Bagaimana OCD Berbanding Dengan Autisme

Gangguan Obsesif Kompulsif (OCD) sering disalah ertikan sebagai keadaan di mana individu mempunyai keinginan yang kuat untuk perintah dan pengulangan, atau tumpuan yang kuat pada butiran. Akibatnya, ramai orang percaya bahawa tingkah laku dan keutamaan autistik adalah tanda OCD. Tetapi tingkah laku autistik seperti goyang atau menjentik jari—atau keinginan untuk rutin berstruktur—sebenarnya agak berbeza daripada kualiti OCD yang sangat spesifik.

Apakah OCD?

Seperti yang diterangkan oleh Yayasan OCD Antarabangsa:

Obsesi ialah pemikiran, imej atau impuls yang berlaku berulang kali dan berasa di luar kawalan seseorang. Individu yang mempunyai OCD tidak mahu mempunyai pemikiran ini dan mendapati ia mengganggu. Dalam kebanyakan kes, penghidap OCD menyedari bahawa pemikiran ini tidak masuk akal. Ketaksuban biasanya disertai dengan perasaan yang sengit dan tidak selesa seperti ketakutan, jijik, keraguan atau perasaan bahawa sesuatu perlu dilakukan dengan cara yang “betul”. Dalam konteks OCD, obsesi memakan masa dan menghalang aktiviti penting yang dihargai oleh orang itu. Bahagian terakhir ini amat penting untuk diingat kerana ia, sebahagiannya, menentukan sama ada seseorang mempunyai OCD—gangguan psikologi—dan bukannya sifat personaliti yang obsesif.“”

Jadi, walaupun terdapat pertindihan antara tanda-tanda OCD dan tanda-tanda autisme, terdapat perbezaan yang tersendiri.

Bagaimana Gejala OCD Berbeza Daripada Gejala Autisme

Orang yang mempunyai ASD selalunya mempunyai pemikiran dan tingkah laku yang sangat berulang, sama seperti yang dilihat pada orang yang mengalami Gangguan Obsesif Kompulsif (OCD). Tetapi penghidap OCD biasanya berasa tidak selesa dengan simptom mereka dan ingin menyingkirkannya, manakala penghidap ASD biasanya tidak terganggu oleh obsesi mereka, dan sebenarnya mungkin memeluknya. Orang yang mengalami gangguan spektrum autisme juga mempunyai pelbagai perbezaan sosial, bahasa dan kognitif lain yang tidak dilihat pada penghidap OCD.

Bagaimana Tingkah Laku Obsesif Autistik Dirawat

Terdapat dua bentuk rawatan untuk tingkah laku berulang dalam ASD: ubat, dan terapi tingkah laku. Ubat-ubatan yang paling biasa diresepkan ialah selektif serotonin reuptake inhibitors (SSRIs). Penggunaan SSRI untuk merawat obsesi dalam ASD pada kanak-kanak bukanlah petunjuk yang diluluskan oleh FDA, tetapi terdapat data penyelidikan klinikal yang baik untuk menunjukkan bahawa ubat ini berfungsi dengan baik dalam sejumlah besar kes.“”

Terapi tingkah laku akan berbeza-beza, bergantung pada umur kanak-kanak dan IQ atau tahap kognitif berfungsi, bermula dengan analisis tingkah laku yang digunakan untuk kanak-kanak yang lebih muda dan/atau lebih rendah berfungsi, dan beralih kepada terapi bercakap yang lebih tradisional pada kanak-kanak yang lebih tua, lebih cerah dan/atau lebih lisan .“”

Terapi ubat dan tingkah laku berfungsi bersama. Ubat sahaja jarang menjadi jawapan, tetapi ubat boleh membantu kanak-kanak menjadi lebih “tersedia” untuk campur tangan berasaskan tingkah laku. Terapi tingkah laku adalah sukar, walau bagaimanapun, kerana kanak-kanak yang menghidap ASD tidak menganggap obsesi mereka sebagai mengganggu atau tidak diingini-tidak seperti penghidap OCD.