Bagaimana Keracunan Karbon Monoksida Didiagnos

Mendiagnosis keracunan karbon monoksida adalah lebih sukar daripada yang didengari. Secara teorinya, pendedahan karbon monoksida membawa kepada tahap karbon monoksida yang tinggi dalam aliran darah, dan itulah diagnosisnya. Realitinya ialah pendedahan karbon monoksida adalah kedua-dua kepekatan (berapa banyak karbon monoksida berada di udara) dan masa (berapa lama pesakit menghirupnya), yang bermaksud bahawa mendiagnosis keracunan karbon monoksida adalah gabungan mengenali tanda dan gejala serta mengukur jumlah CO dalam aliran darah.

Pemeriksaan Sendiri/Ujian Di Rumah

Tiada pilihan diagnosis diri untuk keracunan karbon monoksida, tetapi sesiapa yang mengalami kekeliruan atau kehilangan kesedaran harus meminta 911 menghubungi mereka.

Anda harus mengesyaki keracunan karbon monoksida jika lebih daripada seorang di dalam bangunan dengan sumber pembakaran (relau, pendiang api, peralatan gas, dapur pembakaran kayu, dll.) mengadu sakit kepala dan loya.

Jika keracunan karbon monoksida disyaki, semua penghuni bangunan harus keluar untuk menghirup udara segar, bersama-sama dengan menghubungi 911. Jika anda mengesyaki keracunan CO, jangan cuba memandu; hubungi ambulans.

CO dalam Darah

Karbon monoksida (CO) mengikat hemoglobin sama seperti cara oksigen. Perbezaan yang ketara, bagaimanapun, adalah hemoglobin mempunyai 230 kali ganda pertalian untuk CO berbanding dengan oksigen. Ini bermakna walaupun sedikit karbon monoksida yang disedut akan mengikat hemoglobin, menyekat oksigen dalam proses itu.

Hemoglobin yang melekat pada CO dipanggil carboxyhemoglobin (COHgb). Pengukuran jumlah COHgb dalam darah digunakan untuk mengesan karbon monoksida dalam darah dan menentukan betapa teruknya keracunan CO.

Ujian Responder Pertama

Sesetengah responden pertama mempunyai keupayaan untuk mengukur carboxyhemoglobin dalam darah menggunakan peranti yang dipanggil oksimeter karbon monoksida nadi.Khususnya, nadi CO-oximeter mengukur ketepuan karbon monoksida dalam hemoglobin (SpCO). Ia menggunakan gelombang cahaya (biasanya bersinar melalui hujung jari) untuk mengukur ketepuan karbon monoksida secara bukan invasif.

Satu lagi bentuk pengukuran bukan invasif menggunakan udara yang dihembus untuk menentukan tahap karbon monoksida. Beberapa kajian mendapati CO yang dihembus adalah tidak tepat sebagai penentu keracunan karbon monoksida.

SpCO tidak diukur secara universal oleh semua responden pertama, jadi sejarah dan pemeriksaan fizikal masih menjadi standard emas di tempat kejadian.

Oksimetri nadi tradisional, hanya digunakan untuk mengukur sama ada hemoglobin tepu dengan oxgyen atau tidak, tertipu oleh keracunan karbon monoksida untuk menunjukkan ketepuan oksigen yang tinggi secara buatan apabila karboksihemoglobin hadir. Ini menjadikannya lebih penting untuk mendapatkan sejarah yang baik dan pemeriksaan fizikal pesakit.

Ujian Makmal

Di hospital, ujian yang lebih invasif tetapi lebih tepat digunakan. Ia dipanggil gas darah.

Ujian gas darah mengukur jumlah gas atmosfera-biasanya oksigen dan karbon dioksida-dalam aliran darah dengan menarik darah dari arteri. Kebanyakan ujian darah lain mengeluarkan darah dari urat, yang lebih mudah dan selamat untuk pesakit.

Ujian gas darah arteri adalah standard untuk oksigen dan karbon dioksida kerana gas tersebut berubah dengan ketara sebelum dan selepas darah mengalir melalui tisu badan.

Gas arteri—bukan vena—mengukur potensi hemoglobin untuk membekalkan oksigen dan mengeluarkan karbon dioksida. Oleh kerana karbon monoksida tidak digunakan dan tidak mudah dikeluarkan daripada aliran darah, ia boleh diuji sama ada melalui darah arteri atau vena.

Ujian gas darah dianggap lebih tepat daripada nadi CO-oximetry. Walaupun oksimetri berguna untuk mengenal pasti pesakit di tempat kejadian yang berpotensi mengalami keracunan karbon monoksida, gas darah perlu diperoleh untuk mengesahkan tahap karboksihemoglobin.

Pengimejan

Keracunan karbon monoksida akut yang datang daripada kepekatan karbon monoksida yang tinggi dalam tempoh pendedahan yang agak singkat bukanlah satu-satunya kesan pendedahan karbon monoksida. Pendedahan karbon monoksida kronik (jangka panjang) pada kepekatan yang jauh lebih rendah boleh menyebabkan kerosakan tisu, terutamanya pada jantung dan otak.

Walaupun tahap carboxyhemoglobin dalam pesakit pendedahan kronik mungkin lebih rendah daripada pesakit akut, terdapat cara lain untuk mengenal pasti kerosakan. Yang paling biasa ialah melihat tisu melalui pengimejan perubatan.

Pengimejan resonans magnetik (MRI) adalah cara terbaik untuk memeriksa otak untuk kemungkinan kecederaan akibat keracunan karbon monoksida.

Diagnosis Berbeza

Disebabkan oleh ketidakjelasan kebanyakan tanda dan gejala yang dikaitkan dengan keracunan karbon monoksida—loya, muntah, sakit kepala, keletihan, sakit dada—diagnosa lain kerap disyaki. Kepekatan karbon monoksida yang tinggi di rumah pesakit akan mencadangkan kemungkinan keracunan karbon monoksida, tetapi punca lain masih perlu diketepikan.

Senarai diagnosis pembezaan terlalu luas untuk dikenal pasti. Setiap kes adalah berbeza dan harus dinilai berdasarkan pembentangan, sejarah, dan ujian pesakit.

Soalan Lazim

Bagaimanakah karbon monoksida dalam badan diukur?

Untuk menentukan berapa banyak karbon monoksida mungkin dalam badan seseorang, doktor akan mengukur tahap carboxyhemoglobin (COHgb) dalam darah mereka. Sebatian ini terbentuk apabila karbon monoksida mengikat dengan hemoglobin, protein dalam sel darah merah yang membawa oksigen. Menurut Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit, “tahap COHgb yang tinggi sebanyak 2% untuk bukan perokok dan> 9% untuk perokok sangat menyokong diagnosis keracunan CO.”

Adakah terdapat cara untuk mengetahui sama ada saya telah menghirup karbon monoksida?
Anda tidak boleh mendiagnosis sendiri keracunan CO, tetapi terdapat tanda dan gejala yang boleh anda ketahui. Gejala ini juga boleh memberikan petunjuk kepada berapa banyak carboxyhemoglobin (COHgb) mungkin dalam darah anda:
- Tahap 10% hingga 20%: sakit kepala dan loya
- Tahap lebih daripada 20%: kelemahan otot, pening, masalah menumpukan perhatian, dan penghakiman terjejas
- Tahap lebih daripada 30%: dyspnea (sesak nafas), kekeliruan, dan sakit dada (jika anda mempunyai penyakit arteri koronari)
- Tahap yang lebih tinggi: pengsan (pengsan), sawan, dan kesedaran yang berubah (obtundasi)
Kerosakan pada badan adalah kumulatif: Jika paras darah COHgb melebihi 60%, hipotensi (tekanan darah rendah), koma, kegagalan pernafasan dan kematian mungkin berlaku.

Adakah keracunan sianida didiagnosis sama dengan keracunan CO?

Sianida ialah gas tidak berwarna yang, apabila disedut dalam kuantiti yang banyak, menghalang sel-sel dalam badan daripada menggunakan oksigen, sama seperti yang dilakukan oleh karbon monoksida. Jika keracunan sianida disyaki, ia boleh dikesan dengan ujian darah keseluruhan, tetapi kerana sianida disingkirkan daripada darah dengan cepat, ujian mesti dilakukan dengan segera. Keracunan sianida mungkin berlaku bersama-sama dengan keracunan karbon monoksida dalam kes tertentu, seperti kebakaran rumah, tetapi lebih mencabar untuk mendiagnosis.

Sianida ialah gas tidak berwarna yang, apabila disedut dalam kuantiti yang banyak, menghalang sel-sel dalam badan daripada menggunakan oksigen, sama seperti yang dilakukan oleh karbon monoksida. Jika keracunan sianida disyaki, ia boleh dikesan dengan ujian darah keseluruhan, tetapi kerana sianida disingkirkan daripada darah dengan cepat, ujian mesti dilakukan dengan segera. Keracunan sianida mungkin berlaku bersama-sama dengan keracunan karbon monoksida dalam kes tertentu, seperti kebakaran rumah, tetapi lebih mencabar untuk mendiagnosis.

Bagaimana Keracunan Karbon Monoksida Dirawat