Punca Potensi Pergerakan Tanpa Kerelaan

Pergerakan sukarela merujuk kepada pergerakan badan di luar kawalan anda. Pergerakan ini mungkin ringan, seperti sedikit berkedut mata, atau agak ketara dan menjejaskan pergerakan lengan, batang atau leher. Pergerakan sukarela mungkin disebabkan oleh keadaan kronik, kerosakan saraf, tindak balas dadah, atau kecederaan otak.

Pergerakan yang tidak disengajakan mungkin boleh diterbalikkan, seperti yang disebabkan oleh kesan sampingan ubat, atau kekal. Bekerjasama dengan pakar neurologi, doktor yang pakar dalam gangguan otak, akan membantu anda menentukan apa yang menyebabkan pergerakan sukarela anda, serta cara merawatnya.

Jenis

Terdapat beberapa jenis pergerakan sukarela yang boleh dilakukan oleh badan kita.

Gegaran

Gegaran adalah gegaran yang tidak disengajakan di tangan, kepala, atau bahagian badan yang lain. Mereka bertambah teruk apabila anda mencuba pergerakan asas. Kira-kira 5 juta orang di Amerika Syarikat terjejas oleh gegaran.

Gegaran penting ialah gegaran yang tidak diketahui puncanya. Dianggarkan bahawa kira-kira 50% orang yang mengalami gegaran mempunyai sejarah keluarga. Gegaran mungkin disebabkan oleh:

• Sklerosis berbilang
• Strok
• Kecederaan otak trauma
• penyakit Parkinson
• Kesan sampingan ubat
• Penderaan alkohol
• Keracunan merkuri
• Tiroid yang terlalu aktif
• Kegagalan hati atau buah pinggang
• Kebimbangan

Myoclonus

Myoclonus merujuk kepada sentakan atau kedutan cepat dalam otot atau kumpulan otot. Myoclonus dianggap sebagai tanda klinikal dan bukan penyakit. Myoclonus biasanya disebabkan oleh disfungsi pada bahagian korteks serebrum otak atau batang otak.

Apabila pergerakan otot tersentak ini menjejaskan satu otot atau kumpulan otot, ia dikenali sebagai focal myoclonus. Pergerakan otot tersentak yang menjejaskan beberapa kumpulan otot dikenali sebagai multifocal myoclonus.

Terdapat beberapa jenis myoclonus yang berbeza. Jenis yang paling biasa, mioklonus kortikal, disebabkan oleh ketidakteraturan pada bahagian korteks sensorimotor otak.

Terdapat beberapa keadaan kronik yang boleh membawa kepada myoclonus. Mereka termasuk:

• Penyakit seliak
• Sindrom Angelman
• penyakit Huntington
• Sindrom Rett
• Penyakit Alzheimer

• Penyakit Creutzfeldt-Jakob

Tardive Dyskinesia

Tardive dyskinesia (TD) berlaku akibat pengambilan ubat antipsikotik dalam jangka masa yang panjang. Ia dicirikan oleh pergerakan sukarela yang berulang seperti meringis atau mata berkedip. Pergerakan ini selalunya ringan dan boleh diterbalikkan dengan menghentikan ubat.

Walau bagaimanapun, adalah mungkin untuk mengalami dyskinesia tardive kronik atau kekal. Orang yang lebih tua lebih berisiko daripada orang yang lebih muda untuk mengalami TD kronik.

Tics

Tics ialah pergerakan pantas, berulang atau bunyi yang tidak diingini. Mereka biasanya dikaitkan dengan sindrom Tourette, keadaan neurologi keturunan. Tics juga mungkin dikaitkan dengan gangguan hiperaktif kekurangan perhatian (ADHD), kebimbangan, kemurungan, dan gangguan obsesif-kompulsif (OCD). Gejala pertama biasanya adalah pergerakan tidak disengajakan pada muka, lengan, dan kaki yang kerap berlaku.

Tik lisan mungkin berlaku kemudian dalam sindrom Tourette, dan boleh termasuk merengus, menjerit, membersihkan tekak atau menyalak. Seseorang yang mengalami tics lisan kadangkala menggunakan kata-kata atau gerak isyarat lucah. Ini boleh menyukarkan pergaulan seseorang muda.

Tikus biasanya terdapat di antara umur 6 dan 15 tahun. Dalam kebanyakan kes, ia dapat diselesaikan pada awal 20-an seseorang.

Atetosis

Athetosis menggambarkan pergerakan yang perlahan, menggeliat, dan biasanya menjejaskan lengan dan tangan. Seseorang yang mengalami athetosis selalunya meletakkan badan mereka dalam pergerakan yang tidak selesa dan berpintal secara tidak sengaja.

Ia boleh bermula pada sebarang umur dan selalunya tidak bertambah baik dengan sendirinya. Athetosis biasanya dikaitkan dengan keadaan kronik seperti cerebral palsy, penyakit Huntington, dan penyakit Wilson. Ia disebabkan oleh ketidakteraturan pada bahagian ganglia basal otak.

Kedutan

Kedutan otot berlaku apabila otot tiba-tiba menegang atau mengendur. Kedutan adalah perkara biasa, dan hampir setiap daripada kita pernah mengalaminya.

Bentuk kedutan ringan termasuk cegukan atau melompat apabila anda terkejut. Kedutan juga boleh berlaku semasa senaman, memikirkan tentang senaman, tertidur, atau sensitif terhadap rangsangan luar.

Walau bagaimanapun, kedutan berkemungkinan mempunyai punca perubatan asas seperti epilepsi atau penyakit Parkinson.

punca

Terdapat beberapa kemungkinan penyebab pergerakan sukarela. Sesetengah punca mungkin sementara manakala yang lain adalah kronik atau kekal:

• Penyakit sistem saraf
• Kesan sampingan ubat
• Strok

• Kecederaan otak

• Tumor
• Trauma kepala atau leher
• Gangguan genetik
• Terlalu banyak bilirubin (bahan kuning yang dihasilkan oleh hati) dalam darah
• Kekurangan oksigen (hipoksia)
• Dadah terlarang

Banyak pergerakan otot yang tidak disengajakan mempunyai beberapa sebab yang mungkin. Sebagai contoh, myoclonus mungkin disebabkan oleh tahap oksigen yang rendah dalam otak (hipoksia) atau proses metabolik seperti kegagalan buah pinggang atau hati. Myoclonus tulang belakang boleh disebabkan oleh multiple sclerosis, syringomyelia, mielopati iskemia, trauma pada tulang belakang, atau jangkitan.

Diagnosis

Adalah penting untuk berjumpa dengan doktor anda jika anda mengalami sebarang pergerakan yang tidak disengajakan, tidak kira betapa kecilnya. Doktor utama anda mungkin merujuk anda kepada pakar seperti pakar neurologi atau pakar bedah saraf.

Pasukan perubatan anda akan memerintahkan ujian untuk menentukan punca pergerakan sukarela anda, termasuk:

• Ujian darah

• Imbasan tomografi berkomputer (CT) kepala atau bahagian badan yang terjejas

• Pengimejan resonans magnetik (MRI) kepala atau bahagian badan yang terjejas

• Electroencephalogram (EEG)

• Tusukan lumbar

• Urinalisis

Proses diagnostik biasanya bermula dengan sejarah menyeluruh dan peperiksaan fizikal. Beberapa soalan yang mungkin ditanya oleh doktor anda termasuk:

• Bilakah pergerakan bermula?
• Adakah mereka datang secara tiba-tiba atau perlahan-lahan?
• Adakah pergerakan itu hadir sepanjang masa atau adakah mereka datang dan pergi?
• Adakah postur anda terjejas?
• Bahagian badan manakah yang dipengaruhi oleh pergerakan itu?
• Adakah mereka semakin teruk?
• Adakah anda perasan apa-apa aktiviti, seperti senaman, yang memburukkan pergerakan?
• Adakah anda lebih perasan mereka apabila anda tertekan?
• Adakah anda telah memulakan sebarang ubat baru kebelakangan ini?
• Adakah pergerakan sukarela berlaku dalam keluarga anda?
• Adakah apa-apa memperbaiki mereka?
• Adakah anda mengalami sebarang gejala lain?

Rawatan

Rawatan untuk pergerakan yang tidak disengajakan bergantung kepada puncanya. Pergerakan sukarela boleh dirawat dengan ubat-ubatan, pembedahan, rangsangan otak dalam atau terapi tingkah laku.

Doktor anda mungkin mengesyorkan berjumpa dengan ahli terapi fizikal untuk mengusahakan regangan dan menguatkan mana-mana otot yang terjejas oleh pergerakan yang tidak disengajakan. Latihan yang mungkin disyorkan oleh ahli terapi fizikal anda termasuk senaman berenang, berjalan, regangan dan keseimbangan.

Latihan ini boleh membantu memperlahankan kerosakan yang dilakukan oleh pergerakan tanpa sengaja, serta menggalakkan koordinasi. Ini amat membantu jika anda lebih cenderung untuk jatuh akibat pergerakan tanpa disengajakan anda.

Sesetengah kes pergerakan sukarela tidak mempunyai penawar. Tardive dyskinesia, sebagai contoh, disebabkan oleh kesan sampingan ubat. Satu-satunya rawatan adalah beralih kepada kelas baru ubat antipsikotik. Ini selalunya membantu membalikkan keadaan, tetapi tidak selalu berkesan.

Gegaran

Doktor anda mungkin mengesyorkan pilihan rawatan berikut:

• Ubat anti-sawan
• Benzodiazepin
• Penyekat beta
• Perencat karbonik anhidrase
• Suntikan Botox
• Pembedahan
• Rangsangan otak dalam

Myoclonus

Doktor anda mungkin mengesyorkan pilihan rawatan berikut:

• Barbiturat
• Fenitoin
• Primidone
• Natrium valproat
• Clonazepam

Tics

Doktor anda mungkin mengesyorkan pilihan rawatan berikut:

• Ubat-ubatan yang menyekat dopamin
• Ubat perangsang
• Antidepresan
• Terapi tingkah laku

Kedutan

Doktor anda mungkin mengesyorkan pilihan rawatan berikut:

• Clonazepam
• Suntikan Botox
• Mengelakkan rangsangan

Tinjauan

Prognosis untuk pergerakan tidak disengajakan boleh berbeza-beza bergantung pada punca dan betapa teruknya pergerakan itu.

Sesetengah, seperti tics, biasanya menyelesaikan sendiri semasa umur 20-an seseorang. Yang lain adalah kronik dan memerlukan rawatan berterusan. Bercakap dengan pakar neurologi anda tentang apa yang menyebabkan pergerakan sukarela anda dan cara merawatnya.

Ringkasan

Pelbagai keadaan boleh menyebabkan pergerakan yang tidak disengajakan. Mereka mungkin tidak selesa dan ada yang kronik, tetapi terdapat pilihan rawatan yang boleh membantu dalam banyak kes. Jika anda mengalami sebarang pergerakan yang tidak disengajakan, sebaiknya berbincang dengan doktor anda supaya mereka boleh menilai gejala anda dan membantu anda menentukan langkah seterusnya.

Mengalami pergerakan yang tidak disengajakan dalam badan anda adalah menakutkan dan berkemungkinan membuatkan anda berasa seperti anda tidak mengawal badan anda lagi. Adalah perkara biasa untuk berasa terharu dan tidak pasti apa yang perlu dilakukan. Langkah pertama ialah sentiasa menyemak dengan doktor anda dan menjalani sejarah penuh dan peperiksaan fizikal. Dari sana, doktor anda akan dapat mendiagnosis anda atau merujuk anda kepada pakar untuk ujian tambahan. Adalah berguna untuk mengingati bahawa kebanyakan pergerakan tidak disengajakan boleh dirawat.