Surcaj Insurans Kesihatan untuk Pengguna Tembakau: Peraturan Negeri dan Persekutuan

Penggunaan tembakau seseorang boleh memainkan peranan dalam jumlah yang mereka bayar untuk perlindungan insurans kesihatan walaupun Akta Penjagaan Mampu Mampu membawa perubahan dramatik pada cara premium insurans kesihatan individu dan kumpulan kecil ditentukan.

Syarikat insurans tidak lagi boleh mengasaskan premium pada sejarah perubatan pemohon (atau sejarah perubatan keseluruhan kumpulan kecil), dan tidak boleh menolak pemohon berdasarkan keadaan sedia ada atau sejarah kesihatan keseluruhan mereka.

Tetapi ACA membenarkan penanggung insurans kesihatan individu dan kumpulan kecil melaraskan premium berdasarkan hanya empat faktor—lokasi geografi, umur, saiz keluarga dan penggunaan tembakau.

• Premium insurans kesihatan berbeza dari satu poskod ke yang lain.
• Orang yang lebih tua dikenakan bayaran lebih daripada orang yang lebih muda, dengan had tiga kali ganda kadar yang dikenakan kepada seorang yang berumur 21 tahun, dan premium yang lebih kecil untuk orang yang berumur di bawah 21 tahun.(Massachusetts menghadkan penarafan umur pada nisbah 2 berbanding 1, manakala New York dan Vermont tidak membenarkan premium berubah berdasarkan umur.)
• Saiz keluarga: Setiap orang mempunyai premium mereka sendiri. Keluarga yang mempunyai lima orang akan membayar lebih daripada satu keluarga yang terdiri daripada tiga orang kerana anak tambahan akan mempunyai premium. Tetapi premium hanya ditambah untuk sehingga tiga kanak-kanak di bawah umur 21 tahun, jadi keluarga dengan lima anak di bawah umur 21 akan mempunyai premium yang sama seperti keluarga yang sama dengan tiga anak.
• Pengguna tembakau boleh dicaj sehingga 50% lebih daripada orang yang tidak menggunakan tembakau.

Artikel ini akan menerangkan peraturan persekutuan yang digunakan untuk surcaj tembakau dan cara sesetengah negeri telah mengubah suai peraturan tersebut.

Walaupun penggubal undang-undang yang menulis ACA berasa kuat bahawa status kesihatan seseorang tidak perlu diambil kira semasa menetapkan premium insurans kesihatan, mereka bersetuju membenarkan penanggung insurans mengenakan premium yang lebih tinggi kepada pengguna tembakau.

Keputusan ini menimbulkan kontroversi: Ada yang percaya bahawa adalah adil bagi pengguna tembakau untuk membayar lebih untuk perlindungan kesihatan mereka, memandangkan tol penggunaan tembakau menjejaskan kesihatan seseorang dan kos tambahan untuk merawat keadaan kesihatan yang berkaitan dengan tembakau.

Tetapi yang lain, termasuk Persatuan Kanser Amerika dan Persatuan Paru-paru Amerika, menunjukkan bahawa premium insurans kesihatan yang lebih tinggi pada dasarnya hanya menjadikan perlindungan kesihatan kurang mudah diakses oleh orang yang menggunakan tembakau.

Jika orang tetap tidak diinsuranskan kerana mereka tidak mampu membeli insurans kesihatan, mereka tidak dapat mengakses perlindungan pemberhentian tembakau percuma yang disertakan dengan pelan kesihatan yang mematuhi ACA, dan mereka berkemungkinan kecil untuk menerima rawatan perubatan tepat pada masanya apabila mereka memerlukannya.

Apakah yang dimaksudkan dengan Penggunaan Tembakau?

Walaupun teks BPR termasuk peruntukan untuk membenarkan premium yang lebih tinggi untuk pengguna tembakau, ia tidak menjelaskan dengan tepat apa yang dimaksudkan dengan penggunaan tembakau.

Tetapi peraturan berikutnya yang dikeluarkan oleh Pusat Perkhidmatan Medicare dan Medicaid mentakrifkan penggunaan tembakau sebagai penggunaan mana-mana produk tembakau dalam tempoh enam bulan yang lalu dengan kekerapan sekurang-kurangnya empat kali seminggu.

Memandangkan mana-mana produk tembakau dikira, ini termasuk e-rokok dan vape,serta rokok tradisional, cerutu, tembakau kunyah, dan hisap paip. Tetapi peraturan itu tidak termasuk penggunaan tembakau untuk tujuan keagamaan atau upacara.

Berapa Tinggikah Premium?

ACA secara khusus termasuk nisbah 1.5-ke-1 yang dibenarkan untuk penggunaan tembakau, bermakna penanggung insurans kesihatan individu dan kumpulan kecil boleh mengenakan bayaran kepada pengguna tembakau sehingga 50% lebih daripada pengguna bukan tembakau.

Walaupun subsidi premium (kredit cukai premium) digunakan oleh majoriti peserta pasaran individu, subsidi tidak boleh digunakan untuk menampung surcaj tembakau. Orang Amerika yang berpendapatan rendah lebih berkemungkinan daripada orang Amerika yang berpendapatan tinggi untuk menggunakan produk tembakau.

Orang yang berpendapatan rendah dan sederhana yang membeli insurans kesihatan mereka sendiri boleh layak mendapat subsidi premium yang meliputi sebahagian besar—atau bahkan semua—premium insurans kesihatan mereka jika mereka tidak menggunakan tembakau. Tetapi jika mereka menggunakan tembakau, surcaj boleh mengakibatkan premium insurans kesihatan yang tidak mampu dimiliki untuk pemohon ini.

Jika kita melihat purata premium pra-subsidi seluruh negara pada tahun 2020, kira-kira $576 sebulan untuk pelan kesihatan yang dijual di bursa. Di seluruh semua peserta pertukaran, 86% layak untuk subsidi premium yang berjumlah purata hampir $492 sebulan.

Tetapi jika seseorang dengan premium purata tertakluk kepada surcaj tembakau 50%, premium mereka akan meningkat kepada $864 sebulan, manakala subsidi premium mereka tidak akan berubah sama sekali.

Jika mereka layak untuk purata subsidi premium, kos selepas subsidi mereka ialah $372 sebulan, berbanding $84 sebulan jika tiada surcaj tembakau (perhatikan bahawa nombor ini hanya berdasarkan purata negara; pada hakikatnya, ia berbeza-beza. bergantung pada umur dan lokasi seseorang).

Sesetengah negeri telah mengambil tindakan untuk melarang atau mengubah suai surcaj tembakau, mengurangkan kesannya dalam negeri tersebut. Colorado mengehadkan surcaj tembakau kepada 15%. Arkansas mengehadkannya kepada 20%, dan Kentucky mengehadkannya kepada 40%.

Dan di California, Daerah Columbia, Massachusetts, New Jersey, New York, Rhode Island dan Vermont, penanggung insurans tidak dibenarkan mengenakan bayaran premium yang lebih tinggi kepada pengguna tembakau.Connecticut juga melarang surcaj tembakau, tetapi hanya untuk pelan kesihatan yang dijual di bursa insurans kesihatan negeri (Access Health CT).

Walaupun majoriti negeri membenarkan penanggung insurans untuk mengenakan surcaj tembakau sehingga 50%, banyak syarikat insurans memilih untuk menggunakan surcaj yang lebih kecil atau melangkaunya sama sekali. Jadi amaun sebenar yang akan anda bayar bergantung pada syarikat insurans kesihatan yang anda pilih—dan mungkin tiada surcaj langsung.

Jika anda membayar surcaj tembakau dan anda telah meninggalkan tabiat itu sekurang-kurangnya enam bulan yang lalu, anda boleh mengemas kini maklumat anda apabila pelan kesihatan anda diperbaharui untuk tahun akan datang (sama ada melalui pertukaran, terus melalui syarikat insurans kesihatan anda, atau melalui majikan, bergantung pada cara anda mendapat perlindungan kesihatan anda).

Kadar anda kemudiannya akan diselaraskan untuk tahun akan datang untuk menggambarkan penyingkiran surcaj tembakau.

Perlindungan Tajaan Majikan

Pelan kesihatan yang ditaja oleh majikan boleh memasukkan surcaj tembakau, yang juga boleh sehingga 50% daripada premium standard melainkan sesebuah negeri mempunyai had yang lebih rendah (BPR membenarkan sehingga 50% surcaj tembakau untuk perlindungan kumpulan kecil, dan Jabatan Buruh peraturan juga membenarkan sehingga 50% surcaj tembakau untuk pelan majikan yang besar).

Tetapi apabila majikan mengenakan surcaj tembakau, mereka juga dikehendaki menawarkan program berhenti tembakau dan hanya boleh menggunakan surcaj tembakau jika pekerja memilih untuk tidak menyertai program berhenti tembakau.

Kebanyakan majikan tidak menggunakan surcaj tembakau. Menurut tinjauan baru-baru ini oleh Yayasan Keluarga Kaiser, 9% daripada majikan yang menawarkan perlindungan kesihatan mengenakan surcaj untuk penggunaan tembakau (ini adalah merentas majikan dari semua saiz).

Sehingga 2016, analisis Hal Ehwal Kesihatan mendapati bahawa lebih daripada 16% majikan kecil menggunakan surcaj tembakau, dan hampir separuh daripada mereka tidak mematuhi keperluan bahawa mereka turut menawarkan program berhenti tembakau.

Menjelang 2017, kelaziman surcaj tembakau dalam kalangan pelan kesihatan majikan kecil telah meningkat kepada hampir 18%. Tetapi ia menurun kepada hanya 4% pada 2018.

Ini berkemungkinan terikat dengan fakta bahawa Jabatan Buruh menjadi lebih ketat dalam beberapa tahun kebelakangan ini mengenai penguatkuasaan peruntukan yang memerlukan program pemberhentian tembakau ditawarkan bersama-sama dengan surcaj tembakau, dengan peluang untuk mengelakkan surcaj dengan menyertai program pemberhentian.

Dalam sesetengah kes, rancangan yang melanggar peraturan ini telah dikehendaki membayar pengembalian di samping mengubah peraturan mereka ke hadapan untuk mematuhi keperluan persekutuan.

Oleh itu, walaupun majikan boleh dan memerlukan pekerja (dan ahli keluarga mereka) yang menggunakan tembakau untuk membayar premium insurans kesihatan yang lebih tinggi, mereka juga perlu menawarkan program pemberhentian tembakau jika mereka berbuat demikian, dan memberi peluang kepada pekerja untuk mengelakkan surcaj dengan melengkapkan program berhenti tembakau.