Kaunseling Rakan Sebaya Mungkin Mencapai Remaja Dengan Cara Yang Tidak Dapat Dilakukan oleh Orang Dewasa

Ibu bapa menghadapi cabaran yang sukar apabila cuba memenuhi keperluan emosi anak remaja mereka. Ramai remaja mungkin takut ibu bapa mereka tidak memahami nasib mereka. Atau, jika mereka merasakan mereka telah melakukan sesuatu yang salah, mereka mungkin bimbang bahawa di sisi lain dari hati ke hati mungkin hukuman. Itulah sebabnya ramai ibu bapa semakin berminat dalam program sokongan rakan sebaya.

Program sokongan rakan sebaya ialah sesi kaunseling di mana pelajar yang lebih tua bertemu dengan pelajar yang lebih muda dan menawarkan telinga yang mendengar dan strategi penyelesaian masalah. Hospital Kanak-kanak CS Mott di Universiti Michigan menjalankan tinjauan untuk menilai kemungkinan peranan sokongan rakan sebaya untuk kesihatan mental kanak-kanak.

Menurut laporan itu, program sokongan rakan sebaya ini melatih pelajar menjadi pendengar yang baik dan mengenal pasti tanda-tanda amaran bunuh diri atau kebimbangan kesihatan mental yang lain. Pelajar bertindak sebagai pemimpin dan mentor, manakala guru, kaunselor dan profesional kesihatan mental memberikan sokongan.“”

Perkara yang Difikirkan Ibu Bapa Tentang Sokongan Rakan Sebaya

Sebahagian daripada tinjauan pendapat Mott meminta ibu bapa kepada remaja pandangan mereka tentang kumpulan yang diterajui rakan sebaya ini. Hasil tinjauan menunjukkan bahawa 72% ibu bapa percaya program ini boleh membantu dengan menggalakkan anak-anak mereka bercakap dengan rakan sebaya dan bukannya orang dewasa. Sebilangan besar, 76%, berkata bahawa rakan sebaya akan lebih memahami perkara yang dihadapi oleh remaja mereka berbanding kakitangan sekolah.

Walaupun majoriti memihak kepada program sokongan rakan sebaya, ramai yang tidak yakin bahawa anak mereka benar-benar akan mengambil bahagian. Kira-kira 38% mengatakan bahawa kemungkinan anak mereka akan bercakap dengan rakan sebaya, manakala 41% mengatakan ia adalah kemungkinan dan 21% mengatakan ia tidak mungkin.

Sesetengah ibu bapa teragak-agak kerana mereka tidak percaya seorang remaja boleh dilatih untuk mendengar (47%) dan mempunyai kebimbangan tentang kerahsiaan (62%), manakala 57% bimbang bahawa rakan sebaya tidak akan dapat membezakan masa untuk melibatkan orang dewasa dalam kes krisis.

Soalan lain ditanya sama ada ibu bapa menyokong anak-anak mereka menjadi pemimpin rakan sebaya. Majoriti ibu bapa berkata mereka akan membenarkannya, walaupun ada yang menyuarakan kebimbangan sama ada anak mereka cukup matang untuk mengendalikan tugas itu, mendapat latihan yang mencukupi, atau jika mereka rasa bertanggungjawab jika sesuatu yang buruk berlaku.

Remaja Perlu Bercakap

Penyebab utama kematian kedua di kalangan remaja ialah bunuh diri, dan satu daripada lima remaja memenuhi kriteria untuk keadaan kesihatan mental. Menurut laporan CDC 2019, 18.8% pelajar telah mempertimbangkan untuk cuba membunuh diri, dan dalam beberapa tahun kebelakangan ini, kadar bunuh diri untuk remaja berumur 14-19 telah meningkat daripada 6 kepada 9.7 setiap 100,000. Selain itu, pada 2018, 95,000 kanak-kanak telah dilihat di bilik kecemasan kerana tingkah laku mencederakan diri.

Kadar ini menyandingkan respons kepada tinjauan pendapat Mott. Tinjauan mereka mendapati bahawa 40% ibu bapa yang menjawab tidak dapat mengetahui sama ada anak mereka tertekan atau mengalami perubahan mood yang normal, dan 30% mengatakan anak mereka pandai menyembunyikan perasaan mereka. Seseorang mesti tertanya-tanya sama ada angka ini akan lebih tinggi jika terdapat lebih banyak komunikasi dengan sokongan rakan sebaya.

Sesetengah ibu bapa mungkin terlalu menilai keupayaan mereka untuk mengetahui sama ada anak mereka tertekan. Mengikut keputusan, ibu bapa yang terlalu yakin mungkin tidak menyedari tanda-tanda halus bahawa ada sesuatu yang tidak kena-tanda bahawa rakan sebaya mereka mungkin lebih bersedia untuk mengesan.

Komuniti Kesihatan Mental Memihak kepada Kumpulan Rakan Sebaya

Varsia C. Russell, LAC adalah penyokong program sedemikian. Dia menerangkan, “Apabila pelajar memasuki sekolah menengah, mereka mencari rakan sebaya untuk sokongan dan kepunyaan. Sebab itu program-program ini penting. Pelajar boleh mendapat sokongan emosi, akademik dan kemahiran pekerjaan daripada pelajar yang lebih tua yang telah mengemudi sekolah selama sekurang-kurangnya setahun. Jenis program ini mengajar kemahiran insaniah yang bermanfaat yang akan membawa setiap rakan sebaya lebih jauh dalam mana-mana laluan kerjaya.”

Rakan sebaya mempunyai pengaruh pada cara remaja berpakaian dan memakai rambut mereka, serta membuat keputusan yang negatif. Kumpulan sokongan rakan sebaya boleh membuktikan bahawa tekanan rakan sebaya boleh berfungsi dengan cara yang positif juga. Russell menjelaskan bahawa pelajar yang lebih muda mungkin lebih baik belajar cara meminta bantuan daripada seseorang yang mereka kenal pasti.

Dia juga percaya bahawa kaunselor rakan sebaya mungkin mencerminkan pelajar lebih baik daripada kakitangan. “Dalam banyak situasi, guru mungkin tidak kelihatan seperti majoriti pelajar, terutamanya di kawasan bandar,” katanya. “Ini boleh menyebabkan ketidakpercayaan keseluruhan dan rakan sebaya yang lebih tua boleh membantu mengharungi beberapa cabaran ini.”

Sistem Sokongan Saling Menguntungkan

Faedahnya berlaku dua arah, dengan pelajar yang lebih tua mempelajari tanggungjawab, empati dan kemahiran kepimpinan. Kemahiran komunikasi yang dipelajari oleh kedua-duanya adalah satu lagi bonus.

“Pemimpin belajar bagaimana untuk berkomunikasi dalam pelbagai peranan. Rakan sebaya berkomunikasi dengan orang dewasa dalam program ini, untuk diri mereka sendiri, dan kadangkala untuk rakan sebaya mereka yang lebih muda, “kata Russell. “Mereka juga berkomunikasi dengan rakan sebaya mereka sebagai setaraf, dan kadangkala kepada rakan sebaya mereka bagi pihak orang dewasa. Ini amat penting memandangkan ini adalah kemahiran yang digunakan dalam jawatan pengurusan dan pembelaan diri.”

Walaupun matlamat segera program sokongan rakan sebaya adalah untuk memupuk komuniti kesihatan mental di sekolah, faedah jangka panjang adalah satu lagi sebab program sebegini harus lebih meluas.

Russell percaya satu-satunya kelemahan program sokongan rakan sebaya ialah pelajar tidak sepadan, dan pelajar gagal mengenali tanda-tanda kebimbangan mental atau tingkah laku yang serius. Walau bagaimanapun, ini tidak sepatutnya menjadi isu jika orang dewasa menyelia dan berkomunikasi dengan kaunselor pelajar.