Apakah Claustrophobia?

Claustrophobia adalah fobia khusus terhadap ruang terkurung, ketat, tertutup atau sesak. Seseorang yang mengalami klaustrofobia mengalami ketakutan dan kebimbangan yang kuat apabila dicetuskan. Ini boleh membawa kepada mengelakkan situasi yang boleh mencetuskan ketakutan dan mempunyai kesan negatif terhadap kualiti hidup, termasuk mengelakkan beberapa prosedur penjagaan kesihatan.

Maknanya

Claustrophobia adalah sejenis fobia khusus. Fobia khusus dikelaskan sebagai gangguan kebimbangan dalam Manual Diagnostik dan Statistik Gangguan Mental (DSM-5). Fobia khusus ialah ketakutan yang kuat dan tidak rasional terhadap objek atau situasi tertentu yang tidak berkadar dengan bahaya sebenar yang ditimbulkan. Ketakutan dan pengelakan menyebabkan kesusahan atau kemerosotan yang ketara.

Bagi seseorang yang mengalami klaustrofobia, ini bermakna mengalami ketakutan yang teruk dan tidak rasional dalam keadaan terkurung atau sesak yang, sebaliknya, selamat.

Jika anda mempunyai claustrophobia, ketahui bahawa anda tidak bersendirian. Kira-kira 7.4% orang akan mengalami fobia tertentu seperti claustrophobia dalam hidup mereka.

Sesiapa sahaja dari sebarang umur boleh mengalami klaustrofobia, tetapi terdapat beberapa faktor yang akan meningkatkan risiko anda. Fobia khusus, termasuk klaustrofobia, adalah lebih biasa pada wanita. Kajian 1987 terhadap 40 orang yang mengalami claustrophobia mengenal pasti 20 tahun sebagai usia purata permulaan, tetapi lebih banyak kajian diperlukan untuk mengesahkannya.

simptom

Gejala Claustrophobia bertindih dengan gejala gangguan kecemasan yang lain. Walau bagaimanapun, kuncinya ialah simptom klaustrofobia dicetuskan oleh pendedahan kepada situasi yang sesak, tertutup atau terkurung.

Gejala Claustrophobia termasuk:

• Kesukaran bernafas
• Menggeletar
• berpeluh
• Tachycardia
• Mulut kering
• Sakit dada
• Ketakutan dan kebimbangan yang berlebihan dan melampau
• Takut hilang kawalan
• Keinginan yang kuat untuk melarikan diri

Orang yang mengalami klaustrofobia biasanya memahami bahawa tindak balas mereka tidak rasional, tetapi berasa tidak dapat mengawal reaksi mereka. Mereka mungkin mula mengelak situasi yang mereka percaya mencetuskan klaustrofobia mereka, yang mungkin bermakna enggan memandu, terbang di dalam kapal terbang, menggunakan tandas awam, menaiki lif, atau banyak lagi pencetus lain.

Dari masa ke masa, pengelakan ini, sebagai tambahan kepada gejala fizikal dan emosi, boleh mempunyai kemerosotan yang ketara dalam kehidupan seharian.

punca

Para saintis tidak pasti punca sebenar claustrophobia, yang mungkin berbeza dari orang ke orang. Walau bagaimanapun, terdapat beberapa teori mengenai punca fobia tertentu, dan claustrophobia khususnya.

Trauma Kanak-kanak

Pakar kesihatan mental percaya bahawa faktor persekitaran, seperti trauma zaman kanak-kanak, boleh menyumbang kepada perkembangan claustrophobia. Ini mungkin termasuk pengalaman seperti terperangkap dalam ruang terkurung, buli atau penderaan.

Persepsi Near Space

Claustrophobia juga mungkin disebabkan oleh perbezaan persepsi dalam ruang berhampiran, yang mungkin anda anggap sebagai “ruang peribadi” atau “gelembung peribadi” anda. Kajian 2011 mendapati bahawa orang yang mempunyai ruang berhampiran yang lebih besar melaporkan kadar claustrophobia yang lebih tinggi. Ini berkemungkinan berkaitan dengan fungsi pertahanan angkasa lepas.

Genetik

Terdapat juga punca genetik di sebalik klaustrofobia. Kajian 2013 mendapati bahawa mutasi gen GPM6A lebih kerap berlaku pada individu yang mengalami klaustrofobia.

Diagnosis

Claustrophobia boleh didiagnosis oleh penyedia penjagaan kesihatan penjagaan primer atau melalui rujukan kepada profesional kesihatan mental seperti pakar psikiatri.

Untuk mendiagnosis klaustrofobia, pembekal penjagaan kesihatan anda akan bertanya kepada anda soalan tentang gejala anda dan sejarah anda. Soalan ini boleh membantu mengenal pasti atau menolak gangguan yang berkaitan seperti gangguan kebimbangan sosial, gangguan tekanan selepas trauma atau gangguan panik.

Tiada ujian fizikal atau makmal untuk claustrophobia, tetapi pembekal penjagaan kesihatan anda mungkin mentadbir penilaian dan soal selidik piawai. Ini boleh termasuk Skala Claustrophobia, atau Soal Selidik Claustrophobia (CLQ).

Untuk didiagnosis dengan klaustrofobia, pembekal penjagaan kesihatan anda mesti mendapati bahawa anda memenuhi piawaian DSM-5 untuk fobia tertentu.

Rawatan

Adalah penting untuk mendapatkan rawatan untuk claustrophobia untuk kembali menjalani kehidupan anda sepenuhnya. Kaedah rawatan mungkin termasuk psikoterapi, ubat, terapi pendedahan, realiti maya dan terapi alternatif.

Terapi Tingkah Laku Kognitif (CBT)

Terapi tingkah laku kognitif (CBT) ialah rawatan pusat klaustrofobia dan fobia khusus dan gangguan kecemasan lain. Dalam CBT, anda diajar untuk menyedari pemikiran dan reaksi anda, dan mengubah tingkah laku anda secara positif.

Percubaan terkawal rawak pada tahun 2001 mendapati bahawa lima sesi CBT berkesan untuk memperbaiki gejala klaustrofobia secara klinikal, dan faedah itu dikekalkan pada tanda satu tahun. Kajian kes pada tahun 2008 mendapati bahawa CBT membantu pesakit sesak dengan kanser menghadapi situasi sesak seperti MRI dan radiografi dengan lebih baik.

Ubat

Sebagai tambahan kepada CBT, ubat adalah pilihan rawatan untuk claustrophobia. Penyedia penjagaan kesihatan anda mungkin mengesyorkan ubat keresahan, seperti benzodiazepin atau perencat pengambilan semula serotonin terpilih (SSRI), seperti Paxil (paroxetine) atau Lexapro (escitalopram).

Terapi Pendedahan

Terapi pendedahan adalah rawatan biasa untuk fobia tertentu seperti claustrophobia. Dalam terapi pendedahan, anda terdedah kepada rangsangan yang mencetuskan, yang bagi mereka yang mengalami klaustrofobia akan menjadi situasi terkurung dan tertutup.

Melalui secara beransur-ansur menghadapi rangsangan yang menakutkan dengan sokongan terapeutik dan bukannya mengelakkannya, anda mempelajari mekanisme mengatasi. Melalui pendedahan, otak sebenarnya boleh membina semula laluan ketakutan. Satu kajian pada tahun 2007 mendapati bahawa terapi pendedahan menormalkan pengaktifan berlebihan dalam amigdala di kalangan peserta yang mempunyai fobia tertentu.

Percubaan terkawal rawak mendapati bahawa bukan sahaja terapi pendedahan berkesan untuk meningkatkan klaustrofobia secara klinikal, tetapi ia adalah setanding dengan CBT (80% peningkatan klinikal kumpulan terapi pendedahan berbanding 79% kumpulan CBT).

Realiti maya

Realiti maya (VR) ialah satu lagi cara untuk melibatkan diri dalam terapi pendedahan untuk klaustrofobia. VR melibatkan penggunaan persekitaran yang dijana komputer untuk mensimulasikan situasi claustrophobia. Satu contoh ialah “Permainan Claustrophobia,” dibangunkan dan dikaji pada tahun 2018, yang mempunyai kedua-dua senario MRI dan lif.

Penyelidikan memang menyokong penggunaan realiti maya dalam merawat claustrophobia, walaupun lebih banyak penyelidikan diperlukan. Kajian 2000 terhadap empat peserta yang mengalami claustrophobia mendapati bahawa selepas lapan sesi pendedahan VR, semua peserta telah mengurangkan ketakutan, mengurangkan pengelakan dan meningkatkan keberkesanan diri dalam situasi claustrophobia.

Hipnosis

Hipnosis mungkin merupakan rawatan alternatif yang berkesan untuk claustrophobia walaupun ia belum dikaji secara meluas.

Di kalangan orang yang mengalami claustrophobia, hipnosis sebahagian besarnya telah dikaji berhubung dengan MRI. MRI (Pengimejan Resonans Magnetik) dilakukan dalam tiub tertutup yang panjang yang menyebabkan klaustrofobia pada ramai orang. Mengelakkan penggunaan MRI boleh membawa kesan kesihatan yang negatif.

Kajian pada tahun 1990 mendapati bahawa hipnosis perubatan membolehkan 10 pesakit dengan klaustrofobia menyelesaikan prosedur MRI. Kajian kes 1999 juga mendapati bahawa hipnosis membolehkan pesakit menyelesaikan prosedur MRI tanpa claustrophobia.

Jika anda hanya mengalami simptom apabila terdedah kepada situasi sesak, seperti lif atau almari yang sesak, maka anda mungkin fikir penyelesaian paling mudah adalah untuk mengelakkan pencetus tersebut. Malangnya, pengelakan boleh memberi kesan negatif yang mendalam pada kehidupan anda, dan pengelakan yang berpanjangan sebenarnya boleh memburukkan gejala.

Dengan mengelakkan situasi klaustrofobik, anda mungkin berhenti memandu atau menaiki pengangkutan awam, atau enggan terbang. Anda juga mungkin merasa tertekan atau enggan menjalani prosedur perubatan penting seperti MRI. Mengelakkan situasi ini boleh mengehadkan kehidupan anda dan memberi kesan kepada kesihatan anda.

Ketahuilah bahawa ramai orang mengalami fobia sepanjang hayat mereka. Rawatan tersedia untuk klaustrofobia. Jika gejala anda memberi kesan kepada kehidupan harian anda, berbincang dengan pembekal penjagaan kesihatan anda tentang pilihan.