Hubungan Antara IBD dan Psoriasis

Orang yang mempunyai penyakit radang usus (IBD) juga kadangkala mengalami penyakit atau keadaan lain yang dipanggil manifestasi usus tambahan (atau kadangkala EIM). Keadaan kulit agak biasa pada orang yang mempunyai IBD, dan satu yang cenderung berlaku dengan kerap dalam populasi umum dan pada orang yang mempunyai IBD ialah psoriasis. Ramai orang mungkin menganggap psoriasis sebagai ruam, tetapi ia sebenarnya adalah keadaan sistemik dan mungkin berkongsi laluan keradangan yang sama seperti penyakit Crohn. Kerana kedua-dua keadaan ini mungkin disebabkan oleh masalah dalam fungsi sistem imun, mereka sering dirawat oleh beberapa ubat yang sama. Bagi penghidap IBD yang juga mempunyai psoriasis, kedua-dua keadaan mungkin menjadi faktor semasa memilih rawatan.

Terdapat pelbagai rawatan yang berkesan untuk psoriasis telah tersedia dan lebih banyak lagi sedang dibangunkan. Orang yang mempunyai kedua-dua psoriasis dan IBD akan mahu mendapatkan rawatan daripada pakar dermatologi yang mempunyai pengalaman dengan pesakit IBD dan akan bekerjasama rapat dengan pakar gastroenterologi.

Apakah Psoriasis?

Psoriasis adalah penyakit sistemik yang menyebabkan timbulnya ruam bersisik pada kulit. Ruam boleh muncul di mana-mana bahagian badan, tetapi paling kerap muncul pada siku, lutut, dan kulit kepala tetapi juga boleh ditemui pada kaki, kuku, dan batang. Jenis psoriasis yang paling biasa dipanggil psoriasis plak dan plak boleh menyebabkan kegatalan atau terbakar. Psoriasis melalui tempoh flare-up dan remisi. Dalam kebanyakan kes, psoriasis dirawat dengan krim topikal.

Seberapa Biasa Psoriasis pada Orang Dengan IBD?

IBD dianggap sebagai keadaan pengantara imun. Ia bukan perkara biasa bagi orang yang mempunyai satu penyakit pengantara imun untuk mengembangkan satu lagi. IBD dan psoriasis adalah kedua-dua keadaan yang mempunyai punca yang tidak diketahui (dipanggil penyakit idiopatik) dan mengakibatkan keradangan.

Dalam beberapa tahun kebelakangan ini para penyelidik mendedahkan lebih banyak tentang kaitan antara IBD dan penyakit psoriatik. Psoriasis dalam populasi umum hanya berlaku pada kira-kira 2% hingga 3% tetapi bagi penghidap IBD, ia cenderung lebih tinggi. Kajian menunjukkan bahawa orang yang mempunyai penyakit Crohn dan kolitis ulseratif boleh mengalami psoriasis pada kadar kira-kira 13%.

Laluan Radang Biasa

Apabila penyelidik menemui lebih lanjut mengenai laluan keradangan IBD dan psoriasis, beberapa pertindihan antara kedua-dua penyakit sedang ditemui. Penyakit Crohn dan psoriasis kedua-duanya dianggap sebagai keadaan pengantara Th1. Th1 ialah sel penolong yang melancarkan tindak balas keradangan apabila badan diserang oleh bahan asing seperti parasit, bakteria atau virus. Kolitis ulseratif dianggap sebagai keadaan pengantara seperti Th2. Sel Th2 diaktifkan apabila terdapat bakteria, tindak balas alahan, atau toksin. Memandangkan peranan sel T ini lebih difahami berkaitan dengan perkembangan IBD dan psoriasis, ia boleh membawa kepada penciptaan rawatan yang lebih berkesan untuk penyakit ini.

Adakah Mengalami Psoriasis Meningkatkan Risiko Membangunkan IBD?

Terdapat hanya beberapa kajian yang mengkaji risiko IBD pada orang yang telah didiagnosis dengan psoriasis. Mereka telah menunjukkan hasil yang bercanggah: Ada yang menunjukkan peningkatan risiko IBD pada mereka yang mempunyai psoriasis dan yang lain menunjukkan sebaliknya. Selain itu, kaedah yang digunakan dalam kajian ini bukan tanpa kelemahannya, yang menjadikan kesimpulan lebih sukar untuk dipertahankan.

Satu meta-analisis besar menunjukkan bahawa terdapat hubungan “ketara” antara psoriasis dan IBD.Pesakit psoriasis mempunyai risiko yang lebih besar untuk mendapat penyakit Crohn dan kolitis ulseratif. Risiko penyakit Crohn lebih tinggi daripada risiko kolitis ulseratif.

Pada masa ini, ia tidak diketahui dengan tepat apakah risikonya, tetapi nampaknya terdapat trend ke arah orang yang mempunyai psoriasis yang mempunyai peningkatan risiko untuk menghidap penyakit Crohn. Perkara yang sama mungkin tidak berlaku untuk kolitis ulseratif: Terdapat kurang bukti bahawa orang yang menghidap psoriasis mungkin berisiko lebih tinggi untuk mengalami kolitis ulseratif, atau kesannya mungkin kurang daripada penyakit Crohn.

Rawatan Topikal dan Terapi Cahaya untuk Psoriasis

Terdapat beberapa rawatan untuk psoriasis, termasuk terapi cahaya, rawatan topikal dan ubat-ubatan. Dalam kebanyakan kes, lebih daripada satu rawatan mungkin digunakan pada masa yang sama untuk memerangi gejala psoriasis.Secara amnya, terapi topikal mungkin dicuba terlebih dahulu, sebelum beralih kepada terapi cahaya atau ubat sistemik.

Rawatan topikal. Terdapat pelbagai jenis krim dan salap yang boleh digunakan untuk psoriasis, baik di kaunter dan preskripsi. Beberapa bahan aktif termasuk kortikosteroid, vitamin D, retinoid, antralin, perencat kalsineurin (Protopic dan Elidel), asid salisilik, dan tar arang batu. Dalam sesetengah kes, pelembap juga mungkin digunakan untuk mengatasi kekeringan.
Terapi cahaya. Cahaya yang mengandungi ultraviolet A dan ultraviolet B juga boleh digunakan untuk merawat psoriasis. Ini biasanya digunakan bersama dengan rawatan lain. Cahaya matahari dari luar mungkin digunakan, untuk jangka masa yang singkat. Sinar ultraungu juga boleh diberikan melalui fototerapi dengan panel cahaya, kotak, atau gerai. Dalam kes yang teruk, ubat yang menjadikan kulit lebih sensitif kepada cahaya ultraviolet mungkin juga digunakan pada masa yang sama dengan terapi cahaya untuk menjadikannya lebih berkesan. Sejenis laser juga kadangkala digunakan kerana ia boleh menyasarkan kawasan tertentu pada badan dengan dos cahaya ultraviolet B yang lebih kuat.

Ubat-ubatan yang Digunakan untuk Merawat Psoriasis

Oleh kerana psoriasis adalah penyakit sistemik, ubat-ubatan yang diberikan secara lisan atau suntikan juga boleh digunakan. Dalam sesetengah kes, ubat-ubatan yang diluluskan untuk merawat psoriasis juga diberikan untuk merawat satu atau lebih bentuk IBD, termasuk methotrexate, cyclosporine, dan beberapa biologi:

Cosentyx (secukinumab): Cosentyx ialah antibodi monoklonal yang diluluskan untuk merawat psoriasis, arthritis psoriatik dan satu bentuk arthritis yang dikaitkan dengan IBD yang dipanggil ankylosing spondylitis, walaupun ia tidak diluluskan untuk merawat sebarang bentuk IBD. Cosentyx diberikan di rumah melalui suntikan dengan pen atau picagari yang telah diisi sebelumnya. Kesan sampingan yang biasa termasuk simptom selsema, cirit-birit, dan jangkitan saluran pernafasan atas.
Cyclosporine: Cyclosporine ialah ubat imunosupresan yang digunakan untuk merawat kes psoriasis yang lebih teruk dan juga kadangkala digunakan dalam kolitis ulseratif. Beberapa kesan sampingan yang lebih biasa termasuk sakit kepala, gangguan pencernaan, tekanan darah tinggi dan keletihan. Ia biasanya tidak disyorkan untuk kegunaan jangka panjang dalam kes psoriasis dan biasanya dihentikan di bawah satu tahun.
Enbrel (etanercept): Enbrel ialah ubat biologi yang diluluskan untuk merawat psoriasis serta ankylosing spondylitis. Ia adalah faktor nekrosis tumor/pengantara inflamasi, atau penyekat TNF, tetapi ia tidak digunakan untuk merawat sebarang bentuk IBD. Enbrel disuntik di rumah dan kesan sampingan yang paling biasa ialah tindak balas di tapak suntikan, seperti kemerahan atau sakit.
Humira (adalimumab): Humira ialah ubat suntikan yang digunakan untuk merawat penyakit Crohn dan kolitis ulseratif serta psoriasis. Pesakit boleh memberikan Humira sendiri di rumah kerana ia datang dalam pen suntikan khusus. Ubat ini adalah antibodi monoklonal dan dikelaskan sebagai perencat TNF. Kesan sampingan yang paling biasa adalah sakit atau kerengsaan di tapak suntikan, yang dirawat di rumah dengan ais atau antihistamin.
Methotrexate: Ubat ini boleh diberikan secara lisan atau suntikan, dan digunakan untuk merawat psoriasis serta penyakit Crohn dan ankylosing spondylitis. Beberapa kesan sampingan termasuk loya, sakit kepala dan mengantuk. Wanita yang menerima metotreksat mesti mengelakkan kehamilan kerana ubat ini boleh menyebabkan keabnormalan janin. Methotrexate sering diberikan bersama-sama dengan ubat lain untuk IBD dan/atau psoriasis.
Otezla (apremilast): Otezla ialah ubat oral dan merupakan ubat pertama yang diluluskan untuk digunakan dalam merawat arthritis psoriatik pada orang dewasa dan juga diluluskan untuk digunakan dalam psoriasis plak. Kesan sampingan yang paling biasa dilaporkan semasa ujian klinikal adalah loya, sakit kepala, dan cirit-birit, tetapi ini selalunya bertambah baik selepas beberapa minggu rawatan.
Stelara (ustekinumab): Stelara pertama kali diluluskan untuk merawat psoriasis dan kini juga diluluskan untuk merawat penyakit Crohn. Stelara ialah ubat biologi yang merupakan penyekat interleukin (IL)-12 dan IL-23. Stelara pada mulanya diberikan secara IV tetapi selepas dos pertama diberikan di rumah melalui suntikan. Kesan sampingan yang biasa termasuk rasa letih, tindak balas di tapak suntikan, sakit kepala, dan gejala seperti selsema.

Bukti semakin meningkat bahawa psoriasis dan IBD cenderung berlaku bersama lebih kerap daripada yang difikirkan pada dekad sebelumnya. Ia masih tidak jelas jika mempunyai psoriasis menjadikannya lebih berkemungkinan bahawa seseorang juga akan mengalami bentuk IBD. Dalam sesetengah kes, ubat-ubatan yang digunakan untuk merawat IBD juga digunakan untuk merawat psoriasis. Kebanyakan kes psoriasis dianggap ringan hingga sederhana dan mungkin dirawat dengan terapi cahaya atau ubat topikal. Untuk kes psoriasis yang lebih teruk, di mana 5% hingga 10% atau lebih daripada badan terjejas, ubat oral atau biologi juga mungkin digunakan. Sama seperti IBD, adalah penting untuk meneruskan rawatan untuk psoriasis untuk mengelakkan flare-up. Terdapat banyak rawatan baru untuk psoriasis yang sedang dalam kajian, dan masa depan untuk rawatan psoriasis adalah cerah.