Cara Memberitahu Anak Anda Anda Menghidap Kanser

Memberitahu anak anda bahawa anda menghidap kanser mungkin merupakan salah satu perbualan paling sukar yang akan anda lakukan sebagai ibu bapa. Kami secara naluri cuba melindungi anak-anak kami daripada perkara yang boleh menyakiti mereka atau perasaan mereka. Apabila didiagnosis dengan kanser, ibu bapa mungkin cuba melindungi anak-anak mereka dengan tidak memberitahu mereka, tetapi ia mungkin mendatangkan lebih banyak mudarat daripada kebaikan. Apakah cara terbaik untuk memberitahu anak anda bahawa anda menghidap kanser? Adakah anda tidak perlu memberitahu anak anda?

ibu memeluk anak lelaki yang masih kecil — Imej Wira / Imej Getty

Cara Memberitahu Anak Anda

Tunggu Sehingga Anda Mendapat Semua Butiran. Jangan anggap anak anda tahu apa itu kanser hanya kerana mereka mungkin pernah mendengarnya di televisyen atau media. Sebelum anda memberitahu anak anda bahawa anda menghidap kanser, pakar mengesyorkan menunggu sehingga anda mempunyai maklumat sebanyak mungkin tentang jenis kanser, rawatan dan prognosis anda. Dengan cara ini anda akan dapat menjawab soalan yang mungkin ada pada anak anda tentang diagnosis kanser anda. Kanak-kanak lebih memahami apabila mereka dapat melihat keseluruhan gambar, bukan hanya kepingan kecil. Jika anda mempunyai banyak pengetahuan tentang kanser dan rawatan anda, anda akan kelihatan lebih yakin kepada anak anda. Apabila anda yakin, ini membuatkan mereka berasa lebih selamat, yang penting untuk kanak-kanak yang menghadapi krisis.
Jangan Anggap Anak Anda Tahu Apa Itu Kanser. Kanak-kanak mendengar istilah kanser di media dan di televisyen, tetapi mungkin masih tidak tahu apa itu kanser dan bagaimana ia memberi kesan kepada tubuh. Kanak-kanak yang lebih tua mungkin fikir mereka tahu, tetapi mereka mungkin mempunyai idea yang tidak tepat tentang apa itu kanser. Terangkan proses fizikal bagaimana kanser berkembang dalam versi ringkas yang bersesuaian dengan umur.
Beritahu Mereka Kanser Tidak Berjangkit. Ia juga penting bagi mereka untuk mengetahui bahawa penyakit anda tidak berjangkit, dan mereka tidak dapat menangkapnya daripada anda seperti diserang selsema. Itu mungkin satu-satunya jenis penyakit yang mereka kenali, dan anda perlu menjelaskan bahawa tidak semua penyakit disebarkan dari orang ke orang.
Jadikan Umur Perbualan Sesuai. Istilah perubatan mengelirukan orang dewasa, apatah lagi kanak-kanak. Membincangkan keadaan yang serius juga akan mempunyai komponen emosi. Anda mungkin ingin mendapatkan kebijaksanaan pakar psikologi kanak-kanak, pakar pediatrik, atau paderi untuk bersedia membincangkannya dari segi yang boleh difahami oleh anak anda.
Jangan Risau Jika Ia Perbualan Sebelah. Anak anda mungkin diam dan tidak bertanya apa-apa soalan semasa perbualan awal anda. Ini adalah perkara biasa dan merupakan cara mereka memproses maklumat yang baru anda berikan kepada mereka. Jangan paksa mereka untuk mendedahkan perasaan mereka, tetapi tegaskan bahawa mereka boleh bercakap dengan anda dan bertanya soalan pada bila-bila masa yang mereka perlukan. Kadang-kadang lebih mudah untuk kanak-kanak membincangkan emosi mereka dengan orang lain selain ibu bapa. Psikologi sekolah, paderi, dan rakan serta keluarga yang dipercayai ialah orang yang boleh didedahkan oleh kanak-kanak tentang diagnosis anda.

Soalan Biasa Kanak-kanak Mungkin Ada

Kanak-kanak mungkin bertanya soalan yang mungkin sukar dijawab jika anda tidak bersedia. Mungkin ada soalan yang anda tidak mempunyai jawapan, tetapi jangan takut untuk berkata, “Saya tidak tahu.” Beberapa soalan lazim yang mungkin ditanya oleh anak anda termasuk:

Adakah anda akan mati?
Adakah saya akan mendapat kanser juga apabila saya dewasa?
Adakah rambut anda akan gugur?
Adakah saya perlu memberitahu kawan saya?
Siapa yang akan menjaga saya jika anda tidak boleh?
Mengapa anda mendapat kanser?
Jika sesuatu berlaku kepada anda, apa yang berlaku kepada saya?
Bilakah kanser anda akan hilang?

Dapatkan Bantuan Jika Anak Anda Tidak Menghadapi Dengan Baik atau Terlalu Baik

Jika nampaknya anak anda tidak menghadapi masalah dengan baik, jangan teragak-agak untuk mendapatkan bantuannya melalui pakar pediatrik anda. Dia boleh mengesyorkan ahli psikologi kanak-kanak atau ahli terapi keluarga yang mempunyai pengalaman dalam membantu kanak-kanak menghadapi kanser. Tanda-tanda biasa mengatasi masalah termasuk pendiam dan menarik diri dan, secara mengejutkan, hiperaktif. Mereka juga mungkin menghadapi masalah untuk menumpukan perhatian di sekolah atau berkelakuan tidak baik di dalam kelas. Ini semua adalah tanda bahawa mereka menghadapi masalah dan memerlukan bantuan. Perlu diingat bahawa adalah perkara biasa bagi kanak-kanak untuk “melakonkan” emosi mereka, tetapi masih memerlukan bimbingan profesional untuk membantu mereka mengatasinya.

Berhati-hati jika anak anda mengatasi terlalu baik. Kanak-kanak yang kelihatan mengambil berat segala-galanya boleh menutupi emosi mereka. Sekali lagi, ini juga biasa, dan kanak-kanak yang menunjukkan jenis tingkah laku ini juga memerlukan bantuan.

Memilih untuk Tidak Memberitahu

Sesetengah ibu bapa memilih untuk tidak memberitahu anak mereka tentang diagnosis kanser mereka. Ini adalah keputusan peribadi dan tidak boleh dibuat tanpa kajian dan pemikiran yang mendalam.

Kanak-kanak adalah bijak dan intuitif, mengambil petunjuk bahawa ada sesuatu yang tidak betul dalam keluarga. Dengan tidak memberitahu mereka, ia boleh menyebabkan kebimbangan dan ketakutan yang tidak wajar. Kanak-kanak berkembang maju dengan kestabilan emosi dan jika mereka mengesyaki ada sesuatu yang dirahsiakan daripada mereka, maka mereka berasa tidak selamat.

Ramai ibu bapa yang memilih untuk tidak memberitahu anak mereka, berbuat demikian kerana prognosis mereka adalah baik. Mengapa membebankan anak apabila tidak perlu? Walau bagaimanapun, anda perlu mengambil kira bagaimana sekiranya:

Bagaimana Jika Kesihatan Anda Berubah Menjadi Lebih Buruk? Bagaimana anda akan menjelaskan bahawa anda tiba-tiba sangat sakit kepada anak anda? Ini mungkin memberi sedikit masa untuk mereka menyesuaikan diri dan menghadapi perubahan yang berlaku dengan cepat dalam keluarga. Akhirnya, dalam senario ini, tidak memberitahu mereka boleh mendatangkan lebih banyak kemudaratan emosi daripada melindungi mereka.

Bagaimana jika Mereka Mengetahui Anda Menghidap Kanser? Ini adalah isu biasa apabila orang ramai menyembunyikan maklumat tentang diagnosis kanser mereka kepada anak-anak mereka. Kanak-kanak mungkin mengetahui melalui mencuri dengar atau mungkin, orang dewasa lain mungkin secara tidak sengaja memberitahu mereka tentang kanser anda, atau pun melalui “mengintip.” Perasaan penolakan dan tidak percaya mungkin akibatnya dan merupakan emosi yang sukar bagi kanak-kanak.

Sesetengah ibu bapa tidak memberitahu anak-anak mereka kerana ia adalah tugas yang sukar dan menyayat hati. Tolong jangan biarkan ini menghalang anda daripada membuat keputusan yang betul. Jika anda tidak dapat memberitahu anak-anak anda, minta bantuan rakan yang dipercayai, ahli keluarga, atau ahli paderi. Bersama-sama, anda semua boleh duduk dan membincangkan kanser anda dan perubahan yang boleh dijangkakan oleh kanak-kanak kerananya.