Kajian membuktikan terapi HIV boleh memadamkan risiko menjangkiti orang lain
Sejak virus kekurangan imun manusia (HIV) pertama kali ditemui pada tahun 1983, para saintis telah berusaha tanpa henti untuk mencari jalan untuk mencegah penularan penyakit ini. Beberapa campur tangan, seperti kondom, adalah berkesan tetapi jauh dari mudah. Lain-lain, seperti profilaksis pra-pendedahan (PrEP), lebih 90% berkesan tetapi kurang diterima oleh banyak kumpulan berisiko tinggi, termasuk Afrika Amerika. Hanya pada tahun 2019, saintis akhirnya mendedahkan satu intervensi yang boleh mengurangkan risiko HIV kepada sifar secara berkesan: viral load yang tidak dapat dikesan.
Strategi itu, yang dirujuk oleh pegawai kesihatan awam sebagai “Tidak Dapat Kesan = Tidak Boleh Berjangkit” (U=U), adalah berdasarkan bukti bahawa terapi antiretroviral pada penghidap HIV boleh sama sekali mencegah jangkitan jika viral load (bilangan virus yang beredar) ditindas sepenuhnya. .
Menurut penyelidikan, seseorang yang mempunyai HIV tidak boleh menjangkiti orang lain jika tiada virus yang beredar dalam air mani, darah, atau cecair badan yang lain.
Ia merupakan strategi yang telah lama diperdebatkan sebelum keluaran kajian PARTNER 2 2019“dan kajian PARTNER 1 yang terdahulu pada 2016.“Kajian penting, yang melibatkan 1,570 pasangan serodiskordan gay dan heteroseksual (di mana satu pasangan positif HIV dan satu lagi HIV negatif) memberikan apa yang diisytiharkan oleh pegawai kesihatan sebagai cara pertama yang pasti untuk mencegah penularan walaupun kondom tidak digunakan. .
Walaupun keputusan muktamad, terdapat beberapa batasan kepada strategi U=U, iaitu kadar viral load yang tidak dapat dikesan yang rendah di kalangan rakyat Amerika yang hidup dengan HIV.
Latar belakang
Konsep U=U bukanlah baru sepenuhnya. Malah, pada tahun 2008 pakar dengan Suruhanjaya Persekutuan Switzerland untuk HIV/AIDS adalah yang pertama mengisytiharkan bahawa “orang yang dijangkiti HIV dalam terapi antiretroviral dengan ditindas sepenuhnya (virus)… tidak boleh menghantar HIV melalui hubungan seksual.”“”
Ia adalah satu kenyataan yang berani yang dibuktikan oleh banyak bukti epidemiologi tetapi yang tidak mempunyai penyelidikan klinikal untuk menunjukkan bahawa ia berfungsi secara satu-satu. Malah Suruhanjaya Switzerland mengakui bahawa kenyataan mereka, walaupun begitu menarik, tidak seharusnya mengubah strategi pencegahan yang sedang dilaksanakan.
Rawatan sebagai Pencegahan (TasP)
Sekitar masa yang sama, saintis dengan Rangkaian Ujian Pencegahan HIV (HPTN) memutuskan untuk menguji hipotesis secara aktif, bersenjatakan ubat HIV generasi baharu dan lebih tahan lama. Sehingga ketika itu, konsep itu dianggap tidak dapat dibayangkan memandangkan banyak antiretroviral awal terdedah kepada kadar rintangan dadah yang tinggi dan kegagalan rawatan awal.
Walau bagaimanapun, dengan pembebasan tenofovir pada tahun 2001, saintis mempunyai ubat yang boleh memberikan kawalan berterusan terhadap virus dengan pematuhan yang kurang sempurna.
Pasukan penyelidik HPTN mencadangkan bahawa dengan mengekalkan viral load yang tidak dapat dikesan dengan bentuk terapi yang lebih baru dan lebih tahan lama ini, kadar penularan bukan sahaja akan dikurangkan dalam pasangan serodiscordant tetapi dalam populasi yang lebih besar juga. Ia adalah strategi yang popular dirujuk sebagai rawatan sebagai pencegahan (TasP).
Kajian itu, yang dikenali sebagai HPTN-052, melibatkan 1,763 pasangan serodiscordant yang diberi sama ada rawatan segera atau diberi rawatan apabila bilangan CD4 pasangan HIV positif menurun kepada 350 atau ke bawah (titik permulaan terapi yang ditetapkan pada 2011). Ini bermakna bahawa pasangan yang positif HIV tanpa rawatan selalunya akan mempunyai viral load yang lebih tinggi daripada mereka yang melakukannya.
Menjelang akhir kajian selama enam tahun, saintis dapat melaporkan bahawa rawatan awal hanya mengakibatkan satu kes penularan HIV, manakala rawatan tertunda mengakibatkan 27. Ini bermakna tidak kurang daripada 96% pengurangan risiko HIV.
Kajian susulan 2016 dapat menunjukkan bahawa TasP bukan sahaja intervensi yang berkesan tetapi tahan lama, mengurangkan risiko penularan sebanyak 93% dalam kumpulan pasangan yang sama selepas 10 tahun.
Kebimbangan dan Kontroversi
Walaupun terdapat penemuan positif, ramai pegawai kesihatan masih ragu-ragu tentang keberkesanan TasP. Antara kebimbangan mereka, mereka menegaskan (betul) bahawa virus yang tidak dapat dikesan bukanlah perkara yang sama dengan tidak mempunyai virus.
Walaupun dengan ujian viral load yang paling sensitif, HIV boleh bertahan di bawah paras yang boleh dikesan. Teknologi semasa mentakrifkan tidak dapat dikesan sebagai di bawah 20 hingga 40 salinan setiap mililiter darah. Ini bermakna bahawa ujian mungkin dibaca tidak dapat dikesan, tetapi mungkin masih terdapat virus yang cekap dalam edaran. Mungkinkah ini cukup untuk mewujudkan jangkitan?
Yang lain menyatakan kebimbangan bahawa, daripada 1,763 pasangan yang terlibat dalam HPTN 052, majoriti (97%) adalah heteroseksual. Malah pakar yang paling berfikiran terbuka meragui bahawa keputusan yang dilihat dalam heteroseksual akan dicerminkan pada lelaki gay dan biseksual, yang bukan sahaja menyumbang lebih daripada 65% jangkitan baru di Amerika Syarikat.“tetapi juga mempunyai kelemahan yang jauh berbeza terhadap jangkitan HIV.
Rakan Kongsi 1 Kajian
Dalam usaha untuk meluaskan skop penyelidikan, satu usaha antarabangsa yang dikenali sebagai kajian PARTNER (Partners of People on Antiretrovirals—A New Evaluation of the Risks) telah dilancarkan pada September 2010 untuk melihat kesan TasP dalam kedua-dua lelaki heteroseksual dan gay. pasangan.
Kajian itu dijalankan di 14 negara Eropah dan melibatkan 1,166 pasangan serodiscordant yang melakukan hubungan seks tanpa kondom selama purata dua tahun. Apa yang menjadikan kajian PARTNER sangat menarik ialah hanya pasangan yang pasangan HIV-positifnya mempunyai kiraan CD4 di bawah 200 (takrif klinikal AIDS) layak untuk mengambil bahagian.
Daripada 888 pasangan yang dapat mengekalkan beban virus yang tidak dapat dikesan-548 daripadanya adalah heteroseksual dan 340 daripadanya adalah gay-hanya 11 jangkitan berlaku dalam tempoh kajian empat tahun. Daripada jumlah ini, tiada satu pun dikaitkan secara genetik dengan strain HIV pasangan mereka (bermakna jangkitan itu berlaku di luar perhubungan).
Berdasarkan penemuan kajian PARTNER 1, saintis dapat melaporkan dengan yakin bahawa tiada satu kes penularan HIV berlaku dalam hubungan serodiscordan jika viral load yang tidak dapat dikesan dikekalkan.
Walaupun dapatan positif, kepastian statistik tidak begitu meyakinkan untuk lelaki gay (atau seks dubur) seperti untuk seks faraj memandangkan 10 daripada 11 jangkitan berlaku pada pasangan lelaki gay.
Rakan Kongsi 2 Kajian
Kajian PARTNER 2, yang dilancarkan pada September 2010, telah direka untuk menilai risiko penularan dalam pasangan lelaki gay serodiscordant sahaja. Kajian itu direka khusus untuk menilai kesan viral load yang ditindas sepenuhnya pada pasangan yang tidak konsisten menggunakan kondom untuk seks dubur.
Daripada 997 pasangan yang diambil dari 14 negara Eropah, 90 dikecualikan sama ada kerana pasangan HIV-positif gagal mengekalkan viral load yang tidak dapat dikesan atau pasangan HIV-negatif menggunakan PrEP atau HIV post-exposure prophylaxis (PEP) untuk mencegah jangkitan.
Sepanjang tempoh percubaan selama tujuh tahun, 782 pasangan yang layak melaporkan hubungan seks dubur tanpa kondom sebanyak 76,088 kali. Selain itu, tidak kurang daripada 288 lelaki HIV-negatif (37%) melaporkan hubungan seks tanpa kondom dengan pasangan di luar hubungan.
Menjelang akhir kajian RAKAN 2, sejumlah 15 jangkitan HIV telah berlaku, tetapi tiada satu pun dikaitkan secara genetik kepada pasangan yang positif HIV.
Ringkasnya, risiko penularan dalam pasangan gay dengan viral load yang tidak dapat dikesan adalah sifar berkesan, mengesahkan U=U sebagai cara pencegahan HIV yang berkesan dalam pasangan serodiscordant, sama ada heteroseksual, gay atau biseksual.
Dasar dan Tindakan
Hasil daripada percubaan RAKAN RAKAN dan kajian penting lain, Kempen Akses Pencegahan, komuniti global rakan kongsi ekuiti kesihatan, melancarkan inisiatif Undetectable = Untransmittable untuk membantu mengurangkan rasa takut dan malu yang menggalakkan stigma HIV dan menangguhkan penjagaan HIV.
Inisiatif ini bertujuan untuk menggalakkan penghidap HIV untuk memulakan dan meneruskan terapi antiretroviral, untuk meneruskan kehamilan dan perancangan keluarga, dan untuk berasa kurang kebimbangan untuk menjangkiti orang lain.
Ia merupakan satu usaha menyokong Persatuan AIDS Antarabangsa dalam Surat Tahunan 2019 di mana jawatankuasa itu menyeru “perubahan minda kolektif kita” untuk menerima U=U sebagai standard baru pencegahan HIV.
Dari sudut pandangan hubungan yang komited, viral load yang tidak dapat dikesan menawarkan cara perlindungan HIV yang paling berkesan, malah lebih hebat daripada kondom atau PrEP. Tetapi, ini tidak semestinya bermakna anda harus melepaskan kondom sama sekali.
Kondom masih merupakan cara terbaik untuk mencegah kehamilan dan penyakit kelamin lain, terutamanya jika anda mempunyai banyak pasangan.
Ia juga penting untuk diingat bahawa menggunakan antiretroviral bukanlah perkara yang sama seperti tidak dapat dikesan. Malah, menurut Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit, kurang daripada 60 peratus orang yang menjalani terapi HIV di Amerika Syarikat mempunyai viral load yang tidak dapat dikesan.
Pada akhirnya, tidak cukup untuk melangkau kondom semata-mata kerana orang yang anda sedang bersetubuh sedang “sedang dirawat.” Melainkan anda berada dalam hubungan yang komited dan mengetahui sepenuhnya status rawatan pasangan anda dan hasil viral load, jangan ambil mudah. Gunakan kondom dan bentuk seks lain yang lebih selamat untuk melindungi diri anda.
