Bolehkah HIV Diklasifikasikan sebagai Kurang Upaya?

Akta Orang Kurang Upaya Amerika (ADA) ialah undang-undang persekutuan yang disahkan oleh Kongres AS pada tahun 1990 untuk melarang diskriminasi berdasarkan ketidakupayaan seseorang. Di bawah ADA, orang kurang upaya diberikan perlindungan undang-undang daripada diskriminasi di tempat kerja, dalam kemudahan dan perkhidmatan awam, dalam kerajaan negeri dan tempatan, dan dalam telekomunikasi.

ADA secara khusus mentakrifkan hilang upaya sebagai “kecacatan fizikal atau mental yang secara ketara mengehadkan aktiviti kehidupan utama.”

Memahami maksudnya—dan cara tafsiran undang-undang memberi kesan kepada semua orang yang menghidap HIV—boleh membantu mereka yang takut diskriminasi mencari sokongan undang-undang yang mereka perlukan dengan lebih baik sambil mengurangkan halangan bagi individu yang mungkin mengelak ujian dan penjagaan HIV.

Sejarah ADA dan HIV

Apabila ADA mula-mula digubal, HIV dianggap sebagai penyakit yang mengancam nyawa yang akan membawa kepada kecacatan atau ketidakupayaan kebanyakan, jika tidak semua, mereka yang dijangkiti. Dalam konteks itu, perlindungan undang-undang bagi mereka yang mempunyai HIV dilihat jelas dan tidak boleh dicabar.

Walau bagaimanapun, dari masa ke masa, apabila HIV mula dianggap sebagai penyakit yang lebih kronik yang boleh diurus, terdapat beberapa cabaran undang-undang sama ada HIV harus, dalam dan dengan sendirinya, dianggap sebagai hilang upaya jika orang itu kekal bebas simptom dan sebaliknya tidak terjejas.

Soalan itu dikemukakan di hadapan Mahkamah Agung AS pada tahun 1998 dalam Bragdon lwn Abbott, kes di mana seorang wanita yang sihat dan positif HIV bernama Sidney Abbott diberitahu oleh doktor giginya bahawa dia hanya akan mengisi rongganya di hospital, dan hanya jika dia menanggung sendiri kos hospital tambahan.

Dalam keputusan rapat 5-4, Mahkamah memutuskan memihak kepada Cik Abbott, mengisytiharkan bahawa keengganan untuk merawat di pejabat pergigian secara intrinsik mendiskriminasi dan, walaupun sebagai orang yang tidak mempunyai gejala HIV, Cik Abbott masih berhak mendapat perlindungan di bawah ADA.

Di sebalik implikasi yang jelas bagi mereka yang hidup dengan HIV, keputusan itu juga mengesahkan bahawa “diskriminasi persekutuan”—iaitu, diskriminasi terhadap individu berdasarkan pergaulan mereka dengan mereka yang dilindungi di bawah ADA—adalah dilarang di bawah undang-undang.

Keputusan 1998 akhirnya memperluaskan perlindungan kepada semua orang Amerika yang hidup dengan HIV, bergejala atau tidak, serta mereka yang mungkin dianggap menghidap HIV. Ia seterusnya melarang diskriminasi terhadap mana-mana perniagaan atau individu yang merawat atau dikaitkan dengan penghidap HIV.

Perlindungan Undang-undang Diberikan Di Bawah ADA

ADA memperluaskan perlindungan undang-undang, di bawah syarat tertentu, kepada semua orang kurang upaya. Bidang utama undang-undang, seperti yang digunakan untuk HIV, termasuk:

• Pekerjaan: ADA melarang diskriminasi kepada majikan swasta yang mempunyai 15 pekerja atau lebih. Di bawah undang-undang, seseorang yang menghidap HIV tidak boleh dipecat atau dinafikan pekerjaan berdasarkan jangkitan HIV sebenar atau yang dilihat. Majikan tidak boleh menafikan atau secara tidak adil melaraskan gaji, faedah, cuti, latihan, penugasan kerja atau sebarang aktiviti berkaitan pekerjaan akibat status HIV pekerja. Selain itu, penginapan yang munasabah mesti dibuat untuk mengubah suai atau menyesuaikan pekerjaan sekiranya keadaan berkaitan HIV memerlukan penginapan sedemikian. Ini boleh termasuk rehat rehat atau mengubah suai jadual kerja untuk orang yang cacat akibat HIV atau membenarkan temu janji doktor atau cuti kecemasan bagi mereka yang mungkin telah menghabiskan cuti sakit mereka.
• Majikan tidak dibenarkan untuk mendapatkan maklumat tentang status HIV pekerja (atau bakal pekerja) atau bertanya soalan berkaitan ketidakupayaan. Sebarang maklumat berkaitan HIV yang dimaklumkan kepada majikan mesti dirahsiakan dengan ketat.

• Penginapan Awam: Penginapan awam ialah entiti persendirian yang terbuka kepada orang ramai, termasuk tempat seperti restoran, pejabat doktor, kelab kesihatan, kedai runcit, pusat jagaan harian dan mana-mana tapak atau perniagaan lain yang dibenarkan orang ramai.
  Di bawah ADA, kegagalan untuk memberikan akses atau peluang yang sama kepada mereka yang mempunyai jangkitan HIV sebenar atau yang dilihat dianggap sebagai diskriminasi. Ini boleh termasuk perubahan kepada cara biasa perniagaan beroperasi, yang sama ada mengecualikan atau menyediakan perkhidmatan yang lebih rendah kepada seseorang yang mempunyai HIV. Penginapan awam juga dilarang daripada mengenakan surcaj berdasarkan status HIV seseorang sahaja, atau merujuk orang itu kepada perniagaan lain jika perkhidmatan tersebut berada dalam skop kepakaran perniagaan tersebut.

• Entiti yang memenuhi definisi undang-undang kelab persendirian atau yang layak untuk pengecualian sebagai organisasi keagamaan tidak termasuk dalam definisi ADA. Begitu juga perumahan, yang dilindungi di bawah Akta Pindaan Perumahan Adil 1988.

• Kerajaan Negeri dan Tempatan: ADA dengan jelas digunakan untuk semua kerajaan negeri atau tempatan, daerah, jabatan dan agensi, serta mana-mana entiti atau suruhanjaya lain yang berada di bawah naungan kerajaan negeri atau tempatan. Ini termasuk sekolah awam, kolam awam, perpustakaan, hospital kerajaan atau perkhidmatan pengangkutan yang dikendalikan oleh bandar.

Perkara yang Perlu Dilakukan Jika Anda Terkena Diskriminasi

Sekiranya anda telah didiskriminasi di tempat kerja akibat HIV, hubungi Equal Employment Opportunity Commission (EEOC) terdekat anda. Caj mesti dibuat dalam tempoh 180 hari dari dakwaan pelanggaran. Selepas penyiasatan, EEOC boleh sama ada bertindak untuk membetulkan pelanggaran atau mengeluarkan surat “hak untuk mendakwa” kepada pekerja. Untuk mengetahui lebih lanjut atau untuk mencari pejabat EEOC yang terdekat dengan anda, telefon 800-669-4000 atau layari laman web EEOC.

Rangkaian Penginapan Pekerjaan (JAN), perkhidmatan yang disediakan oleh Jabatan Tenaga Kerja AS, boleh menawarkan nasihat percuma kepada majikan dan orang kurang upaya mengenai penginapan yang berpatutan di tempat kerja. Telefon 800-526-7234, atau layari laman web JAN untuk mendapatkan nasihat penginapan bagi penghidap HIV.

Jika diskriminasi telah berlaku di tempat penginapan awam, hubungi Jabatan Kehakiman (DOJ) AS di 800-514-0301, atau lawati portal ADA HIV/AIDS untuk mendapatkan maklumat tentang cara memfailkan aduan DOJ.