Autisme berfungsi tinggi (HFA) bukanlah diagnosis rasmi dan tiada definisi yang dipersetujui tentang maksud istilah tersebut. Dalam erti kata yang luas, autisme berfungsi tinggi mungkin bermaksud mana-mana yang berikut:
- Seseorang yang mempunyai simptom yang agak ringan yang, walaupun ringan, cukup signifikan untuk melayakkan diagnosis spektrum autisme
- Seseorang yang mempunyai autisme yang IQnya lebih tinggi daripada 70
- Seseorang yang mempunyai autisme yang berjaya mengemudi sekolah atau persekitaran kerja biasa
- Seseorang yang mampu menutup gejala autisme dan boleh “lulus” untuk neurotipikal
- Seseorang yang, pada satu ketika, mempunyai diagnosis sindrom Asperger—diagnosis yang tidak digunakan secara rasmi sejak 2013
Menambah kekeliruan ialah hakikat bahawa ramai penghidap autisme mungkin cerah dan berjaya tetapi mempunyai simptom yang teruk (seperti kebimbangan dan disfungsi deria) yang memberi kesan ketara kepada fungsi harian mereka.
:max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-478160343-5702d9275f9b581408a85d2c.jpg)
HFA lwn Sindrom Asperger
Sehingga 2013, ramai orang yang mungkin dikatakan mempunyai autisme berfungsi tinggi telah didiagnosis sama ada dengan sindrom Asperger atau PDD-NOS (gangguan perkembangan meresap yang tidak dinyatakan sebaliknya).
Tetapi, terdapat perbezaan yang membezakan kedua-dua diagnosis tersebut:
- Sindrom Asperger ialah diagnosis berbeza yang menggambarkan seseorang yang mempunyai kecerdasan sederhana atau lebih tinggi daripada purata dan kemahiran bahasa yang sesuai dengan umur yang juga mempunyai cabaran sosial dan komunikasi yang ketara.
- PDD-NOS ialah diagnosis lengkap. Selalunya difahami bermaksud perkara yang sama seperti “autistik berfungsi tinggi,” ia benar-benar menggabungkan individu di semua peringkat fungsi yang gejalanya tidak berkait sepenuhnya dengan autisme klasik.
Mungkin yang lebih ketara, orang yang mengalami sindrom Asperger selalunya mempunyai simptom yang berbeza daripada orang yang mempunyai IQ dan autisme yang lebih tinggi. Sebagai contoh, kebimbangan selalunya merupakan simptom sindrom Asperger tetapi tidak dikongsi oleh semua orang yang mungkin disifatkan sebagai mempunyai HFA.
Sehingga 2013, dengan penerbitan Manual Diagnostik dan Statistik Gangguan Mental, Edisi Kelima (DSM-5), baik PDD-NOS mahupun sindrom Asperger bukanlah kategori diagnostik rasmi di Amerika Syarikat. Kedua-duanya kini termasuk di bawah diagnosis gangguan spektrum autisme (ASD). Mereka yang berada di hujung spektrum yang berfungsi lebih tinggi dikatakan mempunyai “Tahap 1 ASD.”
HFA dan Autisme Tahap 1
Gangguan spektrum autisme adalah diagnosis tunggal yang merangkumi ramai orang yang sangat berbeza antara satu sama lain. Jadi, untuk menjelaskan perbezaan ini, DSM-5 juga termasuk tahap fungsi. Orang yang cerdas dan lisan biasanya diberi diagnosis ASD Tahap 1.
Namun, perbezaan itu tidak menawarkan pencirian yang jelas tentang ASD Tahap 1 sebenarnya. Sebagai contoh:
- Orang yang mempunyai ASD Tahap 1 boleh menunjukkan kasih sayang, menyelesaikan tugas harian dan menggunakan kemahiran bahasa, membaca dan matematik yang sesuai dengan umur. Sebaliknya, mereka mungkin tidak dapat mengadakan hubungan mata, mengekalkan perbualan, terlibat dalam permainan atau mengambil isyarat sosial.
- Orang yang mempunyai ASD Tahap 1 boleh mengalami kelewatan pertuturan dan bahasa yang ketara tetapi mungkin boleh mengambil bahagian dalam program akademik yang inklusif kerana kemahiran akademik mereka yang bersesuaian dengan umur.
- Orang yang mempunyai ASD Tahap 1 boleh mengalami kelewatan pertuturan dan sosial yang agak ringan tetapi mungkin mempunyai masalah deria yang teruk yang menyebabkan mereka tidak dapat mengambil bahagian dalam program akademik yang inklusif.
- Orang yang mempunyai ASD Tahap 1 boleh mengalami kebimbangan yang teruk, ketidakupayaan pembelajaran dan cabaran deria tetapi masih mempunyai pertuturan yang sesuai dengan umur dan kebolehan luar biasa dalam muzik, matematik dan kejuruteraan.
Dengan diagnosis ASD Tahap 1, kemungkinan gabungan kekuatan dan cabaran hampir tidak berkesudahan. Ini bukan sahaja menyukarkan pencirian tingkah laku tetapi juga boleh menyebabkan anda keliru tentang tahap sokongan mahir yang diperlukan.
Menentukan Keperluan Sokongan
Walaupun beberapa orang dengan autisme berfungsi tinggi memerlukan bantuan menggunakan tandas atau kebersihan asas, mereka mungkin memerlukan banyak sokongan dalam tetapan lain. Sebagai contoh, individu yang sangat pintar dengan masalah deria, kebimbangan dan ketabahan yang teruk mungkin sebenarnya mengalami masa yang lebih sukar di tempat kerja berbanding individu yang kurang bijak dengan kurang kebimbangan dan kurang masalah deria.
Lebih-lebih lagi, individu yang “berfungsi lebih rendah” mungkin menghabiskan sebahagian besar harinya dalam tetapan yang disokong di mana kemungkinan interaksi berbahaya hampir sifar. Sementara itu, individu yang berfungsi tinggi mungkin perlu mengemudi dunia yang penuh dengan situasi yang kompleks dan berbahaya.
Walaupun mungkin munasabah untuk berfikir bahawa orang yang mempunyai autisme berfungsi tinggi memerlukan kurang sokongan, mereka sering berhadapan dengan cabaran yang lebih besar dalam persekitaran dunia sebenar berbanding dengan orang yang kurang berfungsi dalam penjagaan institusi.
Mengemudi Cabaran
Autisme adalah teka-teki—bukan kerana individu yang mempunyai autisme sangat membingungkan, tetapi kerana definisi autisme yang sentiasa berubah boleh menyebabkan kekurangan kejelasan.
Bukan sahaja definisi berubah tetapi juga jangkaan sosial yang menjadikan autisme berfungsi tinggi begitu mencabar. Pada masa lalu, komunikasi bersemuka adalah kunci kejayaan peribadi; hari ini, ramai orang yang menghadapi cabaran sosial lebih daripada mampu berinteraksi dengan orang lain dalam talian, berkawan melalui media sosial, dan juga menahan kerja pada jarak yang jauh.
Sesetengah perniagaan seperti Google mengupah orang yang mempunyai autisme berfungsi tinggi kerana kebolehan unik mereka, manakala yang lain tidak dapat membayangkan mengupah seseorang yang mempunyai kemahiran sosial yang terjejas.
