Iontophoresis (iontophoresis) ialah satu proses penghantaran ubat transdermal dengan menggunakan kecerunan voltan pada kulit. Molekul diangkut merentasi stratum korneum oleh elektroforesis dan elektroosmosis dan medan elektrik juga boleh meningkatkan kebolehtelapan kulit. Fenomena ini, secara langsung dan tidak langsung, membentuk pengangkutan aktif jirim disebabkan oleh arus elektrik yang digunakan. Pengangkutan diukur dalam unit fluks kimia, biasanya μmol/(cm2*jam). Iontophoresis mempunyai aplikasi eksperimen, terapeutik dan diagnostik.
Kegunaan iontophoresis
Kegunaan makmal
Iontophoresis berguna dalam eksperimen makmal, terutamanya dalam neurofarmakologi. Molekul pemancar secara semula jadi menghantar isyarat antara neuron. Dengan teknik mikroelektroforesis, termasuk mikroiontoforesis, neurotransmiter dan agen kimia lain boleh ditadbir secara artifisial berhampiran neuron yang hidup dan berfungsi secara semula jadi, yang aktivitinya boleh direkodkan secara serentak. Kaedah ini digunakan untuk menjelaskan sifat farmakologi dan peranan semula jadi mereka.
Kegunaan terapeutik
Secara terapeutik, pentadbiran ubat elektromotif (EMDA) menghantar ubat atau bahan kimia lain melalui kulit. Dalam cara bercakap, ia adalah suntikan tanpa jarum, dan boleh digambarkan sebagai tidak invasif. EMDA berbeza daripada tompok kulit, yang tidak bergantung pada medan elektrik. EMDA memacu bahan bercas, biasanya ubat atau agen bioaktif, secara transdermal oleh daya gerak elektrik yang menjijikkan, melalui kulit. Arus elektrik kecil dikenakan pada ruang iontoforetik yang diletakkan pada kulit, yang mengandungi agen aktif bercas dan kenderaan pelarutnya. Ruang lain atau elektrod kulit membawa arus balik. Satu atau dua ruang diisi dengan larutan yang mengandungi bahan aktif dan kenderaan pelarutnya. Ruang bercas positif, dipanggil anod, akan menolak spesies kimia bercas positif, manakala ruang bercas negatif, dipanggil katod, akan menolak spesies bercas negatif ke dalam kulit.
Pentadbiran ubat elektromotif dilakukan untuk merawat beberapa jenis hiperhidrosis palmar-plantar. Dalam rawatan hiperhidrosis, air paip selalunya merupakan penyelesaian yang dipilih untuk bentuk ringan dan sederhana. Dalam kes hiperhidrosis yang sangat serius, penyelesaian yang mengandungi glycopyrronium bromide atau glycopyrrolate, perencat kolinergik, boleh digunakan.
Kegunaan diagnostik
Iontophoresis asetilkolin digunakan dalam penyelidikan sebagai satu cara untuk menguji kesihatan endothelium dengan merangsang penjanaan nitrik oksida yang bergantung kepada endothelium dan vasodilasi mikrovaskular seterusnya. Asetilkolin bercas positif dan oleh itu diletakkan di dalam ruang anod.
Pilocarpine iontophoresis sering digunakan untuk merangsang rembesan peluh, sebagai sebahagian daripada diagnosis fibrosis kistik.
Iontophoresis terbalik ialah teknik di mana molekul dikeluarkan dari dalam badan untuk dikesan. Caj negatif kulit pada pH buffer menyebabkan ia menjadi permselective kepada kation seperti ion natrium dan kalium, membenarkan iontophoresis yang menyebabkan elektroosmosis, aliran pelarut ke arah anod. Elektroosmosis kemudian menyebabkan elektroforesis, yang mana molekul neutral, termasuk glukosa, diangkut merentasi kulit. Ini sedang digunakan dalam peranti seperti GlucoWatch, yang membolehkan pengesanan glukosa darah merentasi lapisan kulit.
