Apakah Gangguan Panik?

Setiap orang mengalami perasaan cemas dan panik pada masa-masa tertentu. Ia adalah tindak balas semula jadi kepada situasi yang tertekan atau berbahaya. Walau bagaimanapun, seseorang yang mengalami gangguan panik mempunyai perasaan kebimbangan, tekanan, dan panik dengan kerap, selalunya tanpa amaran atau pencetus yang jelas.

Institut Kesihatan Mental Kebangsaan melaporkan bahawa kira-kira 2.7% daripada populasi dewasa AS mengalami gangguan panik setiap tahun. Kira-kira 44.8% daripada individu ini mengalami kes gangguan panik yang diklasifikasikan sebagai “serius.”

Walaupun gejala gangguan panik boleh menggerunkan dan menakutkan, ia boleh diurus dan diperbaiki dengan rawatan. Mendapatkan rawatan adalah bahagian paling penting dalam mengurangkan gejala dan meningkatkan kualiti hidup anda secara keseluruhan.

Bagaimanakah Gangguan Panik Menjejaskan Orang?

Gangguan panik menyebabkan serangan panik berulang, selalunya tanpa sebab yang jelas. Serangan panik boleh menakutkan, terutamanya apabila anda mengalaminya buat kali pertama. Mereka melibatkan perasaan ngeri secara tiba-tiba yang menyerang tanpa amaran. Episod ini boleh berlaku pada bila-bila masa, walaupun semasa tidur.

Menurut keluaran 2013 Manual Diagnostik dan Statistik Gangguan Mental (dikenali sebagai DSM-5), serangan panik dicirikan oleh empat atau lebih gejala berikut:“

• Berdebar-debar, jantung berdebar-debar, atau degupan jantung dipercepatkan
• berpeluh
• Menggeletar atau menggeletar
• Sensasi sesak nafas atau sesak nafas
• Rasa tercekik
• Sakit dada atau ketidakselesaan
• Mual atau sakit perut
• Rasa pening, tidak stabil, pening, atau pengsan
• Perasaan tidak realiti (derealization) atau terpisah daripada diri sendiri (depersonalisasi)
• Takut hilang kawalan atau menjadi gila
• Takut mati
• Rasa kebas atau kesemutan (paresthesias)
• Sejuk atau rasa panas

DSM-5 menyenaraikan dua jenis serangan panik yang berasingan dan berbeza: serangan panik yang dijangka dan serangan panik yang tidak dijangka.“

• Serangan panik yang dijangkakan dijangkakan apabila seseorang tertakluk kepada isyarat tertentu atau pencetus panik. Sebagai contoh, seseorang yang takut akan ruang tertutup (claustrophobia) mungkin menjangkakan akan mengalami serangan panik di kawasan yang sempit.

• Serangan panik yang tidak dijangka tidak mengiringi sebarang isyarat atau pencetus yang jelas atau sedar dan boleh berlaku tanpa amaran.

Gangguan panik biasanya bermula pada akhir remaja atau awal dewasa. Walaupun gangguan panik selalunya bermula antara umur 21 hingga 35 tahun,“iaitu masih mungkin untuk membangunkan keadaan ini pada zaman kanak-kanak atau dewasa lewat.

Penemuan dari Tinjauan Komorbiditi Kebangsaan menunjukkan bahawa gangguan panik berlaku lebih kerap pada wanita berbanding lelaki. Kajian berdasarkan data daripada tinjauan mendapati bahawa diagnosis gangguan panik seumur hidup adalah kira-kira 2.5 kali lebih biasa pada wanita berbanding responden lelaki.“​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

Pencegahan

Terdapat beberapa teknik yang anda boleh cuba untuk menghentikan serangan panik apabila ia bermula:

• Pernafasan dalam: Latihan pernafasan telah ditunjukkan untuk membantu menguruskan serangan panik. Cuba untuk bernafas perlahan-lahan dan dalam, menumpukan perhatian pada setiap nafas.

• Rehatkan badan anda: Melepaskan ketegangan di seluruh badan anda benar-benar boleh membantu anda kekal tenang semasa serangan panik. Perhatikan setiap bahagian badan anda secara mental, dengan sengaja berehat setiap bahagian secara berturut-turut semasa anda melakukannya.

• Cari tempat yang damai: Pemandangan dan bunyi selalunya boleh meningkatkan serangan panik. Jika boleh, cuba cari tempat yang tenang di mana anda boleh memberi tumpuan kepada pernafasan dan strategi mengatasi yang lain.

• Ingat ia akan berlalu: Semasa serangan panik, anda boleh ingat bahawa perasaan ini akan berlalu, walau bagaimanapun menakutkan yang mungkin mereka rasakan pada masa itu. Cuba akui bahawa ini adalah tempoh singkat kebimbangan tertumpu, dan ia akan berakhir tidak lama lagi.

Bagaimana Saya Tahu jika Saya Mengalami Gangguan Panik?

simptom

Orang yang mengalami gangguan panik mungkin mempunyai:

• Serangan panik secara tiba-tiba dan berulang yang menimbulkan kebimbangan dan ketakutan yang melampau
• Perasaan tidak terkawal, atau takut mati atau azab yang akan berlaku semasa serangan panik
• Gejala fizikal semasa serangan panik, seperti jantung berdebar-debar atau berdegup kencang, berpeluh, menggigil, menggeletar, masalah pernafasan, lemah atau pening, tangan kesemutan atau kebas, sakit dada, sakit perut dan loya
• Kebimbangan yang mendalam tentang bila serangan panik seterusnya akan berlaku
• Ketakutan atau pengelakan tempat di mana serangan panik telah berlaku pada masa lalu

Diagnosis

Tidak semua orang yang mengalami serangan panik mempunyai gangguan panik. Untuk menerima diagnosis gangguan panik, seseorang mesti mengalami serangan panik spontan tanpa pencetus yang jelas.“

Di samping itu, sekurang-kurangnya satu serangan panik diikuti oleh satu bulan atau lebih orang yang takut bahawa mereka akan mengalami lebih banyak serangan dan menyebabkan mereka mengubah tingkah laku mereka, yang selalunya termasuk mengelakkan situasi yang mungkin mendorong serangan.

Adalah penting untuk ambil perhatian bahawa diagnosis gangguan panik mesti mengetepikan sebab berpotensi lain untuk serangan panik (atau peristiwa yang dirasakan seperti satu):

• Serangan bukan disebabkan oleh kesan fisiologi langsung bahan (seperti penggunaan dadah atau ubat) atau keadaan perubatan am.
• Serangan tidak lebih baik diambil kira oleh gangguan mental yang lain. Ini mungkin termasuk fobia, gangguan obsesif-kompulsif, gangguan tekanan selepas trauma, atau gangguan kebimbangan perpisahan.

Punca Gangguan Panik

Seperti kebanyakan keadaan kesihatan mental, punca sebenar gangguan panik tidak difahami sepenuhnya. Adalah dipercayai bahawa gangguan panik mungkin disebabkan oleh gabungan faktor:

• Umur: Gangguan panik biasanya berlaku antara umur 21 hingga 35 tahun.

• Jantina: Menurut Institut Kesihatan Mental Kebangsaan, wanita mempunyai lebih daripada dua kali ganda risiko gangguan panik berbanding lelaki.

• Genetik: Jika anda mempunyai ahli keluarga biologi yang rapat dengan gangguan panik, anda lebih berkemungkinan menghidap penyakit ini. Walau bagaimanapun, sebanyak separuh daripada atau lebih orang yang mengalami gangguan panik tidak mempunyai saudara terdekat dengan keadaan ini.

• Trauma: Mengalami peristiwa traumatik, seperti menjadi mangsa penderaan fizikal atau seksual, boleh meningkatkan risiko gangguan panik juga.

• Peralihan hidup: Menjalani peralihan hidup atau peristiwa hidup yang sukar, termasuk kematian orang tersayang, perceraian, perkahwinan, mempunyai anak atau kehilangan pekerjaan, juga boleh meningkatkan risiko.

Bagaimanakah saya boleh mendapatkan bantuan jika saya mengalami Gangguan Panik?

Matlamat merawat gangguan panik adalah untuk mengurangkan bilangan serangan panik yang anda alami dan mengurangkan keterukan gejala anda.

Langkah pertama ialah berjumpa dengan pembekal penjagaan kesihatan anda untuk memastikan tiada masalah fizikal yang menyebabkan gejala. Jika gangguan panik didiagnosis, pakar kesihatan mental boleh bekerjasama dengan anda untuk mendapatkan rawatan terbaik.

Pilihan rawatan utama adalah psikoterapi dan ubat-ubatan, dengan penjagaan diri juga memainkan peranan.

Psikoterapi

Beberapa jenis pendekatan psikoterapi telah didapati berkesan untuk gangguan panik. Satu jenis psikoterapi (terapi bercakap) yang dipanggil terapi tingkah laku kognitif (CBT) sering disyorkan oleh Persatuan Psikiatri Amerika sebagai rawatan lini pertama yang berguna untuk gangguan panik. CBT mengajar anda cara berfikir, berkelakuan dan bertindak balas yang berbeza terhadap perasaan yang timbul akibat serangan panik. Serangan boleh mula hilang sebaik sahaja anda belajar untuk bertindak balas secara berbeza terhadap sensasi fizikal kebimbangan dan ketakutan yang berlaku semasa serangan panik. Psikoterapi psikodinamik tertumpu panik ialah satu lagi pendekatan yang memfokuskan pada memeriksa beberapa konflik asas yang mungkin menyumbang kepada gejala panik.

Ubat

Ubat-ubatan tidak akan menyembuhkan gangguan kecemasan tetapi boleh memberikan kelegaan yang ketara daripada gejala. Penyedia penjagaan kesihatan mungkin menetapkan jenis ubat yang berbeza untuk membantu merawat gangguan panik.

• Selective serotonin reuptake inhibitors (SSRIs): Ini biasanya digunakan untuk merawat kemurungan, tetapi ia juga membantu untuk gejala gangguan panik.

• Serotonin-norepinephrine reuptake inhibitors (SNRIs): Seperti SSRI, ini biasanya digunakan untuk merawat kemurungan, tetapi ia juga membantu untuk gejala gangguan panik.

• Benzodiazepin: yang merupakan ubat penenang, sangat berkesan dalam mengurangkan gejala serangan panik dengan cepat, tetapi ia boleh membentuk tabiat, menyebabkan pergantungan mental atau fizikal. Oleh itu, pengamal anda hanya akan menetapkannya untuk tempoh yang singkat jika anda memerlukannya.

SSRI dan SNRI juga boleh menyebabkan kesan sampingan, seperti sakit kepala, loya, kurang gairah atau minat terhadap seks, atau kesukaran tidur. Bercakap dengan pembekal penjagaan kesihatan anda tentang sebarang kesan sampingan, dan jangan sekali-kali menghentikan ubat preskripsi tanpa bercakap dengan profesional perubatan.

Penjagaan Diri

Walaupun serangan panik dan gangguan panik mendapat manfaat daripada rawatan profesional, langkah penjagaan diri ini boleh membantu anda menguruskan gejala.

• Aktif secara fizikal: Bukan sahaja senaman yang kerap boleh membantu mengurangkan tekanan dan kebimbangan, tetapi juga didapati dapat mengurangkan kekerapan serangan panik.““

• Elakkan kafein, alkohol, merokok dan dadah rekreasi: Semua ini boleh mencetuskan atau memburukkan lagi serangan panik.

• Dapatkan tidur yang mencukupi: Gangguan tidur dan gangguan panik boleh menjadi kitaran ganas. Orang yang mengalami gangguan panik selalunya mengalami masalah tidur, dan kekurangan tidur yang terhasil boleh mengakibatkan gejala gangguan panik yang lebih besar.““

• Cuba meditasi kesedaran: Mempelajari teknik meditasi kesedaran telah terbukti berkesan untuk mereka yang mengalami gangguan kecemasan yang terdedah kepada kebimbangan yang kerap, perasaan gementar dan pemikiran negatif.““

Ubat Alternatif

Sesetengah orang yang mengalami gangguan panik akan mencari ubat pelengkap dan alternatif, seperti suplemen herba, sebagai cara untuk membantu menguruskan gejala mereka.

Tinjauan sistematik beberapa kajian pada tahun 2010 mendapati bukti wujud untuk penggunaan suplemen herba yang mengandungi ekstrak passionflower atau kava sebagai rawatan untuk gejala dan gangguan kecemasan.

Anda harus sedar tentang risiko mengambil ubat herba dan, khususnya, potensi mereka untuk berinteraksi dengan ubat preskripsi. Sentiasa bercakap dengan pembekal penjagaan kesihatan anda sebelum mengambil sebarang suplemen.

Gangguan panik boleh menakutkan, tetapi ia adalah keadaan yang boleh dirawat. Jika tidak dirawat, gangguan panik boleh menjadi penyakit yang sangat melemahkan dan mengasingkan diri. Jika anda mengalaminya, adalah penting untuk anda mendapatkan bantuan perubatan secepat mungkin. Dengan psikoterapi, ubat-ubatan dan perubahan gaya hidup, anda boleh menguruskan gangguan panik dengan berkesan.