Anatomi Osikel

Tulang terkecil dalam badan, osikel pendengaran, ialah tiga tulang di setiap telinga tengah yang berfungsi bersama untuk menghantar gelombang bunyi ke telinga dalam—dengan itu memainkan peranan penting dalam pendengaran.

Maleus, inkus dan stapes—biasanya dirujuk mengikut bentuknya sebagai tukul, andas dan sanggul, masing-masing—membentuk rantai yang saling bersambung dari membran timpani (gegendang telinga) ke tingkap bujur, yang memisahkan telinga tengah dari telinga dalam. .

Apabila bunyi bergerak melalui saluran telinga, gegendang telinga bergetar. Osikel membawa getaran itu ke koklea, struktur telinga dalam yang dipenuhi bendalir yang menukarkan mesej kepada isyarat elektrik yang diproses oleh otak.

Masalah yang mempengaruhi osikel boleh termasuk kecacatan kongenital atau ketakselanjaran rantai osikular, yang menyebabkan tulang tidak disambungkan dengan betul. Isu ini boleh menyebabkan pekak separa atau keseluruhan, serta masalah pendengaran yang lain.

Anatomi

Osikel paling luar ialah maleus, diikuti oleh inkus, yang kemudiannya disambungkan ke stapes.

Tiga osikel disambungkan antara satu sama lain melalui sendi, yang membolehkan tulang bergerak sebagai tindak balas kepada gerakan gegendang telinga.

Struktur dan Lokasi

Berikut ialah pecahan pantas setiap osikel.

Malleus (Tukul)

Osikel terbesar, maleus mempunyai:

• Sebuah kepala
• Sebuah leher
• Pemegang (dipanggil manubrium)
• Dua lanjutan utama lain: proses anterior dan sisi

Pada bahagian dalam (anterior), kepala berbentuk bujur bersambung ke inkus melalui sendi faset kecil berbentuk pelana dengan bahagian atas yang lebih besar dan bahagian bawah yang lebih kecil.

Leher menghubungkan kepala ke pemegang, yang memanjang ke bawah, melengkung ke hadapan sedikit dan mengecil apabila ia bergabung dengan bahagian bawah gegendang telinga pada proses spatulate malleus, yang merupakan unjuran kecil.

Otot tensor timpani ialah otot kecil yang membantu meredakan bunyi yang terlalu kuat. Tendon otot tensor timpani masuk ke dalam tonjolan kecil. Tepat di bawah leher, proses anterior malleus adalah tonjolan kecil yang berakhir dalam rekahan kecil pada tulang temporal (sebahagian daripada tengkorak).

Proses sisi adalah unjuran yang lebih besar, berbentuk kon yang memanjang ke atas dari akar pemegang, melekat pada bahagian atas gegendang telinga. Ia dipegang oleh tiga ligamen: ligamen anterior, superior, dan lateral maleus.

Incus (Anvil)

Badan inkus adalah bahagian atas tulang yang lebih besar. Ia melekat pada maleus pada sendi incudomaleolar.

Badan inkus, dipegang pada tempatnya oleh ligamen superior inkus (berlari dari bahagian atas saluran telinga ke tulang), mempunyai dua unjuran: anggota pendek dan panjang.

• Anggota pendek berbentuk kon dan bergerak ke arah belakang badan inkus, memberikan kestabilan. Ia dilekatkan pada dinding belakang gegendang telinga melalui ligamen posterior.
• Anggota badan yang panjang mengunjur ke bawah dan kemudian bengkok 90 darjah (ke arah bahagian dalam kepala) untuk membentuk proses lentikular. Ini disambungkan kepada stapes pada sendi incudostapedial.

Stapes (Stirrup)

Stapes ialah tulang osikel terkecil, dan tulang terkecil dalam badan—berukuran kira-kira 3.2 milimeter (mm) tinggi dan 2.8 mm lebar.

Ia mempunyai empat ciri utama:

• Kepala (atau kapitulum)
• Tapak (tapak kaki)
• Anggota anterior dan posterior

Kepala stapes, disambungkan ke inkus pada sendi incudostapedial, adalah bulat, dan jauh lebih kecil daripada pangkal. Anggota anterior dan posterior melengkung menjauhi kepala secara simetri dan melekat pada pangkal stapes berbentuk bujur, memberikan tulang ini bentuk sanggur.

Sendi tympanostapedial menghubungkan tulang ini ke tingkap bujur, iaitu membran yang memisahkan telinga tengah dari koklea. Terutama, tulang stapes juga disambungkan ke bahagian belakang maleus melalui sendi incudomalleolar.

Variasi Anatomi

Kira-kira satu daripada 10,000 orang dilahirkan dengan kecacatan atau variasi dalam struktur osikel. Terdapat pelbagai jenis kelainan, dan ia boleh menjejaskan satu pihak (secara unilateral) atau kedua-duanya (dua hala).

Tulang stapes mempunyai variasi yang paling banyak daripada tiga, manakala inkus mempunyai paling sedikit. Variasi struktur ini boleh mempunyai kesan yang sangat serius dan melemahkan pada fungsi pendengaran.

Berikut adalah beberapa varian:

• Hipoplasia: Kurang pembangunan satu atau lebih osikel dikaitkan dengan dua keadaan keturunan—sindrom Branchio-oto-renal dan sindrom Crouzon.

• Stapes ankylosis: Penetapan stapes berlaku apabila tulang ini terkunci pada tempatnya dan tidak dapat bergerak.

• Ketiadaan stapes: Apabila stapes tidak ada, pendengaran menjadi sangat terjejas.

• Ketiadaan anggota yang panjang: Apabila bahagian inkus ini, yang biasanya menghubungkan badan dengan proses lentikular, tidak hadir, ia boleh menyebabkan kehilangan pendengaran yang ketara.

• Aplasia stapes: Ini adalah keadaan yang jarang berlaku di mana stapes tidak berkembang dengan betul, dan pangkalnya tidak disambungkan ke seluruh tulang. Ini boleh menyebabkan kehilangan pendengaran yang progresif.

• Hiperplasia stapes: Pertumbuhan berlebihan stapes ini adalah kelainan yang jarang berlaku yang boleh menyebabkan pekak.

Fungsi

Struktur khusus osikel membolehkan gelombang bunyi ditukar kepada isyarat elektrik untuk diproses oleh otak anda. Bagaimana ianya berfungsi? Berikut ialah pecahan cepat:

• Getaran gegendang telinga: Gelombang bunyi memasuki meatus akustik luar (saluran telinga), dan disalurkan ke gegendang telinga, menyebabkan ia bergetar. Osikel mengambil gerakan ini.

• Penghantaran: Maleus dilekatkan pada gegendang telinga, dan pada osikel lain dalam urutan seperti rantai. Apabila malleus mengambil pergerakan, ia bergetar, membawa kepada getaran osikel lain juga. Ini menggerakkan isyarat ke telinga dalam.

• Amplifikasi: Tapak stapes yang dilekatkan pada tingkap bujur jauh lebih kecil daripada gegendang telinga, dan daya getaran meningkat. Dengan cara ini, tulang ini bertindak sebagai sejenis penguat bunyi.

• Di luar tingkap bujur: Selepas getaran melalui osikel, ia menyebabkan tingkap bujur bergerak. Di luarnya ialah koklea, struktur berisi bendalir yang berbentuk seperti siput dan mempunyai beribu-ribu sel reseptor. Pergerakan stapes menghasilkan gelombang kecil, yang diambil oleh sel reseptor, pada asasnya menukar maklumat mekanikal kepada isyarat elektrik. Ini kemudiannya dihantar ke otak melalui saraf vestibulocochlear.

Keadaan Berkaitan

Keadaan kesihatan yang melibatkan osikel boleh menjejaskan pendengaran dengan serius.

Masalah yang paling biasa yang mempengaruhi osikel ialah ketakselanjaran rantai osikular, di mana tulang sama ada bercantum dengan mobiliti terhad atau dipisahkan terlalu jauh. Ini menghalang getaran gegendang telinga daripada diterjemahkan ke tingkap bujur. Ini boleh menyebabkan gangguan pendengaran, tinnitus (dering yang berterusan di telinga), atau pekak sepenuhnya.

Beberapa keadaan boleh menyebabkan ketakselanjaran rantai osikular atau isu lain bagi osikel, termasuk:

• Otitis media kronik (COM): Jangkitan telinga tengah kerap boleh berulang atau mungkin tidak sembuh. Ini membawa kepada kerosakan osikel dalam jangka masa panjang. COM boleh menyebabkan hakisan malleus, yang boleh menyebarkan jangkitan ke meninges, penutup pelindung yang mengelilingi otak.

• Otosklerosis: Pertumbuhan tisu yang tidak normal di telinga tengah ini boleh memberi kesan teruk kepada mobiliti ossikel, yang membawa kepada kehilangan pendengaran. Selalunya, ini menyebabkan pangkal stapes dilekatkan pada tingkap bujur, menghalang penghantaran getaran bunyi.

• Kolesteatoma: Kolesteatoma ialah ketumbuhan bukan kanser di telinga tengah. Jika tidak dirawat—dan bergantung pada lokasinya—ia mungkin membesar dan memberi kesan pada osikel, menjejaskan fungsinya dan menyebabkan kehilangan pendengaran.

• Kecacatan kongenital: Kecacatan kelahiran boleh termasuk keabnormalan seperti kecacatan atau ketiadaan satu atau lebih osikel, yang berpotensi dengan ketakselanjaran rantai osikular.

• Trauma: Trauma kepala boleh mengakibatkan kecederaan, seperti patah tulang tengkorak. Kecederaan boleh menyebabkan ketidaksinambungan rantai osikular, sama ada secara langsung atau akibat keradangan berikutnya di telinga tengah.

• Hiperakusis: Akibat daripada jangkitan atau trauma, hipersensitiviti kepada bunyi bising boleh berlaku apabila otot tertentu dalam telinga dalam menjadi rosak. Otot tensor timpani biasanya melembapkan bunyi yang kuat, dan fungsinya boleh terjejas apabila ia rosak. Dan otot stapedius, yang biasanya menstabilkan stapes, boleh menjadi lemah kerana kerosakan juga.

Pemulihan

Kehilangan pendengaran, pekak, atau masalah pendengaran lain boleh melemahkan. Beberapa rawatan boleh membetulkan atau membantu menguruskan isu ini, termasuk:

• Alat bantu pendengaran: Penggunaan alat bantu pendengaran adalah intervensi yang paling biasa untuk kehilangan pendengaran. Walaupun ini tidak akan menyelesaikan keadaan asas yang mempengaruhi osikel, ia boleh membantu mengimbangi fungsi terhadnya.

• Pembedahan pembinaan semula rantai osikular: Semasa pembedahan ini, osikel dibaiki dan disambung semula untuk menyelesaikan ketakselanjaran rantai osikular. Struktur tulang sedia ada boleh diperbaiki atau diperkukuh, atau prostetik ossikel yang terjejas boleh ditanam.

• Stapedectomy: Otosklerosis dirawat dengan jenis pembinaan semula rantai osikular khas di mana kepala dan anggota stapes dikeluarkan dan diganti. Pangkalannya kemudian dilengkapi dengan prostetik yang disambungkan ke inkus.

• Pembedahan kolesteatoma: Jika kehadiran kolesteatoma di telinga tengah menjejaskan fungsi pendengaran, ia boleh dikeluarkan melalui pembedahan.