Apakah Fobia?

Fobia ialah ketakutan yang berlebihan, berterusan dan tidak rasional terhadap sesuatu, dan merupakan sejenis gangguan kecemasan. Ia boleh diarahkan ke objek, tempat, aktiviti, situasi, haiwan, atau orang. Kita semua cuba mengelak perkara yang membuatkan kita berasa tidak selesa, tetapi orang yang fobia bekerja keras untuk mengelakkan perkara yang menakutkan mereka, sehingga mengganggu aktiviti harian mereka. Gejala boleh berkisar daripada sedikit menyusahkan (seperti berpeluh) hingga melumpuhkan (seperti tingkah laku mengelak yang menyebabkan seseorang terlepas peluang penting).

Apakah Fobia?

Fobia ialah sejenis gangguan kebimbangan yang memperbesarkan ancaman yang dirasakan dan mencetuskan tindak balas tekanan yang berlebihan.

Persatuan Psikiatri Amerika mengenal pasti tiga kategori utama fobia:

• Fobia sosial, kini dipanggil gangguan kebimbangan sosial, adalah di mana orang secara tidak munasabah takut dihina, dimalukan, atau dihakimi oleh orang lain dalam situasi sosial. Orang dan kumpulan yang tidak dikenali boleh menjadi sangat menyedihkan

• Agoraphobia merujuk kepada ketakutan yang kuat dan melemahkan tempat awam dan situasi di mana sukar untuk melarikan diri atau memalukan untuk keluar. Ini mungkin termasuk ruang tertutup dan/atau terbuka. Ramai penghidap agoraphobia juga mengalami simptom panik atau gangguan panik, yang melibatkan ketakutan yang teruk serta gejala fizikal yang tidak selesa, seperti menggeletar, jantung berdebar-debar dan berpeluh.

• Fobia khusus, dikenali sebagai fobia mudah, adalah jenis fobia yang paling biasa. Fobia ini boleh terdiri daripada haiwan (seperti anjing dan kucing), orang (seperti badut dan penyedia penjagaan kesihatan), persekitaran (seperti tempat gelap atau tinggi), dan situasi (seperti terbang atau menaiki kereta api)

simptom

Gejala sering bertindih merentasi pelbagai jenis fobia. Reaksi psikososial dan fizikal yang biasa dialami berkaitan dengan fobia termasuk:“.

• Perasaan panik dan kebimbangan yang tidak terkawal dan teruk: Kesan fizikal yang berkaitan dengan kebimbangan, seperti loya, berpeluh, merah padam, jantung berdebar-debar dan menggeletar. Gejala fizikal lain termasuk peningkatan kadar denyutan jantung, sesak nafas, rasa tercekik, sakit dada atau ketidakselesaan, sakit perut, rasa pening atau pengsan, rasa hilang kawalan atau kebas “menggila”, dan menggigil atau rasa panas.““

• Mengelak dengan sengaja: Orang yang fobia mungkin cuba mengelakkan perkara yang menyebabkan mereka ketakutan dan kebimbangan yang mendalam. Bergantung pada fobia yang tepat, ini boleh kelihatan seperti mengelakkan segala-galanya daripada bertemu orang baharu kepada menaiki lif untuk mengelak daripada menaiki kapal terbang atau meninggalkan rumah.

• Memahami ketakutan adalah tidak rasional tetapi tidak dapat mengawal tindak balas pendedahan: Apabila seseorang mempunyai fobia, mereka sedar bahawa tindak balas mereka keterlaluan tetapi tidak dapat membetulkannya tanpa bantuan. Fobia yang tidak dirawat adalah menghadkan hayat kerana ia menyebabkan gangguan yang ketara terhadap aktiviti harian dan hubungan interpersonal

Diagnosis

Diagnosis fobia adalah berdasarkan kriteria daripada Manual Diagnostik dan Statistik Gangguan Mental, 5^ke Edisi (DSM-5) dan memerlukan tindak balas yang tidak seimbang dengan sebarang ancaman sebenar.

Unsur-unsur yang diperlukan untuk diagnosis fobia termasuk:

• Pendedahan kepada fobia hampir selalu mencetuskan tindak balas tekanan yang berlebihan
• Ketakutan, kebimbangan, atau keengganan adalah berterusan, biasanya berlangsung selama enam bulan atau lebih
• Ia mengakibatkan pengelakan atau bertahan dengan kesusahan yang melampau
• Fungsi harian terjejas, memberi kesan kepada perhubungan dan peluang
• Gangguan ini tidak dijelaskan dengan lebih baik oleh simptom gangguan mental yang lain, termasuk ketakutan, kebimbangan, dan mengelakkan situasi yang berkaitan dengan gejala seperti panik atau gejala lain yang tidak berupaya (seperti dalam agoraphobia); objek atau situasi yang berkaitan dengan obsesi (seperti dalam gangguan obsesif-kompulsif); peringatan peristiwa traumatik (seperti dalam gangguan tekanan selepas trauma); pemisahan dari rumah atau angka lampiran (seperti dalam gangguan kebimbangan pemisahan); atau situasi sosial (seperti dalam gangguan kecemasan sosial)

Seorang profesional kesihatan mental mungkin bertanya tentang simptom semasa dan sejarah keluarga, terutamanya sama ada ahli keluarga lain mempunyai fobia. Anda juga mungkin ditanya tentang sebarang pengalaman atau trauma yang mungkin mencetuskan fobia, seperti serangan anjing yang membawa kepada ketakutan terhadap anjing.

Fobia kanak-kanak lazimnya berlaku antara umur 5 dan 9 tahun, dan melampaui ketakutan biasa zaman kanak-kanak dan boleh mengganggu kehidupan. Mereka selalunya berumur pendek, bagaimanapun, dan hilang dalam masa beberapa bulan.“Walaupun kanak-kanak yang mengalami fobia boleh takut perkara yang sama seperti kanak-kanak tanpa fobia, perbezaan utama ialah untuk kanak-kanak fobia, tiada suis hidup-mati untuk ketakutan itu. Ia sentiasa wujud dan melampau sehingga mengganggu keupayaan mereka untuk berehat, menumpukan perhatian dan menikmati aktiviti.“

Pada orang dewasa, kira-kira 80% daripada fobia baru menjadi keadaan kronik yang tidak hilang tanpa rawatan yang sewajarnya.“–

Jenis

Gangguan Kebimbangan Sosial

Gangguan kebimbangan sosial adalah lebih daripada rasa malu atau introversi. Ia dicirikan oleh ketakutan dan kesusahan yang melampau dalam situasi sosial.

Lelaki dan wanita terjejas sama dengan gangguan ini. Keadaan ini menjejaskan kira-kira 7% rakyat Amerika. Orang yang mempunyai fobia sosial boleh mengalami kesukaran yang melampau dalam aktiviti sosial, daripada temu janji dan bertemu orang baharu kepada menjawab soalan di sekolah dan menemu duga untuk mendapatkan pekerjaan. Orang yang mempunyai fobia sosial boleh kehilangan peluang akibat keengganan dan pengelakan.

Orang yang mempunyai fobia sosial berisiko tinggi untuk alkohol atau penggunaan dadah lain kerana mereka mungkin bergantung pada bahan ini untuk berehat dalam situasi sosial.

Agoraphobia

Ketakutan dan keengganan dalam agoraphobia datang daripada perasaan tidak dapat melarikan diri dengan mudah atau mendapatkan bantuan. Diagnosis memerlukan ketakutan atau kebimbangan yang ketara tentang dua (atau lebih) daripada lima situasi berikut: Menggunakan pengangkutan awam, berada di kawasan lapang, berada di ruang tertutup (cth, kedai, teater, pawagam), berdiri dalam barisan atau berada dalam kumpulan orang ramai. , dan berada di luar rumah sahaja.

Agoraphobia kadangkala berlaku apabila seseorang mengalami serangan panik dan mula takut situasi yang mungkin membawa kepada serangan panik yang lain.

Fobia Tertentu

Mempunyai fobia khusus bermakna bertindak balas secara tidak menyenangkan kepada pencetus tertentu yang secara amnya tidak mengancam atau menyusahkan orang lain. Ia boleh menjadi pencetus alam sekitar seperti petir atau ribut hujan, pencetus haiwan seperti ular atau labah-labah, atau pencetus situasi seperti memasuki lapangan terbang atau terbang di dalam pesawat. Fobia khusus lain yang biasa termasuk ketakutan yang melampau dan keengganan kepada ketinggian, jarum, dan melihat darah.

Pencegahan

Tiada cara untuk mencegah fobia, tetapi rawatan awal gangguan panik boleh membantu mencegah agorafobia.

Rawatan

Fobia secara amnya sangat boleh dirawat kerana orang biasanya menyedari pencetusnya. Psikoterapi, ubat, atau gabungan kedua-duanya boleh digunakan, tetapi pelan rawatan yang tepat bergantung pada jenis fobia.

Psikoterapi

Penyedia penjagaan kesihatan biasanya akan mengesyorkan terapi bercakap terlebih dahulu, yang termasuk:

• Terapi tingkah laku kognitif: Ia digunakan untuk mengubah pemikiran tertentu yang menyebabkan ketakutan

• Rawatan berasaskan pendedahan: Ia melibatkan menangani bahagian fobia, bekerja daripada yang paling tidak takut kepada yang paling menakutkan. Anda juga mungkin secara beransur-ansur terdedah kepada ketakutan kehidupan sebenar anda untuk membantu anda mengatasinya

• Klinik fobia dan terapi kumpulan: Mereka membantu orang ramai menangani fobia biasa seperti takut terbang

• Latihan kemahiran sosial: Ini mungkin disyorkan untuk orang yang mempunyai fobia sosial, dan melibatkan hubungan sosial dalam situasi terapi kumpulan untuk mengamalkan kemahiran sosial. Main peranan dan model ialah teknik yang digunakan untuk membantu anda menjadi lebih selesa berhubung dengan orang lain dalam situasi sosial

• Kumpulan sokongan: Berkongsi dengan orang lain yang mempunyai pengalaman dan masalah biasa boleh membantu mengurangkan tekanan dan kebimbangan yang disebabkan oleh fobia. Kumpulan sokongan biasanya bukan pengganti yang baik untuk terapi bercakap atau mengambil ubat, tetapi boleh menjadi tambahan yang berguna. Kebimbangan dan Kemurungan Amerika mempunyai senarai kumpulan sokongan untuk orang yang fobia di laman webnya

Ubat

Biasanya ubat-ubatan berfungsi paling baik apabila digabungkan dengan psikoterapi. Beberapa ubat yang digunakan untuk merawat fobia termasuk:

• Penyekat beta seperti propranolol (Inderal) boleh ditetapkan untuk meredakan kesan fizikal kebimbangan sebelum terdedah kepada pencetus seperti pengucapan awam. Ini amat berguna dalam kes fobia sosial

• Antidepresan SSRI, dan jenis antidepresan lain, seperti mirtazapine (Remeron), venlafaxine (Effexor), clomipramine (Anafranil), dan imipramine (Tofranil) boleh digunakan dalam rawatan agoraphobia.

• Benzodiazepine dan ubat anti-kecemasan, seperti clonazepam (Klonopin), diazepam (Valium), dan lorazepam (Ativan) juga boleh diberikan untuk merawat kebimbangan sosial (fobia) atau agoraphobia. Jangan minum alkohol semasa mengambil ubat ini“”

Fobia menjadi kurang kuat dan lebih terurus dengan rawatan yang mencukupi. Walaupun anda mempunyai fobia, melalui campur tangan yang betul, anda boleh menghalangnya daripada mengambil alih hidup anda. Langkah yang paling menyedihkan mungkin adalah menghubungi dan mendapatkan bantuan, tetapi ingat bahawa rawatan yang betul dengan profesional boleh meningkatkan hasil secara drastik.