Apa yang Perlu Tahu Mengenai Kristal Kalsium Pirofosfat

Hablur kalsium pirofosfat (CPP) adalah bentukan mikroskopik seperti kristal yang boleh terkumpul di sendi orang tertentu, terutamanya individu yang lebih tua.

Walaupun pirofosfat ialah bahan kimia semulajadi dalam badan, apabila ia digabungkan dengan kalsium, pembentukan kristal yang terhasil boleh terkumpul dalam rawan anda dan membawa kepada satu bentuk arthritis yang dipanggil penyakit pemendapan dihidrat kalsium pirofosfat (CPPD)—juga dikenali sebagai pseudogout.

Bahagian di bawah memberikan lebih banyak maklumat tentang keadaan yang sering tersalah kenal pasti ini, termasuk punca yang berpotensi dan pilihan rawatan yang tersedia.

Apakah Kristal Kalsium Pyrophosphate?

Badan kita menghasilkan tenaga yang diperlukan untuk menjana tugas harian kita daripada bahan kimia yang dipanggil adenosine triphosphate (ATP). Semasa kita menjalankan aktiviti harian dan menggunakan ATP, bahan buangan yang dipanggil pirofosfat tertinggal dan biasanya dipecahkan atau dimangkinkan oleh badan.

Walau bagaimanapun, dalam beberapa kes, terlalu banyak pirofosfat dihasilkan atau tidak cukup dimangkin. Apabila ini berlaku, sisa makanan boleh mengikat dengan kalsium dalam badan dan membentuk kristal kalsium pirofosfat (CPP).

Struktur berbentuk rhomboid mikroskopik ini biasanya terkumpul dalam rawan licin dan licin yang menyelubungi hujung tulang dalam sendi. Malangnya, pembentukan kristal yang terhasil boleh mengakibatkan gejala yang ketara berkembang.

Komplikasi

Pengumpulan CPP dalam rawan badan tidak selalu menyebabkan masalah; bagaimanapun, komplikasi serius boleh timbul dalam beberapa kes. Bahagian di bawah memperincikan masalah yang paling biasa dilihat yang boleh berlaku akibat daripada pembentukan kristal ini.

CPPD

Salah satu isu yang paling kerap disebabkan oleh pembentukan kristal CPP yang berlebihan ialah penyakit pemendapan dihidrat kalsium pirofosfat (CPPD). Keadaan ini timbul apabila penumpukan kristal dalam rawan sendi merengsakan kawasan tersebut dan menyebabkan sakit yang mendadak dan tajam berlaku.

Ini juga boleh disertai dengan bengkak atau kehangatan, dan suar mungkin berlanjutan dari beberapa hari hingga beberapa minggu.

Gejala CPPD hampir menyerupai gout, dan kedua-dua keadaan sering keliru. Gout, bagaimanapun, disebabkan oleh pembentukan jenis kristal yang berbeza (dipanggil monosodium urate) dan dianggap sebagai penyakit yang berasingan.

CPPD biasanya menyebabkan sakit tajam pada pergelangan tangan atau lutut, walaupun ia juga boleh memberi kesan pada pinggul, bahu, siku, tangan, kaki atau buku lali. Dalam kes yang jarang berlaku, vertebra serviks kedua terjejas (dirujuk sebagai sindrom crowned dens) dan sakit leher yang teruk serta demam boleh berkembang.

Lazimnya, CPPD hanya memberi kesan kepada satu sendi, walaupun dalam beberapa kes beberapa kawasan mungkin dihidapi secara serentak.

CPPD tanpa gejala

Walaupun pembentukan kristal CPP di kawasan boleh membawa kepada gejala yang dinyatakan di atas, ini tidak selalu berlaku. Malah, kebanyakan sendi yang menunjukkan bukti pengumpulan kristal pada X-ray sebenarnya tidak bergejala dan tidak menyakitkan mahupun bengkak.

Tidak mempunyai gejala walaupun terdapat bukti penyakit pada X-ray dipanggil CPPD tanpa gejala. Menariknya, adalah mungkin untuk mengalami bentuk keadaan ini walaupun anda pernah mengalami sakit akut akibat CPPD di bahagian lain badan anda sebelum ini.

Chondrocalcinosis

Orang yang mengalami serangan kronik CPPD akhirnya mungkin mengalami perubahan fizikal dalam sendi terjejas mereka. Proses ini, dipanggil chondrocalcinosis, merujuk kepada pengerasan atau kalsifikasi tisu rawan licin.

Walaupun keadaan ini juga boleh berlaku akibat penuaan atau selepas kecederaan traumatik, ia sering dilihat pada X-ray pada sendi individu dengan CPPD. Penemuan ini sering dianggap sebagai pendahulu kepada arthritis, walaupun chondrocalcinosis itu sendiri tidak selalu menyebabkan sakit sendi atau bengkak.

Kerosakan Bersama

Apabila kristal CPP terkumpul dan menyebabkan kesakitan akut, ia juga boleh mempercepatkan degenerasi dan kerosakan rawan sendi. Proses ini dikenali sebagai osteoarthritis (OA).

Walaupun OA kerap berlaku pada individu yang lebih tua, terdapat bukti yang menunjukkan bahawa CPPD kronik boleh mempercepatkan proses ini dalam sendi yang terjejas.

Kerosakan artritis akibat CPPD paling kerap berlaku di pergelangan tangan dan lutut, tetapi juga boleh dilihat di tangan, kaki, bahu, siku dan pinggul. Dalam kes yang jarang berlaku, sendi di tulang belakang juga mungkin terjejas.

Faktor-faktor risiko

Tidak selalu jelas apa yang menyebabkan kristal CPP berkembang dan terkumpul dalam sendi. Walau bagaimanapun, terdapat beberapa faktor risiko yang boleh menjadikan CPPD lebih berkemungkinan berlaku.

Salah satu faktor risiko yang paling biasa tetapi tidak dapat dielakkan ialah usia lanjut. Dianggarkan sehingga 3% orang yang berumur 60-an dan sehingga 50% orang yang berumur 90-an mengalami keadaan yang menyakitkan ini.

Individu lain yang berisiko lebih besar termasuk mereka yang mempunyai:

• Masalah tiroid
• Sindrom paratiroid
• Tahap magnesium yang rendah
• Kegagalan buah pinggang

Di samping itu, gangguan yang menjejaskan keupayaan tubuh untuk memetabolismekan kalsium, zat besi atau fosfat juga boleh meningkatkan kemungkinan anda mendapat CPPD.

Diagnosis

Kerana simptom CPPD boleh meniru rapat yang dilihat dalam beberapa penyakit lain, diagnosis yang betul adalah kunci untuk memilih rawatan yang berkesan. Proses diagnostik yang paling tepat diperincikan di bawah.

Ujian Makmal

Ujian makmal diperlukan untuk benar-benar mengenal pasti CPPD. Untuk membuat diagnosis yang betul, cecair sinovial dari sendi terjejas disedut dengan jarum dan cecair dikaji di bawah mikroskop. Jika hablur kalsium pirofosfat berbentuk rhomboid terdapat dalam sampel, maka diagnosis positif boleh dibuat.

Chondrocalcinosis juga biasa dilihat pada X-ray individu dengan CPPD. Di sebalik fakta ini, bagaimanapun, kehadiran penemuan radiografi ini harus dianggap sebagai bukti sokongan dan bukan satu-satunya cara untuk mendiagnosis penyakit.

Diagnosis Kesukaran

Membezakan CPPD daripada keadaan lain boleh menjadi sangat mencabar.

Sebagai contoh, gout juga disebabkan oleh pembentukan kristal mikroskopik (monosodium urate) dalam sendi badan dan boleh menyebabkan sakit yang tajam dan melemahkan di kawasan seperti kaki, lutut, siku dan pergelangan tangan. Selain itu, penyakit seperti osteoarthritis atau artritis reumatoid juga boleh menyebabkan kesakitan dan bengkak sekejap-sekejap pada satu atau beberapa kawasan di bahagian atas atau bawah.

Banyak persamaan antara diagnosis ini menjadikannya sukar untuk mengenal pasti CPPD berdasarkan gejala sahaja. Oleh sebab itu, ujian mikroskopik cecair sendi di makmal menjadi lebih penting untuk mengawal penyakit dengan tepat.

Rawatan

Daripada pilihan di rumah kepada campur tangan perubatan mahir, terdapat beberapa rawatan yang tersedia untuk menangani gejala CPPD. Bahagian di bawah memperincikan pilihan yang paling biasa digunakan dan berkesan.

Rawatan rumah

Pada awal selepas CPPD meletus, mengikut prinsip RICE (rest-ice-compression-elevation) boleh membantu mengurangkan gejala yang berkaitan dengan keadaan ini.

Sejurus selepas anda mula merasakan gejala, berehat dari sebarang aktiviti yang menyebabkan peningkatan kesakitan dan rehatkan kawasan yang terjejas. Ais sendi juga boleh membantu mengurangkan sebarang kesakitan atau bengkak dengan mengurangkan keradangan. Ini boleh dilakukan tiga kali atau lebih setiap hari selama 10 hingga 20 minit setiap sesi.

Saliran Bersama

Walaupun penyaliran cecair sendi dari kawasan adalah perlu untuk mendiagnosis CPPD secara muktamad, ia juga boleh membantu mengurangkan gejala penyakit.

Pengurangan gejala ini berlaku kerana mengeluarkan cecair dari kawasan itu, juga dikenali sebagai arthrocentesis, mengurangkan tekanan dalam sendi. Ini seterusnya boleh mengurangkan kesakitan yang berkaitan dengan CPPD flare-up.

Ubat

Serangan akut CPPD boleh diuruskan dengan beberapa jenis ubat. Ini termasuk:

• Suntikan kortikosteroid: Ini biasanya merupakan barisan pertahanan pertama dan boleh memberikan kelegaan kesakitan yang ketara semasa flare-up dengan mengurangkan keradangan pada sendi.

• Ubat anti-radang bukan steroid oral (NSAIDs): NSAID seperti ibuprofen atau aspirin juga boleh digunakan untuk mengurangkan keradangan anda. Malangnya, ubat-ubatan ini tidak boleh selalu diambil oleh individu yang mempunyai masalah buah pinggang atau perut, gangguan pendarahan atau penyakit jantung.

• Colchicine: Ubat ini boleh diambil secara lisan untuk mengurangkan pembentukan kristal CPP dalam sendi semasa serangan penyakit. Ubat ini kerap diresepkan semasa flare-up, tetapi juga boleh diberikan dalam dos yang lebih rendah pada jangka panjang untuk mencegah serangan masa depan.

CPPD ialah keadaan yang sukar dikenal pasti dengan betul dan kadangkala mengecewakan untuk ditangani. Oleh sebab itu, adalah amat penting untuk bekerjasama dengan penyedia penjagaan kesihatan yang berpengetahuan dan berpengalaman dalam merawat penyakit ini.

Walaupun anda tidak boleh sentiasa meramalkan bila sendi sendi akan berlaku, pembekal penjagaan kesihatan anda boleh menyediakan rawatan untuk menguruskan gejala anda dan mengurangkan kesakitan yang anda alami. Mengambil kawalan ke atas CPPD anda adalah kunci untuk meminimumkan kesannya terhadap kehidupan harian anda!