Apakah AIDS?

Human immunodeficiency virus (HIV) ialah virus yang menyebabkan penyakit dengan menyerang sel imun dan menyebabkan tubuh terdedah kepada jangkitan yang biasanya tidak berbahaya.

Acquired Immunodeficiency Syndrome (AIDS) adalah peringkat jangkitan HIV yang paling maju apabila sistem imun menjadi terjejas teruk. Tanpa pertahanan imun untuk mengelakkan penyakit, seseorang yang mempunyai AIDS boleh mengalami jangkitan yang teruk dan berpotensi mengancam nyawa.

Memahami bila AIDS bermula dan maksud sebenarnya dari segi risiko penyakit boleh menjadi rumit.

HIV: Virus Yang Menyebabkan AIDS

HIV menyebabkan penyakit dengan menyasarkan sejenis sel darah putih yang dipanggil limfosit sel T CD4. Sel-sel ini bertanggungjawab untuk mengaktifkan dan menyelaraskan tindak balas imun, termasuk imuniti penyesuaian khusus penyakit.

HIV diklasifikasikan sebagai retrovirus, kumpulan virus yang jarang berlaku yang menggunakan enzim tertentu untuk memasukkan bahan genetiknya ke dalam nukleus sel perumah, “merampas” jentera genetik sel untuk menukar perumah menjadi kilang penghasil HIV.

Mentakrifkan AIDS

Pada masa lalu, HIV dan AIDS sebahagian besarnya dianggap sinonim kerana perkembangan penyakit itu cepat dan tiada rawatan untuk memperlahankan perkembangannya.

Walau bagaimanapun, laluan dari jangkitan kepada penyakit bukanlah garis lurus, dan terdapat definisi yang membezakan jangkitan HIV daripada AIDS.

Sebahagian besar jangkitan oportunistik yang serius berlaku apabila bilangan sel T CD4 menurun di bawah 200 sel per milimeter padu (sel/mm3). Sebaliknya, kiraan CD4 biasa adalah antara 500 dan 1,200 (atau lebih tinggi).

Terdapat juga orang yang mempunyai kiraan CD4 melebihi 200 yang mengalami jangkitan yang berpotensi mengancam nyawa.

Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit (CDC) mengeluarkan definisi AIDS pada tahun 2014 yang sebahagian besarnya kekal utuh hari ini.

Senarai Keadaan Mendefinisikan AIDS

CDC menyenaraikan 27 keadaan yang menentukan AIDS yang berbeza pada orang dengan HIV:

• Jangkitan bakteria, berbilang atau berulang
• Candidiasis bronkus, trakea, esofagus, atau paru-paru
• Kanser serviks (invasif)
• Coccidioidomycosisdisebarkan (bermaksud telah merebak melalui satu organ atau badan)
• Cryptococcosismembentang di luar paru-paru
• Cryptosporidiosisusus kronik selama lebih daripada satu bulan
• Sitomegalovirus (CMV) dengan kehilangan penglihatan
• Penyakit sitomegalovirus (selain daripada di hati, limpa, atau nodus limfa)

• Encephalopathy (berkaitan HIV, juga dikenali sebagai kompleks demensia AIDS)

• Herpes simplex virus (HSV), bertahan lebih lama daripada sebulan atau muncul di kawasan selain kulit (seperti esofagus atau paru-paru)

• Histoplasmosis, disebarkan
• sarkoma Kaposi (KS)
• Pneumonia interstitial limfoid atau kompleks hiperplasia limfoid pulmonari
• Limfoma Burkitt
• Limfoma imunoblastik

• Limfoma utama otak

• Kompleks Mycobacterium avium atau Mycobacterium kansasiidisebarkan

• Mycobacterium atau spesies yang serupa, tersebar di luar paru-paru

• Pneumocystis pneumonia yang disebabkan oleh kulatPneumocystis jiroveci

• Pneumonia, berulang

• Leukoencephalopathy multifokal progresif (PML)

• Salmonella septikemia, berulang

• Toksoplasmosis otak

• batuk kering

• Sindrom pembaziran

AIDS dan Kematian

Pada masa lalu, diagnosis AIDS dianggap oleh ramai sebagai hukuman mati. Dengan pengenalan terapi antiretroviral yang sangat aktif (HAART) pada tahun 1996, pandangan itu berubah. Bentuk terapi gabungan ini boleh menekan sepenuhnya virus dan memperlahankan perkembangan penyakit.

Semasa kemuncak wabak di Amerika Syarikat, HIV adalah penyebab utama kematian kelapan secara keseluruhan. Menjelang pertengahan 1990-an, ia menyumbang 23% daripada kematian di kalangan lelaki berumur 25-44 dan 11% daripada kematian di kalangan wanita dalam kumpulan umur yang sama.

Menjelang tahun 1995, kadar kematian HIV telah memuncak ke tahap tertinggi yang pernah ada, membunuh hampir 50,000 rakyat dan penduduk AS. Dengan pengenalan HAART, kini hanya dirujuk sebagai terapi antiretroviral, kadar kematian menjunam lebih daripada 50% dalam tempoh tiga tahun.

Malah orang yang didiagnosis secara klinikal dengan AIDS (diagnosa berdasarkan tanda dan gejala) boleh mendapat manfaat daripada rawatan antiretroviral. Dengan itu, semakin rendah kiraan CD4 anda pada permulaan terapi, semakin kecil kemungkinan anda akan mencapai pemulihan imun.

Hari ini, penghidap HIV lebih berkemungkinan mati akibat kanser berbanding jangkitan, yang biasanya berlaku 10-15 tahun lebih awal dengan HIV berbanding populasi umum. Walaupun begitu, terapi antiretroviral boleh mengurangkan separuh risiko kanser dan jangkitan jika dimulakan lebih awal (sebaik-baiknya sebelum kiraan CD4 merosot di bawah 500).

Bagaimana Takrifan Berubah

Sejak semakan terakhir senarai syarat penentu AIDS dikeluarkan pada 2008, takrif AIDS CDC sebahagian besarnya kekal tidak berubah. Apa yang berubah ialah bagaimana definisi digunakan.

Pada masa lalu, definisi AIDS CDC digunakan untuk mewujudkan kelayakan untuk hilang upaya Keselamatan Sosial dan bentuk bantuan kewangan atau perubatan lain. Oleh kerana diagnosis AIDS dikaitkan dengan risiko kematian yang tinggi, mempunyai kiraan CD4 sebanyak 200 selalunya cukup untuk menyebabkan hilang upaya kekal.

Kriteria yang sama tidak akan digunakan hari ini. Oleh kerana HIV kini dianggap sebagai keadaan yang diurus secara kronik (bertahan lama tetapi boleh dirawat), orang yang memenuhi definisi AIDS perlu menjalani penilaian kes demi kes untuk menentukan sama ada mereka kurang upaya di bawah terma undang-undang.

Penyedia penjagaan kesihatan kurang menggunakan istilah “AIDS” hari ini—sebahagiannya disebabkan oleh ketidakstabilan definisi, dan juga kerana prognosis untuk banyak keadaan berkaitan AIDS telah bertambah baik. Istilah ini digunakan untuk tujuan pengawasan (untuk mengawasi perkembangannya dengan teliti).

Tambahan pula, AIDS kekal sebagai istilah yang sangat distigma, dan, sebagai gantinya, banyak penyedia penjagaan kesihatan dan penyokong lebih suka istilah “jangkitan HIV lanjutan” apabila menerangkan peringkat penyakit.

Pencegahan AIDS

Terapi antiretroviral adalah satu-satunya intervensi yang boleh menghentikan perkembangan penyakit dan mengurangkan risiko penyakit berkaitan HIV pada penghidap HIV.

Ubat-ubatan yang digunakan untuk merawat HIV memerlukan anda mengambilnya secara konsisten.

Stigma memainkan peranan penting dalam statistik ini. Dan kekurangan akses kepada penjagaan kesihatan yang berkualiti dan salah tanggapan tentang HIV dan terapi HIV terus mendorong orang ramai daripada rawatan yang sangat berkesan dan menyelamatkan nyawa juga.

Ubat-ubatan yang digunakan adalah berkesan dan mempunyai sedikit kesan sampingan, tetapi boleh menyebabkan rintangan dadah. Terapi gabungan malah telah dirumuskan untuk membolehkan dos pil tunggal sekali sehari. Cabenuva (cabotegravir/rilpivirine) ialah ubat gabungan suntikan yang diluluskan pada 2021 yang hanya memerlukan dos sekali sebulan.

HIV bukanlah penyakit yang sama seperti 15 tahun dahulu. Dengan rawatan yang sesuai, penghidap HIV boleh mengurangkan risiko mendapat penyakit berkaitan AIDS dengan ketara. Mereka bukan sahaja boleh menikmati kehidupan yang panjang dan sihat, malah mereka juga boleh meneroka kehamilan dan keibubapaan.

Dan faedah rawatan melampaui orang yang hidup dengan HIV. Dengan mencapai dan mengekalkan viral load yang tidak dapat dikesan, kemungkinan menjangkiti orang lain dikurangkan kepada sifar. Ringkasnya, dengan melindungi kesihatan anda dengan terapi antiretroviral yang konsisten, anda juga melindungi orang di sekeliling anda.