Ketepatan Ultrasound dalam Mendiagnosis Kecacatan Kelahiran

Kebanyakan wanita hamil akan mempunyai sekurang-kurangnya satu imbasan ultrasound semasa kehamilannya. Lazimnya, OB/GYN akan memesan satu sekitar pertengahan trimester kedua, biasanya antara minggu 16 hingga 20, untuk memeriksa ukuran dan skrin bayi untuk sebarang masalah.

Walaupun teknologi ultrasound moden agak boleh dipercayai, imbasan yang menunjukkan tanda yang jelas tidak semestinya bermakna semuanya baik-baik saja. Begitu juga, imbasan yang menimbulkan bendera merah boleh menjadi penggera palsu.

Seperti semua ujian pengimejan, keputusan ultrasound tertakluk kepada tafsiran dan terdedah kepada kesilapan manusia. Sebarang salah baca adalah malang kerana ia boleh menyebabkan tekanan emosi yang melampau kepada ibu bapa dan mendedahkan bayi dan kehamilan kepada campur tangan yang tidak perlu.

Ketepatan dalam Mengesan Kecacatan Kelahiran

Kecacatan kongenital, kedua-dua besar dan kecil, berlaku dalam kira-kira tiga peratus daripada semua kelahiran. Daripada jumlah ini, kira-kira tiga daripada empat akan dikesan oleh ultrasound. Ketepatan ujian ini, bagaimanapun, berkait rapat dengan peringkat dan jenis kehamilan yang terlibat.

Atas sebab yang jelas, ultrasound trimester kedua cenderung lebih tepat dalam mengesan keabnormalan janin daripada yang dilakukan semasa trimester pertama. Dengan itu dikatakan, ultrasound trimester pertama selalunya boleh memberikan maklumat yang paling banyak tentang kemungkinan perjalanan kehamilan.

Kajian 2016 terhadap kajian yang dijalankan oleh Universiti Oxford dan Université Paris Descartes menyimpulkan bahawa ultrasound awal dapat mengesan anomali janin dalam sekitar 30% kehamilan berisiko rendah dan 60% kehamilan berisiko tinggi. Walaupun pengawasan yang lebih dekat mungkin mengambil kira, sebahagiannya, untuk kadar yang lebih tinggi dalam kumpulan kedua, jenis kecacatan juga cenderung menjadi lebih serius atau melibatkan pelbagai sistem organ.

Pada masa yang sama, beberapa kecacatan lebih mudah dilihat daripada yang lain. Sebagai contoh, kajian berbilang pusat yang diselaraskan oleh Sekolah Perubatan Universiti Washington di St. Louis melaporkan bahawa kadar pengesanan positif untuk kecacatan anggota berikut:

• Jari tambahan (polidaktili): 19.1%
• Kecacatan bentuk tangan: 76%
• Kekakuan dan kecacatan sendi (arthrogryposis): 81.3%
• Kecacatan panjang anggota badan: 76%

Walaupun usaha yang lebih besar telah dibuat untuk meningkatkan kejelasan pengimejan ultrasound, butiran yang lebih halus masih boleh hilang. Jika seorang wanita obes atau mengalami kehamilan berganda, kejelasan ultrasound mungkin semakin berkurangan.

Walaupun ultrasound yang tidak menunjukkan tanda-tanda masalah pastinya satu perkara yang baik, ia bukan jaminan langsung bayi anda akan dilahirkan tanpa masalah kesihatan. Pada akhirnya, kemahiran juruteknik yang hadir memainkan peranan utama dalam ketepatan ultrasound. Jika ragu-ragu tentang kemahiran juruteknik, jangan teragak-agak untuk meminta OB/GYN atau pakar perinatologi anda hadir semasa peperiksaan.

Diagnosis Positif Palsu

Sebaliknya, ultrasound tidak sempurna apabila membuat diagnosis positif kecacatan kelahiran. Dalam sesetengah kes, keputusan pengimejan mungkin salah baca (salah klasifikasi) atau menjadi tiada langsung.

Satu kajian Perancis yang dijalankan pada 2014 melaporkan bahawa 8.8% daripada kecacatan kongenital yang diambil oleh ultrasound adalah tidak betul sepenuhnya (positif palsu) dan bahawa 9.2% telah disalahklasifikasikan. Kadar ini dicerminkan dalam kajian lain dan menjelaskan mengapa ultrasound tidak pernah digunakan secara bersendirian semasa membuat diagnosis.

Dalam sesetengah kes, ultrasound mungkin menimbulkan kebimbangan tentang masalah tetapi tidak menawarkan maklumat yang mencukupi untuk membuat diagnosis muktamad. Satu contoh sedemikian ialah apabila sindrom Down disyaki. Jika peperiksaan sonografi menunjukkan kecacatan itu, amniosentesis sekunder biasanya boleh mengesahkan anomali kromosom dengan tahap ketepatan yang tinggi.