Menggunakan Vaksin DTaP untuk Melindungi Daripada Penyakit Berjangkit

Vaksin DTaP ialah vaksin gabungan yang digunakan untuk mengimunkan kanak-kanak kecil terhadap tiga penyakit berjangkit yang berbeza: difteria, tetanus dan pertusis (batuk kokol).

Ia tidak boleh dikelirukan dengan vaksin DTP, yang memberi imunisasi terhadap penyakit yang sama tetapi tidak lagi digunakan di Amerika Syarikat. Begitu juga, vaksin Tdap merangkumi penyakit yang sama tetapi hanya digunakan untuk kanak-kanak yang lebih tua dan orang dewasa.

Mengapa DTaP Menggantikan DTP

Vaksin DTP telah wujud sejak tahun 1948 dan merupakan antara yang pertama menggabungkan beberapa vaksin ke dalam satu suntikan. Ia menggabungkan vaksin pertusis (dicipta pada tahun 1914) dengan vaksin difteria (1926) dan vaksin tetanus (1938).

DTP menandakan titik perubahan utama dalam pencegahan penyakit ini, mengurangkan kejadian tahunan batuk kokol sahaja daripada 200,000 pada tahun 1940-an kepada lebih 20,000 hari ini.

Bagaimana DTaP Berbeza

Untuk menangani kelemahan ini, saintis membangunkan versi yang lebih selamat pada tahun 1996 yang dikenali sebagai vaksin DTaP. “a” dalam DTaP bermaksud komponen pertusis aselular bagi vaksin. Vaksin aselular, mengikut definisi, ialah vaksin yang menggunakan komponen penularan dan bukannya keseluruhan sel yang tidak aktif.

Walaupun banyak vaksin sel keseluruhan adalah selamat dan berkesan, penggunaan keseluruhan penularan bermakna ia adalah antara yang paling kasar daripada semua vaksin. Dalam kes pertusis, kulit luar bakteria terdiri daripada lemak dan polisakarida, yang bersifat endotoksik, bermakna ia boleh menyebabkan keradangan keseluruhan badan.

Atas sebab ini, kanak-kanak yang diberi vaksin DTP kadangkala diketahui mengalami demam panas, sawan demam (kejang berkaitan demam), dan pengsan.

Vaksin DTaP, sebaliknya, hanya mengandungi komponen antigen sel. Antigen ialah protein yang digunakan oleh sistem imun untuk mengenal pasti dan melancarkan serangan imun. Dengan membuang endotoksin dan hanya menggunakan antigen, vaksin DTaP boleh merangsang tindak balas imun dengan kesan sampingan yang jauh lebih sedikit.

Penyakit yang DTaP Cegah

Difteria, tetanus, dan pertusis adalah semua penyakit yang disebabkan oleh bakteria yang, jika tidak dirawat, boleh menyebabkan penyakit serius dan kematian. Difteria dan pertusis merebak dari orang ke orang. Tetanus masuk ke dalam badan melalui luka atau luka.

Difteria

Difteria disebabkan oleh bakteria Corynebacterium diphtheriae. Ia mudah merebak melalui batuk, bersin, atau sentuhan langsung dengan objek tercemar, seperti mainan.

Dua hingga lima hari selepas pendedahan, toksin daripada bakteria boleh menyebabkan gejala pernafasan (termasuk salutan tebal dan kelabu di hidung atau tekak), kelemahan, nodus limfa bengkak, dan demam. Jika ia memasuki aliran darah, ia boleh merosakkan jantung, buah pinggang, dan saraf.

Tetanus

Tetanus disebabkan oleh bakteria Clostridium tetani, spora yang terdapat dalam tanah, habuk, dan baja. Jangkitan memasuki badan melalui kulit yang pecah, selalunya apabila kulit tertusuk oleh objek tercemar seperti paku.

Tetanus sering dipanggil “rahang kunci” kerana ia boleh menyebabkan ketegangan otot rahang yang teruk. Ini boleh membawa kepada masalah kesihatan yang serius, menjadikannya sukar untuk menelan atau bernafas.

Pertusis

Pertussis disebabkan oleh bakteria Bordetella pertussis, yang melekat pada unjuran kecil seperti rambut (dipanggil silia) yang melapisi saluran pernafasan atas. Bakteria membebaskan toksin yang bukan sahaja merosakkan silia tetapi menyebabkan saluran pernafasan membengkak.

Seperti difteria, pertusis disebarkan melalui batuk, bersin, atau hanya berada di ruang udara yang sama untuk masa yang lama.

Gejala muncul dalam tempoh lima hingga 10 hari selepas pendedahan dan mungkin termasuk demam gred rendah, apnea (jurang dalam pernafasan), muntah, keletihan, dan ciri batuk “kokol” yang bernada tinggi. Pneumonia (jangkitan paru-paru) juga boleh berkembang.

Vaksin Berkaitan

Oleh kerana nama mereka sangat serupa, orang ramai tidak pasti sama ada mereka memerlukan vaksin DTaP atau Tdap. Selain itu, terdapat juga vaksin DT dan Td, yang digunakan untuk mencegah difteria dan tetanus sahaja.

Perbezaan utama dalam vaksin ini ialah ia diberikan kepada kumpulan yang berbeza. Menurut cadangan CDC:

• DTaP disyorkan untuk kanak-kanak di bawah umur 7 tahun dan mengandungi lebih banyak antigen untuk membina pertahanan imun yang lebih baik. Ia dipasarkan di bawah jenama Daptacel dan Infarix.

• DT disyorkan untuk kanak-kanak di bawah umur 7 tahun di mana vaksin pertusis dikontraindikasikan (tidak disyorkan, biasanya kerana terdapat tindak balas alahan sebelum ini). Ia dijual sebagai generik.

• Tdap ialah vaksin penggalak yang diberikan kepada kanak-kanak berumur 7 tahun ke atas dan orang dewasa serta memerlukan lebih sedikit antigen untuk meningkatkan perlindungan. Ia dipasarkan di bawah jenama Adacel dan Boosterix.

• Td adalah vaksin penggalak untuk tetanus yang diberikan kepada remaja dan orang dewasa yang mungkin berisiko lebih rendah mendapat pertusis. Ia dipasarkan di bawah jenama Tenivac.

Jadual Imunisasi

Vaksin DTaP diberikan sebagai suntikan intramuskular, dihantar dalam otot paha pada bayi dan kanak-kanak kecil atau otot deltoid lengan atas pada remaja dan dewasa.

Bilangan dan jadual dos berbeza mengikut umur dan keadaan seseorang:

• Bayi dan kanak-kanak: Untuk bayi, lima pukulan berasingan dijadualkan pada usia 2 bulan, 4 bulan dan 6 bulan; antara 15 bulan dan 18 bulan; dan antara 4 tahun dan 6 tahun. Dos penggalak Tdap hendaklah diberikan apabila kanak-kanak berumur 11 tahun hingga 12 tahun.

• Dewasa: Bagi orang dewasa yang belum diimunisasi, satu suntikan Tdap boleh digunakan. Pukulan Tdap atau Td penggalak hendaklah diberikan setiap 10 tahun.

• Kehamilan: Wanita hamil harus menerima satu dos Tdap dalam setiap kehamilan, sebaik-baiknya pada kehamilan 27-36 minggu.

Kesan sampingan

Kesan sampingan daripada vaksin DTaP cenderung ringan dan sementara, hilang dalam masa sehari atau lebih pada kebanyakan orang. Mereka biasanya termasuk:

• Demam tahap rendah

• Kesakitan tapak suntikan, kemerahan, bengkak atau kelembutan

• Kepenatan

Gejala cenderung berkembang satu hingga tiga hari selepas suntikan dan lebih biasa selepas suntikan keempat atau kelima. Bengkak biasanya akan hilang dalam masa satu hingga tujuh hari. Kurang biasa, muntah boleh berlaku.