Maksud Kasut Bebas Tangan Pertama Nike untuk Komuniti Orang Kurang Upaya

Pada 15 Februari, Nike mula menjual kasut Go FlyEase mereka, sepasang kasut tanpa renda pertama jenama yang boleh dipakai dan ditanggalkan tanpa menggunakan tangan.

Kasut GoFlyease hampir satu dekad dalam pembuatan, berpunca daripada surat yang Matthew Walzer, yang mempunyai cerebral palsy, dihantar kepada Nike pada tahun 2012. Walzer memberitahu NPR bahawa dalam surat itu, dia menulis, “Saya mempunyai fleksibiliti hanya dalam satu tangan, yang menyebabkan saya tidak dapat mengikat kasut saya…Impian saya adalah untuk pergi ke kolej pilihan saya tanpa perlu risau ada orang datang mengikat kasut saya setiap hari.”

Nike ialah salah satu jenama terbaharu yang menerokai fesyen penyesuaian—pakaian yang direka khusus untuk orang kurang upaya yang menghadapi cabaran dalam berpakaian atau mungkin mempunyai masalah deria yang menyebabkan kepekaan terhadap bahan tertentu. Tommy Hilfiger dan Vans adalah antara beberapa jenama utama lain yang memasuki ruang fesyen ini.

“Apa [adaptive fashion] ia juga memberikan rasa selesa, maruah dan ekspresi diri untuk orang kurang upaya,” Grace Jun, MFA, penolong profesor fesyen di Parsons School of Design dan CEO di Open Style Lab (OSL), memberitahu Verywell.

Mengapa Kasut Ini Penting?

Memakai, memakai dan menanggalkan kasut boleh menjadi cabaran bagi sesetengah ahli komuniti orang kurang upaya. Di sinilah masuknya fesyen adaptif. Contohnya, kajian pada 2019 mendapati kasut yang dipasang tersuai boleh meningkatkan aktiviti fizikal pada kanak-kanak dan orang dewasa dengan sindrom Down.“–

Kasut Nike’s Go FlyEase adalah bergaya dan berwarna-warni, selamat datang dari kebiasaan untuk fesyen adaptif. “Mereka mempunyai jenis pakaian yang sangat utilitarian atau malah tertumpu kepada perubatan yang berfungsi semata-mata untuk memberikan kemudahan memakai dan menanggalkan pakaian,” Kerri McBee-Black, PhD, penolong profesor pengajar di jabatan tekstil dan pengurusan pakaian di Universiti Missouri–Columbia, memberitahu Verywell.

Pengasas dan pereka fesyen Runway of Dreams Foundation, Mindy Scheier, BS, membantu membangunkan barisan pakaian penyesuaian pertama Tommy Hilfiger untuk kanak-kanak. “Untuk melibatkan jenama global sedemikian dalam ruang penyesuaian benar-benar menetapkan duluan bagi jenama lain untuk berkata ‘Nah Nike sedang melakukan itu. Kita harus melakukan itu juga,” kata Scheier kepada Verywell.

Jun menekankan bahawa pereka harus mempertimbangkan cara produk berfungsi dan estetik lain boleh membantu orang kurang upaya juga. “Sebagai contoh, mungkin terdapat ramai orang dalam spektrum autisme yang memerlukan banyak pakaian mampatan,” katanya. “Pakaian mampatan bukan sahaja untuk atlet dan penyelam skuba, ia mungkin untuk seseorang yang mempunyai kecacatan deria.

Maksud Reka Bentuk Universal dan Inklusif

Walaupun kasut Go FlyEase Nike dianggap sebagai fesyen penyesuaian, ia tidak disasarkan secara khusus kepada komuniti orang kurang upaya. Sebagai contoh, dalam siaran akhbar Nike untuk kasut baharu, perkataan “kecacatan”, “cacat”, atau “cacat”, tidak disebut dan “adaptif” hanya disertakan sekali. Ini sebahagiannya kerana kasut itu secara universal dan direka secara inklusif, menurut Jun.

“Ia dibuat untuk lebih ramai orang dan seramai mungkin orang,” kata Jun. “Kami tidak melabelkannya sebagai hanya untuk orang kurang upaya. Mereka telah membuatnya menjadi cara di mana sesiapa sahaja yang mungkin ingin mencari persalinan yang lebih mudah boleh memakai kasut ini.”

McBee-Black menunjukkan beberapa cara kasut baru boleh membantu secara universal. “Para pereka yang bekerja pada kasut bercakap tentang bagaimana kebanyakan pengguna apabila mereka berjalan ke rumah mereka pada penghujung hari, mereka menggunakan kaki mereka yang lain untuk menolak bahagian belakang tumit kasut mereka,” katanya.

Salah satu matlamat reka bentuk universal adalah untuk meningkatkan kebolehcapaian untuk semua orang, termasuk komuniti kurang upaya. Walau bagaimanapun, terdapat kritikan mengenai keputusan Nike untuk tidak memasarkan kasut adaptif mereka sebagai produk kecacatan.

McBee-Black berkata masih terdapat beberapa perdebatan dalam kalangan komuniti orang kurang upaya dan sarjana kurang upaya tentang cara produk inklusif yang boleh diakses harus dilabelkan. “Tidak perlu ada segmen kategori untuk itu jika anda benar-benar menerima reka bentuk inklusif,” kata McBee-Black.

Pakaian Suai Suai dan Tempat Kerja

Kertas kerja 2018 yang diterbitkan dalam jurnal Societies mencadangkan bahawa mempunyai pilihan fesyen penyesuaian yang sesuai boleh meningkatkan penyertaan orang kurang upaya dalam tenaga kerja.“Penyelidikan sebelum ini mendapati bahawa stigma boleh memainkan peranan dalam pengambilan orang kurang upaya, dan cara mereka dilayan di tempat kerja.“–

Kajian mendapati bahawa orang ramai menggunakan pilihan pakaian penyesuaian yang sesuai untuk dua sebab berbeza. Pertama, sesetengah peserta ingin menggunakan pakaian yang boleh diakses agar sesuai. Kedua, sesetengah peserta menggunakan pakaian tersebut untuk membina keyakinan mereka. Kesemua peserta juga melaporkan mereka tidak dapat mencari pakaian yang sesuai untuk bekerja.“–

Penulis utama kertas itu, McBee-Black, mengatakan bahawa keperluan untuk pakaian yang berbeza dalam suasana kerja, sudah tentu, tidak unik untuk komuniti orang kurang upaya. “Jika anda mempunyai temu duga kerja, anda perlu menunjukkan diri anda dengan cara yang mewakili pekerjaan yang anda cari,” katanya. “Jika anda seorang yang kurang upaya, anda tidak mempunyai pilihan itu kerana tidak ada pilihan di luar sana.”

Makalah itu mencadangkan bahawa kekurangan pakaian penyesuaian memainkan peranan yang besar dalam akses orang kurang upaya ke tempat kerja, dan bukannya ketidakupayaan seseorang.“–

“Model sosial ketidakupayaan pada asasnya ialah menjadi kurang upaya bukanlah perkara yang menghalang anda daripada dapat mengambil bahagian sepenuhnya dalam masyarakat, tetapi masyarakat yang menghalang kami daripada dapat mengambil bahagian sepenuhnya,” kata McBee-Black. “Saya berpendapat bahawa terdapat banyak lagi perkara yang boleh kami masukkan ke dalam pusat akses halangan sosial dan masyarakat untuk penduduk kurang upaya.”

Kecacatan dan Kemiskinan

Walaupun fesyen penyesuaian adalah penting untuk komuniti orang kurang upaya, pilihan seperti kasut FlyEase Nike mungkin tidak boleh diakses dari segi kewangan untuk semua. Menurut data yang dikumpul oleh Tinjauan Komuniti Amerika 2018, sekitar 26% orang kurang upaya berumur antara 21 dan 64 tahun hidup di bawah garis kemiskinan persekutuan.“–

“Memandangkan realiti ini, kebanyakan orang kurang upaya layak untuk Medicaid, Medicare, atau kedua-duanya atau mempunyai sumber liputan awam yang lain,” Susan Dooha, JD, pengarah eksekutif untuk Pusat Kemerdekaan Orang Kurang Upaya, New York (CIDNY), memberitahu Verywell . “Program perlindungan kesihatan sebegini selalunya tidak membayar untuk teknologi baharu atau kompleks yang mahal walaupun ia akan mengurangkan kos lain.”

Penyelidikan juga mencadangkan bahawa orang kurang upaya berkemungkinan memperoleh pendapatan kurang daripada rakan sejawat mereka yang tidak kurang upaya. Laporan 2014 daripada Institut Penyelidikan Amerika mendapati bahawa ekonomi AS akan menerima tambahan $141 bilion pada 2011 jika orang kurang upaya dibayar sebanyak orang bukan kurang upaya untuk profesion yang sama.“–

Komuniti orang kurang upaya juga telah terjejas terutamanya oleh pengangguran semasa pandemik COVID-19, menurut Dooha. “Orang kurang upaya berkemungkinan besar bekerja dalam sektor ekonomi yang dilanda wabak ini,” katanya. “Kadar pengangguran orang kurang upaya adalah lebih daripada dua kali ganda kadar pengangguran bagi orang kurang upaya.”

Orang kurang upaya mungkin layak untuk pembayaran Pendapatan Keselamatan Tambahan, tetapi mereka yang layak mulai Januari 2021 hanya akan memperoleh $794 sebulan untuk individu yang layak atau $1,191 sebulan untuk pasangan yang layak.“Dooha mengatakan bahawa jumlah ini tidak mengeluarkan orang kurang upaya daripada kemiskinan, dan “ia boleh mengambil masa bertahun-tahun untuk layak mendapat Hilang Upaya Keselamatan Sosial dan individu yang membuat permohonan pertama mereka sering ditolak pada mulanya, memenangi faedah mereka melalui rayuan.”

Walaupun dengan program yang diadakan yang sepatutnya membantu orang yang berpendapatan rendah, kos untuk pakaian penyesuaian dan keperluan lain masih sering di luar jangkauan komuniti orang kurang upaya. “Kos adalah halangan yang sangat besar untuk orang kurang upaya yang sering tidak mempunyai sumber yang mencukupi untuk membayar makanan, kos kesihatan yang perlu ditanggung sendiri, perumahan atau asas lain,” kata Dooha.