Perbahasan Berkembang Mengenai Hukuman Koperal

Di sekolah dan di rumah, hukuman dera (CP) ialah apabila ibu bapa, penjaga yang sah atau pentadbir pendidikan cuba menghentikan tingkah laku yang tidak diingini dengan menyebabkan kanak-kanak itu berasa tidak selesa atau sakit fizikal. Hukuman badan termasuk pukulan, tampar kanak-kanak, dan pukul dengan tangan terbuka, penumbuk atau objek seperti tali pinggang, suis, tali, dayung, papan atau pemukul lalat.

Walaupun Mahkamah Agung Amerika Syarikat memutuskan pada tahun 1977 bahawa hukuman berat masih merupakan bentuk hukuman yang sah di sekolah, selagi ia terhad kepada pukul atau kayuh, perundangan tempatan dibenarkan untuk mengetepikan edik ini.

Di rumah, peraturan yang mengawal selia bentuk hukuman badan yang tidak dikira kerana penderaan kanak-kanak berbeza mengikut bidang kuasa negeri dan tempatan, terutamanya apabila mempertimbangkan disiplin yang sesuai untuk kanak-kanak di bawah jagaan angkat. Hukuman badan juga termasuk memulas telinga, meletakkan sos panas pada lidah kanak-kanak, mengunci kanak-kanak di dalam bilik, mengikat kanak-kanak, dan juga meminta kanak-kanak untuk terlalu memaksa dirinya dengan senaman atau tidak membenarkan kanak-kanak pergi ke tandas.

Kefahaman Sosial Berkembang CP

Sejak keputusan Mahkamah Agung 1977, banyak agensi negeri dan tempatan mengemas kini peraturan yang mengawal perkara yang boleh dan tidak dikira sebagai penderaan kanak-kanak apabila mengeluarkan tindakan tatatertib terhadap kanak-kanak yang salah laku.

Hanya 31 negeri, serta DC, telah memulakan larangan hukuman badan di sekolah, dan daripada 19 negeri lain yang masih membenarkannya diteruskan, hanya Alabama, Arkansas dan Mississippi yang masih menggunakan bentuk tindakan tatatertib ini dengan kerap.

Georgia, Louisiana, Missouri, Oklahoma, Tennessee dan Texas, terutamanya di bandar kecil di luar bandar, masih menggunakan bentuk hukuman ini secara rutin tetapi pada tahap yang lebih rendah. Kanada, Kenya, Afrika Selatan, New Zealand, dan hampir semua Eropah telah melarang amalan itu secara langsung.

Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, agensi hak asasi manusia antarabangsa telah mendesak undang-undang yang lebih ketat di seluruh dunia untuk menghalang kanak-kanak daripada menjadi subjek keganasan yang tidak wajar, dalam apa jua bentuk.

Malah seawal tahun 1989 di Konvensyen Hak Kanak-kanak di Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, negara-negara di seluruh dunia telah bersatu untuk “mengambil semua langkah perundangan, pentadbiran, sosial dan pendidikan yang sesuai untuk melindungi kanak-kanak daripada semua bentuk keganasan fizikal atau mental, kecederaan atau penderaan, pengabaian atau layanan cuai, penganiayaan atau eksploitasi.”

Hukuman Korporal Tidak Sesuai Untuk Anak Asuh

Penggunaan hukuman dera adalah tidak sesuai untuk kanak-kanak dalam jagaan angkat, lebih-lebih lagi kerana ramai anak angkat telah mengalami penderaan dan pengabaian di rumah kelahiran mereka.

Penderaan kadangkala menyebabkan kanak-kanak mempunyai toleransi yang tinggi terhadap kesakitan. Pengasuh yang kecewa mungkin bermula dengan memukul kanak-kanak, tetapi apabila mereka tidak mendapat respons yang mereka cari daripada kanak-kanak itu, mula memukul dengan lebih kuat dan lebih keras. Selain itu, hukuman badan juga boleh membawa kenangan buruk tentang penderaan masa lalu atau menghalang kanak-kanak daripada membina hubungan dengan ibu bapa angkat atau angkat.

Ramai ahli psikologi tingkah laku kanak-kanak percaya bahawa pelajaran hidup yang diperlukan tidak diajar apabila disiplin adalah marah dan menyakitkan, dan hukuman fizikal selalunya akan menyebabkan kanak-kanak mengalami peningkatan kebimbangan dan ketidakupayaan untuk mempercayai tokoh ibu bapa.

Bagi kebanyakan ibu bapa angkat atau angkat baharu, tidak dibenarkan memukul anak mungkin sukar difahami kerana kebanyakan kita dibesarkan oleh ibu bapa yang memukul. Ya, kebanyakan daripada kita “berhasil” dan semoga perkara di atas membantu dalam memahami mengapa pukulan atau bentuk hukuman fizikal yang lain bukanlah demi kepentingan terbaik kanak-kanak yang didera atau diabaikan atau kepentingan keluarga angkat atau angkat yang sedang cuba untuk melekat pada kanak-kanak itu. Walau bagaimanapun, terdapat beberapa pilihan lain.