Walaupun alahan hidung (rinitis alahan) adalah perkara biasa pada orang dewasa dan remaja, perkara yang sama tidak benar untuk kanak-kanak yang sangat kecil. Ini pada asasnya datang kepada dua perkara: pembangunan dan pendedahan.
Alahan, mengikut takrifannya, berkaitan dengan tindak balas imun sebelumnya—yang mana sel imun (antibodi) dihasilkan untuk mempertahankan diri daripada ancaman yang dirasakan. Antibodi kekal di dalam badan selepas itu, bersedia untuk bertindak balas jika ancaman itu kembali.
Apabila ia berlaku, sistem imun kadangkala boleh bertindak balas berlebihan, mencetuskan simptom yang biasanya dikaitkan dengan alahan.
Tetapi bayi dan kanak-kanak masih belum mempunyai sistem imun yang berkembang sepenuhnya, bermakna badan mereka masih belum pasti bertindak balas dengan cara ini. Tambahan pula, usia muda mereka biasanya bermakna mereka mempunyai lebih sedikit peluang untuk terdedah kepada alergen.
Apabila kes berlaku pada kanak-kanak, ia biasanya berlaku pada mereka yang berumur lebih dari 4 tahun. Walaupun jarang berlaku, kanak-kanak yang lebih muda juga mungkin mengalami rinitis alahan.
:max_bytes(150000):strip_icc()/iStock-154400004-588b785c5f9b5874ee530fad.jpg)
Rhinitis Alergi pada Bayi
Rinitis alahan adalah sejenis alahan yang menjejaskan saluran hidung, menyebabkan kesesakan, hidung berair, bersin, dan mata berair.
Penyedia penjagaan kesihatan cenderung hanya melihat keadaan pada kanak-kanak apabila mereka mencapai usia sekolah. Sebelum itu, alahan kebanyakannya terhad kepada ekzema (dermatitis atopik) atau alahan berkaitan makanan.
Tetapi itu tidak bermakna bahawa rinitis alahan tidak pernah menjejaskan kanak-kanak kecil; ia berlaku.
Jika kanak-kanak kecil telah terdedah kepada tahap alergen dalaman yang sangat tinggi (seperti bulu haiwan peliharaan, hama habuk, lipas, atau acuan), antibodi alahan boleh berkembang dengan cepat dan membawa kepada gejala rinitis alergi yang sama yang dilihat pada orang dewasa.
Sebaliknya, alergen luar kurang kerap dikaitkan dengan rinitis pada bayi hanya kerana mereka tidak berada cukup lama untuk mengalami pendedahan debunga yang diperlukan untuk mengembangkan alahan bermusim.
Mengesahkan Diagnosis
Untuk membezakan antara alahan dan punca lain yang mungkin, pakar pediatrik akan melihat gejala yang disertakan. Dalam kebanyakan kes, bayi yang mengalami rinitis alahan juga akan mengalami ekzema, asma, atau simptom reaksi buruk terhadap makanan, ubat atau gigitan serangga.
Jika alahan disyaki, pembekal penjagaan kesihatan boleh memerintahkan ujian alahan untuk mengesahkan diagnosis. Ujian kulit boleh dilakukan sama ada dengan menusuk lapisan atas kulit dengan alergen yang dicairkan (seperti acuan atau bulu haiwan peliharaan) atau dengan menggunakan jarum nipis untuk menyuntik alergen yang dicairkan ke dalam kulit.
Semua diberitahu, ia mengambil masa kira-kira 15 minit untuk hasil positif diproses. Ujian, walaupun tepat, tidak boleh digunakan pada bayi di bawah 6 bulan.
Punca Lain Yang Mungkin
Walaupun alahan mungkin disyaki, terdapat banyak keadaan lain yang boleh meniru gejala rinitis, termasuk jangkitan saluran pernafasan atas. Walaupun demam biasanya mengiringi ini, ia selalunya boleh menjadi tahap rendah dan hampir tidak disedari.
Selain itu, pertumbuhan gigi boleh menyebabkan bayi mengalami hidung berair, mengakibatkan pengumpulan lendir dan perkembangan kesesakan.
Hipertrofi adenoid (adenoid yang membesar) juga merupakan punca biasa kesesakan kronik pada kanak-kanak yang lebih muda.
Jika simptom hidung berterusan atau bertambah teruk selepas merawat selesema, selesema atau jangkitan, berbincang dengan pembekal penjagaan kesihatan anak anda dan minta rujukan kepada pakar alahan, sebaik-baiknya pakar alahan pediatrik.
