Bagaimana Gangguan Pengambilan Makanan Terhad Mengelak Didiagnosa

Avoidant restrictive food intake disorder (ARFID) adalah diagnosis yang agak baru. Seseorang yang mempunyai ARFID mengehadkan jumlah dan/atau jenis makanan yang mereka makan.

Walau bagaimanapun, ARFID adalah lebih daripada sekadar menjadi “pemilih makanan”—seseorang yang menghidap ARFID mungkin mengelakkan pelbagai jenis makanan kerana mereka mempunyai kepekaan deria, kurang minat yang jelas untuk makan, atau kebimbangan akan akibat buruk daripada makan, seperti sebagai takut muntah atau tercekik.

ARFID pertama kali disenaraikan sebagai diagnosis dalam Manual Diagnostik dan Statistik Gangguan Mental, Edisi Kelima (DSM-5)—buku panduan yang kini digunakan oleh profesional kesihatan mental untuk mendiagnosis gangguan makan dan keadaan kesihatan mental yang lain—pada 2013. ARFID pernah dirujuk sebagai “gangguan makan terpilih.”

Kriteria Diagnostik ARFID

Bagi kanak-kanak, remaja atau dewasa untuk didiagnosis dengan ARFID, mereka mesti memenuhi kriteria diagnostik tertentu yang digariskan dalam DSM-5.

Untuk melihat sama ada ia sesuai dengan diagnosis, seseorang mungkin perlu menjalani pemeriksaan profesional dan penilaian perubatan termasuk ujian makmal. Penyedia penjagaan kesihatan juga perlu membuat diagnosis pembezaan untuk menolak kemungkinan keadaan lain yang boleh menjadi punca gejala orang itu.

Untuk didiagnosis dengan ARFID, seseorang mesti memenuhi kriteria berikut.

A. Orang tersebut mengalami gangguan makan atau penyusuan yang nyata sebagai kegagalan untuk memenuhi keperluan nutrisi dan tenaga yang sesuai. Ini ditunjukkan oleh sekurang-kurangnya satu daripada yang berikut:

• Penurunan berat badan yang ketara, atau pertumbuhan goyah pada kanak-kanak
• Kekurangan nutrisi yang ketara
• Pergantungan kepada suplemen oral atau pemakanan enteral
• Gangguan yang ketara dengan fungsi psikososial

B. Gangguan itu tidak dapat dijelaskan dengan lebih baik oleh amalan budaya atau kekurangan makanan yang tersedia.

C. Gangguan tidak berlaku akibat anoreksia nervosa atau bulimia nervosa. Tiada gangguan pada imej badan.

D. Gangguan itu tidak boleh dikaitkan dengan gangguan perubatan atau mental yang lain.

Walaupun profesional berpendapat bahawa kebanyakan orang dengan ARFID mengalami keadaan ini sebagai kanak-kanak, tidak ada kriteria diagnostik yang berkaitan dengan usia permulaan. Seseorang dari sebarang umur boleh didiagnosis dengan ARFID.

Tayangan Profesional

ARFID boleh mencabar untuk mendiagnosis kerana ia adalah diagnosis yang agak baru, dan lebih banyak penyelidikan diperlukan untuk mengesahkan alat pemeriksaan yang digunakan untuk menilai untuknya.

Apabila menilai seseorang untuk ARFID, penyedia penjagaan kesihatan juga mesti mempertimbangkan dan menolak keadaan perubatan dan kesihatan mental lain yang boleh menjelaskan gejala seseorang.

Terdapat beberapa alat pemeriksaan yang boleh digunakan oleh pembekal untuk mendiagnosis ARFID dan membezakannya daripada gangguan makan dan penyusuan yang lain. Beberapa alat ini boleh digunakan dalam diagnosis ARFID dan untuk membezakannya daripada gangguan makan yang lain.

Inventori Gejala Patologi Makan (EPSI)

Inventori Gejala Patologi Pemakanan (EPSI) ialah soal selidik lapor diri 45 item. Ia menggunakan lapan subskala untuk mengukur pelbagai ciri pemakanan yang tidak teratur, termasuk Ketidakpuasan Badan, Makan berlebihan, Pengekangan Kognitif, Senaman Berlebihan, Menyekat, Membersihkan, Membina Otot dan Sikap Negatif Terhadap Obesiti.

EPSI berguna untuk membezakan antara anoreksia dan ARFID. Kajian pada tahun 2016 mendapati bahawa orang yang mengalami anoreksia mempunyai skor yang lebih tinggi dalam Pengekangan Kognitif berbanding mereka yang mempunyai ARFID, tetapi skor yang serupa dalam Mengehadkan.

Gangguan Makan dalam Belia–Soal Selidik (EDY–Q)

The Eating Disurbances in Youth-Questionnaire (EDY-Q) ialah soal selidik lapor diri 12 item yang telah dinilai untuk mendiagnosis ARFID dalam kanak-kanak usia sekolah berumur 8 hingga 13 tahun.

EDY-Q boleh membantu penyedia membezakan antara pengelakan makanan emosi, pemakanan terpilih, sekatan makanan kerana takut akan akibat yang tidak menyenangkan dan masalah berat badan.

Penilaian Gangguan Makan untuk DSM-5 (EDA-5)

Penilaian Gangguan Makan untuk DSM-5 (EDA-5) ialah temu bual separa berstruktur yang disahkan yang direka untuk mendiagnosis gangguan makan dan penyusuan DSM-5 seperti anoreksia nervosa, bulimia nervosa dan gangguan makan pesta.

Walaupun pembekal mungkin menggunakan EDA-5 untuk menilai ARFID, penyelidikan lanjut diperlukan untuk mengesahkannya untuk mendiagnosis ARFID dan gangguan pemakanan dan pemakanan yang lain.

Temu bual Pica, ARFID dan Rumination Disorder (PARDI)

Temu bual Gangguan Pica, ARFID dan Ruminasi (PARDI) ialah temu bual berbilang informan separa berstruktur yang dicipta untuk mendiagnosis ARFID dalam kedua-dua kanak-kanak dan orang dewasa.

PARDI mengambil masa kira-kira 39 minit untuk disiapkan dan percuma kepada doktor. Ia telah dikaji pada pesakit dengan AFRID berumur antara 8 dan 22 tahun, tetapi lebih banyak kajian diperlukan untuk menentukan sejauh mana ia berguna.

Skrin ARFID Sembilan Item (NIAS)

Skrin ARFID Sembilan Perkara (NIAS) ialah skala Likert dengan sembilan pernyataan. Skala Likert ialah satu cara untuk mengukur keamatan tindak balas seseorang terhadap soalan atau pernyataan. Sebagai contoh, skala mungkin bertanya kepada seseorang jika mereka “sangat setuju”, “agak setuju” atau “sangat tidak setuju” dengan soalan.

Diagnosis ARFID disyaki jika seseorang menerima skor lebih daripada 10 pada subskala makan cerewet NIAS, lebih daripada sembilan pada subskala selera NIAS, dan/atau lebih daripada 10 pada subskala ketakutan NIAS.

Penyelidik mengesyorkan bahawa doktor menggunakan NIAS dalam kombinasi dengan alat pemeriksaan gangguan makan lain yang disahkan.

Makmal dan Ujian

Penilaian perubatan yang menyeluruh adalah bahagian penting dalam proses diagnosis untuk ARFID. Seseorang yang mempunyai ARFID boleh mengalami penurunan berat badan yang ketara dan kekurangan vitamin dan mineral yang boleh memberi kesan kepada pertumbuhan dan perkembangan, serta kesihatan jangka panjang.

Semasa diagnosis, adalah penting bagi pembekal untuk menyaring pesakit untuk kekurangan dan juga menolak keadaan perubatan yang boleh menyebabkan gejala seseorang.

Makmal dan ujian yang disyorkan semasa proses diagnosis ARFID termasuk:

• Panel metabolik asas atau panel metabolik komprehensif

• Kiraan darah lengkap (CBC)

• Magnesium dan fosforus

• Besi, folat, dan zink

• Vitamin C, D, A, K, dan B12

• Hormon perangsang tiroid (TSH)

• Kadar pemendapan eritrosit (ESR)
• Protein C-reaktif
• Urinalisis

Ujian diagnostik lain mungkin ditunjukkan untuk menolak keadaan tertentu berdasarkan simptom seseorang.

Ujian Kendiri

Sesetengah alat pemeriksaan ARFID tersedia secara percuma dalam talian, tetapi ini harus sentiasa disusuli dengan penilaian oleh profesional perubatan.

Jika anda berpendapat bahawa anda atau orang tersayang mungkin menghidap ARFID, adalah penting untuk berbincang dengan doktor anda. Memastikan anda menerima diagnosis yang betul akan membantu anda mendapatkan rawatan yang sesuai.

ARFID Lebih Daripada “Pemilih Makan”

Mengetahui tanda dan faktor risiko ARFID boleh membantu anda menentukan sama ada anda perlu berbincang dengan profesional perubatan. Ia amat penting bagi ibu bapa dan penjaga untuk memahami bahawa ARFID bukan sekadar “pemilihan makan.”

Ramai kanak-kanak mempunyai tahap pemilih makanan, yang biasanya melibatkan mengelakkan satu atau dua makanan. Walau bagaimanapun, jika kanak-kanak mengelak pelbagai jenis makanan dan tidak mengatasi pengelakan makanan, sudah tiba masanya untuk berbincang dengan pakar pediatrik mereka.

Perubahan Tabiat Pemakanan

Perubahan baru dalam corak pemakanan yang dimulakan oleh episod tercekik atau muntah traumatik juga boleh dikaitkan dengan ARFID dalam kedua-dua kanak-kanak dan orang dewasa.

Sebagai contoh, seseorang yang mengalami episod buruk keracunan makanan dan mula mengehadkan diet mereka dengan teruk kerana takut akan pengalaman keracunan makanan yang lain ingin membincangkan kemungkinan ARFID dengan doktor mereka.

Kekurangan zat makanan

Malnutrisi adalah akibat daripada banyak gangguan makan dan pemakanan. Jika seseorang itu kekurangan zat makanan, ini mungkin kerana mereka menghidapi ARFID, gangguan pemakanan yang lain, atau keadaan perubatan.

Tanda dan gejala kekurangan zat makanan termasuk:

• Keletihan
• Pening dan pengsan (sinkop)
• Sakit perut
• sembelit
• Intoleransi sejuk
• Amenorea primer atau sekunder
• Kulit kering
• Keguguran rambut

• Kadar jantung cepat (takikardia) atau kadar jantung rendah (bradikardia)

• Tekanan darah rendah (hipotensi)

• Pengurangan berat
• Pada kanak-kanak, kegagalan mencapai ketinggian dan berat badan mereka

Subjenis ARFID

Tiada subjenis rasmi ARFID yang diperincikan dalam DSM-5. Walau bagaimanapun, penyelidikan telah mencadangkan bahawa mungkin terdapat tiga subjenis ARFID yang berbeza, berdasarkan persembahan klinikal.

Subjenis ini ialah:

1. Subjenis pengambilan terhad: Orang yang kurang minat untuk makan yang membawa kepada penurunan berat badan dan komplikasi perubatan

2. Subjenis kepelbagaian terhad: Orang yang mempunyai kepekaan deria yang mengakibatkan pengehadan makanan

3. Subjenis aversive: Orang yang mempunyai ketakutan terhadap akibat buruk daripada makan yang mengakibatkan pengelakan makanan

Kajian 2018 terhadap 77 pesakit kanak-kanak dan remaja dengan ARFID, berumur 8 hingga 17 tahun, menentukan bahawa 39% mempunyai pengambilan terhad, 18% mempunyai variasi terhad, dan 43% mempunyai subtipe aversif.

Diagnosis pembezaan

Diagnosis pembezaan ialah proses yang digunakan oleh profesional perubatan untuk mendiagnosis keadaan kesihatan. Proses ini termasuk ujian untuk banyak kemungkinan dan menolak syarat satu demi satu untuk membantu mereka membuat diagnosis yang betul dan menyediakan rawatan yang sesuai.

Diagnosis Perbezaan Perubatan untuk ARFID

Pengambilan makanan yang terhad boleh berlaku dalam pelbagai keadaan perubatan, termasuk penyakit gastrousus dan alahan dan intoleransi makanan seperti penyakit seliak.

Keadaan perubatan lain yang harus diketepikan semasa menilai seseorang untuk ARFID termasuk:

• Kanser dan keganasan

• Penyakit radang usus
• penyakit Addison
• Anemia yang merosakkan
• Hipertiroidisme
• Diabetes jenis 1
• Penyakit berjangkit
• Keadaan yang menjejaskan mengunyah dan menelan

Diagnosis Pembezaan Kesihatan Mental untuk ARFID

Keadaan kesihatan mental yang lain juga harus dipertimbangkan kerana sesetengahnya mungkin menjelaskan simptom seseorang dengan lebih baik daripada diagnosis ARFID.

Contohnya, jika tingkah laku makan yang tidak teratur seseorang didorong oleh herotan imej badan, diagnosis anoreksia nervosa mungkin lebih sesuai.

Terdapat beberapa keadaan kesihatan mental yang mungkin berkongsi simptom dengan ARFID, termasuk:

• Gangguan kecemasan

• Gangguan spektrum autisme (ASD)

• Gangguan mood
• Gangguan obsesif-kompulsif (OCD)
• Gangguan tekanan selepas trauma (PTSD)

Mempunyai ARFID dan Keadaan Lain

Kadangkala orang yang mempunyai keadaan lain, seperti OCD atau gangguan spektrum autisme, juga mempunyai ARFID. Apabila seseorang mempunyai lebih daripada satu keadaan, ia dipanggil komorbiditi.

Jika seseorang yang mempunyai diagnosis kesihatan mental tertentu menunjukkan pengelakan makanan yang menyebabkan gangguan psikososial, perubatan dan pemakanan yang ketara, pakar mengesyorkan agar orang itu juga didiagnosis dengan ARFID.

Walaupun keadaan itu melibatkan corak pemakanan yang terhad atau terhad, ARFID lebih daripada sekadar “pemilih makanan.” ARFID ialah keadaan kesihatan mental yang serius yang boleh menyebabkan kelewatan dalam perkembangan dan pertumbuhan, serta kesan jangka panjang terhadap kesihatan dan kesejahteraan seseorang.

Jika anda bimbang bahawa anda atau orang tersayang mungkin menghidap ARFID, adalah penting untuk berbincang dengan profesional perubatan tentang perkara yang anda alami.

ARFID ialah diagnosis yang agak baharu dan boleh menjadi cabaran bagi penyedia penjagaan kesihatan untuk mengenal pasti dan membezakan daripada gangguan lain. Walau bagaimanapun, penilaian menyeluruh, penggunaan alat saringan yang tersedia dan ujian untuk menolak keadaan lain boleh membantu memastikan anda mendapat diagnosis yang betul dan rawatan yang sesuai.