Memahami Keputusan Ujian STI Positif Palsu atau Negatif Palsu

Ia boleh mengelirukan apabila dua keputusan ujian tidak bersetuju. Ini kadangkala boleh berlaku dengan ujian yang digunakan untuk mendiagnosis jangkitan seksual (STI). Sebagai contoh, ujian air kencing seseorang untuk klamidia mungkin positif tetapi budaya alat kelamin mereka mungkin kembali negatif.

Pada akhirnya, tiada ujian diagnostik yang sempurna. Walaupun kebanyakan ujian STI adalah sangat tepat jika digunakan dengan betul, keputusan palsu boleh dan memang berlaku.

Artikel ini meneroka beberapa sebab mengapa keputusan palsu berlaku dan perkara yang boleh dilakukan jika keputusan ujian STI tidak jelas atau tidak konsisten.

Kepekaan dan Kekhususan

Kebanyakan ujian STI moden adalah sangat baik. Walau bagaimanapun, tiada ujian yang akan menjadi 100% tepat 100% sepanjang masa. Ketepatan ujian diukur dengan dua nilai:

• Sensitiviti: Juga dikenali sebagai kadar positif sebenar, ini ialah peratusan masa ujian mengesahkan dengan betul bahawa seseorang telah mendapat jangkitan.

• Kekhususan: Juga dikenali sebagai kadar negatif sebenar, ini ialah peratusan masa ujian mengesahkan dengan betul seseorang tidak mempunyai STI.

Jika ujian mempunyai kepekaan 99%, ini bermakna 99 daripada 100 akan didiagnosis dengan betul dan seorang akan diberi keputusan negatif palsu. Ini bermakna seseorang itu mempunyai STI walaupun ujian mengatakan mereka tidak. Lebih rendah sensitiviti, lebih besar risiko negatif palsu.

Jika ujian mempunyai kekhususan 99%, ini bermakna 99 daripada 100 akan didiagnosis dengan betul dan seorang akan diberi keputusan positif palsu. Ini bermakna seseorang itu tidak mempunyai STI walaupun ujian mengatakan mereka ada. Lebih rendah kekhususan, lebih besar risiko positif palsu.

Positif Palsu lwn Negatif Palsu

Oleh kerana ujian STI tidak sempurna, orang yang mereka bentuknya selalunya perlu memilih sama ada lebih baik untuk mendapatkan lebih banyak keputusan positif palsu atau lebih negatif palsu. Mana yang lebih baik bergantung pada keterukan penyakit dan keupayaan penyedia penjagaan kesihatan untuk merawatnya.

Bayangkan, sebagai contoh, bahawa keadaan tidak mempunyai akibat jangka panjang yang serius tetapi rawatan itu sendiri meletihkan. Dalam kes sedemikian, positif palsu adalah lebih teruk daripada negatif palsu kerana ia boleh mendedahkan seseorang kepada rawatan sia-sia yang mendatangkan lebih banyak mudarat daripada kebaikan.

Sebaliknya, jika jangkitan serius dan memerlukan rawatan segera, ujian itu perlu sangat sensitif untuk mengelakkan keputusan negatif palsu. Melakukannya boleh menyebabkan diagnosis terlepas. Salah satu contoh adalah ujian HIV.

Prevalensi Penyakit dan Ketepatan Ujian

Kekerapan keputusan palsu berlaku bukan sahaja bergantung pada sensitiviti dan kekhususan sesuatu ujian. Ia juga bergantung pada kekerapan penyakit, yang dikenali sebagai kelaziman penyakit.

Bayangkan, sebagai contoh, terdapat penyakit jarang yang hanya menyerang satu dalam sejuta orang. Jika ujian itu sangat baik untuk mengesan penyakit, ia akan sentiasa mendapati kes satu dalam satu juta itu. Walau bagaimanapun, kerana terdapat begitu sedikit orang yang menghidap penyakit ini, kemungkinan besar akan terdapat lebih banyak positif palsu daripada positif benar.

Sebaliknya, jika sesuatu keadaan adalah perkara biasa dan sebahagian besar penduduk mengalaminya, maka keadaan akan berubah. Walaupun ujian mempunyai sensitiviti yang lebih rendah, masih terdapat lebih banyak positif benar daripada positif palsu hanya kerana terdapat lebih ramai orang yang mempunyai jangkitan.

Menghadapi Keputusan yang Tidak Konsisten

Jika anda mendapat dua keputusan berbeza daripada dua ujian berbeza, apakah yang perlu anda lakukan? Jawapannya bergantung pada jenis STI yang terlibat.

Bayangkan bahawa keadaan ini cukup mudah untuk dirawat, dan rawatan itu tidak mempunyai sebarang kesan sampingan yang serius. Kemudian anda boleh membuat keputusan untuk mengikut arus dan mengambil rawatan.

Dua contoh sedemikian ialah klamidia dan gonorea, yang kadangkala dirawat secara anggapan. Ini bermakna rawatan diberikan jika ada kemungkinan orang itu dijangkiti. Contohnya, pasangan seksual seseorang yang didapati positif boleh dirawat tanpa diuji sendiri.

Walau bagaimanapun, jika rawatan itu mahal atau mendatangkan kemudaratan tertentu, maka ujian tambahan boleh diarahkan untuk mengesahkan keputusan. Begitu juga dengan ujian HIV, yang memerlukan ujian pengesahan untuk mendiagnosis virus dengan tepat. Apabila ujian pengesahan digunakan, ujian HIV jarang sekali salah.

Di samping itu, kebanyakan STI mempunyai tempoh tetingkap di mana badan tidak menghasilkan antibodi yang mencukupi untuk mengembalikan keputusan ujian yang tepat. Jika ujian dilakukan terlalu cepat selepas jangkitan, ia mungkin mengembalikan keputusan negatif palsu. Dalam kes sedemikian, seseorang mungkin diminta untuk kembali untuk ujian semula jika pendedahan itu baru-baru ini dan risiko jangkitan adalah tinggi.

Ringkasan

Ujian STI adalah sangat tepat, tetapi ia tidak sempurna. Ketepatan sesuatu ujian adalah berdasarkan kepekaannya (kadar positif sebenar) dan kekhususan (kadar negatif sebenar). Ujian yang mempunyai sensitiviti atau kekhususan yang lebih rendah mempunyai risiko yang lebih besar untuk keputusan palsu.

Keputusan negatif palsu ialah keputusan yang anda mempunyai STI walaupun ujian mengatakan anda tidak. Keputusan positif palsu ialah keputusan yang anda tidak mempunyai jangkitan walaupun ujian mengatakan anda ada.

Faktor lain boleh mempengaruhi ketepatan ujian, termasuk betapa biasa atau tidak biasa sesuatu keadaan itu. Ujian STI tertentu juga mempunyai tempoh tetingkap di mana ujian boleh mengembalikan keputusan negatif palsu jika ia dilakukan terlalu cepat selepas pendedahan STI.

Jika anda mendapat keputusan ujian STI yang tidak konsisten, berhenti, tarik nafas dan minta nasihat doktor anda tentang cara terbaik untuk meneruskan. Jika rawatannya mudah, anda boleh memutuskan untuk mengambilnya walaupun anda tidak pasti anda memperoleh STI. Atau, anda mungkin memutuskan bahawa adalah lebih baik untuk menjalani ujian semula atau menggunakan jenis ujian yang berbeza. (Kadang-kadang terdapat lebih daripada satu.)

Isu lain boleh mempengaruhi keputusan anda. Ini termasuk mengetahui cara bercakap dengan pasangan seks—bukan sahaja tentang kejadian ini tetapi cara mengurangkan risiko STI pada masa hadapan walaupun anda akhirnya menjadi negatif.