Adakah Pemanis Tiruan Selamat?

Daripada soda diet kepada pencuci mulut tanpa gula dan gula-gula, pengganti gula boleh didapati di mana-mana hari ini. Setelah dianggap sebagai ubat mujarab untuk mengurangkan risiko masalah kesihatan berkaitan makanan (obesiti, diabetes, kerosakan gigi), pemanis tiruan kini semakin diteliti oleh sesetengah pihak yang mencadangkan bahawa ia mungkin tidak selamat seperti yang kita fikirkan.

Jenis Pengganti Gula

Istilah “pengganti gula” merujuk kepada kedua-dua sebatian manis semulajadi selain daripada gula meja (sukrosa) dan pemanis buatan yang disintesis yang dihasilkan melalui sintesis kimia.

Sebatian manis semulajadi termasuk bahan seperti sorbitol yang terdapat dalam epal dan sirap jagung, susu yang ditemui laktosa, dan xylitol yang ditemui beberapa buah-buahan dan sayur-sayuran. Ia sememangnya bahan manis dengan tahap kemanisan yang berbeza-beza.

Sebatian yang disintesis secara buatan tidak berasal dari alam semula jadi dan termasuk jenama popular seperti Equal (aspartam), Splenda (sucralose), dan Sweet’N Low (sakarin). Stevia, produk yang sering dianggap tiruan, sebenarnya berasal dari tumbuhan Stevia rebaudiana.

Daripada Gula kepada Pemanis Tiruan

Kebanyakan orang sedar tentang bahaya makan terlalu banyak gula. Wabak semasa obesiti, diabetes, penyakit jantung, hipertensi, dan penyakit buah pinggang sebahagian besarnya adalah akibat daripada jumlah sukrosa yang berlebihan yang digunakan oleh orang Amerika biasa. Ia adalah negeri yang pegawai kesihatan merujuk sebagai “wabak kardiorenal,” di mana kadar penyakit jantung dan buah pinggang yang tinggi dikaitkan secara langsung dengan makanan yang kita makan, termasuk gula.

Sebagai tindak balas kepada wabak ini, pengganti gula telah dipasarkan secara agresif kepada orang ramai sebagai cara untuk “memiliki kek anda dan memakannya juga.” Malangnya, penyelesaian ini tidak semudah yang disangkakan, dan kami telah menyedari bahawa pengganti gula menjejaskan badan kita dengan cara yang kompleks dan sering bercanggah.

Membandingkan Pemanis Tiruan

Dalam semakan menyeluruh yang dijalankan pada 2012, Pentadbiran Makanan dan Ubat-ubatan (FDA) AS menegaskan bahawa pemanis tiruan adalah “selamat untuk populasi umum di bawah syarat penggunaan tertentu.” Ini termasuk cadangan untuk tidak melebihi pengambilan harian boleh diterima (ADI) yang digariskan oleh agensi.

Daripada pemanis yang diluluskan pada masa ini, FDA telah menjalankan beberapa kajian untuk menentukan perkara, jika ada, kebimbangan orang ramai tentang penggunaannya. Daripada tiga produk yang paling popular:

• Aspartam (Equal) adalah salah satu pengganti gula yang paling awal dihasilkan secara besar-besaran dan, pada masa itu, telah menarik sebahagian besar kontroversi. Walaupun terdapat kebimbangan awal tentang kaitan aspartam dengan leukemia, limfoma dan kanser otak, kata rasmi hari ini dari kedua-dua FDA dan Institut Kanser Kebangsaan ialah tiada perkaitan sedemikian telah ditemui.

• Sakarin (Sweet’N Low) dilaporkan menyebabkan kanser pundi kencing pada tikus makmal; kesan yang sama tidak dapat dilihat pada manusia. Kebimbangan awal ini menyebabkan Kanada mengharamkan produk itu pada tahun 1977. AS hampir melakukan perkara yang sama tetapi sebaliknya memerlukan produk itu membawa label amaran. Keperluan ini telah ditarik balik pada tahun 2001 selepas penyelidikan daripada Program Toksikologi Kebangsaan menyimpulkan bahawa sakarin tidak mempunyai sifat karsinogenik (penyebab kanser).

• Sucralose (Splenda) ditemui pada tahun 1976 dan dikeluarkan di AS pada tahun 1998. FDA telah menjalankan hampir 100 kajian dan mendapati tiada perkaitan yang diketahui antara sucralose dan sama ada kanser atau penyakit jantung.

Kesan Fisiologi yang Buruk

Fakta bahawa FDA menganggap pemanis tiruan selamat untuk penggunaan manusia tidak sepatutnya mencadangkan ia boleh digunakan tanpa sebarang hukuman. Walaupun pemanis tiruan dapat meniru sensasi gula, tindak balas fisiologi terhadap penggunaannya selalunya berbeza.

Biasanya, tindak balas badan terhadap sukrosa adalah untuk mengurangkan selera makan dan mewujudkan rasa kenyang, seterusnya mengurangkan pengambilan kalori. Sambutan yang sama nampaknya tidak berlaku dengan pemanis tiruan, melemahkan dakwaan bahawa mereka adalah produk “diet”. Fenomena ini dirujuk sebagai “pampasan kalori” di mana orang ramai akan terus makan walaupun tidak lapar.

Pada masa yang sama, pemanis tiruan boleh mencetuskan lonjakan insulin, sesuatu yang mungkin tidak disedari oleh pesakit kencing manis apabila memakan gula-gula “diabetes” tertentu. Bersama-sama, kesan ini boleh mengambil kembali mana-mana keuntungan yang dijanjikan kepada orang yang sama ada obes, diabetes, atau menderita penyakit buah pinggang kronik.

Pada tahun 2012, Persatuan Jantung Amerika dan Persatuan Diabetes Amerika mengeluarkan kenyataan yang mana mereka berdua memberi anggukan terkawal kepada pemanis tiruan, mengesahkan “penggunaan yang sesuai” mereka sebagai sebahagian daripada strategi pemakanan termaklum. Kenyataan itu juga menekankan risiko pampasan kalori dan memberi amaran kepada pengguna agar tidak menggunakan pemanis sebagai “peluru ajaib” untuk melawan obesiti dan diabetes.