:max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-533978369-56e1ecb75f9b5854a9f899c2.jpg "Kata Teras untuk Mengajar Kemahiran Membaca Awal")
Kanak-kanak di sekolah awam Amerika diajar membaca dari tadika melalui beberapa amalan; salah satunya ialah pemerolehan kata teras yang tertumpu, juga dikenali sebagai “perkataan penglihatan” atau “perkataan Dolch.” Perkataan ini, kira-kira 200 kesemuanya, mewakili satu set perkataan yang dijangka boleh dibaca dan dieja oleh pelajar. Ia paling kerap ditemui dalam tugasan membaca dan menulis khusus untuk gred, dan setiap set kata teras dibina di atas senarai dari tahun sebelumnya.
Kata-kata Dolch
Kata-kata teras dirujuk sebagai perkataan Dolch oleh sesetengah ahli akademik dan di beberapa daerah sekolah. Mereka sering dibahagikan mengikut peringkat gred, dari tadika hingga gred ketiga atau lebih tinggi.
Pada asalnya disusun oleh Dr. Edward William Dolch dan diterbitkan dalam bukunya pada 1948, Problems in Reading, the Dolch Word List ialah senarai perkataan Inggeris yang biasa digunakan berdasarkan buku kanak-kanak yang tipikal pada zaman itu—220 kesemuanya.“Kata-kata perkhidmatan” Dolch adalah kata-kata yang dia kenal pasti perlu untuk kanak-kanak mencapai kelancaran membaca.
Senarai asal perkataan Dolch mengecualikan kata nama. Senarai berasingan 95 kata nama sering ditambahkan pada senarai kata teras. Beberapa pilihan Dolch mencerminkan nilai masa itu—antara 95 kata nama pentingnya ialah “Santa Claus” dan “Krismas.”
Banyak perkataan dalam senarai Dolch adalah mustahil untuk dibaca oleh pembaca muda, seperti “mata,” “bawah,” dan “baharu.” Kata-kata ini mesti dikenali dan dipelajari melalui penglihatan, sebab itulah ia sering dipanggil perkataan penglihatan.
Senarai perkataan penglihatan digunakan dalam pelbagai cara untuk mengajar membaca, oleh guru serta ibu bapa dan penjaga. Walaupun ia direka untuk kanak-kanak berbahasa Inggeris, senarai perkataan Dolch telah menjadi popular dalam kurikulum Bahasa Inggeris sebagai Bahasa Kedua (ESL).
Pengajaran Kata Teras
Pemerolehan kata teras adalah asas untuk membaca kerana kedua-duanya adalah perkataan biasa dan mencabar untuk dibunyikan menggunakan peraturan fonik. Apabila pelajar boleh membaca kesemua 220 perkataan dalam senarai Dolch, dia boleh membaca 75% daripada perkataan dalam mana-mana karya sastera kanak-kanak tertentu. Jadi mengajar perkataan penglihatan adalah penting. Apakah kaedah terbaik?
Terdapat beberapa teknik terbukti yang boleh digunakan oleh guru atau penjaga untuk mengajar perkataan penglihatan. Peluang kejayaan terbaik berlaku dalam kumpulan kecil dan satu lawan satu: Lebih banyak masa seorang kanak-kanak belajar dan mempraktikkan kata-kata penglihatan dengan orang dewasa, lebih besar peluangnya untuk memasukkannya ke dalam ingatan jangka panjangnya.
Teknik Pengajaran Kata Teras
Berikut adalah beberapa teknik asas untuk mengajar perkataan teras:
- Pengulangan adalah kunci kepada pemerolehan kata teras. Pembaca muda harus diberi peluang untuk membaca dan menulis perkataan penglihatan baru beberapa kali.
-
Mengajar melalui cerita. Apabila kanak-kanak melihat perkataan yang digunakan secara semula jadi dan bukannya secara berasingan, mereka lebih cenderung untuk mengingatinya.
- Gunakan muzik. Mencipta lagu yang menggabungkan perkataan penglihatan dan mempraktikkannya dengan kerap dengan kanak-kanak memberi mereka peluang untuk menggunakan bahagian otak yang berbeza dalam pembelajaran.
- Permainan perkataan ialah cara yang menyeronokkan untuk membantu pengekalan mereka. Permainan perkataan yang hebat termasuk Go Fish, carian perkataan dan penumpuan.
Perbendaharaan kata tadika memperkenalkan dan mengukuhkan perkataan utiliti tinggi. Cara terbaik untuk menumpukan perhatian pada perkataan teras adalah dengan mengikatnya ke dalam pelajaran yang dipelajari oleh kanak-kanak, contohnya, empat musim, geografi awal, haiwan, dll.