kami katakan mereka telah “melanggar kod.”

Peringkat-peringkat Belajar Membaca

Seperti pembelajaran bahasa, pembelajaran membaca berlaku secara berperingkat. Walaupun tidak semua orang bersetuju dengan tepat bagaimana peringkat itu berkembang, mengetahui apakah peringkat itu boleh memberi anda idea tentang cara kanak-kanak datang untuk memecahkan kod bertulis dan belajar membaca.

Fasa Pra-Abjad

Pada peringkat ini, kanak-kanak mengenali dan pada asasnya mengingati perkataan mengikut bentuk mereka. Perkataan adalah sesuatu seperti gambar dan huruf memberikan isyarat kepada perkataan itu. Sebagai contoh, kanak-kanak mungkin melihat bahawa perkataan loceng mempunyai huruf bulat pada permulaan dan dua l di hujung.

Bentuk huruf tersebut memberikan isyarat visual. Pada peringkat ini, kanak-kanak mudah mengelirukan perkataan dengan bentuk yang serupa. Perkataan loceng, sebagai contoh, boleh dikelirukan dengan anak patung.

Fasa Abjad Separa

Kanak-kanak pada peringkat ini boleh menghafal perkataan bercetak dengan menyambung satu atau lebih huruf dengan bunyi yang mereka dengar apabila perkataan itu disebut. Ini bermakna mereka boleh mengenali sempadan perkataan dalam cetakan dan biasanya huruf dan bunyi permulaan dan akhir sesuatu perkataan.

Sebagai contoh, mereka mungkin dapat mengenali perkataan cakap dengan t di awal dan k di akhir kemudian. Walau bagaimanapun, mereka boleh mengelirukan dengan mudah bercakap dengan perkataan lain yang bermula dan berakhir dengan bunyi yang sama, seperti ambil dan tack.

Fasa Abjad Penuh

Pada peringkat ini, kanak-kanak telah menghafal semua bunyi yang diwakili oleh huruf dan boleh membaca perkataan dengan mengenal setiap huruf dalam sesuatu perkataan dan cara bunyi yang diwakili oleh huruf tersebut bercantum untuk membentuk perkataan. Mereka boleh membezakan antara bercakap, mengambil, dan taktik.

Fasa Abjad Disatukan

Pada peringkat ini, kanak-kanak telah menyedari urutan berbilang huruf dalam perkataan biasa. Sebagai contoh, mereka dapat melihat persamaan dalam perkataan ambil, kek, buat, dan tasik. Daripada melihat setiap huruf dalam urutan ini, kanak-kanak menghafal keseluruhan kumpulan bunyi sebagai bunyi tunggal. Ini dipanggil “chunking,” dan ia membantu kanak-kanak membaca perkataan dengan lebih cekap kerana mereka tidak perlu memikirkan huruf satu demi satu.

Kanak-kanak akhirnya belajar melihat jenis “ketulan” lain dalam perkataan bertulis yang terus memudahkan pembacaan. Mereka mula mengenali morfem dan bukannya huruf tunggal. Sebagai contoh, mereka boleh mengenali perkataan berjalan dan ed pengakhiran dan menggabungkan dua morfem untuk mendapatkan perkataan berjalan.

Kebolehan mengenal morfem juga membantu kanak-kanak mengenali sama ada sesuatu perkataan itu ialah kata nama, kata kerja atau kata adjektif. Ion – pada akhir perkataan, sebagai contoh, menjadikan perkataan itu sebagai kata nama. Pecahan jenis ini juga membantu kanak-kanak menyahkod perkataan dengan lebih daripada satu suku kata, seperti sukar dipercayai.

Sebaik sahaja kanak-kanak dapat mengenali perkataan yang mencukupi dengan cepat dan mudah, mereka bersedia untuk beralih daripada membaca perkataan individu kepada membaca ayat dan kemudian perenggan. Pada ketika itu, mereka boleh mula fokus untuk memahami apa yang mereka baca. Kebanyakan kanak-kanak mencapai tahap ini pada masa darjah tiga.